Tuesday, August 26, 2014

ဘိကၡဴနီအေရးေတာ္ပုံ (၃)

 
(၂) ေထရဝါဒ ဥပေဒ စည္းမ်ဥ္းမ်ား။
“ေထရဝါဒ”  ဟူေသာစကားလံုးကုိ ဘာသာျပန္ရပါလွ်င္
“ ေရွးလူၾကီးမ်ား၏ဆုိရုိးစကား”  ဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္၊
ဒီပဝံသ- သီဟုိဠ္ ရာဇဝင္သမုိင္း  (ဒီပ ၄-၆) ၌ ေရးသားထားပံုမွာ
 ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ပ႒မသံဃာယနာတင္ခ်ိန္တြင္ စုေဆာင္းထားခဲ့ေသာ
ေရွးသူေဟာင္းအရိယာပုဂိၢဳလ္မ်ား စုေပါင္း၍
ရြတ္ဆုိခဲ့သည့္ (သဂီီတိ) စကားမ်ားဟုဆုိလုိပါသည္၊

ဤေထရဝါဒစကားလံုးကုိပင္ (ဒီပဝံသ ၅-၅၁) ႏွင့္ ကထာဝတၳဳ - (ကထာဝတၳဳက-၃) တြင္ ပါဠိဘာသာျဖင့္ေရးထားအပ္ေသာ ပ႒မသံဃာယနာတင္စကားစုမ်ားဟု မွတ္တမ္းတင္ၿပီး သီဟုိဠ္ဗုဒၶေက်ာင္း၌ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းထားသည္ဟု ညႊန္ျပထားပါသည္။

ဤသုိ႔အားျဖင့္ ပါဠိပိဋကတ္သည္
ေထရဝါဒ၏ မတည္ရာအေျခခံအုပ္ျမစ္ျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။
ဤေထရဝါဒရုိးရာထံုးတမ္းကုိ
ေတာင္အာရွတုိက္ - အေရွ႕ေတာင္အာရွတုိက္မ်ားတြင္
ပါဠိဘာသာက်မ္းဂန္အတုိင္း ညီညြတ္စြာလုိက္နာကုိးကြယ္ၾကပါသည္။

သုိ႕ျဖစ္ပါ၍ ဝိနည္းပုိင္းတြင္ ပါဝင္ေသာ စည္းမ်ဥ္းဥပေဒ သိကၡာပုဒ္မ်ားသည္
ေထရဝါဒဝင္သံဃာ (ဘိကၡဴ  -ဘိကၡဴနီ) မ်ားအဖုိ႔
အလြန္႔အလြန္ အေရးၾကီးေသာ စည္းကမ္းခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါသည္၊
ဝိနည္းအ႒ကထာသမႏၱပါသာဒိက  (သမ ၁-၂၃၁)  တြင္
အျခားစာေပ အားလံုးတုိ႔ထက္ ပိဋကေတာ္၏ သာလြန္ျမင့္ျမတ္ပံုကုိ အထူတလည္မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ပါသည္၊
ထင္ျမင္ယူဆခ်က္တုိ႔သည္
ေရွးေဟာင္းဆရာတုိ႔၏ က်မ္းဂန္မ်ားေလာက္ ခိုင္လံုမႈမရွိသလုိ -
ထုိက်မ္းဂန္ၾကီးမ်ားကုိပင္ ပါဠိပိဋကေတာ္ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လုိက္ပါက
ပိဋကေတာ္ေလာက္ ခုိင္လံုမႈမရွိသည္ကုိ ေတြ႔ႏုိင္ပါသည္- ဟုဆုိထားပါသည္၊  
ပါဠိ   “ အတၱေနာမတိေတာ အာစရိယဝါေဒါ ဗလဝတေရာ-
အာစရိယဝါဒေတာဟိသုတၱာႏုေလာမံ ဗလဝတရံ”

