Friday, August 22, 2014

ဘိကၡဴနီအေရးေတာ္ပုံ (၂)

 
(၁)   ဘိကၡဴနီသံဃာအျဖစ္ျပဌာန္းျခင္းႏွင့္ ဘိကၡဴနီခံယူပြဲ (ဗုဒၶဂါယာ-၁၉၉၈-ခု)
ေထရဝါဒဝိနယတြင္ပါရွိေသာ
ဘိကၡဴနီသံဃာ ထံုးနည္းဥပေဒ (ဝိနယ၂-၂၅၅) ေဖၚျပခ်က္မ်ားကုိ
ဆက္လက္တင္ျပပါမည္၊
စူဠဝဂၢ   (၁၀-၅) ၌
မဟာပဇာပတိေဂါတမီသည္
ပထမဆံုးေသာ ဘိကၡဴနီအျဖစ္ ျပဌာန္းခံယူရရွိသည္ဟု ေဖၚျပထားပါသည္၊
ထုိအမႈကိစၥတြင္ မဟာပဇာပတိသည္
ဂရုဓမၼ(၈)ပါး (ၾကီးေလးေသာ ရိုေသစြာ လုိက္နာရမည့္အခ်က္-၈-ခု) ကုိ
ခံယူၿပီးမွ ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ရရွိပါသည္။
ထုိဂရုဓမၼ    (ရုိေသစြာလုိက္နာရမည့္အခ်က္မ်ား)  တြင္
တရားဥပေဒအရ အလြန္အေရးပါေသာအခ်က္ တစ္ခုမွာ
ဂရုဓမၼ-နံပါတ ္(၆) ျဖစ္ပါသည္၊ 
ဤနံပါတ္(၆) ဂရုဓမၼအရ ဘိကၡဴနီျဖစ္လုိသူတစ္ဦးသည္
(သီလ-၆-ပါးထိန္းသူ) သိကၡမာန္အျဖစ္ (၂) ႏွစ္ တိတိ မပ်က္မကြတ္ေလ့က်င့္ၿပီးမွ ဘိကၡဴနီအျဖစ္ခံယူႏုိင္သည္ဟု ဆုိခဲ့ပါသည္။
ထုိကဲ့သုိ႕ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီးလွ်င္
ႏွစ္ဖက္ေသာ သံဃာတုိ႔  (ဘိကၡဴ-ဘိကၡဴနီမမ်ား) ေရွေမွာက္၌
အဆင့္ျမင့္ေသာ ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႔ ခံယူႏုိင္ခြင္ ့ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္ရပါသည္။

စူဠဝဂၢ(၁၀)တြင္ဆက္လက္တင္ျပထားသည္မွာ-
မဟာပဇာတိသည္- ဂရုဓမၼ(၈)ခုကုိ ဦးထိပ္ထား၍
ဘိကၡဴနီအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ရွိၿပီးေနာက္
သူမ၏  ေနာက္လုိက္ ေနာက္ပါ နန္းတြင္းသူတုိ႔ကလည္း
ဘိကၡဴနီအျဖစ္ခံယူလုိၾကသည့္အတြက္
ဘယ္ကဲ့သုိ႔ ဆက္လက္ ျပဳလုပ္ ႏုိင္ပါမည္နည္းဟ
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ေမးေလွ်ာက္ခဲ့ပါသည္။
ထုိအခါ ဘုရားရွင္က
ဘိကၡဴတုိ႔သည္ ထုိေနာက္လုိက္ေနာက္ပါ နန္းတြင္းသူတုိ႔ကုိ ဘိကၡဴနီမ်ားအျဖစ္သုိ႕ေရာက္ရန္ကူညီပုိ႕ေဆာင္ႏုိင္သည္ဟု
ညႊန္ၾကားအၾကံေပးခဲ့ပါသည္။

