Tuesday, July 18, 2017

အေနကဇာတင္တယ္ဆုိတာ (၄)

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြက ဘုရားရုပ္တုတစ္ဆူ၀ယ္ၿပီးရင္ျဖစ္ေစ၊
ေစတီအသစ္တစ္ဆူတည္ၿပီးရင္ျဖစ္ေစ အေနကဇာတင္ပြဲက်င္းပေလ့ရွိၿပီး
တျခားဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ သီဟုိဠ္လုိ႔ေခၚတဲ့ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊ ထုိင္းႏုိင္ငံတုိ႔မွာ ဒီလုိမ်ဳိးအေနကဇာတင္ပြဲ ျပဳလုပ္တဲ့အစဥ္အလာကုိ မေတြ႔ခဲ့ရဘူးလုိ႔ ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။

နားလည္ထားရမွာက ရုပ္ပြါးေတာ္ ဆင္းတုေတာ္ကုိ အေနကဇာတင္ပြဲ မျပဳလုပ္လည္း
ကုိးကြယ္လုိ႔ရတယ္၊ ပူေဇာ္လုိ႔ရတယ္ဆုိတာပါ။
အေနကဇာတင္ပြဲ ျပဳလုပ္ၿပီးမွ ကုိးကြယ္ရမယ္ဆုိတဲ့ အစဥ္အလာ
ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕ စိတ္ထဲ စြဲ မေနသင့္ပါဘူး။

ဒီလုိ ရုပ္ပြါးဆင္းတုေတာ္ေတြကို ကုိးကြယ္လုိ႔
အျခားဘာသာ၀င္ေတြက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကုိ
“ခင္ဗ်ားတုိ႔တေတြက ရုပ္တုကုိးကြယ္ၾကတာပဲ၊
ဗုဒၶဘာသာဟာ ရုပ္တုကုိးကြယ္တဲ့ဘာသာပဲ”
လုိ႔ ေျပာဆုိၾကပါတယ္။
တကယ္ေတာ့ ရုပ္တုကို ကုိးကြယ္တာမဟုတ္ပါဘူး။

ဒီရုပ္တုကုိ ၾကည့္ၿပီး လြန္ခဲ့တဲ့ ဟုိး.. ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္က
ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ သက္ရွိထင္ရွား ဘုရားရွင္ကုိ ျပန္လည္ သတိရေစဘုိ႔ပါ။
ဘုရားရွင္ကို ျပန္လည္သတိရၿပီး ဘုရားရွင္ရဲ႕ ကုိယ္က်ဳိးမဖက္ အမ်ားအက်ဳိးအတြက္
ျပဳမူေဆာင္ရြက္ခဲ့တာေတြကုိ အားက်ဘုိ႔ပါ။

ဘုရားရွင္ရဲ႕ ရုပ္ပြါးေတာ္ကုိ ၾကည့္ၿပီး ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာေတြ
ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြကုိ လြယ္လင့္တကူ ျပန္လည္အမွတ္ရေစဘုိ႔ပါ။

ဘုရားရွင္ ေျပာျပေဟာျပခဲ့လုိ႔ ေကာင္းတာ၊ မေကာင္းတာေတြကုိ
တိတိပပသိရွိလာရတယ္၊ အနိမ့္အဆုံးအဆင့္ ငါးပါးသီလ အက်ဳိးအျပစ္ေတြကို
သိၿပီး က်င့္သုံးခြင့္ရလာတယ္၊
ဒီလုိ သိခြင့္ရလာၿပီး က်င့္သုံးခြင့္ရရွိခဲ့လုိ႔ ဘုရားရွင္ကုိ ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႔
ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ရမွာပါ။ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ေနတာပါ။

ဒီရုပ္ပြါးေတာ္ ဆင္းတုေတာ္ကုိ အိမ္မွာ မထားဘဲ
မိမိရဲ႕ႏွလုံးသားက ဘုရားရွင္ကုိ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြကုိ လြယ္လင္တကူ
ျပန္လည္အမွတ္ရ အာရုံျပႏုိင္တယ္ဆုိရင္
ဘုရားရွင္ရဲ႕ ရုပ္ပြါးေတာ္ကုိ အိမ္မွာ ထားစရာ မလုိေတာ့ပါဘူး။