အတုိခ်ံဳးရပါလွ်င္ -
ေထရဝါဒ- သံဃကိစၥ(သံဃကမၼ) တရားဥပေဒဆုိင္ရာေမခြန္းမ်ားကုိ
ပါဠိဝိနယသည္သာ -  ခံုသမာဓိ  (ဗဟုိလ္အခ်က္အခ်ာ-တရားသူၾကီး) အျဖစ္
ဆံုးျဖတ္ႏုိင္သည္- ဆံုးျဖတ္သင့္သည္ဟုတင္ျပခဲ့ပါသည္။                                   

အထက္ပါအေထာက္အထားမ်ားေၾကာင့္
ေထရဝါဒ ထံုးတမ္းအစဥ္အလာႏွင့္
ဆီေလွ်ာ္ေသာ ဘိကၡဴနီသံဃာ ျပန္လည္ထူေထာင္ႏုိင္ေရးတြင္
ဘုရားရွင္၏ အေရးၾကီးေသာ စည္းမ်ဥ္းအျဖာျဖာညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားကုိ
ထိန္းေဆာင္ထားသည့္ ပါဠိဝိနယသည္ ‘သာလွ်င္’ အခ်က္အခ်ာဗဟုိလ္ပန္းတုိင္းၾကီးျဖစ္ပါသည္၊ 
ဤကဲ့သုိ႔ေသာဝိနယစည္းမ်ဥ္းပန္းတုိင္ၾကီးကုိ
ဘိကၡဴနီသံဃာ ျပန္လည္ထူေထာင္ႏုိင္ေရး၊
အျခားေသာအမႈအေရးမ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္ရန္ ျပင္ဆင္ျပဳျပင္ျခင္းသည္
ေထရဝါဒ ထံုးတမ္းစဥ္လာ ရႈေထာင့္မွ ျကည့္ပါလွ်င္ လံုးဝလက္မခံႏုိင္ပါ။  
ဤသုိ႔ “ျပင္ဆင္ ျပဳျပင္ျခင္း” သည္ ပါဠိဝိနယတြင္ ထိန္းေဆာင္ခဲ့ေသာ
ေရွးထံုးတမ္း အစဥ္အလာအတုိင္း တိက်စြာစည္းမ်ဥ္းတုိ႔ကုိ
လုိက္နာရမည္ဟူေသာ အခ်က္ႏွင့္ မညီ - လြဲေခ်ာ္ေနပါသည္။

ဒီဃနိကာယ္အ႒ကထာ သုမဂၤလာဝိသာသိနီ   (သုဝိ  ၁-၁၁) အရ
ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္တြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ ပ႒မသံဂါယနာတြင္
အရိယာသံဃာေတာ္မ်ားသည္ ဝိနယကုိ
ပ႒မဆံုးစ၍ ရြက္ဆုိၾကရန္ သေဘာတူညီစြာ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကပါသည္၊ 
ထုိသုိ႔ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ျခင္းမွာ အရိယာသံဃာေတာ္တုိ႔၏စိတ္တြင္
ဝိနယသည္ သာသာသနာ၏ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္သည္ဟု ယူဆမႈေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။
ပါဠိ-    “ဝိနယေယာနာမ ဗုဒၶႆ သာသနႆ အာယု” ဟု
ပါဠိဘာသာျဖင့္ ဆုိထားပါသည္၊ 
ဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္သည္ ဝိနယတည္ျမဲေနသမွ် ကာလပတ္လံုး ျမဲေနလိမ့္မည္-ဟူလုိ။
ပါဠိ- “ဝိနေယ ႒ိေတ သာသနံ ႒ိတံ ေဟာတိ”