ေနာက္ထပ္ဆက္လက္၍ စူဠဝဂၢ  (၁၀-၁၇)၌ ရွက္ေၾကာက္တက္ေသာဘိကၡဴနီအရာခံ  (ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာ) တုိ႔သည္
ဘိကၡဴသံဃာ အစုအေဝးအလည္တြင္
ဘိကၡဴနီ ျဖစ္သင့္ မျဖစ္သင့္ ဆံုးျဖတ္ႏုိင္မႈႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာ အခ်ိဳ႕ေမးခြန္းမ်ားကုိ
ေျဖရခက္ၿပီး အလြန္ခံျပင္းရွက္ေၾကာက္ၾကပါသည္ (ဝိနယ၂-၂၇၁)၊
ထုိသုိ႔ေသာေမးခြန္းမ်ားတြင္ အဂၤါဇာတ္အေၾကာင္း၊
လိင္ႏွင့္ပါတ္သက္ေသာအေသးစိတ္ေမးခြန္းမ်ား၊
မီးယပ္ကိစၥမ်ား စသည္ျဖင့္ပါဝင္ၾကပါသည္။
ထိုေခတ္အခါက သဘာဝရုိးရာထံုးတမ္းအစဥ္အလာအရ
အလြန္မႏွစ္ျမိဳ႕စရာ ၾကမ္းတမ္းလွေသာ ေမးခြန္းမ်ား ျဖစ္ေနပါ၍
ရဟန္းသံဃာ (ဘိကၡဴ) တုိ႔မ်က္ေမွာက္တြင္ မဆုိထားလင့္၊
ေယာက်ၤားမ်ားေရွ့တြင္မွာပင္ နားမၾကားဝံ့ေသာ ႏွီးေႏွာေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားကုိ
ဘိကၡဴနီေလာင္းတုိ႔သည္ လြန္စြာစိ္တ္မခ်မ္းမေျမ့ျဖစ္ခဲ့ၾကပါသည္၊
ထုိအေၾကာင္းကုိၾကားသိခဲ့ေသာဘုရာရွင္သည္
နည္းဥပေဒကုိျပန္လည္ျပဳျပင္လုိက္ပါသည္။

စူဠဝဂၢတြင္ တင္ျပထားေသာ ဘုရားရွင္၏ျပန္လည္ ျပဳျပင္ညႊန္ျပခ်က္မွာ
ဘိကၡဴတုိ႔သည္ ဘိကၡဴနီမမ်ားက ထုိေမးခြန္းမ်ားကုိ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႕အား ၾကိဳတင္ေမးထားၿပီးေနာက္မွသာ သူမတုိ႔ကုိဘိကၡဴနီအျဖစ္
ဘိကၡဴတုိ႔က ျပဌာန္းပုိ႔ေဆာင္ႏုိင္သည္ဟုခြင့္ျပဳခဲ့ပါသည္။   

ဤသဲလြန္စအေျခအျမစ္အားလံုးတုိ႔သည္
စူဠဝဂၢတြင္ပါဝင္ေသာေဖၚျပခ်က္မ်ားျဖစ္ပါသည္။
ဘိကၡဴနီရာဇဝင္ကုိ ေနာက္ဆက္၍  ဦးပဥၨင္းေစ့စပ္ေသခ်ာစြာေထာက္လွမ္းရမိသည္မွာ
အိႏၵိယတြင္ ဘိကၡဴနီသံဃာသည္ (၈)ရာစုအထိ တုိးတက္ဖြင့္ျဖဳိးခဲ့ၿပီး
ထုိႏုိင္ငံ၌ ဘိကၡဴနီအႏြယ္ဆက္မကြယ္ေပ်ာက္ခင္ကာလ
(သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီးနန္းစံကာလ) အတြင္းတြင္
ဘိကၡဴနီအႏြယ္ဆက္သည္ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံ (သီရိလကၤာ) သုိ႕ေရာက္ရွိ သြားပါသည္။
ေရာက္ရွိပံုကုိ သီဟုိဠ္ရာဇဝင္သမုိင္း (ဒီပဝံသ) ၌ ေဖၚျပထားသည္မွာ
မၾကားေသးမွီကပင္ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာသုိ႔ ကူးေျပာင္းခဲ့ေသာ  သီဟုိဠ္ဘုရင္သည္
ဘိကၡဴမဟိႏၵထံ ခ်ဥ္းကပ္၍  သူ၏မိဘုရား   ‘ အႏုလာ’ ကုိ
ပဗၺဇၨာ ျပဳေဆာင္ေပးပါရန္ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားေလသည္၊

