Thursday, September 11, 2014

ဘိကၡဴနီအေရးေတာ္ပုံ (၇)

 
(၆) ဘိကၡဴ  (ရဟန္ေတာ္) မ်ာျဖင့္သာ ဘိကၡဴနီခံယူျခင္း။
ဤစာတမ္းကုိ အမွတ္မဲ့ၾကည့္ပါလွ်င္ 
ဂရုဓမၼနံပါတ္ (၆)  အရ မျဖစ္ႏုိင္ဟု ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ ခ်လုိက္ႏုိင္ပါသည္၊ ဝိနည္းဥပေဒအရခုိင္လံုမႈ  ရွိ- မရွိကုိ ႏွလံုးသြင္း၍ၾကည့္ပါလွ်င္
ဂရုဓမၼသည္ ညႊန္ၾကားခ်က္သာျဖစ္ၿပီး
က်ဴးလြန္ေဖါက္ေက်ာ္ခဲ့ေသာ္ အျပစ္ဒါဏ္ က်ေရာက္ႏုိင္သည္ဟု
သေဘာသက္ေရာက္သည့္အခ်က္ မပါပါ။
အျခားသိသာေသာ ဆက္ျခင္ဘြယ္အခ်က္တစ္ခုမွာ
ဂရုဓမၼသည္ သိကၡမာန္ႏွင့္ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာ တုိ႔ကုိသာ
အက်င့္စရုိက္ႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာရည္ညႊန္းခ်က္တစ္ရပ္ျဖစ္ပါသည္၊
ဘိကၡဴတုိ႔တြင္ ဂရုဓမၼမရွိပါ။

စူဠဝဂၢ  (၁၀-၅)   တြင္ ေဖၚျပထားသည္မွာ
ဘိကၡဴနီျဖစ္စအမ်ိဳးသၼီးတုိ႔သည္
ပါတိေမာက္စည္းမ်ဥ္းမ်ားရြတ္ဆုိျခင္း၊
ျပစ္မႈက်ဴးလြန္လွ်င္ အျပစ္ဝန္ခံရျခင္း စသည္ျဖင့္
သံဃကိစၥတုိ႔ကုိ မကၽြမ္းက်င္ေသးပါ  (ဝိ-၂-၂၅၉)၊
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဂရုဓမၼနံပါတ္  (၆) အရ အမ်ိဳးသၼီးမ်ားသည္
သံဃကိစၥ ျပဳလုပ္ရာတြင္ ဘိကၡဴတုိ႔ကဲ့သုိ႕ စိတ္ခ်ႏုိင္ေလာက္ေအာင္
ကၽြမ္းက်င္မႈျဖစ္ေစရန္ ထိန္းသိမ္းထားျခင္းျဖစ္ပါသည္၊
ထုိသုိ႔ႏုနယ္ေလးလွေသာ ဘိကၡဴနီေဘာင္အတြင္း၌
ဘိကၡဴနီအသစ္တုိ႔သည္ ဘိကၡဴတုိ႔  (၅-ႏွစ္ေစာေသာ) ၏ အကူအညီမပါဘဲ
ဘိကၡဴနီခံယူပြဲအစရွိသည့္ သံဃကိစၥမ်ား မက်င္းပႏုိင္ေအာင္
ဘုရားရွင္က ၾကိဳတင္ကာကြယ္ ထားျခင္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္၊
ေနာက္တစ္ေၾကာင္းမွာ သိကၡမာန္တုိ႔သည္
ဘိကၡဴမ်ားမပါဝင္ဘဲ မကၽြမ္းက်င္ေသာ ဘိကၡဴနီအသစ္တုိ႔ထံမွာ
ဘိကၡဴနီခံယူျခင္း မျပဳႏုိင္ရန္ ကာကြယ္ထားျခင္းလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ျငားလည္း  ဂရုဓမၼသည္ ဘိကၡဴမ်ား မည္သုိ႔အက်င့္စရုိ္တ္ရွိရမည္ဟု
ညႊန္ၾကားထားေသာ ပညတ္ခ်က္မ်ား မဟုတ္ပါ၊ 
ဝိနယတြင္ ဘိကၡဴနီမ်ား၏ စည္းမ်ဥ္းခ်က္တုိ႔သည္
ဘိကၡဴမ်ားထက္ ပုိ၍မ်ားပါသည္၊
ဤအခ်က္မ်ားႏွင့္ပါတ္သတ္၍
စူဠဝဂၢ  (၁၀-၄)တြင္ ရွင္းလင္းစြာ ေဖၚျပထားပါသည္။
ဤေနရာ၌ ဘုရားရွင္သည္ မဟာပဇာပတိအား
ညႊန္ၾကားခ်က္  ၾသဝါဒ (၂) မ်ိဳး ေပးထားပါသည္၊
(က) ဘိကၡဴနီတုိ႔သည္ ဘိကၡဴတုိ႕၏ စည္းမ်ဥ္းကုိလည္း လုိက္နာရမည္၊
(ခ) ဘိကၡဴမ်ားမပါဝင္ဘဲ ဘိကၡဴနီသံဃာတုိ႔သာ လုိက္နာရမည့္
သီးျခားစည္းမ်ဥ္းမ်ားလည္း ထားရွိပါသည္။ (ဝိ-၂-၂၅၈)
ထုိစည္းမ်ဥ္း (၂) မ်ိဳးလံုးကုိ မဟာပဇာပတိသည္လည္းေကာင္း ၊
သူ၏ေနာက္ပါ ဘိကၡဴနီတုိ႔သည္လည္းေကာင္း၊
ႏွစ္ဖက္ေသာသံဃာတုိ႔မ်က္ေမွာက္တြင္ ဘိကၡဴနီခံယူခဲ့ေသာ ဘိကၡဴနီတို႕သည္လည္းေကာင္း၊
ထုိ (၃) မ်ိဳးေသာဘိကၡဴနီတုိ႔သည္ ေကာင္းစြာထိန္းၾကရမည္ဟု မိန္႔ခဲ့ပါသည္။

