Wednesday, September 19, 2012

လူရာ၀င္ဖုိ႔ (၄)

ေပ်ာ္ရႊခ်မ္းေျမ႔စြာ သက္ဆုံးတုိင္ အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းႏုိင္ဘုိ႔
အိမ္ေထာင္သည္တုိ႔ လုိက္နာရမည့္ေနာက္ဆုံးအခ်က္က
သမပညာ ျဖစ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။

သမပညာမွာ
ပညာကုိ အေသးစိတ္သိျခင္းလုိ႔ ဘာသာျပန္ဆုိလုိ႔ရမယ္။
Knowing in detail ေပါ့။
(ပ - အေသးစိတ္၊ ညာ - သိျခင္း)
သမ ကေတာ့ တူညီတာ။
ဒါ့ေၾကာင့္ သမပညာ - အေသးစိတ္သိမႈ တူညီတာ။
အေသးအဖြဲကိစၥေလးေတြကအစ သိတဲ့ေနရာမွာ တူညီေနရမယ္။

ဆုိလုိတာက လင္သြားတဲ့ေနရာ လင္စားတဲ့အစားအစာ
လင္လုပ္တဲ့စီးပြါးေရး စတာေတြကုိ မယားသိပုိင္ခြင့္ရွိရပါမယ္။
သိေနရပါမယ္။
ဒီလုိဘဲ။ မယားသြားတဲ့ေနရာ၊ မယားစားတဲ့အစားအစာ၊
မယားလုပ္တဲ့စီးပြါးေရး စတာေတြကုိ လင္လုပ္တဲ့သူက
သိကုိ သိေနရပါမယ္။

လင္နဲ႔မယားၾကားမွာ လွ်ဳိ႔၀ွက္ခ်က္ဆုိတာ မထားရဘူး။
လင္နဲ႔မယားၾကား လွ်ဳိ႔၀ွက္ခ်က္ထားရင္ ေပါက္ၾကားလာတဲ့တစ္ေန႔
ျပႆနာ စတက္ေတာ့တာပါဘဲ။

လွ်ဳိ႔၀ွက္ခ်က္ထားတဲ့သူအေပၚမွာ ယုံၾကည္ဘုိ႔မလြယ္ေတာ့ပါဘူး။
ေနာက္ဘယ္ေလာက္ႀကီးဘဲ ေကာင္းတာကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္လုပ္လုပ္
တစ္ခါ မရုိးသားခဲ့တဲ့အတြက္ ယုံၾကည္မႈရဘုိ႔ရန္ ခဲရင္းပါတယ္။
လင္မယားၾကား ဒီလုိ ယုံၾကည္မႈမရွိေတာ့ဘူးဆုိရင္
ဒီလင္ ဒီမယား ဘယ္လုိလုပ္ ေပ်ာ္ရြင္မႈ ခ်မ္းေျမ့မႈ သာယာမႈ
အျပည့္အ၀ ရႏုိင္ေတာ့မလဲ။

ဒါ့ေၾကာင့္
လင္မယားျဖစ္ၿပီဆုိရင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ခ်မ္းခ်မ္းေျမ့ေျမ့နဲ႔သက္ဆုံးတုိင္
အုိေအာင္မင္းေအာင္ေပါင္းဆုံဘုိ႔
ႏွစ္ကုိယ္ၾကားလွ်ဳိ႔၀ွက္ခ်က္လုံး၀မထားဘဲ
အစစအရာရာမွ တူညီတဲ့အသိ၊ တူညီတဲ့သိျခင္း ရွိေနရပါမယ္။

သမပညာကုိ ေနာက္တစ္မ်ဳိး စဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္။

ပညာကုိ ရုိးရုိးေလး ပညာလုိ႔ဘာသာျပန္ၿပီး
သမ ကုိ တူညီတာလုိ႔ဘာသာျပန္ၾကည့္ရေအာင္။
အိမ္ေထာင္ျပဳလုိတဲ့သူေတြ သမပညာလုိ႔ေခၚတဲ့ ပညာတူညီဘို႔လဲ လုိအပ္ပါတယ္။
ပညာဆုိတဲ့ေနရာမွာ တကၠသုိလ္က ေပးလုိက္တဲ့အတတ္ပညာကုိ ဆုိလုိတာမဟုတ္ပါဘူး။
ကုိယ့္ကုိယ္ပုိင္အသိပညာကုိ ဆုိလုိတာပါ။

 အစပထမေတာ့ အခ်စ္မွာ မ်က္စိမရွိဆုိတဲ့ ဆုိရုိးကုိ လက္ကုိင္ျပဳၿပီး
မုိးမျမင္ေလမျမင္နဲ႔ ခ်စ္လုိ႔ ယူလုိက္ၾကတာ။
အိမ္ေထာင္က်ၿပီးကာမွ ဇနီး (သုိ႔) ခင္ပြန္းလုပ္တဲ့သူက
ပြဲေနပြဲထုိင္ မ၀တ္တတ္တဲ့၊ မစားတတ္တဲ့၊ မသြားတတ္တဲ့၊ မေျပာတတ္တဲ့
လူၾကားသူၾကား မေနတတ္တဲ့ ကုိယ့္အိမ္ေထာင္သည္ေတြ ေတြ႔ဘူးမွာေပါ့။
လင္မယားၾကား Education Gap နဲ႔ Intellectual Gap ကြာဟလြန္းအားႀကီးရင္လဲ
အျပည့္အ၀ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ မရႏုိင္ပါဘူး။

ေလာကုတၱရာေရးရာမွာလဲ ပညာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီးတူညီရပါမယ္။
ဒါနေရးရာ ဒါနအသိပညာ၊ သီလေရးရာ သီလအသိပညာ၊
ဘာ၀နာေရးရာ ဘာ၀နာအသိပညာေတြမွာ တူညီရပါမယ္။
ဒါမွသာ ဒီလင္ဒီမယား ဒီဘ၀မွာ ေပါင္းဆုံရရုံတင္မကဘဲ
ျဖစ္ေလရာဘုံဘ၀မွာ (ဘုရားအေလာင္းေတာ္တုိ႔လုိ)
အတူတကြ ေပါင္းဆုံရၿပီး ပါရမီျဖည့္ဘက္ေတြ ျဖစ္ေနမွာပါ။