ဗုဒၶသာသနာ၏ အသက္ေသြးေၾကာ  (အာယု) ျဖစ္ေသာ
ဝိနယကုိ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ျပဳျပင္ရန္ ၾကံစည္ခဲ့ေသာ္  (ရည္ရြယ္ခဲ့ေသာ္) ဝိနည္းစည္းမ်ဥ္းအရ   “လဲြေခ်ာ္”   ေနပါလိမ့္မည္၊
ထုိနည္းအရ ေရွးသူေတာ္ေဟာင္းတုိ႔
ရုိးရာအစဥ္အလာအတုိင္းထားခဲ့သည့္ ျပ႒ာန္းခ်က္ စည္းဝုိင္းအတြင္း  (ေဘာင္ခြင္အတြင္း) မွ ေက်ာ္လြတ္ေနေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ိဳးမွာလံုးဝမုခ်မျဖစ္ႏုိင္ပါ။
မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္   (ဒီပ  ၂-၇၇)   ျမတ္စြာဘုရား၏ သတိေပးစကားတြင္
သာသနာဆုတ္ယုတ္ တိမ္ေကာသြားျခင္းမွ ကာကြယ္ႏုိင္ရန္ႏွင့္
ဘုရားရွင္၏ တရားအေမြခံ သားေတာ္-သမီးေတာ္
(ဘိကၡဴ-ဘိကၡဴနီမ်ား ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ ျဖစ္ေပၚေစရန္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားသတ္မွတ္ခဲ့ပါသည္၊
ထုိစည္းမ်ဥ္းခ်က္မ်ားတြင္ တစ္ခုေသာ စည္းမ်ဥ္းခ်က္မွာ
ေရွးပေဝသဏီက တည္ရွိခဲ့ေသာ တရားဥပေဒမ်ားကုိ ႏႈပ္သိမ္းပယ္ဖ်က္ျခင္းမျပဳရ၊
တရားဥပေဒ အသစ္ကုိလည္းအခြင့္အာဏာမျပဳရ - ဟုညႊန္ၾကားခဲ့ပါသည္။
ပါဠိ  -  “အပၸညတၱံ  န ပညေပႆႏၱိ   ပညတၱံ   န  သမုစၦိႏၵႆႏၱိ  “ –

ယင္းကဲ့သုိ႕ ေထရဝါဒေဘာင္ အတြင္းသုိ႕လည္းဝင္လုိသည္၊
တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ေထရဝါဒစည္းမ်ဥ္းမ်ားကုိလည္း ေျပာင္းလဲလုိသည္ဟု
ပန္ၾကားျခင္းမ်ိဳးသည္ ေထရဝါဒ ထံုးတမ္းႏွင့္ တုိက္ရုိက္ဆန္႕က်င္ေနပါ၍
လံုးဝအဓိပၸါယ္မရွိပါ။

ဘိကၡဴနီသာသနာျပန္လည္ထူေထာင္ေရးသည္
ယခုေခတ္ျဖစ္ေပၚေနေသာ
လိင္တူညီမႈအခြင့္အေရး   (ေယာက္်ား  -   မိန္းမ တန္းတူျဖစ္ေရး) ႏွင့္
ဘယ္သုိ႕မွ် မသက္ဆုိင္ပါ။
ယခုေခတ္ အယူအဆအရဤသုိ႔ေသာ ခဲြျခားမႈမ်ားသည္
တုိင္းျပည္တစ္ျပည္၏ တုိးတက္မႈဆုတ္ယုတ္ႏုိင္သည္ဟု ဆုိၿငားေသာ္လည္း
ဤကိစၥသည္ ေထရဝါဒ ထံုးတမ္းအစဥ္အလာ၌
အေရးၾကီးသည္ မဟုတ္ပါ၍ သကၤာရွင္းရန္မလုိပါ။
ယခုျဖစ္ေပၚေနေသာခက္ခဲမႈမွာ
ေထရဝါဒ ထံုးတမ္းစဥ္လာ၏ အေျခခံဥပေဒ အခ်က္မ်ား (စည္းမ်ဥ္းမ်ား) ကုိ ျငိစြမ္းေသာ  ေဘးအႏၱရယ္ ျဖစ္ႏုိင္သည္- မျဖစ္ႏုိင္သည္ကုိသာ
ေစ့စပ္စြာစစ္ေၾကာရန္ လုိအပ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဆုိၾကပါစုိ႕  -   ဥပမာျပရပါလွ်င္  - 
အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးသည္ ဘိကၡဴနီျဖစ္လုိေသာေၾကာင့္
တရုတ္ဘာသာအရ တရားဝင္ေသာ တရုတ္ဓမၼဂုတၱက ဘိကၡဴနီ အျဖစ္ခံယူလုိက္ၿပီး ဓမၼဂုတၱကဥပေဒႏွင့္အညီ ဘိကၡဴနီသံဃကိစၥ (သံဃကမၼ) မ်ားကုိ လုိက္နာေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္၊ ထုိကိစၥတြင္ ေထရဝါဒပုဂၢဳိလ္မ်ားသည္ သြားေရာက္ကန္႔ကြက္ျငင္းဆုိမည္မထင္ပါ၊ ေထရဝါဒဘိကၡဴနီအေနႏွင့္သာ
ထုိအမ်ိဳးသမီးမ်ားကုိ အသိအမွတ္မျပဳဘဲ လွ်စ္လွ်ဴရႈေနၾကပါမည္၊
ခက္ခဲမႈမွာ ထုိအမ်ိဳးသမီးသည္ ေထရဝါဒဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ တဖန္ေျပာင္းလုိေသာ္
သက္ဆုိင္သူ ေထရဝါဒဝိနည္းကၽြမ္းက်င္ေသာ ဆရာေတာ္မ်ားက
လက္ခံႏုိင္မည ္- မခံႏုိင္မည္ကုိ စီစစ္ရန္ လုိအပ္ပါသည္။