စူဠဝဂၢ  (၁၀-၂) အရ ဂရုဓမၼနံပါတ္  (၆) ႏွင့္ပါတ္သက္၍
ပဟာပဇာပတိသည္ ဘုရားရွင္သုိ႔ခ်ဥ္းကပ္၍ ဤသုိ႔ေမးခဲ့ပါသည္ (ဝိ-၂-၂၅၆)၊ 
“အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္၏ ေနာက္ပါသာကီဝင္အမ်ိဳးသၼီးမ်ားႏွင့္ ပါတ္သက္၍
မည္သုိ႔ဆက္လက္ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါသနည္း?”
(ပါဠိ-     ကထာဟံ ဘေႏၱ ဣမာသု   သာကိယနီသု ပဋိပဇၨာမီတိ? )

စူဠဝဂၢ၌ ဆက္လက္ေဖာ္ျပသည္မွာ
အထက္ပါေမးခြန္းသည္  ဂရုဓမၼနံပါတ္  (၆)
(ႏွစ္ဖက္ေသာဘိကၡဴ- ဘိကၡဴနီသံဃာတုိ႕၏မ်က္ေမွာက္၌ ဘိကၡဴနီခံယူရန္ ညႊန္ၾကားျခင္း)ႏွင့္ တုိက္ရုိက္သက္ဆုိင္ေနပါသည္၊
မဟာပဇာပတိသည္ ဂရုဓမၼ  (၈) မ်ိဳးကုိ ဦးထိပ္ထား၍
ဘိကၡဴနီခံယူခဲ့သည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိညႊန္ၾကားမႈကုိ ေလးစားသည့္အားေလွ်ာ္စြာ
မည္သုိ႔မည္ပံု ျပဳလုပ္ရမည္ကုိ ဘုရားရွင္အားေမးျမန္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္၊
ထုိစဥ္က မဟာပဇာပတိတစ္ဦးတည္းသာလွ်င္ ဘိကၡဴနီျဖစ္ေသာေၾကာင့္
ႏွစ္ဖက္ေသာသံဃာစံု လုိအပ္ေသာ ဘိကၡဴနီခံယူပြဲမ်ိဳးကုိ မက်င္းပႏုိင္ခဲ့ပါ၊
ဤအျခင္းအရာေၾကာင့္ ဘုရားရွင္အား နည္းလမ္းညႊန္ျပပါရန္
ေတာင္းပန္ ေလွ်ာက္ထားျခင္းျဖစ္ေပသည္၊
ဝိနယတြင္ေဖၚျပခ်က္အရ ဘုရားရွင္သည္ ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ ညႊန္ျပသည္မွာ 
“ ဘိကၡဴ  (ရဟန္း)  တုိ႕သည္ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာ သာကီဝင္အမ်ိဳးသၼီးတုိ႔ကုိ
ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ျပန္ဌာန္းပုိ႕ေဆာင္ေပးရမည္  “  ဟု အမိန္႔ရွိခဲ့ပါသည္  (ဝိ-၂-၂၅၇)။

“ ဘိကၡဴတုိ႕ ငါဘုရားရွင္သည္ သာကီဝင္အမ်ိဳးသၼီးတုိ႔ကုိ
ဘိကၡဴမ်ားက ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေပးရန္ ညႊန္ၾကား၏ “
(ပါဠိ - အႏုဇာနာမိ ဘိကၡေဝ ဘိကၡဴဟိ ဘိကၡဴနိေယာ ဥပသမၸာေဒတံု  တိ)။
ဤစည္းမ်ဥ္းပညတ္ခ်က္သည္ ဂရုဓမၼကဲ့သုိ႔မဟုတ္ဘဲ
ဘိကၡဴနီခံယူျခင္းႏွင့္ပါတ္သက္၍ ဘိကၡဴတုိ႔ကုိ ပ႒မဆံုးအၾကိမ္ ညႊန္ၾကားခ်က္ျဖစ္ပါသည္။