လင္နဲ႔မယားအၾကား အဆင္ေျပဖုိ႔
ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေပးခဲ့တဲ့တရားေတာ္ကလည္း
သဒၶါ၊ သီလ၊ စာဂ ပညာ တရားေလးမ်ဳိးပါပဲ။
ဒီတရားေလးမ်ဳိးကုိ သားသမီးနဲ႔ မိဘအၾကား ေဟာၾကားခဲ့တာကုိလည္း
ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဘုရားရွင္ အလုိက်
သားသမီးမ်ားအေနနဲ႔ မိဘေတြကုိ
အေကာင္းဆုံး ေက်းဇူးဆပ္နည္းနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ရင္
(၁) အႆေဒၶ သဒၶါသမၸဒါယ သမာဒေပတိ -
ဘာသာေရး မကုိင္း႐ႈိင္းတဲ့ မိခင္ဖခင္ေတြကုိ ဘာသာေရးကုိင္းရႈိင္းလာေအာင္
ျပဳမူေဆာင္ရြက္ေပးပါ တဲ့။
(၂) ဒုႆီေလ သီလသမၸဒါယ သမာဒေပတိ -
သီလမရွိတဲ့ သီလမေဆာက္တည္ႏုိင္တဲ့ မိခင္ ဖခင္ေတြကို
သီလရွိလာေအာင္ သီလေဆာက္တည္ႏုိင္လာေအာင္
သီလ ေဆာက္တည္ခ်င္လာေအာင္ ျပဳမူေဆာက္ရြက္ေပးပါတဲ့။
(၃) မစၦရီ စာဂသမၸဒါယ သမာဒေပတိ -
ႏွေမွ်ာတြန္႔တုိၿပီး ဒါနမ်ဳိးေစ့မခ်ခ်င္တဲ့ မိခင္ဖခင္ေတြကုိ
ဒါနအမႈျပဳခ်င္လာေအာင္ တုိက္တြန္းေပးပါ တဲ့။
(၄) ဒုပၸေည ပညာသမၸဒါယ သမာဒေပတိ -
(ဒီမွာ ပညာကုိ ၀ိပႆနာပညာ ကုိ ယူလုိက္မယ္၊ ဆုိေတာ့
၀ိပႆနာပညာမရေသးတဲ့ မိခင္ဖခင္ေတြကို ၀ိပႆနာပညာေတြ ရလာေအာင္
ျပဳမူေဆာင္ရြက္ေပးပါတဲ့။
ဒါကုိ အေျဖာင့္ ထင္သာျမင္သာေအာင္ ဘာသာျပန္ျပေပးရရင္
တရားမထုိင္ခ်င္တဲ့ မိခင္ဖခင္ေတြကုိ
တရားထုိင္ခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ျပဳမူေဆာင္ရြက္ေပးပါတဲ့။

ဘုရားရွင္က ဒီေလးမ်ဳိးကုိ မိဘေတြ က်င့္သုံးခ်င္လာေအာင္
က်င့္သုံးလာေအာင္ သားသမီးေတြအေနနဲ႔
ျပဳလုပ္ေပးသင့္တယ္၊ ျပဳလုပ္ေပးရမယ္တဲ့။
ဒါဟာ မိဘေတြကို အေကာင္းဆုံး ေက်းဇူးဆပ္နည္းနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္တာပါတဲ့။

ဘုရားရွင္ညႊန္ျပခဲ့တဲ့ ဒီတရား ၄ ပါးကုိ စဥ္းစားၾကည့္လုိက္ရင္
အတိတ္ကံတစ္ခုခုေၾကာင့္ ဒီဘ၀မွာ ဆုံးစည္းလုိ႔ မိသားစုတစ္စုတည္းမွာ
အတူတူလူလာျဖစ္တဲ့သူေတြအေနနဲ႔
နိဗၺာန္မရမီ သံသရာခရီးေလွ်ာက္လွမ္းရာမွာ
အဆင့္ျမင့္ျမင့္ေလွ်ာက္လွမ္းရဘုိ႔ ဒီတရားေလးပါးကုိ က်င့္သုံးေအာင္
အခ်င္းခ်င္း တုိက္တြန္းၾကဘုိ႔ပါဘဲ။

ဒီတရားေလးပါးကုိ မိသားစုအခ်င္းခ်င္း က်င့္သုံးေစတာဟာ
သံသရာခရီးေလွ်ာက္လွမ္းရာမွာ အဆင့္ျမင့္ျမင့္ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ဘုိ႔အေရး
 လက္တြဲ ေခၚရာလည္း ေရာက္ပါတယ္။
သံသရာခရီးအတြက္ ေဖးမကူညီရလည္း ေရာက္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီတရားေလးပါး မက်င့္သုံးခ်င္တဲ့ မက်င့္သုံးႏုိင္တဲ့
မိဘေတြကို က်င့္သုံးေစတာဟာ ဒီဘ၀ေကာင္းစားေရးအတြက္သာမဟုတ္ပဲ
သံသရာခရီးေကာင္းစားေရးအတြက္ပါျဖစ္လုိ႔
အေကာင္းဆုံးေက်းဇူးဆပ္နည္းလုိ႔ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တာေနမွာလုိ႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။

ဆုိေတာ့ကား
မိဘေတြကိုသာမဟုတ္၊
နီးစပ္ရာ ညီ အစ္ကုိ၊ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း၊ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းတုိ႔ကိုလည္း
ဒီတရားေလးမ်ဳိးကုိ က်င့္သုံးခ်င္လာေအာင္ တုိက္တြန္းသင့္ပါတယ္။

ျပန္ၿပီးအက်ဥ္းခ်ဳပ္လုိက္ရင္
ဘုရားရွင္က ဒီ သဒၶါ၊ သီလ၊ စာဂ၊ ပညာဆုိတဲ့ဒီတရားေလးမ်ဳိးကုိ
ပုိက္ဆံခ်မ္းသာဖုိ႔၊ အၿခံအရံေပါမ်ားဖုိ႔၊ အသက္ရွည္ဖုိ႔၊ ေကာင္းရာသုဂတိေရာက္ဖုိ႔
က်င့္သုံးသင့္ေၾကာင္းေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
လင္နဲ႔မယား၊ ဇနီးနဲ႔ခင္ပြန္းအၾကား အဆင္ေျပဖုိ႔
က်င့္သုံးသင့္ေၾကာင္း ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။
မိဘနဲ႔သားသမီးအၾကား အဆင္ေျပဖုိ႔
က်င့္သုံးသင့္ေၾကာင္း ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ေနရာတုိင္းမွာ ဒီတရားေလးမ်ဳိးကုိ က်င့္သုံးသင့္ေၾကာင္း
ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တာကုိ ေထာက္ဆၿပီး
ဒီတရားေလးမ်ဳိးဟာ ေလာကလူသားအတြက္ အလြန္အေရးပါၿပီး
ဘုရားရွင္အေနနဲ႔ လူသားေတြကုိ အလြန္က်င့္သုံးေစလုိေၾကာင္း ထင္ရွားပါတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ေမြးေန႔ရွင္ဒကာႀကီးအပါအ၀င္
မိသားစုအားလုံး၊ ေဆြမ်ဳိးဥာတကာ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းအားလုံး
ဒီတရားေလးမ်ဳိးကုိ က်င့္သုံးႏုိင္ၾကပါေစ၊
ဒီတရားေလးမ်ဳိးက်င့္သုံးႏုိင္ၿပီး မိမိတုိ႔ဘ၀အဆင့္အတန္း တစ္ဆင့္ထက္တစ္ဆင့္
ျမင့္သထက္ ျမင့္လာၿပီး မိမိတုိ႔ ရည္မွန္းတဲ့ ပန္းတုိင္ကုိ လွမ္းကုိင္ေနၾကပါေစ။
သာဓု သာဓု သာဓု

(ေဟာခဲ့ဘူးတဲ့တရားကုိ ျပန္လည္ေရးတင္လုိက္တာပါ)

Monday, September 17, 2012

လူရာ၀င္ဖုိ႔ (၃)

 
ဒီလင္ ဒီမယားသက္ဆုံးတုိင္
အုိေအာင္မင္းေအာင္ေပါင္းဆုံဘုိ႔ ေနာက္အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္တစ္ခ်က္က
သမသဒၶါ - ယုံၾကည္မႈ တူညီရပါမယ္။

