Friday, November 1, 2013

အသိႏွင့္အဆင့္အတန္း


အခုတေလာ သတင္းစာေတြထဲမွာ
ၾသစေၾတးးလ်ႏုိင္ငံမွာ ၾသစေၾတးးလ်ႏုိင္ငံသားေတြက
အိႏၵိယႏုိင္ငံသားေတြကုိ ခြဲျခားဆက္ဆံေနတဲ့အေၾကာင္း၊
အိႏၵိယလူမ်ဳိးေတြ အႏွိမ္ခံေနရေၾကာင္းနဲ႔
ဒါကုိမေက်နပ္လုိ႔ အိႏၵိယႏုိင္ငံ နယူးေဒလီမွာ႐ွိတဲ့ ၾသစေၾတးးလ်သံ႐ုံးမွာ
သြားဆႏၵျပၾကတဲ့အေၾကာင္းေတြ ေန႔တုိင္းနီးပါး ဖတ္ေနရတယ္။

ဘာလုိ႔ ဒီေန႔ေခတ္အထိ လူမ်ဳိးေရး ခြဲျခားခြဲျခား ဆက္ဆံေနရတာလဲ။

စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့……
၂၀၀၃ - ခုနစ္ကစလုိ႔ သုံးႏွစ္ေက်ာ္ ေလးႏွစ္နီးပါး
အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ မြန္ဘုိင္း (ဘုံေဘ) ၿမဳိ႔မွာ ပညာေရး ကိစၥနဲ႔ ေနခဲ့ရတယ္။
အလႊာေပါင္းစုံက လူေပါင္းစုံကုိ ထဲထဲ၀င္၀င္ တရင္းတႏွီးဆက္ဆံခြင့္ရခဲ့တယ္။
 စာပုိ႔သမား (Postman) နဲ႔လဲ သိခဲ့ရတယ္ဆုိပါေတာ့။

တစ္ေန႔ ဒီစာပုိ႔သမား စာလာပုိ႔ၿပီး ျပဴတင္းေပါက္ကေန အမႈိက္ေတြပစ္ခ်တယ္။
မပစ္ခ်ဘုိ႔ေျပာေတာ့
“ဒီအမႈိက္ထဲမွာ လိပ္စာမပါဘူး။ အမႈိက္ပစ္ခ်သူေနာက္ကုိ ဘယ္လုိမွ ေျခရာခံလုိက္လာႏုိင္စရာအေၾကာင္းမရွိဘူး၊ ျပႆနာ မတက္ႏုိင္ပါဘူး” တဲ့။
ေျပာေျပာဆုိဆုိ အမႈိက္ေတြကုိ ဆက္ပစ္ခ်တယ္။
သေဘာေပါက္လုိက္ပါတယ္။
အိႏၵိယႏုိင္ငံသားကုလားေတြကုိ ခြဲျခားဆက္ဆံေနတာ၊ ႏွိမ္ေနတာ ဒါ့ေၾကာင့္ကုိး။

တကယ္ေတာ့ အိႏၵိယႏုိင္ငံႀကီးဟာ အႀကီးႀကီးပါ။
ပညာ႐ွင္ေတြလဲ ေပါမွေပါ။
၀ိဇၨာ၊ သိပံၸ၊ ႀကဳိက္္တဲ့ဘက္ကစမ္း၊
ယွဥ္၀ံ့တဲ့ ယွဥ္ႏုိင္တဲ့ႏုိင္ငံႀကီးပါ။
စီးပြါးေရးမွာေရာ၊
အိႏၵိယႏုိင္ငံက တ႐ုတ္ႏုိင္ငံထက္ သန္းၾကြယ္သူေဌးဦးေရပုိမ်ားဆုိပဲ။
ဘာသာေရးဘက္ လွည့္ၾကည့္အုံးမလား။
အိႏၵိယႏုိင္ငံမွာ ဘာသာေပါင္းစုံ အကုန္႐ွိတယ္။
အမယ္၊ ႏုိင္ငံေရးမွာလဲ အထင္မေသးနဲ႔။
ကမၻာ့အႀကီးဆုံး ဒီမုိကေရစီနုိင္ငံဆုိပီး ဂုဏ္ယူေနေလရဲ႕။
ၿခဳံၿပီးေျပာရရင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံဟာ အစစအရာရာ ထိတ္တန္းကခ်ည္းပဲ။

ဒါေပမဲ့ ကမၻာ့အလည္မွာ အိႏၵိယႏုိင္ငံသားေတြ အႏွိမ္ခံၾကရတယ္။
မ်က္ႏွာငယ္ၾကရတယ္။
ဘာ့ေၾကာင့္လဲ။

႐ွင္းပါတယ္။ အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့ စာပုိ႔သမားလုိ
ဘယ္သူေသေသ ငေတမာၿပီးေရာ စိတ္ဓာတ္႐ွိတဲ့သူေတြ မ်ားေနလုိ႔ပါပဲ။

ဒုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ ယေန႔ အေျခအေနကေရာ။
အိမ္တစ္အိမ္အနီးမွာ (သုိ႔) တုိက္ခန္းအတက္ ေလွခါးေဒါင့္တစ္ေနရာမွာ
ကြမ္းတံေထြးေတြ႔ရင္ ဗမာ႐ွိတာ ေသခ်ာတယ္ လုိ႔
မေလး႐ွားေရာက္ ဗမာေလးတစ္ေယာက္က ေျပာဘူးတယ္။
သာေရးနာေရးကိစၥတစ္ခုခုနဲ႔မ်ား အိမ္တစ္အိမ္အိမ္ကုိ ၾကြတဲ့အခါ ေလွခါးေဒါင့္ေတြမွာ ကြမ္းေထြးေတြ နီရဲေနရင္ သူတုိ႔အစား မ်က္ႏွာပူရေတာ့တာပဲ။
တရားခံက ကုိယ့္လူမ်ဳိးေတြေလ။