မွတ္သားဖြယ္တစ္ခုမွာ ဝိနယတြင္ ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္
မဟာပဇာပတိ၏ ေနာက္ပါမ်ားကုိ ဘိကၡဴနီမ်ားအျဖစ္ေရာက္ေစသည္ဟု ေရးမထားပါ၊  
“ေနာက္ပါအားလံုးတုိ႔ကုိ ဘိကၡဴတုိ႔ကသာ ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေစ”  ဟူ၍
ရွင္းလင္းစြာ မိန္႕ၾကားခဲ့ပါသည္၊  
“ဦးစီးေဆာင္ရြက္ေသာ ဘိကၡဴနီသံဃာမရွိသည့္အခ်ိန္ကာလမ်ိဳးတြင္
ဘုရားရွင္ကသာ ဘိကၡဴနီအျဖစ္အစေဖၚႏုိင္သည္”။

ဤသုိ႕ေသာ အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္သည့္ ေရးသားမႈမ်ိဳး
ယၡဳအခါ၌ ေခတ္စားေနပါေသာ္လည္း   ပါဠိဝိနယတြင္ ဤကဲ့သုိ႕ေရးမထားပါ၊ 
မဟာပဇာပတိသည္ သူ၏ေနာက္ပါတုိ႔ႏွင့္ပါတ္သက္၍
မည္သုိ႔လုပ္ႏုိင္ပါသနည္းဟု ဘုရားရွင္ထံ ခ်ဥ္းကပ္ ေမးျမန္းသည့္အခါ
ဘုရားရွင္သည္ ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ ဘိကၡဴတုိ႔ဆီကုိ ညႊန္ျပ၍ 
“ဘိကၡဴတုိ႔သည္ ထုိေနာက္ပါအမ်ိဳးသၼီးမ်ားကုိ
ဘိကၡဴနီသံဃာအျဖစ္သုိ႔ပုိ႔ေဆာင္ေစ”  -  ဟု မိန္႔ျမြက္ခဲ့ပါသည္ ကုိ
တိက်စြာ မွတ္တမ္းတင္ထားပါသည္။

ေထရဝါဒ ဝိနည္းက်န္းဂန္ကုိ ဆက္လက္၍ စီစစ္ေသာအခါ
ဤပ႒မဆံုးညႊန္ၾကားခ်က္သည္   ဂရုဓမၼ   (၆) ကုိ ဘုရားရွင္ေၾကျငာညႊန္ၾကားၿပီး 
ေနာက္ပုိင္းမွ   ဤသတ္မွတ္ခ်က္ကုိ မိန္႔ၾကားသည္ဟု ဖက္ရႈရပါသည္၊ 
ဘုရားရွင္သည္ ႏွစ္ဖက္ေသာသံဃာစံုေရွ့ေမွာက္၌
ဘိကၡဴနီခံယူမႈကုိလိုလားသည္ - ဟု ေျပာၿပီး ေနာက္ပုိင္း   မွ
ဘိကၡဴနီသံဃာမရွိသည့္ အခ်ိန္ကာလတြင္
ဘိကၡဴတုိ႔ျဖင့္သာ ဘိကၡဴနီအျဖစ္ျပဌာန္းခံယူျခင္းသည္
သင့္ျမတ္ေလွ်ာ္ကန္သည္ဟု ယူဆခ်က္ရွိခဲ့ပါသည္-   ဆုိေသာ
အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ေနပါသည္။

ဘုရားရွင္မ်က္ေမွာက္ရွိေနစဥ္ကလည္း
ယၡဳေခတ္တြင္ ျဖစ္ေပၚေနသည့္အေျခအေနအတုိင္းပင္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္၊ 
သုိ႔ေသာ္မဟာပဇာပတိတစ္ဦးတည္းသာ
ဂရုဓမၼခံယူၿပီး ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ပထမဆံုးေရာက္ရွိခဲ့သည္။ 
ဘိကၡဴနီမရွိေသာ ယၡဳေခတ္တြင္လည္း
အေျခအေနအရ ဝင္ေရာက္ကူညီခဲ့ေသာ ဓမၼဂုတၱက  ဘိကၡဴနီမ်ားသည္
ဂုိဏ္းမတူ၍ ေထရဝါဒႏွင့္စံမကုိက္ဟုေျပာၾကပါေသာ္ 
ဘုရားရွင္လက္ထက္အတုိင္းပင္ ဦးေဆာင္ၾကီးၾကပ္ရမည့္
ဘိကၡဴနီသံဃာမရွိျဖစ္ေနပါသည္။

