Monday, August 27, 2012

ဥံဳ ဂါထာရြတ္ဆိုမႈ


ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားထဲတြင္
"ဥံဳ" ပါေသာ ဂါထာကို ရြတ္ဆိုသူတို႔၏ အေရအတြက္လည္း နည္းဟန္မတူပါ။
အစဥ္အလာအရဆိုသလိုပင္ "ဥံဳ" ပါေသာဂါထာမ်ားကို ရြတ္ဆိုခဲ့သည္မွာ
အေလ့အထတစ္ခုႏွယ္ ျဖစ္ေနခဲ့ပါသည္။
 "ဥံဳ" ဟူသည္မွာ မည္သို႕ အဓိပၸာယ္သက္ေရာက္သည္။
ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဆိုင္ေသာ ေ၀ါဟာရ ဟုတ္၏-မဟုတ္၏ ဟူသည္ကို စိစစ္ခဲ့ျခင္း ရွိဟန္မတူ။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က "ဥံဳ" ဆိုလွ်င္ ေနာက္လူတို႔ကလည္း "ဥံဳ" ခံၾကေပသည္။
အမွားတစ္ခုသည္ ေ၀ဖန္သူ၊ ျပဳျပင္သူ၊ တည့္မတ္သူ မရွိေသာအခါ "ရွင္သန္" ေနခဲ့သည္။
"အမွား" ကိုပင္ "အမွန္" ထင္သည္မွာ အစဥ္အလာျဖစ္လာတတ္ေသာေၾကာင့္
"အမွားၾကာလွ်င္ အမွန္ျဖစ္သည္" ဟူ၍ပင္ ေျပာစမွတ္ျပဳလာျပန္သည္။
အမွန္ေသာ္ "အမွား" သည္မည္မွ်ပင္ ၾကာေစ "အမွန္" မျဖစ္ပါေခ်။
"အမွား" တစ္ခုသည္ အစဥ္ထာ၀ရ "အမွား" သာ ျဖစ္ပါ၏။

 "ဥံဳ" ပါေသာ ဂါထာကို ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕ ရြတ္ဆိုခဲ့ၾကသည္မွာ ကာလအားျဖင့္ ၾကာျမင့္ခဲ့ျပီ။
ႏွစ္ကာလ မည္မွ်ပင္ၾကာေစ "ဥံဳ" သည္ ေထရ၀ါဒႏွင့္ မည္သို႕မွ် မဆိုင္ဟူေသာ
"အမွန္တရား" ကား အေရာင္မွန္၍မသြား၊ ေျပာင္းလဲ၍ မသြား။
ယင္းအမွန္တရားဟူေသာ စိန္သည္ အခ်ိန္ကာလ၏ တိုက္စားမႈေၾကာင့္
အမွန္မွားမႈႏြံတြင္ ႏွစ္ပရိေစၧဒ ရွည္ၾကာစြာ နစ္ျမွဳတ္ေနခဲ့ရေစကာမူ
တာ၀န္သိေသာ ရဟန္းပညာရွိ၊ လူပညာရွိၾကီးတုိ႔၏ ေဖာ္ထုတ္မႈေၾကာင့္
ယေန႔ေသာ္ ၀င္းလက္ေတာက္ပစြာ ေပၚထြက္လာခဲ့ေခ်ျပီ။
"ဥံဳ" ကို အမြန္အျမတ္ျပဳရေအာင္၊
"ဥံဳ" ကိုဦးထိပ္ထားရေအာင္၊
"ဥံဳ" ကို ဂါထာေတြ၏ ေရွ႕မွာထားရေအာင္
ယင္းတို႕သည္ ဘယ္ကစတင္ခဲ့ပါသနည္း။
"ဥံဳ" ဟူသည္ကား "အဘယ္နည္း"၊
"ဥံဳ" ၏ဇာတိသည္ "အဘယ္ကနည္း"၊
"ဥံဳ" ၏ ဇစ္ျမစ္သည္ "အဘယ္ဘာသာကနည္း"။