သဒၶါ - ယုံႀကည္မႈ၊ သမ - တူညီတာ၊
ဆုိေတာ့ သမသဒၶါဆုိတာ ယုံၾကည္မႈတူညီတာကုိ ေျပာတာ။

တကယ္ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အိမ္ေထာင္သည္ေတြျဖစ္ဖုိ႔
သက္ဆုံးတုိင္အုိေအာင္မင္ေအာင္ေပါင္းဆုံဘုိ႔အတြက္
ႏုိင္ငံေရးယုံၾကည္ခ်က္ေတြ၊ စီးပြါးေရးယုံၾကည္ခ်က္ေတြ
လူမႈေရးယုံၾကည္ခ်က္ေတြ စတဲ့ေလာကီေရးရာအျဖာျဖာမွာ
လင္မယားႏွစ္ဦးစလုံး ယုံၾကည္ခ်က္တူညီရပါမယ္။

ဒီလုိယုံၾကည္ခ်က္တူညီမွသာ လင္မယား ၿပဳံေပ်ာ္ရႊင္စြာ
သက္ဆုံးတုိင္အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းဆုံႏုိင္မွာပါ။

ႏုိင္ငံေရးကိစၥပဲ ဆုိပါစုိ႔။
တစ္ေယာက္က ျပည္ေထာင္စု ႀကံခုိင္ဖြ႔ံျဖဳိးေရးပါတီကုိ ႀကဳိက္ၿပီး
တစ္ေယာက္က အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကုိ ႀကဳိက္တယ္ဆုိရင္
ဒီလုိအႀကဳိက္ခ်င္းမတူတဲ့လင္မယားၾကား
အၿမဲတမ္းျငင္းခုံမႈေတြ တုိးပြါးၿပီး လင္မယား ကြဲသြားႏုိင္ပါတယ္။
အုိေအာင္မင္ေအာင္ ေပါင္းဆုံဘုိ႔ မလြယ္ပါဘူး။
အုိေအာင္ မင္းေအာင္ေပါင္းဆုံရသည္ထားဦး၊
လင္မယားၾကား ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတာ့ အျပည့္အ၀ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

ယုံၾကည္မႈတူညီတာနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ ဒီထက္အေရးႀကီးတာက
ဘာသာေရးယုံၾကည္မႈတူညီဘုိ႔ဘဲ။ ဘာသာအယူတူညီဘုိ႔ပဲ။
ဘာသာေရးမွာ တူညီတဲ့ယုံၾကည္မႈရွိမွသာ ဒီလင္ ဒီမယား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္
ခ်မ္းခ်မ္းေျမ့ေျမ့ သက္ဆုံးတုိင္ အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းဆုံႏုိင္မွာပါ။

တစ္ေယာက္က ဗုဒၶဘာသာကုိ ယုံၾကည္တယ္ဆုိရင္
က်န္တစ္ေယာက္က ဗုဒၶဘာသာကုိ ယုံၾကည္တဲ့သူဘဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။
အဲ့လုိမဟုတ္ဘဲ တစ္ေယာက္က မြတ္စလင္ဘာသာ၀င္ျဖစ္ၿပီး
တစ္ေယာက္က ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဆုိရင္
အိမ္ေထာင္ေရးသာယာဘုိ႔ မလြယ္ပါဘူး။
အိမ္ေထာင္ေရးသာယာဘုိ႔မေျပာနဲ႔။
ဒူးနဲ႔မ်က္ရည္သုတ္ရဖုိ႔ အင္မတန္နီးစပ္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္တဲ့သူက ဘုရားဆင္းတုေတာ္အိမ္မွာထား ကုိးကြယ္းခ်င္တယ္။
ေသာက္ေတာ္ေရ၊ ပန္းစသည္ကပ္ လွဴဒါန္းခ်င္တယ္။
မြတ္စလင္ဘာသာ၀င္ျဖစ္တဲ့သူက ဒါကုိ လက္ခံမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေမြးလာတဲ့ခေလးအတြက္ေရာ၊
ဗလီကုိ ပုိ႔ရမွာလား။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပုိ႔ ရွင္ျပဳေပးရမွာလား။
ဘာသာေရးယုံၾကည္ခ်က္မတူတဲ့သူေတြ အိမ္ေထာင္က်ၿပီဆုိရင္
ျပႆနာေတြ အမ်ားႀကီး တက္လာႏုိင္ပါတယ္။

ဒါတင္မကပါဘူး။
ေနာင္ဘ၀မွာလဲ ျပန္လည္ဆုံဆည္းလုိတဲ့ ဒီလင္ ဒီမယားအတြက္
ဒီ သမသဒၶါလုိ႔ဆုိတဲ့ ယုံၾကည္မႈတူညီရမယ္ဆုိတဲ့အခ်က္ဟာ
အင္မတန္အေရးႀကီးပါတယ္။

ေလာကႀကီးထဲမွာ ဘာသာတရားအသီးသီးရွိၾကတယ္ဆုိေပမဲ့
အမွန္တရားဟာ တစ္ခုသာရွိတယ္ဆုိရင္
ဘာသာမတူဘဲ အိမ္ေထာင္ျပဳထားတဲ့လင္မယားႏွစ္ဦး၊
ကြယ္လြန္တဲ့အခါ မွားတဲ့ဘာသာအယူရွိတဲ့သူက
ငရဲျပည္သြားရမွာျဖစ္ၿပီး မွန္တဲ့ဘာသာအယူရွိတဲ့သူက
ေကာင္းတဲ့ဘုံသြားရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဘာသာေရးမွာ ယုံၾကည္မႈမတူတဲ့သူကုိ
အိမ္ေထာင္ျပဳရင္ ေနာင္ဘ၀ျပန္လည္ မဆုံဆည္းႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။
ဘုရားရွင္က ဒါကုိ ျမင္လုိ႔
ေနာင္ဘ၀မွာလဲ ဒီလင္ ဒီမယားျပန္လည္ဆုံဆည္းခ်င္ေသးသပဆုိရင္
သမသဒၶါ - ယုံၾကည္မႈတူညီၾကပါ လုိ႔ေျပာတာပါ။

ေပ်ာ္ရႊခ်မ္းေျမ႔စြာ သက္ဆုံးတုိင္ အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းႏုိင္ဘုိ႔
အိမ္ေထာင္သည္တုိ႔ ေနာက္ထပ္လုိက္နာရမည့္အခ်က္က
သမစာဂ ျဖစ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။

စာဂ - ေထာက္ပံ့မႈ၊ ေပးကမ္းမႈ၊ လွဴဒါန္းမႈ၊ သမ - တူညီတာ။
ဆုိေတာ့ သမစာဂဆုိတာ
ေထာက္ပံ့မႈတူညီ၊ ေပးကမ္းမႈတူညီတာ၊ လွဴဒါန္းမႈတူညီတာကုိ ေျပာတာ။

အိမ္ေထာင္က်လုိ႔ လင္ရယ္ မယားရယ္လုိ႔ျဖစ္လာၿပီဆုိရင္
အရင္မိဘႏွစ္ဦးသာ ရွိရာက
သူ႔ဘက္က မိဘႏွစ္ဦး၊ ကုိယ့္ဘက္က မိဘႏွစ္ဦးဆုိၿပီး
မိဘက ေလးဦးျဖစ္လာပါတယ္။

မိဘေလးဦးျဖစ္လာသလုိ
သူ႔ဘက္ ကုိယ့္ဘက္ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမ၊
သူ႔ဘက္ ကုိယ့္ဘက္ ေဆြမ်ဳိး၊ သူ႔ဘက္ကုိယ့္ဘက္ သူငယ္ခ်င္းဆုိၿပီး
အသုိင္းအ၀ုိင္းလဲ တုိးပြါးလာပါတယ္။