ဒီလုိေတြ႔ကရာေနရာေတြမွာ ကြမ္းေထြးေတြေထြးလုိ႔
ဒုိ႔လူမ်ဳိးေတြကုိေတာ့ အထင္ေသးေတာ့မွာပဲလုိ႔ ေတြးမိၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။
ကြမ္းေထြးကို စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ေထြးတာဟာ
ကုိယ့္မွာ အသိတရားနဲ႔ အဆင့္အတန္းဘယ္ေလာက္ရွိတယ္ဆုိတာ
ေဖာ္ျပေနတာပဲမဟုတ္လား။

ဗမာေတြနဲ႔စကားေျပာရတာ အေတာ္ဖီးေအာက္တယ္၊
"စကားေျပာရင္းလဲ ကြမ္း၀ါးေနတာပဲ၊
ပါးစပ္ေတြက ရဲၿပီး သြားေတြက မဲလုိ႔။
ဒီၾကားထဲ ကြမ္းေထြးကို ပစ္ခနဲေထြးလုိက္ေသးတယ္၊
အေတာ္မသတီစရာ ေကာင္းတာပဲ" လုိ႔
တ႐ုတ္မႀကီးတစ္ေယာက္က ေျပာျပဘူးတယ္။

ဒီတ႐ုတ္မႀကီးေျပာတဲ့စကားကုိ အေလးအနက္ထား စဥ္းစားၿပီး ဆင္ျခင္သင့္တယ္။
သူေျပာတဲ့ စကားထဲမွာ “ဗမာေတြ” လုိ႔ သုံးႏႈန္းတဲ့အတြက္
ကုိယ္တုိ႔လူမ်ဳိးအကုန္လုံး ႐ြံစရာလူမ်ဳိးေတြျဖစ္ ကုန္တယ္။
ငါးခုံးမ သုံးေလးေကာင္ေၾကာင့္ တစ္ေလွလုံးပုတ္ရတယ္ဆုိတဲ့ သေဘာပါပဲ။
ကြမ္းစားတဲ့သူေၾကာင့္ ကုိယ့္လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိးလုံး အထင္ေသးခံရတာကုိ သေဘာေပါက္ရမယ္။

ငယ္ငယ္ကတည္းက ကြမ္းစားသူေတြနဲ႔  ယဥ္ပါးလာတဲ့ ကုိယ္တုိ႔အတြက္
ကြမ္းစားတာဟာ မထူးဆန္းေပမဲ့
တျခားႏုိင္ငံသားအေနနဲ႔ မသတီ ႐ြံ႐ွာဖြယ္ရာ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ နားလည္ရမယ္။
ကုိယ္ေတာင္ ကုိယ့္သူငယ္ခ်င္းဆရာေတာ္ေတြ ကြမ္း၀ါးၿပီး
ကြမ္းေထြးေတြကို ကြမ္းထုပ္အိပ္ခြံ ေသးေသးေလးထဲ ေထြးထည့္ေနတာကုိ ျမင္ရရင္ အေတာ္စိတ္မသက္မသာျဖစ္မိေသးတယ္။

ႏုိင္ငံျခားကုိ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ေရာက္လာတဲ့ျမန္မာႏုိင္ငံသားတုိင္းဟာ
ျမန္မာျပည္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ကိုယ့္မိသားစုတစ္စုတည္းကုိသာ
ကုိယ္စားျပဳေတာ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။
ျမန္မာႏုိင္ငံ တစ္ႏုိင္ငံလုံးကုိ ကိုယ္စားျပဳတာပါ။
ကုိယ္လုပ္တဲ့အျပဳအမူ၊ ကုိယ္ေျပာတဲ့အေျပာအဆုိေတြဟာ
ျမန္မာႏုိင္ငံသားျပဳတဲ့ ေျပာတဲ့  အျပဳအမူ အေျပာအဆုိေတြ ျဖစ္ကုန္ေတာ့တာ။

ၾသစေၾတးးလ်ႏုိင္ငံမွာ ၾသစေၾတးးလ်ႏုိင္ငံသားေတြက
အိႏၵိယႏုိင္ငံသားေတြကုိ ခြဲျခားဆက္ဆံေနၿပီ။
အသိတရားနဲ႔ အဆင့္အတန္း အင္မတန္နိမ့္က်တဲ့ စာပုိ႔သမားလုိ
ဘယ္သူေသေသ ငေတမာၿပီးေရာ စိတ္ဓာတ္႐ွိတဲ့ သူေတြ မ်ားေနလုိ႔ပါပဲ။

ဒုိ႔ႏုိင္ငံသားေတြကုိေရာ ေရာက္ေလရာႏုုိင္ငံေတြမွာ ခြဲျခားဆက္ဆံခံေနရၿပီလား။
အႏွိမ္ခံေနရၿပီလား။
(ပတ္၀န္းက်င္အသုိင္းအ၀ုိင္းကုိ ထည့္မစဥ္းစားပဲ အတၱႀကီးမားစြာ)
စည္းမ႐ွိ ကမ္းမ႐ွိ ေတြ႔ရာေနရာမွာ ကြမ္းေထြးေတြကို မဆင္မျခင္ ေထြးေနလုိ႔ကေတာ့…

(ေရးထားတာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့စာတုိေလးကုိ ျပန္လည္ မွ်ေ၀ျခင္း)