ဤသုိ႕ေသာခက္ခဲမႈကုိ ေထရဝါဒ ဥပေဒေဘာင္ခြင္ (စည္းဝုိင္း) အတြင္း
မည္သုိ႔ေျဖရွင္းႏုိင္မည္ကုိ သိရွိရန္လုိအပ္ေနပါသည္၊
အထူးသျဖင့္ ဤျပႆနာကုိ ပါဠိဝိနယရႈေထာင့္မွေန၍
ခ်င့္ခ်ိန္ႏႈိင္းဆရန္ လုိအပ္ပါသည္၊

လိင္တူညီရန္ အခြင့္အေရး ေတာင္းဆုိမႈစသည္ျဖင့္
ျပင္ပတရားဥပေဒ  (လူတုိ႕၏တရားဥပေဒ) မ်ားရွိေသာ္လည္း
ယခုကိစၥတြင္ ထုိအရာမ်ားသည္ အျပီးသတ္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္မပါတ္သက္ပါ၊
အဓိကအေရးပါဆံုးေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားသည္
ေထရဝါဒအစဥ္အလာအရ တရားဥပေဒစည္းမ်ဥ္း (ဘုရားဥပေဒ ) မ်ားႏွင့္သာ
သက္ဆုိင္ေနပါသည္။

သုိ႕ျဖစ္ပါ၍ေထရဝါဒတရားဥပေဒအရမျဖစ္ႏုိင္ဟု အေထာက္အထားမ်ားျဖင့္
မွန္ကန္စြာ တင္ျပႏုိင္ခဲ့ပါလွ်င္ ဤဘိကၡဴနီသာသနာျပန္လည္ထူေထာင္ေရးသည္ အမ်ားစုသေဘာတူညီမႈရႏုိင္ခြင့္ႏွင့္ ၾကံဳမည္မဟုတ္ပါ၊
ထုိနည္းအတူပင္ တရားဥပေဒစည္းမ်ဥ္းကုိ
မျငိစြန္း-မေက်ာ္လြန္- မထိပါးခဲ့ပါေသာ္လည္း အေျခခံအေထာက္အထားမရွိပဲ ဇြတ္ျငင္းပယ္မႈသည္လည္း မျဖစ္သင့္-မသင့္ေတာ္ပါ။