ဒီလုိ သူ႔ဘက္ကုိယ့္ဘက္ ရွိလာတဲ့ တုိးပြါးလာတဲ့ အသုိင္းအ၀ုိင္းကုိ
ေထာက္ပံ့တဲ့ေနရာမွာ တူညီမႈရွိရပါမယ္။
သုိ႔မွသာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့အိမ္ေထာင္သည္ေတြျဖစ္လာမွာ ျဖစ္ၿပီး
သက္ဆုံးတုိင္ အုိေအာင္မင္းေအာင္ေပါင္းဆုံရမွာပါ။

ဟုိတေလာက စကၤာပူက ဇနီးေမာင္ႏွံအေၾကာင္းၾကားလုိက္ပါေသးတယ္။
ဇနီးလုပ္တဲ့သူက သူ႔မိဘေတြကုိေတာ့ စကၤာပူကုိ အႀကာႀကီး ေခၚထားၿပီး
လင္လုပ္တဲ့သူရဲ႕ မိဘေတြ တစ္ပတ္ေလာက္လာလည္တာကုိၾကေတာ့
ေဆာင့္ႀကီးေအာင့္ႀကီးနဲ႔ မၾကည္မျဖဴဆက္ဆံတာကုိ ေတြ႔ရေၾကာင္း ၾကားရပါတယ္။

စာေရးသူနဲ႔ သိတဲ့ ဇနီးေမာင္ႏွံစုံတြဲတစ္တြဲလည္း ဒီလုိဘဲ။
သူ႔တူေလး ၁၀ တန္းေအာင္ေတာ့ ၀ယ္ေပးလုိက္တဲ့ပစၥည္း
လစာ တစ္လစာနဲ႔ေတာင္ မေလာက္ဘူးတဲ့။
ကုိယ့္တူ ၁၀ တန္းေအာင္လုိ႔
အ၀တ္အစားေလး တစ္စုံ၀ယ္ေပးတာကုိ ဒီေန႔အထိေျပာလုိ႔မပီးေသးဘူးလုိ႔
ခင္ပြန္းလုပ္တဲ့သူက ေျပာဘူးပါတယ္။

ဒါေတြဟာ သူ႔ဘက္ ကုိယ့္ဘက္ မၾကည့္တတ္တာပါ။
သူ႔ဘက္ကုိယ့္ဘက္ ေထာက္ပံ့မႈ မတူညီတာပါ။

ဒီလုိ ေထာက္ပံ့မႈမတူညီရင္ ဒီလင္ ဒီမယား သက္ဆုံးတုိင္
အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းဆုံရဘုိ႔ မလြယ္ကူပါဘူး။
သက္ဆုံးတုိင္ေပါင္းဆုံရသည္ထား၊၊
(မတတ္သာလုိ႔သာ မ်ဳိသိပ္ေအာင့္အီးသည္းခံေနရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္)
ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့ အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀ကုိ ပုိင္ဆုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒါတင္မကပါဘူး။
သမစာဂဆုိတဲ့ ပုဒ္မွာပါတဲ့ စာဂ ဆုိတဲ့စကားလုံးကုိ
ေပးကမ္းလွဴဒါန္းမႈလုိ႔လဲ ဘာသာျပန္ရပါတယ္။ စာဂနဲ႔ ဒါန အဓိပၸါယ္တူေပါ့။

ဆုိေတာ့ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းတဲ့ေနရမွာလဲ တူညီဘုိ႔ သမစာဂျဖစ္ဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။
ေပးကမ္းလွဴဒါန္းတဲ့ေနရာမွာ လင္ေရာ မယားပါ စိတ္တူ ကုိယ္တူ လွဴဒါန္းသင့္ပါတယ္။
လင္က သိန္းတစ္ရာလွဴဒါန္းလုိေပမဲ့ မယားစိတ္ပါမွ လွဴဒါန္းတာ အေကာင္းဆုံးပါဘဲ။

ဒီလုိ လင္ေရာ မယားပါ စိတ္တူ ကုိယ္တူ အလုိတူလွဴဒါန္းပါမွ
(အထက္တစ္ေနရာမွာ ေျပာခဲ့သလုိ)
တူညီတဲ့အက်ဳိးတရားေတြ ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္
ျဖစ္ေလရာဌာန၊ ျဖစ္ေလရာဘ၀မွာ တစ္ေနရာတည္း တစ္ဘ၀တည္းမွာျဖစ္ၿပီး
ျပန္လည္ဆုံစည္းရမွာပါ။
 
ဆက္ရန္...

Friday, September 14, 2012

လူရာ၀င္ဖုိ႔ (၂)


သဒၶါ - ဘာသာတရားကုိ ကုိင္းရႈိင္းမႈ၊ ယုံၾကည္မႈ
သီလ - ငါးပါးသီလ၊ ရွစ္ပါးသီလစသည္
စာဂ - စြန္႔ႀကဲေပးကမ္း ေထာက္ပံ့ လွဴဒါန္းျခင္း
ပညာ - အသိ ဥာဏ္ပညာ ဗဟုသုတရွိျခင္း
ဒီေလးမ်ဳိးကုိ အိမ္ေထာင္ရွင္ လင္မယားအၾကားမွာလည္း က်င့္သုံးဖုိ႔
ေဟာၾကားထားပါတယ္။

အိမ္ေထာင္ဆုိလုိ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းနဲ႔ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းအရာေလးကုိ
ေျပာျပအုံးမယ္။
ဟုိတစ္ေန႔က တ႐ုတ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦးေရာက္လာတယ္။
ဟုိအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္းစပ္စုၿပီး
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ရဲ႔ပန္းတုိင္ျဖစ္တဲ့နိဗၺာန္အေၾကာင္းေမးပါတယ္။

တခ်ိန္တည္းမွာဘဲ
ဒီနိဗၺာန္ကုိ ေရာက္ဖုိ႔ ရဖုိ႔ ခံစားရဖုိ႔ ေတြ႔ႀကဳံရဖုိ႔ ရဟန္းမျဖစ္မေနျပဳရပါသလား။
ဗုဒၶဘာသာ႐ႈေဒါင့္က အိမ္ေထာင္ျပဳမႈအေပၚ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲလုိ႔ ဆက္ေမးပါတယ္။

အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း ဆုိတာ လူ႔မႈလုပ္ငန္းေတြထဲက လုပ္႐ုိးလုပ္စဥ္တစ္ခုပါ။
ဒီအိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းလုိ႔ေခၚတဲ့
သားမွတ္မွတ္ မယားမွတ္မွတ္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျခင္းဆုိတာ
လူသားမွာ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ပါတယ္။

လူနဲ႔ တိရိစၦာန္ မတူတဲ့ အခ်က္ေတြထဲမွာ
ဒီအခ်က္က အဓိကပါ၀င္တယ္လုိ႔ ဆုိခ်င္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ
ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္နဲ႔ မဆုိင္ပါဘူး၊
အိမ္ေထာင္ျပဳတာ ေကာင္းတယ္၊ အိမ္ေထာင္ျပဳတာ မေကာင္းဘူးလုိ႔ ေျပာလုိ႔မရပါဘူး။

ဒီထက္ရွင္းရွင္းေျပာရရင္
အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ ဘာသာေရးနဲ႔လုံး၀ မပတ္သက္ပါဘူး။
အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ မျပဳဘူးဆုိတာ ကိုယ့္ရဲ႕ ပုဂၢဳိလ္ေရး ကိစၥပါ။