"ဥံဳ" ၏ သမုိင္းေၾကာင္းကို ေကာက္မည္ဆိုလွ်င္
ခရစ္ၾကိဳႏွစ္ (၁၂၀၀) ခန္႕က စခဲ့သည္ဟု ပညာရွင္တို႕က ဆိုပါသည္။
ဟိႏၵဴဘာသာယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားေသာ ေ၀ဒေခတ္ကပင္
"ဥံဳ" ဟူေသာ "အသံ" (၀ဏၰ) ကို မႏၲန္တစ္ခုအျဖစ္ လက္ခံရြတ္ဆိုခဲ့ၾကပါသည္။
နတ္၊ ဘုရားအသီးသီးတို႕ကို ပင့္ဖိတ္ဆုေတာင္းရာတြင္
"ဥံဳ" ကို ဂီတအဖြဲ႕၏ အစမွာထားျပီး ရြတ္ဆုိခဲ့ၾကပါသည္။

ျဗဟၼဏက်မ္းမ်ား ေပၚေပါက္လာခ်ိန္တြင္မူ "ဥံဳ" သည္ ဟိႏၵဴအဘိဓမၼာေ၀ါဟာရျဖစ္ေသာ
တထာ (တို႔အတူျဖစ္၏) ဟူေသာ စကားလံုးႏွင့္ အဓိပၸာယ္ တစ္ထပ္တည္း ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ေနာင္နိပါနိသွ်စ္က်မ္းမ်ား ေခတ္တြင္မူ "ဥံဳ" ကိုဖန္ဆင္းရွင္ ျဗဟၼာၾကီး၏
အၾကီးဆံုးေသာ သားေတာ္ျဖစ္သျဖင့္ "ဥံဳ" မပါလ်င္မူ မည္သည့္က်မ္းကိုမွ် မရြတ္ဆိုစေကာင္း၊
"ဥံဳ" ကို အၾကိမ္တစ္ေထာင္ရြတ္ဆိုလွ်င္ လိုရာသိဒၶိ ျပီးစီးႏိုင္သည္ဟု ယံုၾကည္ၾကပါသည္။

ေခတ္အလိုက္ "ဥံဳ" ႏွင့္ ပတ္သတ္ေသာ အယူအဆမ်ား အမ်ိဳးမ်ိဳး ေျပာင္းလဲခဲ့ၾကပါသည္။ ေ၀ဒေခတ္အစပိုင္းတြင္ "ဥံဳ" သည္ ထိုေခတ္၏ "သရဏဂံုသံုးပါး" ျဖစ္ေသာ
မီးနတ္၊ ေလနတ္၊ ေနနတ္ တို႔ကို ကိုယ္စားျပဳေသာ သေကၤတ ျဖစ္ပါသည္။
ဥပနိသွ်စ္က်မ္းတြင္မူ "ဥံဳ" သည္ ပရေမသြာရ၊ ဟိရညဂမ ၻ ႏွင့္
ပဇာပတိဆိုေသာ နတ္ဘုရားသံုးပါးကို ကိုယ္စားျပဳလာပါသည္။
ဟိႏၵဴ၀ါဒ ေပၚထြန္းလာေသာ အခါတြင္မူ "ဥံဳ" သည္ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္တို႔၏
ရတနာသံုးပါးျဖစ္ေသာ ျဗဟၼနတ္မင္း၊ ဗိႆႏိုးနတ္မင္း၊ သွ်ီ၀နတ္မင္း တို႔၏
ကိုယ္ပြားမႏၲာန္ အျဖစ္ေရာက္ရွိလာျပန္ပါသည္။
ဤသည္မွာ "ဥံဳ"၏ သမိုင္းေၾကာင္း၊ "ဥံဳ" ၏ ဇာတိ၊ "ဥံဳ" ၏ ဇစ္ျမစ္ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ "ဥံဳ" သည္-
(၁) ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ သက္ဆိုင္ပါေသးသေလာ။
(၂) ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃ တည္းဟူေသာ ရတနာသံုးပါးႏွင့္ ဆိုင္ပါေသးသေလာ။
(၃) ေထရ၀ါဒပဋိကတ္ေတာ္ႏွင့္ သက္ဆိုင္ပါေသးသေလာ။
မည္သို႕မွ် မသက္ဆိုင္ပါေခ်။