အထက္ပါအခ်က္မ်ားအားလံုကုိေကာင္းစြာႏွလံုးသြင္း၍-
ဦးပဥၨင္းသည္ ရႈပ္ေထြးေလ့ရွိတက္ေသာတရားဥပေဒဆီသုိ႔
ဦးတည္ေဆြးေႏြး တင္ျပခ်င္ပါသည္၊
ပိဋကစည္းမ်ဥ္းမ်ားႏွင့္ အညီ သမႏၱပါသာဒိက  (သမ-ပါ ၁-၂၃၁) ၌
ေဖာ္ျပထားေသာ အမိန္႕ခ်မွတ္ပညတ္ခ်က္တြင္ -
“ပါဠိဝိနယ”  သည္သာ အေရးအပါဆံုးျဖစ္၍
အ႒ကထာ-သုိ႕မဟုတ္ တစ္စံုတစ္ဦး၏ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ကုိ
အေရးပါသည္  (တရားဝင္သည္) ဟုမဆုိႏုိင္ပါ၊
ဘိကၡဴနီသာသနာျပန္လည္ထူေထာင္ေရးသည္ ေထရဝါဒဥပေဒအရ
ျပဳလုပ္ႏုိင္ခြင့္ ရွိ-မရွိကုိ ပါဠိ- ဝိနယပညတ္ခ်က္မ်ားကသာ ေနာက္ဆံုးပံုေသစံကုိက္ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ပါသည္။

တစ္စံုတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ႏွင့္ ပါတ္သက္၍
ဦးပဥၨင္းတင္ျပရပါလွ်င္ ဝိနယကုိ အေပၚယံအားျဖင့္ ဖက္ရႈၿပီး
ေဝဖန္ဆံုးျဖတ္ ေျပာဆုိလွ်င္လည္းျဖစ္ႏုိင္ပါသည္၊ ထုိသုိ႕ေသာေရးသားမႈမ်ိဳးမ်ားေၾကာင့္မရွင္းလင္းေသာ
မတိက်ေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ဆက္၍ေပၚလာႏုိင္ပါသည္၊
အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္
ဦးပဥၨင္း၏ အေတြးအေခၚ ယူဆခ်က္မ်ား ကြဲလြဲႏုိင္ပါေသာ္လည္း
ယခုျပႆနာႏွင့္ ပါတ္သတ္၍
ဦးပဥၨင္း၏ ရႈ႕ကြင္းေထာင့္ႏွင့္ တုိက္ရုိက္စပ္ဆုိင္သည္ မဟုတ္ပါ။
ယခုကိစၥကုိ တရားဥပေဒဆုိင္ရာေမးခြန္းမ်ား စူးစမ္းရွာေဖြၿပီး
စပ္ဆုိင္ေသာ သက္ေသခံအေထာက္အထားမ်ားကသာ အေရးပါ-ပါသည္၊
ယခုေပၚရွိေနေသာ ျပႆနာကုိ ပါဠိဝိနယ ရႈေထာင့္မွသာလွ်င္ အေထာက္အထားျပႏုိင္ပါသည္၊  
ဤခုိင္လံုယုတၱိရွိေသာ အေထာက္အထားမ်ားသည္ ပါဠိဝိနယသာျဖစ္ပါေလသည္။

သုိ႕ျဖစ္ပါ၍ ဦးပဥၨင္း သုိ႔မဟုတ္ တစ္စံုတစ္ဦး၏ ေဆြးေႏြးတင္ျပခ်က္မ်ားသည္
ပါဠိဝိနယ၏ ေဘာင္ခြင္(စည္းဝုိင္းအတြင္း)၌သာ တည္ရွိရမည္ျဖစ္ပါသျဖင့္
ဦးပဥၨင္း၏ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားႏွင့္ လံုးဝမသက္ဆုိင္ပါ၊
ဦးပဥၨင္း သုိ႔မဟုတ္ အျခားပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ မည္သုိ႔မည္ပံုျဖစ္သင့္သည္ဟူေသာ
ထင္ျမင္ယူဆခ်က္မ်ားႏွင့္ လံုးဝမပါတ္သက္ပါ။