ဒါ့ေၾကာင့္ဘုရားရွင္ရဲ႕ ရုပ္တုေတာ္ေတြကုိ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္တဲ့ေနရာမွာ
ခ်မ္းသာခ်င္လုိ႔၊ က်န္းမာခ်င္လုိ႔၊ လိုအင္ဆႏၵျပည့္၀ခ်င္လုိ႔၊
က်ဴးလြန္ထားတဲ့အျပစ္ေျပေပ်ာက္ခ်င္လုိ႔ ကုိးကြယ္တာမဟုတ္ပဲနဲ႔
လူသားေတြအက်ဳိးအတြက္ ျဖည့္ဆည္းခဲ့တဲ့ပါရမီ၊
မနားတမ္းေဟာၾကားလမ္းညႊန္ခဲ့တဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအက်င့္တရားေတာ္ေတြေၾကာင့္
ေက်းဇူးတင္လြန္းလုိ႔ ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႔ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္တာပါ။

ခက္တာက
ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္အခ်ဳိ႕က ဘုရားရွင္ရဲ႕ ရုပ္ပြါးေတာ္ေတြကုိ
ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိးထုၿပီး နာမည္အမ်ဳိးမ်ဳိးေပးေနတာပါ။
ဘုရားရွင္ ရုပ္တုေတာ္ပုံႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ထုလုပ္ရမည့္ပုံ (၉) မ်ဳိးရွိတယ္လုိ႔
မွတ္သားဘူးပါတယ္။
 ( ၁ )ေဗာဓိေညာင္ပင္ေအာက္ ထိုင္ေနေတာ္မူပံု ၊
( ၂ ) ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာေနေတာ္မူပံု (ဓမၼစၾကာမုျဒာ)
( ၃ ) အနိမိသ၌ ရပ္ေတာ္မူေနပံု ( ဗ်ာဒိတ္ေပးေနပံု )
( ၄ ) လက္ယာနံေစာင္း ေလ်ာင္းေနေတာ္မူပံု ၊
( ၅ ) မာရ္နတ္၏ အႏၱရာယ္ကို ေျဖရွင္းစဥ္ ေျမၾကီးကို ကိုင္၍သက္ေသျပဳေနပံု (ဘူမိဖႆမုျဒာ)
( ၆ ) ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူပံု ၊
( ၇ ) အာဠာရ၊ဥဒက တို. အရႈံးၾကီးရႈံးေလစြ ဟု ဂရုဏာသက္ကာ
ရင္ခြင္တြင္ လက္ေတာ္တင္ထားပံု ( မဟာဂရုဏာမုျဒာ )
(၈) ရတနာစၾကၤန္၌ စၾကၤန္ေလွ်ာက္ေတာ္မူပံု
(၉) ညီေတာ္ အာနႏၵာအား လက္သန္းျဖင္.ေျမမႈန္႔မ်ားကို ေကာက္ယူျပေတာ္မူပံုတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာ ထုလုပ္ကုိးကြယ္ေနတဲ့ ရုပ္ပြါးေတာ္ေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး
ဒကၡိဏသာခါရုပ္ပြါးေတာ္ကေတာ့ ၾကည့္ရတာ အဆင္မေျပပါဘူး။
ၾကည္ညဳိဖြယ္မျဖစ္ပါဘူး။

ဒကၡိဏသာခါရုပ္ပြါးဆင္းတုေတာ္ စတာေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး
ေရစႀကိဳအရွင္ဧသိက က ဒီလုိ တင္ျပခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္၌ ဒကိၡဏသာခါ ႐ုပ္ပြားေတာ္ ကုိးကြယ္မႈလည္း ေခတ္စားလွသည္။ ဤ႐ုပ္ပြားေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍လည္း ျဖစ္ရပ္ဇာတ္လမ္းမ်ား ေထြးယွက္ေနသည္။

ဒကိၡဏသာခါဆုိသည္မွာ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ေတာင္အကုိင္း ဟူ၍ အဓိပၸာယ္ ရသည္။ ဘီစီ ၃-ရာစုတြင္ ရွင္မဟိႏၵႏွင့္ သဃၤမိတၱာ ေထရီမယ္တုိ႔သည္ သီဟုိဠ္သုိ႔ သာသနာျပဳ ၾကြခဲ့ၾကသည္။

သီဟုိဠ္ကြၽန္းသားတုိ႔ ကုိးကြယ္ရန္ မဟာေဗာဓိပင္မွ လက္ယာေတာင္ကုိင္းကုိ ျဖတ္ယူ၍ သီဟုိဠ္ကြၽန္း၌ စုိက္ပ်ိဳးခဲ့၏။ ထုိေဗာဓိပင္မွ အသားတုိ႔ကုိ ႐ုပ္ပြားထုလုပ္ ကုိးကြယ္ရာမွ ဒကိၡဏသာခါဘုရား ေပၚေပါက္လာသည္ ဆု္ိ၏။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ သကၠရာဇ္ ၇၈၈-ခုႏွစ္၌ နန္းတက္ေသာ မုိးညႇင္းမင္းတရားလက္ထက္ သီဟုိဠ္ကြၽန္းမွ ဒကိၡဏသာခါ ႐ုပ္ပြားေတာ္ အဆူေရ ၃၀၀-ေက်ာ္ ေရာက္ရွိလာရာ
ရဟန္းရွင္လူ မွဴးမတ္ျပည္သူတုိ႔ အျမတ္တႏုိး ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကသည္။
ထုိအခ်ိန္မွ စ၍ ဒကိၡဏသာခါ ႐ုပ္ပြားေတာ္ ကုိးကြယ္မႈ ေခတ္စားလာေလသည္။