ဘုရားရွင္၏ ပထမညႊန္ၾကားခ်က္အရ
ဘိကၡဴတုိ႔သည္ အမ်ိဳးသၼီးမ်ားအား ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔
ပုိ႔ေဆာင္ေပးႏုိင္သည္ဟု မိန္႔ျမြက္ၿပီးေနာက္ ဒုတိယညႊန္ၾကားခ်က္ကုိလည္း
ထုိနည္းတူစြာ တိက်ရွင္းလင္းေသာ ညြႊန္ၾကားခ်က္ ထားရွိခဲ့ပါသည္   (ဝိ-၂-၂၅၇)
(ပါဠိ-  ဘဂဝတာ ပညတၱံ ဘိကၡဴဟိ ဘိကၡဴနိေယာ   ဥပသမၸာေဒတဗၺာ တိ)။

ဤအခ်က္၌ ဘိကၡဴမ်ား၏ပါဝင္ကူညီမႈသည္
ဘိကၡဴနီသာသနာၾကီးပြားဖြင့္ျဖိဳးေရးအတြက္ အလြန္အေရးပါေသာေၾကာင့္
ေရွ႔ေဆာင္ လမ္းျပမီးရႈးတန္ေဆာင္သဖြယ္ျဖစ္္ေနပါသည္၊ 
ထုိ႔ေၾကာင့္  ဘိကၡဴတုိ႔မပါဝင္လွ်င ္လံုးဝမျဖစ္ႏုိင္၊
အလြန္လုိအပ္သည္ကုိ သိၾကေစလုိပါသည္၊
ဤသုိ႕စိတ္ပါဝင္စားစြာ ကူညီမႈသည္ မည္မွ်အေရးၾကီးသည္ကုိ
ဝိနယ (ဝိ-၁-၁၄၆)   မဟာဝဂၢ (၃-၆)  ရွိ စာပုိဒ္တစ္ခုတြင္ ေဖၚျပထားပါသည္၊ 
ထုိစာပုိဒ္အရ-   အမ်ိဳးသၼီးတစ္ဦး ဘိကၡဴနီခံယူလုိပါက -
ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ဝါတြင္း၌ပင္လွ်င္   (၇) ရက္တိတိခရီးထြက္၍ (ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာရွိရာအရပ္သုိ႕)  ကူညီပုိ႔ေဆာင္ႏုိင္ခြင့္ရွိသည္ဟု ေရးထားပါသည္။

ဂရုဓမၼနံပါတ္   (၆)  ၏ ဗဟုိလ္အခ်က္မ်ားႏွင့္ ဆက္လက္ျပဌာန္းထားေသာအခ်က္မ်ားတြင္ ဘိကၡဴမ်ားသည္ ဘိကၡဴနီျဖစ္လုိသူအမ်ိဳးသမီးမ်ား ဘိကၡဴနီျဖစ္လာႏုိင္ရန္
ကူညီစုိင္းျပင္ႏုိင္စြမ္းရွိသည္ကုိ ထုပ္ေဖာ္ေရးသား ထားပါသည္၊ 
ထုိကဲ့သုိ႕ ကူညီႏုိင္ပံုမွာ-
(က)  ဘိကၡဴနီသံဃာရွိခဲ့ေသာ္ ထုိဘိကၡဴနီသံဃာႏွင့္ေပါင္းစပ္၍ ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊
(ခ)  အကယ္၍ ဘိကၡဴနီသံဃာ မရွိခဲ့ေသာ္   ဘိကၡဴသံဃာစုကသာ
အမ်ိဳးသၼီးတုိ႔အား ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ပုိ႔ေဆာင္ေပးျခင္း  ျဖစ္ပါသည္။

အထက္ပါအခ်က္တုိ႔ကုိဖက္ရႈျခင္းအားျဖင့္
ဘိကၡဴသံဃာတုိ႔၏ ပါဝင္ေဆာင္ရြတ္မႈသည္ အလြန္အေရးပါၿပီး 
“မပါဝင္လွ်င္မျဖစ္”   ဟူေသာအေျခရွိသည္ကုိ သိထားႏုိင္ပါသည္၊
ဘိကၡဴနီသံဃာႏွင့္ပါတ္သက္၍ ထုိသုိ႔   အလားတူ    အေရးၾကီးသည္ဟု ျပဌာန္းခ်က္ မထားခဲ့ပါ။