ဒီပဝံသ  (ဒီပအတြဲ ၁၅-၇၆) အရ
ဘိကၡဴမဟိႏၵကရွင္းျပသည္မွာ
“ အကပိၸယာ မဟာရာဇာ ဣတိၳပဗၺဇၨာ  ဘိကၡဴေနာ”  -
ဘုရင္မင္းျမတ္ ဘိကၡဳတစ္ပါးအေနျဖင့္အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကုိ
ပဗၺဇၨာ ျပဳလုပ္မေပးႏုိင္ပါဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။

ဤစာပုိဒ္ႏွင့္ က်ံဳး၀င္သက္ဆုိင္ေသာအရာတုိ႔ကို
အနည္းငယ္ေဆြးေႏြးခ်င့္ခ်ိန္ရန္လုိအပ္ပါသည္။

ဝိနည္းေတာ္အရ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကုိ ပဗၺဇၨာျပဳေဆာင္မေပးႏုိင္ဟု
အတိအလင္းစည္းမ်ဥ္းမခ်ခဲ့ပါ။
အ႒ကထာမွာသာ ဘိကၡဴနီအရာခံ (ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာ)    သည္
ဘိကၡဴနီထံႏႈိက္သာ ပဗၺဇၨာခံယူသင့္သည္ဟု ေရးထားပါသည္။
(သမႏၱပါသာဒိက-၅-၆၉၇)။ 
အထက္ပါ    ‘ ဒီပဝံသ’  ၌ ေရးသားခဲ့ေသာစာပုိဒ္ကုိ
ေရွ့ေနာက္ဆင္ျခင္ခ်င့္ခ်ိန္၍ ၾကည့္သည့္အခါ-     
‘  ဒီပဝံသ’   တြင္ေရးေသာ ပဗၺဇၨာ အဓိပၸါယ္သည္ 
ဝိနယတြင္ေရးေသာ       ပဗၺဇၨာ ႏွင့္မတူညီဘဲ အဓိပၸါယ္ကြဲျခားေနပါသည္၊
ဒီပဝံသတြင္  ‘ပဗၺဇၨာ’ စာလံုးကုိ အသံုးျပဳပံုမွာ
ေယဘုယ်အားျဖင့္ အိမ္ေထာင္မႈရွဳပ္ေထြးေသာ
လူ႔ဘဝကုိစြန္႔ျပစ္ေသာေတာထြက္ဘဝ၊   ထုိမွတဆင့္ ရဟန္း၊ ရဟန္းမဘဝသုိ႔
ေျပာင္းလဲျခင္းဟူ၍သာ အၾကမ္းဖ်ဥ္းသံုးစကားျဖစ္ပါသည္။

သုိ႔ပါ၍ လူ႔ဘဝကုိကုိစြန္႔လႊတ္၍ ရဟန္းဘဝကုိကူးေျပာင္းျခင္းဟ
ျခံဳ၍ေျပာေသာအသံုးအႏွဳန္းဟုသာ ယူဆရပါမည္၊
ဝိနယကဲ့သုိ႕ ပဗၺဇၨာ ႏွင့္ ဥပသမၸဒါ ကုိသီးျခားအဓိပၸါယ္မခဲြပါ။