လူျဖစ္လာလုိ႔ လူ႔လုပ္႐ုိးလုပ္စဥ္တစ္ခုကုိ လုပ္လုိက္တာပါဘဲ။

ဗုဒၶဘာသာက လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိ အိမ္ေထာင္ျပဳပါလုိ႔လဲ မတုိက္တြန္းပါဘူး။
ဘုန္းႀကီး၊ သီလရွင္၀တ္ပါလုိ႔လဲ မေတာင္းဆုိပါဘူး။

ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္ လုပ္ခ်င္တဲ့အရာကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ကာ
ကုိယ္လုပ္တဲ့လုပ္ငန္းက ျဖစ္ထြန္းလာတဲ့ အက်ဳိးဆက္ကုိ
ကုိယ္ကဘဲ တာ၀န္ယူရတာ ဗုဒၶဘာသာပါ။

ဒါေပမဲ့လဲ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ေလာေလာဆယ္က်င့္သုံးေနတဲ့
တစ္လင္ တစ္မယားဓေလ့ထုံးစံ၊ မယားၿပဳိင္ဓေလ့ထုံးစံေတြနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔
ဘယ္ဓေလ့ထုံးစံကုိ က်င့္သုံးရမယ္လုိ႔ ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ တိတိပပ မေတြ႔ရေပမဲ့
တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ကုိသာ ဦးစားေပးအႀကံျပဳထားတဲ့ သုတၱန္ေတြ အေတာ္ေတြ႔ရပါတယ္။

အိမ္ေထာင္က်ၿပီးသား အမ်ဳိးေကာင္းသား အမ်ဳိးေကာင္းသမီးဟာ
တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦးသစၥာ႐ွိဘုိ႔၊
မိမိလင္ေယာက္က်ား (သုိ႔) မိမိဇနီးမယားမွတပါး
တျခားသူနဲ႔ မက်ဴးလြန္ဘုိ႔၊ မပစ္မွားဘုိ႔ စတဲ့
ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ အႀကံေပးထားတာေတြ ရွိပါတယ္။

ဗုဒၶစာေပတစ္ေနရာမွာ
“ကုိယ့္မိန္းမမွတစ္ပါး တျခားေသာမိန္းမေတြနဲ႔ က်ဴးလြန္ေဖာက္ျပန္တာဟာ
 စီးပြါးေရး လူမႈေရးစတဲ့လုပ္ငန္းေတြအဆင္မေျပမႈရဲ႕  အဓိကတရားခံဘဲ” တဲ့။

ဒါ့ေၾကာင့္
လူသားတုိင္း ခါး၀တ္ပုဆုိးလုိ (ခါး၀တ္ေဘာင္းဘီလုိ)
ခုိင္ၿမဲေအာင္က်င့္ေဆာင္ရမဲ့ငါးပါသီလထဲမွာ
ဒီအိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈမွ ေရွာင္ၾကည္ရမဲ့သီလကုိ ထည့္သြင္းထားတာလုိ႔ ယူဆႏုိင္မယ္။

ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ
အိမ္ေထာင္ရွင္ေတြအတြက္ အႀကံျပဳထားတာေတြ ေလ့လာဘူးပါတယ္။
ဒီဘ၀မွာလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့စြာ သက္ဆုံးတုိင္
အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းလုိလွတဲ့
ေနာင္ဘ၀မွာလည္း
ျပန္လည္ဆုံဆည္းလုိၾကတဲ့ အိမ္ေထာင္ရွင္ ဇနီးေမာင္ႏွံတုိ႔ကုိ
ေဟာထားတဲ့ အႀကံျပဳခ်က္ကလည္း အေစာက ေျပာခဲ့တဲ့ အခ်က္ေလးခ်က္ပါပဲ။

ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က
ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ဦးက ဘုရားရွင္ကုိ ေလွ်ာက္တယ္။

ဒီဘ၀မွာလဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ခ်မ္းခ်မ္းေျမ့ေျမ့နဲ႔
သက္ဆုံးတုိင္ အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းလုိလွတယ္။
ေနာင္ဘ၀မွာလဲ ျပန္လည္ဆုံဆည္းလုိလွတယ္။
ဒီအတြက္က်င့္ေဆာင္ရမဲ့နည္းလမ္းေလးရွိရင္ ညႊန္ျပစမ္းပါတဲ့။

ဒီေတာ့ ဘုရားရွင္က
ဒီအတြက္ လုိက္နာရမဲ့အခ်က္က
နံပါတ္ (၁) သမသီလ ျဖစ္ဖုိ႔ လုိ႔ေျပာပါတယ္။

သမသီလဆုိတာ
သီလ က အေလ့အက်င့္၊ ၀ါသနာ၊ သမ - တူညီတာ။
ဆုိေတာ့ သမသီလ ဆုိတာ အေလ့အက်င့္ ၀ါသနာတူညီတာ။

လင္မယားျဖစ္ၿပီဆုိရင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ခ်မ္းခ်မ္းေျမ့ေျမ့နဲ႔သက္ဆုံးတုိင္
အုိေအာင္မင္းေအာင္ေပါင္းဆုံဘုိ႔ အေရးအႀကီးဆုံးအခ်က္က
သမသီလ - အိမ္ေထာင္ရွင္ အၾကင္လင္မယားႏွစ္ဦးစလုံး
အေလ့အက်င့္၊ ၀ါသနာတူညီဘုိ႔ပါဘဲ။

သမသီလဆုိတဲ့ပုဒ္ကုိဘဲ
သီလ ကုိ သီလလုိ႔ဘာသာျပန္ၿပီး သမကုိ တူညီတာလုိ႔ ဘာသာျပန္ရင္
သမသီလ ဆုိတာ တူညီေသာသီလ လုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

ဆုိေတာ လင္မယားျဖစ္ၿပီဆုိရင္
သမသီလ - တူညီတဲ့သီလကုိ ေဆာက္တည္က်င့္သုံးရပါတယ္။

လင္ေယာက္က်ားက ငါးပါးသီလေဆာက္တည္တယ္ဆုိရင္
ဇနီးမယားကလဲ ငါးပါးသီလပဲ ေဆာက္တည္ရပါတယ္။
ဒီလုိဘဲ၊ တစ္ေယာက္က ရွစ္ပါးသီလဆုိ ေနာက္တစ္ေယာက္က
ရွစ္ပါးသီလ ေဆာက္တည္ရပါတယ္။
ဒါကို သမသီလ - တူညီတဲ့သီလ လုိ႔ေျပာတာ။

ဒီလုိ တူညီတဲ့သီလကို ေဆာက္တည္မွသာ
ဒီဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀ပုိင္ရွင္ေတြျဖစ္လာမွာ ျဖစ္ၿပီး
အုိေအာင္မင္းေအာင္ ေပါင္းဆုံရမွာပါ။

အဲ့လုိမဟုတ္ဘဲ တစ္ေယာက္က ငါးပါးသီလကုိေစာင့္သုံးၿပီး
တစ္ေယာက္က ရွစ္ပါးသီလကုိ ေစာင့္သုံးတယ္ဆုိရင္
သမသီလ - တူညီတဲ့သီလ မရွိေတာ့ပါဘူး။
ဒါ့ေၾကာင့္ ညေနစာစားဘုိ႔ကိစၥေတြလဲ မတူညီေတာ့ဘူးေပါ့။
မတူညီေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အျပည့္အ၀ မရႏုိင္ေတာ့ဘူးေပါ့။