စူဠဝဂၢ   (၁၀-၁၇)   တြင္ ေဖၚျပထားသည္မွာ 
ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔ကုိ ေမးခြန္းမ်ားေမးရာ၌ ခတ္ခဲမႈမ်ားရွိေန၍
ဘုရားရွင္က ညႊန္ၾကားခ်က္တစ္ခု ထပ္မံမိန္႕ျမြတ္ခဲ့ရျပန္ပါသည္၊
ထုိစည္းမ်ဥ္းသစ္အရ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔သည္
ရဟန္းသံဃာမ်ားေရွ႔ (အမိ်ဳးသားမ်ားေရွ့) တြင္
ေျဖရန္ခက္ေသာ ေမးခြန္းမ်ားကုိ ဘိကၡဴနီသံဃာ    (အမ်ိဳးသၼီးအခ်င္းခ်င္း) တုိ႔ကသာ ၾကိဳတင္၍  ေမးခြင့္ျပဳထားပါသည္  (ဝိ-၂-၂၇၁)။

ေအာက္ပါစည္းမ်ဥ္းတြင္-
“ဘိကၡဴတုိ႕ငါဘုရားရွင္သည္ ဘိကၡဴနီသံဃာထံမွာ ဘိကၡဴနီေမးခြန္းမ်ားေျဖဆုိခဲ့ၿပီးေသာ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔အား ဘိကၡဴသံဃာက ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ပုိေဆာင္ေပးခြင့္ျပဳသည္။” 
(ပါဠိ- အႏုဇာနာမိ ဘိကၡေဝ ဧကေတာ  ဥပသမၸႏၷာယ ဘိကၡဴနီသံေဃ ဝိသုဒၶါယ ဘိကၡဴသံေဃ   ဥပသမၸဒႏၱိ)

ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔သည္ ဘိကၡဴသံဃာအလယ္တြင္
ေမးျမန္းေသာ ေမးခြန္းတုိ႔ကုိ ေျဖဆုိရန္  ရွက္ေၾကာက္ၾကပါသျဖင့္
ဤအျခင္းအရာကုိ ေျဖရွင္းရန္ ဘုရားရွင္က အထက္ပါအတုိင္း လမ္းညႊန္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္၊
ထုိေမးခြန္းမ်ားကုိ ေမးရန္ တာဝန္မွာ  ဘိကၡဴနီသံဃာအေပၚတြင္ တည္ရွိေနပါသည္၊ 
ဤသုိ႔ေဆာင္ရြက္လုိက္သည့္အတြက္ ဘိကၡဴတုိ႔ေမးျမန္းစရာ မလုိေတာ့ဘဲ့
ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔သာ ေခ်ာေမာစြာ ပုိ႕ေဆာင္ႏုိင္ၾကပါသည္၊  
ထုိသုိ႔ေသာ စည္းမ်ဥ္းေၾကာင့္ တစ္ဖက္၌ ဘိကၡဴနီသံဃာတုိ႔ ေမးခြန္းေမးခဲ့ၿပီးသြားေသာ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႕သည္ွ -  ေနာက္တစ္ဖက္တြင္
ဘိကၡဴသံဃာတုိ႔အထံ၌ ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ခံယူရပါသည္။

ႏႈိင္းယွဥ္မွတ္သားသင့္ေသာအရာတစ္ခုမွာ
ဘုရားရွင္သည္ ရဟန္းေလာင္းမ်ား ဘိကၡဴအျဖစ္ခံယူလွ်င္
ညႊန္ျပခ်က္စကားအေခၚအေဝၚသံုးႏႈံးပံု ျဖစ္ပါသည္၊ 
မဟာဝဂၢ  (၁-၂၈)  အရ - ရဟန္းေလာင္းမ်ား ရဟန္းခံသည့္အခါ
တစ္ဆင့္မွတစ္ဆင့္ျပဳလုပ္ ရမည့္အခ်က္မ်ားကုိ ေဖၚျပထားပါသည္၊ 
ပ႒မဦးစြာ - ရဟန္းေလာင္းတုိ႕သည္ သရဏဂံု (၃) ပါး ခံယူၾကရပါသည္-
ေနာက္တစ္ဆင့္မွာ-  ဥပဇၩာယ္ဆရာကလက္ရိပ္  (၁) ခါျပၿပီး
ေနာက္အဆင့္တြင္   (၃) ၾကိမ္ေၾကၿငာပါသည္၊
ထုိသုိ႕လက္ရိပ္ၿပ  (၁)ခါ- ေၾကၿငာျခင္း  (၃) ၾကိမ္လုပ္ခဲ့သည့္အခ်ိန္ကစ၍
သရဏဂံု (၃) ပါးရြက္ဆုိျခင္းကုိ  ‘ ပဗၺဇၨ’   ျပဳျခင္းဟူ၍သာ အသိအမွတ္ျပဳထားပါသည္၊  
သရဏဂံုတည္ယံုႏွင့္ ရဟန္းျဖစ္ေရးအတြက္ ခုိင္လံုသြားၿပီဟု မဆုိခဲ့ေတာ့ပါ။ 
ဤအေၾကာင္းအရာကုိ ပုိမုိနားလည္ေစႏုိင္ရန္ ဘုရားရွင္သည္
ေအာက္ပါစာတမ္းအတုိင္း တိက်စြာ ပ႒မညႊန္ၾကားခ်က္ကုိ ပယ္ဖ်က္၍
ဒုတိယညႊန္ၾကားခ်က္ကုိ လုိက္နာရန္ အမိန္႕ထားခဲ့ပါသည္။  (ဝိ-၁-၅၆)
“ ဘိကၡဴတုိ႕ ဤေန႕မွ၍ငါဘုရားရွင္သည္ ယၡင္ညႊန္ခဲ့ေသာသရဏဂံု (၃)  ပါးခံယူမႈကုိပါယ္ဖ်က္ၿပီး
လက္ျဖင့္အရိပ္ျပ၍  (၃)  ၾကိမ္ ေၾကၿငာျခင္းျဖင့္ ရဟန္းခံမႈ ၿပီးေျမာက္ေစသည္။ ”  
(ပါဠိ ယာသာ ဘိကၡေဝ မယာ တီဟိ သရဏဂမေနဟိ ဥပသမၸဒါ အႏုညာတာ တာဟံ အဇၨတေဂၢ ပဋိကၡိပၸါမိ အႏုဇာနာမိ ဘိကၡေဝ  ဉတၱိစတုေတၳန ကေမၼန ဥပသမၸာေဒတံု)။

