Wednesday, November 20, 2013

ဇာတိ

 
ဘုရားရွင္က ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦးကုိ သူ႔ေခတ္ကေခတ္စားေနတဲ့
အစြန္းေရာက္က်င့္စဥ္ႏွစ္မ်ဳိးကုိသုံးစားမရေအာင္ေျပာဆုိၿပီး
အလယ္အလတ္က်င့္စဥ္ (မဇၥ်ိမပဋိပဒါ) နဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္။
ၿပီးမွ သစၥာတရားကုိေဟာၾကားေတာ္မူပါတယ္။

သစၥာဆုိတာပါဠိစကားပါ။
 အမွန္၊ အရွိ၊ သဘာ၀ လုိ႔ ျမန္မာလုိျပန္ဆုိရင္ အဆင္ေျပမယ္ထင္ပါတယ္။
ဘာျပဳလုိ႔လဲဆုိေတာ့ သစၥာဆုိတဲ့စကားလုံးေအာက္မွာ
အမွန္တရား၊ အရွိတရား၊ သဘာ၀တရားေတြခ်ည္း ဘုရားရွင္ကေဟာထားလုိ႔ပါ။
သစၥာဆုိတဲ့ အမွန္တရား၊ အရွိတရား၊ သဘာ၀တရားက ေလးမ်ဳိးရွိတယ္။

(၁) ဒုကၡ
(၂) ဒုကၡ၏အစ၊ ဒုကၡျဖစ္ေပၚရျခင္းအေၾကာင္း - သမုဒယ
(၃) ဒုကၡ၏ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရျခင္း - နိေရာဓ
(၄) ဒုကၡ၏ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာသုိ႔သြားရာလမ္း - မဂၢ တဲ့။

(၁) ဒုကၡ
ဘုရားရွင္က ပဥၥ၀ဂၢီငါဦးကုိ သစၥာတရားေဟာတဲ့အခါ
ေလာေလာဆယ္ ထင္သာျမင္သာျဖစ္တဲ့
လူတုိင္းေတြ႔ႀကဳံခဲ့၊ ေတြ႔ႀကဳံဆဲ၊ ေတြ႔ႀကဳံေနရဦးမည္ျဖစ္တဲ့
ဆင္းရဲျခင္းဒုကၡသေဘာသဘာ၀ေတြကို သရုပ္ခြဲျပပါတယ္။

ပါရမီအေတာ္အသင့္ရွိသူေတြအဖုိ႔
ဘုရားရွင္ထုတ္ျပတဲ့ ဒုကၡသရုပ္ကုိ ၾကားရၿပီးဖတ္ရၿပီး
အိမ္ေထာင္သားေမြးမျပဳရေသးသူေတြဆုိရင္
အိမ္ေထာင္သားေမြးျပဳခ်င္စိတ္ ကုန္သြားႏုိင္ပါတယ္။
အိမ္ေထာင္သားေမြး ၿပဳၿပီးသူေတြဆုိရင္
သားမယားပစ္ထားခဲ့ၿပီးေတာထြက္သြားႏုိင္ပါတယ္။

ဆင္းရဲျခင္းဒုကၡနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ဘုရားရွင္ ပထမဦးဆုံးမိန္႔တာက
 “ဇာတိပိဒုကၡာ - ပဋိသေႏၶတည္ေနရျခင္းကဆင္းရဲတယ္”တဲ့။
အမိ၀မ္းတြင္းမွာ ပထမဦးဆုံး ႐ုပ္သစ္၊ စိတ္သစ္ျဖစ္ေပၚတာကုိ
ပဋိသေႏၶတည္ေနတယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။

ပဋိသေႏၶတည္ေနမႈေန႔ပတ္သက္လုိ႔
ဘုရားရွင္က
“ေရွးဦးစြာကလလေရၾကည္၊
ကလလေရၾကည္မွ အျမႇဳပ္၊
အျမႇဳပ္မွ သားတစ္၊
သားတစ္မွ အခဲ၊
အခဲမွ ခက္မငါးျဖာ (ဦးေခါင္း၊ ေျခ၊ လက္) တို႔ ျဖစ္ကုန္၏။
ဆံ, အေမြး, ေျခသည္းလက္သည္းတို႔လည္း ျဖစ္ကုန္၏”လုိ႔ ေဟာခဲ့ဘူးပါတယ္။