ဒီထက္ဆုိးတာက ျဗဟၼစရိယ၊ အျဗဟၼစရိယကိစၥေတြ။

ဆုိေတာ့ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ လင္မယားၾကား
သမသီလ - တူညီတဲ့သီလရွိရမယ္ဆုိတာ အေတာ္ခရီးေရာက္ပါတယ္ေနာ့။

ဒါတင္မကေသးဘူး၊
ေနာင္ဘ၀မွာလဲ ဒီဇနီးေမာင္ႏွံက ျပန္လည္ဆုံဆည္းခ်င္တာဆုိေတာ့
ဒီသမသီလ - တူညီတဲ့သီလေစာင့္ထိန္းမႈက အေရးပါေနျပန္ေရာ။

ကုိယ္တုိ႔ဗုဒၶဘာသာမွာ နတ္ျပည္က ေျခာက္ထပ္ရွိတာမုိ႔လား။
ဒီလင္ဒီမယား တူညီတဲ့သီလေစာင့္ထိန္းမႈရွိမွသာ
ေနာင္ဘ၀မွာ နတ္ျပည္မ်ားေရာက္ခဲ့ရင္ နတ္ျပည္တစ္ထပ္တည္းမွာ
နတ္သားနတ္သမီးျဖစ္မွာမုိ႔လား။

အဲ၊ တစ္ေယာက္က ငါးပါးသီလေစာင့္ထိန္းၿပီး
တစ္ေယာက္က ရွစ္ပါးသီလေစာင့္ထိန္းတယ္ဆုိရင္နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္မွာ
ငါးပါးသီလေစာင့္ထိန္းသူက အဆင္းနိမ့္တဲ့နတ္ျပည္မွာ နတ္ သြားျဖစ္ၿပီး
ရွစ္ပါးသီလေစာင့္ထိန္းသူက အဆင့္ျမင့္တဲ့ နတ္ျပည္မွာ နတ္ သြားျဖစ္မွာေပါ့။
ဒီေတာ့ ဘယ္လုိလုပ္ ေနာင္ဘ၀မွာ ျပန္လည္ဆုံဆည္းႏုိင္မလဲ။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီဘ၀မွာတင္မက ေနာင္ဘ၀မွာျပန္လည္ဆုံဆည္းလုိရင္
သမသီလရွိရမယ္လုိ႔ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တာလုိ႔ ယူဆမိပါတယ္။
ဆက္ရန္….
(လြန္ခဲ့တဲ့ရက္အနည္းငယ္က ေမြးေန႔ပြဲတစ္ခုမွာ ေဟာခဲ့တဲ့ တရားေတာ္)

Wednesday, September 12, 2012

လူရာ၀င္ဘုိ႔ (၁)


ဆြမ္းေတာ့ဘုဥ္းေပးၿပီးသြားၿပီ ဒကာ၊
သီလေပး အႏုေမာဒနာတရားခ်ီးျမွင့္ရအုံးမယ္။
၁၀ မိနစ္ေလာက္ တရားနာယူလုိက္ၾကအုံး။
ႏုိ႔ ေနပါဦး၊ ဒီေန႔ ဆြမ္းပင့္ကပ္တာက ဘာအတြက္ ကပ္တာလဲ ဒကာရဲ႕။
ဘာအတြက္ကပ္တယ္ဆုိတာသိမွ အႏုေမာဒနာတရားေဟာရတာ အဆင္ေျပမယ္မုိ႔လား။

တပည့္ေတာ္ ေမြးေန႔ပါဘုရား

ဒကာ့အသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိသြားၿပီလဲဟဲ့

တပည့္ေတာ္အသက္ ေလးဆယ္ျပည့္ ေမြးေန႔ပါဘုရား။

ဒီလုိဆုိ ဒကာ့အသက္က ဦးဇင္းအသက္နဲ႔ သိပ္မကြာဘူးပဲဟ။

ဦးဇင္းအသက္က ဘယ္ေလာက္မုိ႔လဲဘုရာ့။

၄၀ ထဲမွာပဲ ဒကာ

ေအာ္၊ တပည့္ေတာ္က တပည့္ေတာ္ထက္ အေတာ္ငယ္မယ္ထင္ေနတာ၊
ဦးဇင္းသက္ေတာ္ကုိ ၃၀ ေလာက္ပဲ ထင္ေနတာဘုရား..။

ဦးဇင္းအသက္ကုိ ဒကာခန္႔မွန္းတာက ႀကီးေနေသးတယ္၊
ဟုိေန႔က မေလး-တရုတ္ကျပားဒကာမတစ္ေယာက္ေက်ာင္းလာတယ္၊
သူက ဦးဇင္းအသက္ကုိ ၂၆ ႏွစ္ ေလာက္ပဲ ထင္ေနတာ ဒကာရဲ႕။
ဒါေတြထားပါေတာ့ေလ။ အႏုေမာဒနာတရား ေဟာၾကပါစုိ႔။

အမ်ားေျပာေနတဲ့စကားကုိ ယူေျပာရရင္
အခုဒကာ့အသက္ ၄၀ ျပည့္ၿပီဆုိေတာ့ ဘ၀စၿပီေပါ့။
လူရယ္လုိ႔ျဖစ္လာၿပီဆုိရင္ လူရာ၀င္ဘုိ႔ လုိပါတယ္။
လူရာ၀င္ဘုိ႔ ႀကိဳးစားရပါမယ္။
ေက်ာင္းသားအရြယ္မွာ ေက်ာင္းစာေတာ္ရင္ အဲ့ေက်ာင္းသားဟာ
ေက်ာင္းစာသင္ခန္းထဲမွာ လူရာ၀င္ေတာ့တာပါပဲ။

ေက်ာင္းၿပီးလုိ႔ ဘြဲ႔ရတဲ့အခါ စီးပြါးရွာတဲ့အရြယ္ေရာက္လာျပန္ေတာ့လည္း
ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားရွာႏုိင္တဲ့သူဟာ လူရာ၀င္ေတာ့တာပါပဲ။

ဒကာ့အသက္ ဒီေန႔ ၄၀ ျပည့္ၿပီဆုိေတာ့ လူရာ၀င္ဘုိ႔အတြက္
ေက်ာင္းစာေတာ္ရုံနဲ႔ မလုံေလာက္ေတာ့ပါဘူး။
ပုိက္ဆံမ်ားမ်ားရွာႏုိင္ရုံနဲ႔ မလုံေလာက္ေတာ့ပါဘူး။
အသက္ ၄၀ ေက်ာ္လာသူအဖုိ႔ လူရာသူရာ၀င္ဘုိ႔အတြက္
နံပါတ္ (၁) သဒၶါသမၸဒါ - သဒၶါတရားနဲ႔ျပည့္စုံရပါမယ္။
သဒၶါတရားနဲ႔ျပည့္စုံရမယ္ဆုိတာ ယုံၾကည္မႈနဲ႔ ျပည့္စုံရမယ္လုိ႔ ေျပာတာပါ။
ယုံၾကည္မႈဆုိတာ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ - ရတနာသုံးပါးယုံၾကည္မႈကုိ ေျပာတာပါ။

ဆုိေတာ့ သဒၶါသမၸဒါ - သဒၶါတရားနဲ႔ျပည့္စုံရမယ္ဆုိတာကုိ
တုိက္ရုိက္နားလည္ေအာင္ ေျပာျပရမယ္ဆုိရင္ ဘာသာေရးကုိင္း႐ႈိင္းရမယ္လုိ႔ ေျပာတာပါ။