ဘိကၡဴနီခံယူမႈႏွင့္ ပါတ္သက္၍  ဘိကၡဴတုိ႔အတြက္ ဘုရားရွင္က စည္းမ်ဥ္းသတ္မွတ္ခ်က္ေပးသည့္အခါတြင္
အထက္ကပံုစံလုိ ပ႒မစည္းမ်ဥ္ကုိ   မပါယ္ဖ်က္ခဲ့ပါ  -   ပယ္ဖ်က္ျခင္းမလုပ္ခဲ့ပါ။
“  ငါဘုရားရွင္သည္ တစ္ဖက္ေသာသံဃာ   (ဘိကၡဴနီတုိ႔)   ထံမွာ
ေမးခြန္းမ်ား ေျဖဆုိေအာင္ျမင္ၿပီးခဲ့ေသာ   ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာကုိ
ဘိကၡဴတုိ႔က အဆင့္ျမင့္ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေပးေစ”  ဟုညႊန္ခဲ့ပါသည္။

ဘုရားရွင္သည္ ဒုတိယညႊန္ၾကားခ်က္   (= ‘ႏွစ္ဖက္ေသာသံဃာစံု မ်က္ေမွာက္၌ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔အား ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ပုိ႕ေဆာင္ေစ’)  ကုိ မညႊန္ၾကားမွီ -
ပ႒မညႊန္ၾကားခ်က္  (=‘ဘိကၡဴနီတုိ႔သည္ မဟာပဇပတိ၏ ေနာက္ပါဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔အား ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ပုိ႔ေစ”)     ကုိ ပါယ္ဖ်က္၍ မမိန္႕ၾကားခဲ့ပါ၊ 
အကယ္၍သာ ပ႒မညႊန္ၾကားခ်က္ကုိ  ပါယ္ဖ်က္ၿပီး
ဒုတိယညႊန္ၾကားခ်က္ကုိသာ လုိက္နာမည္ဟု မိန္႔ေတာ္္မူခဲ့ေသာ္   နားလည္မႈေပၚၿပီး  သကၤာရွင္းသြားႏုိင္ပါသည္၊ 
သုိ႕ပါၿငားေသာ္လည္း   ဝိနယတြင္ ဤသုိ႔မိန္႔ျမြက္သည္ ဟု မွတ္တမ္းတင္ မထားခဲ့ပါ။