ဘုရားရွင္ရဲ႕ ေဟာၾကားခ်က္ကုိထပ္ၿပီးအဓိပၸါယ္ဖြင့္တဲ့
အ႒ကထာဆရာေတာ္က
ပဋိသေႏၶ စ ေနတဲ့ပထမ (၇) ရက္မွာကလလေရၾကည္ျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္ (၇) ရက္မွာအျမႇဳပ္ျဖစ္လာတယ္။
ေနာက္ (၇) ရက္မွာသားတစ္ေလးျဖစ္လာတယ္။
ေနာက္ (၇) ရက္မွာအခဲတုံး (ခပ္ႀကီးႀကီးေလး) ျဖစ္လာပါတယ္။
ေနာက္ (၇) ရက္မွာဦးေခါင္း၊ ေျခ၊ လက္တုိ႔ ထင္ရွားလာပါတယ္။
ေနာက္ (၇၇) ရက္၀န္းက်င္မွာေတာ့ မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာ၊ လွ်ာေတြ ေပၚေပါက္လာပါတယ္။
ေနာက္ (၂၉၄) ရက္၀န္းက်င္မွာ ဆံပင္၊ ေမႊးညွင္း၊ ေျခသဲ၊ လက္သဲေတြ ေပါက္လာတယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။
အဲ့ဒီေနာက္ေတာ့ ကုိယ္၀န္ရင့္က်က္ၿပီးကုိးလႏွင့္ ဆယ္လၾကားေမြးဖြားတယ္တဲ့။
အခ်ဳိ႔ ခုနစ္လ၊ ရွစ္လေလာက္နဲ႔လဲဖြားၾကပါေသးတယ္တဲ့။

ဒါကေတာ့ ဗုဒၶစာေပမွာလာတဲ့ ပဋိသေႏၶနဲ႔စပ္တဲ့မွတ္သားစရာေလးေတြပါ။
သိပၸံေခတ္ ေဆးသုေတသနေလ့လာခ်က္ေတြနဲ႔ ဗုဒၶစာေပလာေဖာ္ျပခ်က္ေတြဟာ
အေတာ္ကုိက္ညီေၾကာင္းစာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာဖတ္ဖူးတယ္။
ထား။

ဒီေနရာမွာေျပာခ်င္တာက ဒီလုိအမိ၀မ္းတြင္းမွာ
ကုိးလေက်ာ္ ဆယ္လေနခဲ့ရတဲ့ ဇာတိဒုကၡအေၾကာင္း။
ဇာတိဒုကၡ - ပဋိသေႏၶေနတုန္းဆင္းရဲတာကုိပီျပင္ေအာင္
အ႒ကထာဆရာေတာ္ ရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသ က
သူ႔ရဲ႔ ၀ိသုဒၶိမဂ္က်မ္း (The Path of Purification) မွာ
ပီပီျပင္ျပင္ ေရးျပထားတယ္။
ျမန္မာျပည္ကဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကလကၤာသီကုံးထားတယ္။ ေကာင္းမွေကာင္း။

စာေဟာင္းစာသစ္၊ ေအာက္ထက္၀န္းရံ၊
ပုပ္ႏွံညႇီေလာင္း၊ က်ဥ္းေျမာင္းမဲမိုက္၊ မိ၀မ္းတိုက္၀ယ္၊ ဘင္၌ေလာက္လို၊
ေက်ာကို၀မ္းျပဳ၊ ဒူးႏွစ္ခုၾကား၊ ဦးေခါင္းထားလ်က္၊
ေမးဖ်ားလက္ဆုပ္၊ သစ္ငုတ္တိုမွာ၊ ေမ်ာက္အိုကုပ္သည့္ႏွယ္၊
မလႈပ္မရွက္၊ ေသေသာက္လက္၀ယ္၊ ဆိတ္သူငယ္လို၊ အလမၸါယ္မိ၊ ေျမြငယ္ခ်ိသို႔၊
အမိစပ္ခါး၊ ပူေအးစားလည္း၊ ကိုယ္သားဆတ္ဆတ္၊ သက္ျပတ္တေစ၊ ဆယ္လေန၍၊
ေလကမၼဇ၊ ဦးေဇာက္ခ်သား၊ မဂ္၀သို႔ေရာက္၊ သံေကာက္ေပါက္၀ယ္၊ ဆြဲေျမႇာက္ဆင္ေျပာင္၊ သံေဘာင္ႀကိတ္ေျခ၊ ပံုေနရယိက၊ ျပင္သို႔က်လည္း၊ အပ္ဆြသည့္ဟန္၊
ႀကီးျပန္ဒုကၡ၊ ျပစ္မ်ားလွသည္၊ မူလဇာတိျမစ္ရင္းတည္း။