ဟုတ္ပါတယ္။
အသက္ ၄၀ ေအာက္အရြယ္ အသက္ ၃၀၊ ၂၀ အရြယ္ေတြမွာတုန္းက
ဘာသာေရးမကုိင္းရႈိင္းတာ၊ ဘာသာေရးလုပ္ငန္း မလုပ္တာ၊
ဘာသာေရးအခန္းအနား၊ ဘာသာေရးပြဲေတြမွာ ထဲထဲ၀င္၀င္မလုပ္တာ
သိပ္မသိသာေသးပါဘူး။
အဲ၊ အသက္ ၄၀ ျပည့္လုိ႔ ေက်ာ္လာၿပီဆုိရင္ေတာ့ ဘာသာေရးလုပ္ငန္းေတြ
ထဲထဲ၀င္၀င္ နက္နက္ရႈိင္းရႈိင္း လုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္။
သုိ႔မွသာ ကုိယ့္၀န္းက်င္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းက ကုိယ့္ကုိ အသိအမွတ္ျပဳလာၿပီး
ကုိယ့္ကုိ လူစာရင္း သူစာရင္းထဲ သြင္းေပးမွာပါ။
ကုိယ္က လူရာသူရာ ၀င္လာမွာပါ။

အသက္ ၄၀ ေက်ာ္လာသူအဖုိ႔ လူရာသူရာ၀င္ဘုိ႔အတြက္
နံပါတ္ (၂) ျဖည့္က်င့္ရမွာက သီလသမၸဒါ - သီလနဲ႔ ျပည့္စုံရမယ္တဲ့။
သီလဆုိရာမွာ မ်ားမ်ားစားစားမဟုတ္ေတာင္ အေျခခံ ငါးပါးသီလ လုံၿခဳံေအာင္ ေစာင့္ထိန္းဖုိ႔ပါပဲ။
အေျခခံက်င့္ဝတ္ျဖစ္တဲ့ သူ႔အသက္သတ္ျခင္း၊ သူ႔ဥစၥာခုိးျခင္း၊
သူ႔အိမ္ယာျပစ္မွားျခင္း၊ သူ႔လိမ္ေျပာျခင္း၊ အရက္ေသာက္၊ ဘိန္းရွဴ၊ ဖုိးထုိးျခင္းတုိ႔မွ
ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းလုိ႔ ဆုိတဲ့ ဒီင ါးပါးသီလမွ မလုံၿခဳံဘူးဆုိရင္
ထုိအသက္ ၄၀ ေက်ာ္လာသူကုိ အဖက္လုပ္ခ်င္တဲ့သူ နည္းပါးမွာပါ။
ထုိသူဟာ တေျဖးေျဖး လူ႔အဖြဲ႔အစည္း အျပင္ဘက္ေရာက္သြားၿပီး
လူရာသူရာ ၀င္ႏုိင္မယ္ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

လူရာသူရာ၀င္ဘုိ႔ နံပါတ္ (၃) ျဖည့္က်င့္ရမွာက
စာဂသမၸဒါ - ေထာက္ပံ့မႈနဲ႔ ျပည့္စုံရမယ္တဲ့။ ျပည့္စုံတဲ့ေထာက္ပံ့မႈရွိရမယ္ေပါ့။

အိမ္ေထာင္သည္ေတြအဖုိ႔ ဇနီးမယား သမီးသားေတြကုိ ေထာက္ပံ့ရမယ္။
အိမ္ေထာင္မရွိသူအဖုိ႔ မိဘေတြကုိ ေထာက္ပံ့ရမယ္။
ဒီလုိေထာက္ပံ့မွာသာ ပတ္၀န္းက်င္က
လူေကာင္း သူေကာင္းသတ္မွတ္မွာ ျဖစ္ၿပီး လူရာသူရာသြင္းမွာပါ။
ဒီလုိမ်ဳိး မေထာက္ပံ့ပဲ ဇနီးမယား သမီးသားေတြကုိ မိဘေတြကုိ
ပစ္ထားလုိက္မယ္ဆုိရင္ ပတ္၀န္းက်င္အသုိင္းအ၀ုိင္းက
ထုိသူ႔ကုိ လူေကာင္း သူေကာင္းအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

လူရာသူရာ၀င္ဖုိ႔ ေနာက္ဆုံး နံပါတ္ (၄) အခ်က္က ပညာသမၸဒါတဲ့။
အသိဥာဏ္ပညာ အေတြးအေခၚ ဗဟုသုတရွိရမယ္ေပါ့။
အသက္ႀကီးလာၿပီး အသိဥာဏ္မရင့္က်က္ပဲ ကေလးကုလားလုိ
ျပဳမူ ေျပာဆုိ ႀကံစည္ေနမယ္ဆုိရင္လည္း လူရာသူရာ မ၀င္ႏုိင္ပါဘူး။
လူရာသူရာ၀င္ဖုိ႔ အတြက္ ဒီအခ်က္ေလးခ်က္ကုိ လုိက္နာက်င့္သုံးေစခ်င္ပါတယ္။

ဒီအခ်က္ေလးခ်က္ကုိ ဦးဇင္းတုိ႔ဘုရားရွင္က
ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေဟာၾကားေပးထားတာ ေတြ႔ရလုိ႔ပါ။

ဒီအခ်က္ေလးခ်က္နဲ႔ပတ္သက္လုိ႔
(ဘယ္ဘာသာ၀င္မဆုိ ဘာလူမ်ဳိးမဆုိ အသက္ႀကီးလာလုိ႔ အသိ၀င္လာတာနဲ႔)
လူသားေတြ ပထမဆုံးလုိလားေတာင့္တာတာက
ပုိက္ဆံခ်မ္းသာခ်င္တာတဲ့ (ေဘာဂါ ေမ ဥပၸဇၨႏၱဳ)။

လူဟာ ပုိက္ဆံရွိလာၿပီဆုိရင္ ပုိက္ဆံရွိရုံနဲ႔ မျပည့္စုံေသးဘူး။ မလုံေလာက္ေသးဘူး။
ထပ္ၿပီး လုိလားေတာင့္တတယ္။
ဒုတိယထပ္ၿပီးလုိလားေတာင့္တာတာက
သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္း၊ ေဆြးမ်ဳိးဥာတကာ၊ အၿခံအရံ အသုိင္းအဝုိင္းနဲ႔
တင့္ေတာင့္ တင့္တယ္ေနခ်င္လာတယ္တဲ့ ။ (ယေသာ ေမ အာဂစၦတု)

လူတစ္ေယာက္ဟာ ပုိက္ဆံလည္း ရွိလာၿပီ၊
အသုိင္းအဝုိင္းလည္း ေတာင့္လာၿပီဆုိရင္ အသက္ရွည္ရွည္ ေနခ်င္လာတယ္။
မေသခ်င္ၾကေတာ့ဘူး။
ဟုတ္တယ္။ စီးပြါးေရးအဆင္မေျပတဲ့သူေတြကေတာ့ ေသသြားေအးတာပဲဆုိၿပီး
တခါတရံ ေသခ်င္စိတ္ေတြ ေပါက္လာတတ္ပါတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ ပုိက္ဆံရွိ ခ်မ္းသာၿပီး အသုိင္းအဝုိင္းေတာင့္တင္းသူအဖုိ႔
တတိယလုိလားေတာင့္တတာက
စိရံ ဇီ၀ါမိ ဒီဃမာယုံ ပါေလမိ - အသက္ရွည္ရွည္ ေနပါရေစတဲ့။