ထူျခားစြာအဓိပၸါယ္ရွိေသာ အျခင္းအရာတခုကုိ ဂရုၿပဳၾကေစခ်င္ပါသည္၊
ဘုရားရွင္သည္  အထက္ပါကိစၥမွလြဲ၍ အျခားကိစၥမ်ားတြင္ ဒုတိယညႊန္ၾကားခ်က္မေပးခင္
ပ႒မညႊန္းၾကားခ်က္ကုိ  ပယ္ဖ်က္ေလ့ ရွိပါသည္  (စူဠဝဂၢ  -   ၁၀-၆)၊
ဥပမာၿပရပါလွ်င္  စူဠဝဂၢ တြင္ ေဖၚျပထားသည္မွာ
ဘုရားရွင္သည္  ဘိကၡဴတုိ႔က-  ဘိကၡဴနီအသစ္တုိ႔ကုိ ပါတိေမာက္ရြက္ဆုိနည္း၊
က်ဴးလြန္မႈမ်ား ဝန္ခံျခင္း (အာပတၱိ) စသည္ျဖင့္
ဘိကၡဴနီကမၼေဆာင္ရြက္ပံုမ်ားကုိ သင္ၾကားျပသေစပါသည္၊
ေနာက္ပုိင္းတြင္ ဘိကၡဴနီမ်ား ကၽြမ္းက်င္လာသည့္အခါ
ထုိကိစၥမ်ားကုိ ဘိကၡဴနီသံဃာတုိ႔ကုိသာ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ခုိင္းပါသည္။
ထုိသုိ႔ ဘိကၡဴနီမ်ား ရပ္တည္ႏုိင္လာသည့္အခါတြင္
ဘိကၡဴတုိ႔ကုိတာဝန္ခံမေဆာင္ရြက္ေစေတာ့ဘဲ
အကယ္၍သာ ဘိကၡဴတုိ႔ပါဝင္ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါက
“ဒုကၠတ”   က်ဴးလြန္မႈ အျပစ္သက္ေရာက္ပါေတာ့သည္  (ဝိ  -  ၂  -၂၅၉)။

ဤကဲ့သုိ႔  ပ႒မညႊန္ၾကားခ်က္ကုိ မပယ္ဖ်က္ဘဲ
ဒုတိယညႊန္ၾကားခ်က္ကုိ  ထပ္မံျပဳလုပ္လုိက္သည္မွာ
အေၾကာင္းထူးမ်ားရွိခဲ့ပါသေလာ?  - ဟု ေမးစရာလုိပါသည္၊
မွန္ပါသည္  - အေျဖမွာ  အေၾကာင္းထူးရွိပါသည္၊
ဘုရားရွင္၏ ဒုတိယညႊန္ၾကားခ်က္သည္ ပ႒မအခ်က္ႏွင့္မတူပါ၊
ျခားနားခ်က္ရွိပါသည္၊ ဘုရားရွင္သည္ ဘိကၡဴနီသံဃာႏွင့္ပါတ္သက္၍
ဘိကၡဴသံဃာတုိ႕ကုိ ေသခ်ာစြာညႊန္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္၊
ဘုရားရွင္၏ ဆႏၵမွာ ဘိကၡဴနီသံဃာမ်ားရွိေနေသးပါလွ်င္
ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔ကုိ ဘိကၡဴမ်ားက ေမးခြန္းမ်ားေမးစရာမလုိ၊
ဘိကၡဴနီသံဃာကသာ ၾကိဳတင္ေမးထားၿပီးေနာက္
ဘိကၡဴတုိ႔ထံ၌ ဘိကၡဴနီအျဖစ္ ျပဌာန္းခံယူရန္သာျဖစ္ပါသည္၊
ပ႒မညႊန္ၾကားမႈ၏ ျခားနားခ်က္မွာ ဘိကၡဴနီသံဃာ မရွိသည့္အခ်ိန္ကာလ၌
ဘိကၡဴတုိ႔သည္ ဘိကၡဴနီျပဌာန္းခံယူပြဲကုိ
သြားေရာက္ျပန္လည္ထူေထာင္ခုိင္းျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဤညႊန္ၾကားခ်က္  (၂) ခုသည္ ဆန္႔က်င္ဘက္မျဖစ္ဘဲ
အေျခအေနျခားနားမႈ အေပၚတြင္ မူတည္၍ သတ္မွတ္ခဲ့ေသာစည္းမ်ဥ္းမ်ားသာျဖစ္ပါသည္၊
ညႊန္ၾကားခ်က္ႏွစ္မ်ိဳးလံုးသည္ လြန္စြာခုိင္လံုေသာ ပညတ္ခ်က္မ်ားျဖစ္ပါ၍
တစ္ခုကုိလုိက္နာေသာေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ခုကုိ ပယ္ဖ်က္ရန္ အေၾကာင္းမရွိပါ၊
ပါယ္ဖ်က္ရန္မလုိပါ။  မတူညီေသာအေၾကာင္းအရာႏွစ္မ်ိဳး အေပၚတြင္မူတည္၍
ဆီေလွ်ာ္ပါးနပ္က်င္လည္စြာ ပညတ္ခဲ့ေသာ အတုမရွိဘုရားရွင္၏
ဥပေဒစည္းကမ္းခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ပါသည္။