ရွင္းလင္းခ်က္
 စာေဟာင္းစာသစ္၊ ေအာက္ထက္၀န္းရံ၊

ကုိယ္၀န္တည္ခ်ိန္ အမိ၀မ္းတြင္းမွာ ေရာက္ေနရတဲ့ရင္ေသြးခေလးဟာ
မိခင္ရဲ႕အစာေဟာင္းအိမ္ (ေခ်းထုပ္) ကုိဖင္ခုထုိင္ထားရၿပီး
အစာသစ္အိမ္ကုိေခါင္းနဲ႔ ရြက္ထားရတယ္တဲ့။
ပုပ္ႏွံညႇီေလာင္း၊ က်ဥ္းေျမာင္းမဲမိုက္၊ မိ၀မ္းတိုက္၀ယ္၊ ဘင္၌ေလာက္လို၊

ပုပ္န႔ံထြက္ေနတဲ့ အညစ္အေၾကေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ သားအိမ္ထဲမွာ
မိခင္ရဲ႔ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ ေသြးနဲ႔ မိဘ ႏွစ္ဦးတို႔၏ အညစ္အေၾကးသုက္ေသြးတုိ႔ကုိမွီခုိေနရတာျဖစ္လုိ႔
မိခင္၀မ္းတြင္းက ခေလးအေနအထားဟာ
မစင္တြင္းထဲကပုိးေလာက္နဲ႔ ထူးမျခားနားပါ တဲ့။
ေက်ာကို၀မ္းျပဳ၊ ဒူးႏွစ္ခုၾကား၊ ဦးေခါင္းထားလ်က္၊
ေမးဖ်ားလက္ဆုပ္၊ သစ္ငုတ္တိုမွာ၊ ေမ်ာက္အိုကုပ္သည့္ႏွယ္၊

ကုိယ္၀န္တည္ခ်ိန္ အမိ၀မ္းတြင္းမွာ ေရာက္ေနရတဲ့ရင္ေသြးခေလးဟာ
အမိေက်ာဘက္ကိုမ်က္ႏွာမူၿပီးဒူးႏွစ္လံုးတို႔၏အၾကား၌ ေခါင္းကိုထားလ်က္
 ေမးေအာက္မွာလက္ႏွစ္ဘက္ဆုပ္ကာေနေနရတယ္ တဲ့။
ဒီအေနအထားကဘာနဲ႔ တူသလဲဆုိရင္
သစ္ငုတ္တိုေပၚ၌ ေမ်ာက္အိုတစ္ေကာင္ ကုပ္ကုပ္ေလးေနေနသလိုဘဲတဲ့။
မလႈပ္မရွက္၊ ေသေသာက္လက္၀ယ္၊ ဆိတ္သူငယ္လို၊ အလမၸါယ္မိ၊ ေျမြငယ္ခ်ိသို႔၊