လူဆုိတာ ေသမ်ဳိးပဲ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ အသက္ရွည္ရွည္ေနရ ေနရ၊
အခ်ိန္တန္ရင္ ေသၾကရမွာ။ အဲ့လုိေသတဲ့အခါမွာလည္း
ေကာင္းတဲ့ဘုံဘ၀ကုိ ေရာက္ခ်င္ၾကတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ စတုတၳေျမာက္ေနာက္ဆုံးလုိလားေတာင့္တတာက
သုဂတႎ သဂၢံ ဥပပဇၨာမိ - ေသတဲ့အခါမွာလည္း ေကာင္းရာသုဂတိ လားပါရေစ တဲ့။

ဒီေလးမ်ဳိးကုိ ဘယ္လုိလူမ်ဳိးမဆုိ ဘယ္ဘာသာ၀င္မဆုိ လုိခ်င္ၾကတယ္၊
လုိလားေတာင့္တၾကတယ္တဲ့။
ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ ဒီေလးမ်ဳိးကုိလုိခ်င္တယ္ဆုိရင္ အေစာကေျပာခဲ့တဲ့
အခ်က္ေလးခ်က္ လုိက္နာက်င့္သုံးရပါတယ္။
၁။ ဘာသာတရားကုိင္းရႈိင္းရမယ္၊
၂။ အေျခခံငါးပါးသီလ လုံၿခဳံရမယ္၊
၃၊ တာ၀န္၀တၱရားရွိသည့္အားေလွ်ာ္စြာ ေထာက္ပံ့ရမည့္သူကုိ ေထာက္ပ့ံရမယ္၊
၄။ အသိဥာဏ္ပညာ ဗဟုသုတ ျပည့္စုံၾကြယ္၀ရမယ္။

ဒီအခ်က္ေလးခ်က္ကုိ ဘုရားရွင္က လင္နဲ႔မယားၾကား ၊ ဇနီးခင္ပြန္းၾကား
ညီတူညီမွ် က်င့္သုံးဖုိ႔ ေဟာၾကားထားပါေသးတယ္။

ဆက္ရန္…
(လြန္ခဲ့တဲ့ရက္အနည္းငယ္က ေမြးေန႔ပြဲတစ္ခုမွာ ေဟာခဲ့တဲ့ တရားေတာ္)

Wednesday, September 5, 2012

ပိဋကသံုးပံု ႏႈတ္ငံုေဆာင္ တိပိဋကဓရဆရာေတာ္မ်ား

၁။ ဘဒၵႏၲ၀ိစိတၱသာရာဘိ၀ံသ
(၀ိသိ႒တိပိဋကဓရ မဟာတိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက၊
အဂၢမဟာပ႑ိတ၊ အဘဓိဇ မဟာရ႒ဂုရု၊ အဘိဓဇအဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိက)၊
ဓမၼနာဒေက်ာင္းတိုက္ မင္းကြန္းေတာင္ရိုး။
(ဇာတိ - မႏၲေလးတုိင္း ျမင္းၿခံၿမိဳ႕နယ္ က်ည္းပင္ရြာ ၁၂၇၃-၁၃၅၄)

၂။ ဘဒၵႏၲေနမိႏၵ
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ)၊ မဟာ၀ိသုတာရာမအလယ္တုိက္၊ ပခုကၠဴၿမိဳ႕။
(ဇာတိ - မေကြးတိုင္း ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္ ေဂြးပင္တြင္းရြာ ၁၂၈၉ - ၁၃၅၃)

၃။ ဘဒၵႏၲေကာသလႅ
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ)၊ ပြင့္လွသိမ္ကုန္းေက်ာင္းတုိက္၊ ျပည္ၿမိဳ႕။
(ဇာတိ - ပဲခူးတိုင္း ျပည္ၿမိဳ႕နယ္ ၀က္ထီးကန္ ၀ါရုံဆိပ္ရြာ၊ ၁၂၈၉ - ၁၃၅၇ )

၄။ ဘဒၵႏၲသုမဂၤလာလကၤာရ
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ)၊
မဟာ၀ိသုဒၶါရုံ ေရႊက်င္တုိက္သစ္၊ ဗဟန္း၊ ရန္ကုန္။
(ဇာတိ - စစ္ကိုင္းတိုင္း ၀က္လက္ၿမိဳ႕နယ္ အင္ၾကင္းပင္ရြာ၊ ၁၃၀၈ -၁၃၆၈)

၅။ ဘဒၵႏၲသိရိႏၵာဘိ၀ံသ
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ)၊
မဟာ၀ိသုဒၶါရုံ ေရႊက်င္တုိက္သစ္၊ ဗဟန္း၊ ရန္ကုန္။
(ဇာတိ - စစ္ကိုင္းတိုင္း ဂန္႔ေဂါၿမိဳ႕နယ္ လက္ပံရြာ၊ ၁၃၀၄ - )

၆။ ဘဒၵႏၲ၀ါယာမိႏၵာဘိ၀သ  
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ)၊
တိပိဋေက်ာင္းေတာ္ ရန္ကုန္။ (ဇာတိ - မေကြးတိုင္း ေရစႀကိဳၿမိဳ႕နယ္ ေရႊေက်ာင္းရြာ၊ ၁၃၁၆ - )

၇။ ဘဒၵႏၲသီလကၡႏၶာဘိ၀ံသ  
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက)၊
တိပိဋကနိကာယ ေက်ာင္းတိုက္၊ မင္းကြန္း။
(ဇာတိ - ဧရာ၀တီတိုင္း ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္ ပန္းေတာစုရြာ၊ ၁၃၂၅ - )

၈။ ဘဒၵႏၲ၀ံသပါလာလကၤာရ
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက)၊
တိပိဋကနိကာယ ေက်ာင္းတိုက္၊ မင္းကြန္း။
(ဇာတိ - စစ္ကိုင္းတိုင္း ျမင္းမူၿမိဳ႕နယ္ ခြက္ခြင္းစံျပေက်းရြာ၊ ၁၃၂၇ - )

၉။ ဘဒၵႏၲဂႏၶမာလာလကၤာရ
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက)၊
တိပိဋကနိကာယ ေက်ာင္းတိုက္၊ မင္းကြန္း။
(ဇာတိ - မႏၲေလးတိုင္း ျမင္းၿခံၿမိဳ႕နယ္ ေလးအိမ္တန္းရြာ၊ ၁၃၂၉ - )

၁၀။ ဘဒၵႏၲသုႏၵရ
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက)၊
စြန္းလြန္းဂူ ၀ိပႆနာေက်ာင္းတုိက္၊ သကၤန္းကၽြန္း၊ ရန္ကုန္။
(ဇာတိ - မေကြးတိုင္း ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္ ေက်ာက္တိုင္ရြာ။ ၁၃၁၇ - )

၁၁။ ဘဒၵႏၲဣႏၵပါလ
(တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ၊ တိပိဋကဓရ ဓမၼဘ႑ဂါရိက)၊
တိပိဋကနိကာယ ေက်ာင္းေတာ္ ရန္ကုန္။
(ဇာတိ - ရခိုင္ျပည္နယ္ ရမ္းၿဗဲၿမိဳ႕နယ္ မန္က်ည္းကၽြန္းရြာ၊ ၁၃၂၂ - )

Credit: mmcybermedia