(က)  ဘိကၡဴနီသံဃာမရွိသည့္ အခ်ိန္ကာလတြင္ ဘိကၡဴတုိ႔သည္ ဘိကၡဴသံဃာစုျဖင့္ပင္ 
ဘိကၡဴနီျပဌာန္းခံယူပြဲကုိ ေအာင္ျမင္ရန္ ေဆာင္ရြက္သင့္သည္ဟု ညႊန္ၿပထားပါသည္။
(ခ)   ဒုတိယညႊန္ၾကားခ်က္မွာ ဘိကၡဴနီသံဃာရွိခဲ့ပါလွ်င္ ဘိကၡဴနီဥပဇၩာယ္ဆရာမ်ားက ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔ကုိ ေမးခြန္းမ်ား ေမးထားၿပီးေနာက္  ဘိကၡဴတုိ႔ကတဖန္ ထပ္မံ၍ ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ကူညီၾကေစ- ဟု ညႊန္ၾကားထားပါသည္။

ဝိနယပိဋကတ္ကုိ စီစစ္ၾကည့္ပါလွ်င္ ဘိကၡဴနီသံဃာမရွိသည့္အခ်ိန္၌ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာ  အမ်ိဳးသၼီးတုိ႔အား အဆင့္ျမင့္ဘိကၡဴနီျဖစ္သည္အထိ
ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္သည္ ဟုရွင္းလင္းစြာ ညႊန္ၾကားထားပါသည္။ 
ထုိ႔ေၾကာင့္  ၁၉၉၈-ခု ဗုဒၶဂါယာတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ ဘိကၡဴနီျပဌာန္းခံယူပြဲသည္
ေထရဝါဒ ဝိနယဥပေဒ  (ဘုရားဥပေဒ) ႏွင့္ ဆီေလွ်ာ္ေနပါသည္၊
ထုိပြဲတြင္ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔သည္  ျပဳသင့္ျပဳအပ္ေသာ အရာအားလံုး အတုိင္းထက္အလြန္   (အတက္ႏုိင္ဆံုး)  အားၾကားမာန္တက္ၾကဳိးစားျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး 
ႏွစ္ဖက္ေသာ သံဃာစုမ်က္ေမွာက္တြင္ ဘိကၡဴနီအျဖစ္ခံယူခဲ့ၾကပါသည္၊
အကယ္၍ တရုတ္ဥပဇၩယ္ဆရာ- ဘိကၡဴနီမ်ားပါဝင္ကူညီခဲ့သည့္အတြက္
ေထရဝါဒထံုးတမ္းစဥ္လာအရ လက္မခံႏုိင္ဟုဆုိခဲ့ေသာ္
ေထရဝါဒဘိကၡဴနီ သံဃာမရွိသည့္ အခ်ိန္ကာလ၌
ေထရဝါဒဘိကၡဴ   (ဝါရင့္သီဟုိဠ္ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား)  တုိ႔က ဦးေဆာင္ၾကီးၾကပ္ၿပီး
ဥပေဒအရ ပုိမုိခုိင္လံုေစရန္  (ဒဠွီကမၼ)  ဒုတိယအၾကိမ္ထပ္မံ၍
ဘိကၡဴနီအျဖစ္ခံယူၾကျပန္ပါသည္၊
ဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္တုိင္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိေနစဥ္အခါကလည္း
မဟာပဇာပတိ၏ ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါ နန္းတြင္းသူတုိ႔ကုိ
ဘိကၡဴသံဃာအား ကုိယ္စားလည္ထား၍  ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ေပးပုိ႔ေဆာင္ရြက္ေစပါသည္။

ယၡဳ  ၁၉၉၈-ခုႏွစ္ ဣျႏၵိယျပည္ဗုဒၶဂါယာတြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ ဘိကၡဴနီခံယူပြဲသည္
ေထရဝါဒ-  ဥပေဒအရ ျငင္းဆုိႏုိင္ခြင့္မရွိေအာင္ ခုိင္လံုပါသည္၊
သုိ႔ပါ၍ ထုိဘိကၡဴနီမ်ားကုိအစျပဳၿပီး
ဘိကၡဴနီသာသနာ ျပန္လည္ထူေထာင္မႈ စတင္ျပဳေဆာင္ခဲ့ပါၿပီ၊ 
ခုိင္မာေသာဥပေဒအုပ္ျမစ္ေပၚမွာ ေဆာက္တည္ခဲ့ပါ၍ 
“ေထရဝါဒဘိကၡဴနီသံဃာမ်ား”    ဟု မုခ်ဆုိႏုိင္ပါေၾကာင္း
ဦးပဥၨင္းေလးစားစြာတင္ျပလုိက္ပါသည္။
(ဘိကၡဴ အနာလေယာ  (ဂ်ာမနီ)
ကုိးထားေသာက်မ္းမ်ားအတုိခ်ဳပ္
ဒီပဝံသ
ဒီဃနိကာယ
ဗုဒၶဘာသာက်င့္ထံုးမွတ္တမ္းဂ်ာနယ္
ကထာဝတၳဳ-အ႒ကထာ
သမႏၱပါသာဒိကါ
သုမဂၤလာဝိလာသိနီ
တုိင္းရႈိး
ဝိနယ