ကုိယ္၀န္တည္ခ်ိန္ အမိ၀မ္းတြင္းမွာ ေရာက္ေနရတဲ့ရင္ေသြးခေလးဟာ
မိခင္ျဖစ္သူ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ သြားတဲ့အခါ၊ ကုန္ခ်ီကြခ်ီျပဳတဲ့အခါေတြမွာ
အရက္သမားလက္ထဲေရာက္ေနတဲ့ ဆိတ္ေပါက္စလုိ၊
ေျမြ-အလမၸာယ္ဆရာကေျမြကိုဖမ္းၿပီးအမ်ိဳးမ်ိဳး ႏွိပ္စက္ ညႇဥ္းပန္းသလုိ
 မခ်ိမဆန္႔ ခံစားရတယ္ တဲ့။
အမိစပ္ခါး၊ ပူေအးစားလည္း၊ ကိုယ္သားဆတ္ဆတ္၊ သက္ျပတ္တေစ၊ ဆယ္လေန၍
ကုိယ္၀န္တည္ခ်ိန္ အမိ၀မ္းတြင္းမွာ ေရာက္ေနရတဲ့ရင္ေသြးခေလးဟာ
မိခင္ျဖစ္သူအစပ္စားရင္ လွံနဲ႔ထိုးၿပီးဆားနဲ႔ပက္သလုိခံစားရတယ္တဲ့။
 အပူစားရင္ မီးနဲ႔ၿမွဳိက္သလုိခံစားရတယ္တဲ့။
အေအးစာေတြကိုစားရင္ ေရခဲတုံးႀကီးနဲ႔ ဖိထားသလုိခံစားရတယ္တဲ့။
ဒီလုိဒုကၡခံရတာကေသလုမတတ္ အသားတဆတ္ဆတ္နဲ႔ကုိခံစားရတာပါတဲ့။
(ဒါ့ေၾကာင့္ မိခင္ေတြ အစားအေသာက္ ဆင္ျခင္သင့္ပါတယ္)
ေလကမၼဇ၊ ဦးေဇာက္ခ်သား၊ မဂ္၀သို႔ေရာက္၊ သံေကာက္ေပါက္၀ယ္၊ ဆြဲေျမႇာက္ဆင္ေျပာင္၊ သံေဘာင္ႀကိတ္ေျခ၊ ပံုေနရယိက၊ ျပင္သို႔က်လည္း၊ အပ္ဆြသည့္ဟန္၊
ႀကီးျပန္ဒုကၡ၊ ျပစ္မ်ားလွသည္၊ မူလဇာတိျမစ္ရင္းတည္း။

အခ်ိန္တန္လုိ႔ ဗုိက္နာလာရင္ ေျခေထာက္ကုိအထက္၊
ဦးေခါင္းကုိေအာက္ဘက္သို႔ ေစာက္ထိုးမိုးေမွ်ာ္ လွည့္ရပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ မဂ္၀သို႔ေရာက္ေသာအခါ ေသးငယ္တဲ့ သံေပါက္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲကေန
ဆင္ေျပာင္ႀကီးကိုဆြဲထုတ္ရသလုိခေလးခမ်ာခံစားရသတဲ့။
ကတၱရာလမ္းႀကိတ္တဲ့ ကားႀကီးနဲ႔ အႀကိတ္ခံရသလုိ
ခေလးခမ်ာခံစားရွာသတဲ့။

ဒါ့အျပင္ ေကာင္းစြာမီးမဖြားႏုိင္ရင္ မိခင္ခ်မ္းသာ ျပီးေရာ,
ကေလးဘယ္လို ျဖစ္ျဖစ္ ဟုဆုိသူကဆုိၾကေသး၏။

မိခင္၀မ္းတြင္းမွာ ေလေတာင္ အတုိးမခံရလုိ႔ အလြန္ႏုရြေနတဲ့ ခေလးသူငယ္ကို
တခါတေလညႇပ္နဲ႔ ဆြဲထုတ္ရတယ္တဲ့။
အျပင္သို႔ ေရာက္လာရင္လဲ အ၀တ္ ၾကမ္းတမ္းေတြနဲ႔ ကုိင္တြယ္လုိ႔
ခေလးခမ်ာအပ္နဲ႔ ထုိးဆြသလုိခံစားရရွာတယ္။

ေအာ္၊ ဇာတိဒုကၡ ၊ ဇာတိဒုကၡ၊ ဇာတိဒုကၡ။

ရည္ညႊန္း၊ မဂၤလာသတင္းစဥ္၊ ေမာ္လူး