မၾကာေသးမွီကပင္ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာသုိ႔ ေျပာင္းယူခဲ့ေသာ သီဟုိဠ္ဘုရင္သည္
ဘိကၡဴနီခံယူမႈႏွင့္စပ္လွ်င္းေသာ တိက်သည့္ အေခၚအေဝၚမ်ားကုိ
နားလည္ ႏုိင္လိမ့္မည္ဟု မေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ပါ။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုရင္ၾကီး၏ ပန္ၾကားခ်က္  “ ပဗၺါေဇဟိ အႏုလကံ” (ဒီပ ၁၅-၇၅) ႏွင့္ ေလွ်ာ္ညီစြာ
ဘိကၡဴမဟိႏၵကလည္း ထုိအေခၚအေဝၚအတုိင္းပင္သံုးခဲ့ပါသည္၊
ဒီပဝံသ ရာဇဝင္သမုိင္း (ဒီပ ၁၆-၃၈) ၌ ဆက္လက္၍ ေဖာ္ျပပံုမွာ -
အႏုလာ မိဖုရားႏွင့္ ေနာက္လုိက္ေနာက္ပါမ်ားသည္
ေတာထြက္မ်ားအျဖစ္ခံယူခဲ့ၾကသည္ “ ပဗၺဇၨိ ံသု”  ဟုသံုးထားပါသည္။ 
ထုိအမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ေတာထြက္ဘဝမွ - သာမေဏမ-
ထုိမွတဆင္- အဆင့္ျမင့္ဘိကၡဴနီ ဘဝသို႕ ေရာက္ရွိကုန္ၾက ေသာ္လည္း
“ ပဗၺဇၨိ`ံသု”   ဟူေသာပါဠိစကားကုိသာ အသံုးျပဳခဲ့ၾကပါသည္။