ေရွးဦးက ဒကိၡဏသာခါ ႐ုပ္ပြားမ်ားမွာ အျခား႐ုပ္ပြားမ်ားကဲ့သုိ႔ပင္
အခ်ိဳးအဆစ္ ေျပျပစ္စြာ ထုလုပ္ခဲ့ၾကသည္။
အျခား႐ုပ္ပြားမ်ားႏွင့္ ျခားနားသည္မွာ ၾကာပန္းေဆာင္းျခင္းသာ ထူးသည္။
ဤသုိ႔ ၾကာပန္းေဆာင္းေသာ ျဖစ္ရပ္မွာမူ မဟာယာနဂုိဏ္းႏွင့္ ယွက္ႏြယ္ေနျပန္သည္။ မဟာယာနက်မ္းတုိ႔၌ ဤသုိ႔ ေရးဆုိထားသည္။

ေကာသလမင္းႏွင့္ မလႅိကာ မိဖုရားတုိ႔သည္ ဘုရားရွင္အထံသုိ႔ လာၾကရာ
ဘုရားရွင္ မရွိခုိက္နွင့္ ၾကံဳေန၏။ ရွင္ေမာဂၢလာန္သည္ တန္ခုိးေတာ္ျဖင့္ လုိက္ရွာရာ
ဘုရားရွင္သည္ ၾကာမ်ိဳး ၅-ပါး ဖူပြင့္ေနသည့္ အေနာတတၱ အုိင္ထဲ၌
 ၾကာပြင့္ႀကီးတစ္ခုေပၚမွာ စ်န္၀င္စားေန၏။
အုိင္ေစာင့္နတ္ႀကီး ၉-ဦးတုိ႔ကလည္း
ဘုရားရွင္ကုိ ၾကာပြင့္ထီး တစ္လက္စီျဖင့္ ေဆာင္းမုိးေပးထားၾကသည္။

ဤျဖစ္စဥ္ကုိ ေတြ႕ျမင္လာခဲ့ရသျဖင့္ ရွင္ေမာဂၢလာန္သည္
ေကာသလႏွင့္ မလႅိကာမိဖုရားတုိ႔အား ျပန္လည္ ေျပာျပ၏။
မင္းႏွင့္ မိဖုရားတုိ႔သည္ ဘုရားရွင္ စံျမန္းေနပုံကုိ စိတ္ကူးျဖင့္ ၾကည္ညိဳသြားၾကသည္။ ဤပုံသဏၭာန္မ်ိဳးကုိ ႐ုပ္တုျပဳလုပ္၍ ကုိးကြယ္လုိေၾကာင္း
ရွင္ေမာဂၢလာန္အား ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။
ခြင့္ျပဳခ်က္ ရသျဖင့္ မင္းႏွင့္ မိဖုရားတုိ႔သည္ ၾကာပန္းေဆာင္း ႐ုပ္ပြားကု္ိ
ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကသည္ဟု ဆုိေလသည္။

ဤအဆုိအရ ဒကိၡဏသာခါ ႐ုပ္ပြားမ်ားမွာ မဟာယာနတုိ႔ အယူအဆအရ
ထုလုပ္ ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကသည္ဟု ဆုိႏုိင္ျပန္ပါသည္။

ေနာက္ပုိင္းတြင္ ဒကိၡဏသာခါ ႐ုပ္ပြားပုံမ်ားကုိ ဂုိဏ္းဆရာလုပ္သူတုိ႔က
အမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္ကူး၍ ခ်ဲ႕ထြင္ ျပဳလုပ္ၾကသည္။
႐ုပ္ပြားေတာ္တြင္ မိႈ ၉-ခ်က္ ႐ုိက္ျခင္းစေသာ အစီအမံမ်ားကုိ ထည့္သြင္းထားၾကသည္။ ထုိ႐ုပ္ပြားေတာ္ကုိ ကုိးကြယ္လွ်င္ လာဘ္ေပါမ်ားမည္။
အေရာင္းအ၀ယ္ ေကာင္းမည္။ ရာထူးတုိးမည္။
အႏၲရာယ္ ကင္းမည္။ မီးေဘးမွ လြတ္မည္။ သိဒိၶေပါင္းစုံ ျပီးစီးႏုိင္သည္ စသည္ျဖင့္
ဂုိဏ္းဆရာတုိ႔၏ အသုံးခ်ခံ ႐ုပ္ပြားတစ္ဆူ ျဖစ္လာေလသည္။