ယင္းသိုဲ႔ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ လံုး၀ မပတ္သတ္၊ မသက္ဆိုင္ေစကာမူ-
ဘယ္ဂါထာကို ဘယ္ႏွစ္ေခါက္၊ "ဥံဳ" မပါလွ်င္ အာနိသင္ မရွိဘူးဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
 "ဥံဳ" ဘုရား၊ တရား၊ သံဃ ရတနာျမတ္သံုးပါး ႏွင့္ ဟူ၍လည္းေကာင္း
"ဥံဳ" နေမာေတ၀ိေဇတံုေမ ဟူ၍ လည္းေကာင္း
"ဥံဳ" ကပၸိယံ ကေရာဟိ၊ "ဥံဳ" ကပၸိယံဘေႏၲ ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
"ဥံဳ" ဣတိပိေသာ ပိဋိကတၱယံ၊ ..... ဟူ၍ လည္းေကာင္း
"ဥံဳ" ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေနရာေပး ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ၾကေပသည္။

စင္စစ္ေသာ္ "ဥံဳ" ဟူသည္မွာ "ေထရ၀ါဒအသံုး" မဟုတ္ပါ။
မဟာယန၀ါဒီမ်ားသာ အသံုးျပဳၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ယင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ကမာၻ ့ဗုဒၶသာသနာျပဳ ေျမာင္းျမဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး
အရွင္ဉာနိက- က ဤသို႕ မိန္႕ေတာ္မူခဲ့ဖူးပါသည္။
"ဥံဳ တို႔ ေၾသာင္း တို႔ဆိုတာ ေထရ၀ါဒမွာ မရွိပါဘူး။
မဟာယနေတြ အသံုးျပဳၾကတာပါ"
"ဥံဳ" ကိုရြတ္ဆိုမႈသည္ မိမိ၏ ဘုရားရွင္(ျမတ္ဗုဒၶ) အေပၚထားရွိရမည့္ သဒၶါတရား
မည္မွ် နိမ့္က်သြားသည္ကို ေဖာ္ျပေၾကာင္း ဆရာေတာ္ အရွင္ ၀ိရိယ (အမရပူရ) ကလည္း
ေအာက္ပါအတိုင္း မိန္႕ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
"ဥံဳ" ဆိုသည္မွာ ဗိႆႏိုးရယ္၊ သွ်ီ၀ရယ္၊ ျဗဟၼာရယ္ ဆိုတဲ့ ဟိႏၵဴတို႕ရဲ႕ ကိုးကြယ္ရာ
ပုဂၢိဳလ္ၾကီးသံုးဦးကို ဆိုလိုေၾကာင္း သေဘာေပါက္ေလာက္ပါတယ္။
ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ ပြားမ်ားရာက်ေတာ့ ေရွ႕က အျခား ပုဂၢိဳလ္ေတြကို
ဦးတည္ရည္ရြယ္ ရြတ္ဆိုတာ ကိုယ့္ ကိုးကြယ္ရာ ဘုရားရွင္ အေပၚမွာ ထားရွိရမယ့္
ကိုယ့္သဒၶါတရား ခိုင္မာမႈကို ဘယ္ေလာက္ႏႈန္းနဲ႔သြားတယ္ဆိုတာ
လြယ္လြယ္နဲ႕ သေဘာေပါက္ ႏိုင္ပါတယ္။

ဤမွ်ဆိုလွ်င္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအေနျဖင့္ "ဥံဳ" ႏွင့္
"ဥံဳပါေသာဂါထာ" တို႔အေပၚမည္သို႔ သေဘာထားသင့္သည္ ဟူေသာအခ်က္မွာ
ပီျပင္ထင္ရွားသြားျပီဟု သေဘာေပါက္ရပါသည္။

မင္းနန္ ေမာ္ကၽြန္း - အယူအျမင္မွန္ကန္ေရး မွ
Credit: mmcybermedia