`ဤသုိ႔ ဦးပဥၨင္းရွင္းျပၿပီးေနာက္  ဘိကၡဴနီ ခံယူပြဲအေၾကာင္းကုိ ဆက္လက္ တင္ျပပါမည္၊
ထုိစဥ္က သီဟုိဠ္ကၽြန္းရွိ ဘိကၡဴနီအႏြယ္အဆက္မွာ
သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီး၏ သမီးေတာ္ ‘သဂၤမိတၱ’   ဘိကၡဴနီေခါင္းေဆာင္ေသာ
အိႏၵိယမွသာသနာျပဳ ဘိကၡဴနီမ်ား၏ အႏြယ္ဆက္မ်ားျဖစ္ၿပီး
(၁၁) ရာစုုတုိင္ လြန္စြာတုိးတက္ဖြဲ႕ျဖိဳးခဲ့ပါသည္၊
ထုိ(၁၁)ရာစု၏ေနာက္ပုိင္း၌ ႏုိင္ငံေရးေသာင္းက်န္းမႈုတုိ႔ေၾကာင့္
ေထရဝါဒ  သံဃာအစုအေဝးအားလံုးတုိ႔သည္
ဖရုိဖရဲ အစိတ္စိတ္ကြဲခ့ဲၾကၿပီး ဘိကၡဴနီအႏြယ္အဆက္မွာလည္း
သီဟုိဠ္ (သီရိလကၤာ)တြင္ ေပ်ာက္ကြယ္ၿပီးဆံုးသြားခဲ့ရပါသည္။
ထူးျခားပံုတခုမွာ သီဟုိဠ္ဘိကၡဴနီသံဃာမတိမ္ေကာမွီ (၅) ရာစုကပင္
သာသနာျပဳဘိကၡဴနီမ်ား တရုတ္ျပည္သုိ႕ (တုိင္းရႈိး ၉၃၉(ဂ)] ေရာရွိအႏြယ္ဆက္ခဲ့ၾကသည္၊ 
ထုိအႏြယ္အဆက္ ဘိကၡဴနီတုိသည္ ေထရဝါဒဝိနယကုိပင္
တရုတ္ဘာသာျဖင့္ (၅) ရာစုေနာက္ပုိင္းတြင္
ေကာင္းမြန္ေခ်ာေမာစြာ ဘာသာျပန္ႏုိင္ခဲ့ၾကၿပီး၊
ေနာက္ပုိင္းရာစုမ်ားမွာ ႏုိင္ငံေရး မျငိမ္သက္မႈမ်ားေၾကာင့္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါသည္ (က်မ္းညႊန္းတုိင္းရႈိး-LV ၁၃-ခ-)၊ 
(၈)ရာစုအစပုိင္းတြင္   “ ဓမၼဂုတၱကဝိနယ” ကုိ ဘုရင္ဧကရာဇ္၏အမိန္႔အရ
တရုတ္ျပည္တစ္ႏုိင္ငံလံုးရွိ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ လုိက္နာၾကပါသည္၊
ထုိအခ်ိန္ကာလမွစ၍ တရုတ္ျပည္ရွိ ဘိကၡဴ ဘိကၡဴနီတုိ႔သည္
ဝိနည္းဥပေဒ (ဝိနယ)ကို လုိက္နာ  က်င့္သံုးခဲ့ၾကပါသည္။
ယခုေခတ္၌ပင္ ဘိကၡဴနီအႏြယ္ဆက္ကုိ ဝိနည္းတရားဥပေဒႏွင္ေလွ်ာ္ညီစြာ-
၁၉၉၈- အိႏၵိယျပည္- ဗုဒၶဂါယာတြင္ က်င္းပခ့ဲေသာ ဘိကၡဴနီ ျပဌာန္း ခံယူပြဲကုိ ဦးတည္အစျပဳ၍ ဘိကၡဴနီအႏြယ္ဆက္ သီဟုိဠ္ကၽြန္း(သီရိလကၤာ)၌ ျပန္လည္တည္ေထာင္ထြန္းကားခဲ့ျပန္ပါသည္။
၁၉၉၈-ခုႏွစ ္မတုိင္မွီကပင္ ဘိကၡဴနီျပဌာန္းခံယူပြဲမ်ားရွိခဲ့ပါေသာ္လည္း
၁၉၉၈-ခုႏွစ္မွစ၍သီဟုိဠ္ (သီရိလကၤာ) ရွိ ဘိကၡဴနီ အႏြယ္ဆက္သည္ အရွိန္တုိးတက္လာၿပီး ေနာက္ဆက္တြဲ ဘိကၡဴနီခံယူပြဲမ်ားကုိ သီဟုိဠ္ႏုိင္ငံကပင္
ဦးစီးေရွ့ေဆာင္ၿပီးက်င္းပခဲ့ၾကပါသည္။
ထုိဘိကၡဴနီခံယူပြဲကုိ   (၁၉၉၈) ၌ ဘိကၡဴနီေလာင္းလွ်ာတုိ႔သည္
ေထရဝါဒသကၤန္းပရိကၡရာအစံုကုိေဆာင္၍ ဘိကၡဴနီခံယူၾကပါသည္၊ 
မဟာယာနတုိ႔အယူဝါဒအရ ေဗာဓိသတၱသစၥာဆုိခ်က္မ်ားမျပဳလုပ္ၾကပါ၊
ထုိသုိ႔ဘိကၡဴနီခံယူၿပီးေနာက္-
ဒုတိယအၾကိမ္ ေထရဝါဒဝါရင့္ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားသာပါဝင္ဦးေဆာင္ေသာ ‘ေနာက္ဆင့္’   ဘိကၡဴနီခံယူပြဲ တစ္ခါထပ္၍ျပဳလုပ္ပါသည္။
သိျမင္ႏႈိင္းခ်ိန္ႏုိင္ေသာ ေမးခြန္းတစ္ခုမွာ
ေထရဝါဒဥပေဒအရ ဤသုိ႔တိက်ေသခ်ာစြာ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါေသာ ဘိကၡဴနီခံယူပြဲသည္ ေထရာဝါဒရႈေထာင့္မွ အသိအမွတ္ျပဳပါသေလာ?          
ဤဘိကၡဴနီခံယူပြဲသည္ ခုိင္လံုယုတၱိရွိ-မရိွကုိ
(ေထရဝါဒဥပေဒႏွင့္အညီ) အမ်ားျပည္သူတုိ႔ စံုစမ္းစစ္ေၾကာႏုိင္ရန္
ဦးပဥၨင္းေဆြးေႏြးတင္ျပပါမည္။