အဆုိးရြားဆုံး ျပဳလုပ္ခ်က္မွာ ႐ုပ္ပြားေတာ္၏ ပုံသဏၭာန္ ျဖစ္သည္။
႐ုပ္ပြားပုံစံကုိ ပန္းပုမတတ္သူ ထုလုပ္သကဲ့သုိ႔
ပုအုိင့္ေသာ၊ လည္ကုပ္တုိေသာ ပုံဆုိးမ်ားကုိ ထုလုပ္ၾကသည္။
(အမွန္စင္စစ္)
ဗုဒၶဘုရားသည္ လကၡဏာေတာ္ႀကီးငယ္ အသြယ္သြယ္တုိ႔ျဖင့္ ျပည့္စုံသူ ျဖစ္၍
အျပစ္ေျပာဖြယ္ မရွိ။

တင့္တယ္ေသာ ႐ူပကာယေတာ္ ရွိပါသည္။
ဤကဲ့သုိ႔ ဆုိးရြားေသာ ပုံသဏၭာန္ ႐ုပ္ပြားတုိ႔ကုိ ထုလုပ္ ကုိးကြယ္ေနၾကသည္မွာ
ဘုရားရွင္၏ ၾကည္ညိဳျမတ္ႏုိးဖြယ္ရာ ႐ုပ္အဆင္းကုိ ဖ်က္ဆီးထား ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

ယေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္တြင္ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္မ်ားကုိ
ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳး အယူအဆ အသြယ္သြယ္တုိ႔ျဖင့္ ထုလုပ္ တည္ထား ကုိးကြယ္ေနၾကသည္။
- ႏႈတ္ခမ္းေမႊးတပ္ေသာ ႐ုပ္ပြားမ်ား ၊
- မ်က္မွန္တပ္ေသာ ႐ုပ္ပြားမ်ား ၊
- မွဲ႔တပ္ေသာ ႐ုပ္ပြားမ်ား ၊
- နဖူး၌ အဖုတပ္ေသာ ႐ုပ္ပြားမ်ား ၊
- လက္စြပ္၀တ္ေသာ ႐ုပ္ပြားမ်ား ၊
- ေျမြပတ္ေသာ ႐ုပ္ပြားမ်ား ၊
- ဆင္စီး ျမင္းရံ ႐ုပ္ပြားမ်ား-
စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ျပဳလုပ္ေနၾကသည္။

အခ်ိဳ႕ ႐ုပ္ပြားမ်ားမွာ မူလတင္ပ်ဥ္ေခြ ႐ုပ္ပြား၏ ဒူးႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ပခုံးႏွစ္ဖက္ေပၚ၌ မတ္ရပ္႐ုပ္ပြားေလးမ်ားကုိ ထည့္သြင္း ထုလုပ္ထားသည္ကုိ ေတြ႕ရသည္။
ပလပ္စတစ္ျဖင့္ ေလာင္းထားေသာ ႐ုပ္ပြားျဖစ္သည္။
ထုိ႐ုပ္ပြားကုိ ၾကည့္၍ ဆပ္ကပ္ျပေနသလားဟု ထင္မွားေလာက္ေအာင္
အ႐ုပ္ဆုိး အက်ည္းတန္ေနပါသည္။

အခ်ိဳ႕ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚ၌ လူႀကိဳက္မ်ားေသာ ဘုိးဘုိးေအာင္၊ ဘုိးမင္းေခါင္စေသာ
ဘုိးေတာ္ဆုိသူ စိတၱဇ႐ုပ္ေကာင္တုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ထားရာ
ဗုဒၶဘာသာအတြက္ ရွက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား ျဖစ္ေပသည္။

ယခု ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ အေၾကာင္းရပ္မ်ားမွာ ေထရ၀ါဒ၌ ေရာေႏွာေနသည့္ ကုိးကြယ္မႈမ်ား ထဲမွ ထင္ရွားေသာ ကုိးကြယ္မႈမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ မထင္မရွားျဖင့္ ကုိးစားေနၾကေသာ အေသးအမႊား ကိစၥမ်ားလည္း အေျမာက္အျမား ရွိေနေခ်ေသး၏။