Monday, April 30, 2012

ဖတ္စရာ မွတ္စရာ (၂၉)


သိမ္နဲ႔ အမ်ိဳးသမီး

ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာေတြၾကားမွာ အ႐ုိးစဲြၿပီး အမွတ္လဲြေနတတ္တဲ့ 
အလဲြေလးေတြအေၾကာင္း ေထာက္ျပေပးတဲ့ စာေတြေရးေပးေနတာကုိသိေတာ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါးက သိမ္နဲ႔အမ်ိဳးသမီး အေၾကာင္းကုိလည္း 
စာေရးေပးဖုိ႔ မိန္႔ၾကားဖူးပါတယ္။ 
ဆရာေတာ္ မမိန္႔ခင္ကတည္းက ေရးဖုိ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ ရွိေနေပမယ့္ 
မေရးျဖစ္ဘဲ အခုမွပဲ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ 

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ေတာရြာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ 
တစ္ရြာ သိမ္တစ္လုံးေတာ့ ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္။ 
အဲဒီလုိ သိမ္ေတြရွိေနေပမယ့္ အမ်ိဳးသမီးေတြ အေနနဲ႔ သိမ္ထဲကုိ 
မဝင္ရဘူး၊ မဝင္ေကာင္းဘူးဆုိတဲ့ အစဲြေတြ၊ အေျပာေတြေၾကာင့္ 
ေသတဲ့အထိ သိမ္ထဲကုိ မဝင္ဖူးၾကတဲ့သူေတြလည္း ရွိေနျပန္ပါတယ္။ 
ရန္ကုန္၊ မႏၲေလးလုိ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာေတာ့ 
အခုေနာက္ပုိင္း သိမ္ေတြထဲမွာ အခမ္းအနားေတြအထိ လုပ္လာၾကတဲ့အတြက္ 
အမ်ိဳးသမီးနဲ႔ သိမ္က သိပ္ၿပီး အထူးအဆန္း မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

ဆန္းေနတာက ေတာရြာစ႐ုိက္၊ ေတာေနယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ 
ေတာေနဘုန္းႀကီး၊ ေတာေနလူေတြရဲ႕ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ အယူအဆေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 
သိမ္ထဲကုိ အမ်ိဳးသမီး မဝင္ေကာင္းတာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ…၊ 
ဘုရားေဟာထားလုိ႔လား…၊ ဝင္ရင္သိမ္ပ်က္မွာစုိးလုိ႔လား…၊ ကံပ်က္မွာစုိးလုိ႔လား..၊ 
အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္ေနလုိ႔ မဝင္ရတာလား… စတဲ့ အေမးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ 
သိမ္နဲ႔အမ်ိဳးသမီး ကိစၥက အမ်ားေထာက္ျပစရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ 
တကယ္လုိ႔ ေမးလာမယ္ဆုိရင္လည္း သိမ္ထဲကုိ မဝင္ေကာင္းဘူးလုိ႔ 
ေျပာေနသူေတြ ကုိယ္တုိင္က ေရေရရာရာ ေျဖစရာ ရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ 
ဒီလုိ သိမ္ေတြ၊ ဘုရားေတြ၊ ေက်ာင္းကန္ေတြမွာ 
အမ်ိဳးသမီး မဝင္ေကာင္း၊ မတက္ေကာင္းဆုိတဲ့ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ အယူအဆေတြဟာ ဘုရားေဟာသလုိလုိ၊ ေရွးထုံးလုိလုိ၊ အစဥ္အလာလုိလုိနဲ႔ နည္းနည္းေလးေတာ့ လဲြကုိလဲြေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

သိမ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အမ်ိဳးသမီးမ်ား အေနနဲ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကံေဆာင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ နယ္နိမိတ္စည္းထဲကုိ မဝင္ေကာင္းဘူးဆုိရင္ အထူးေျပာစရာ မရွိပါဘူး။ 
ဒါေတာင္မွ သိမ္ထဲကုိ မဝင္ေကာင္းတာမဟုတ္ပါဘူး။ 
သိမ္အထဲမွာရွိတဲ့ နယ္နိမိတ္စည္းထဲကုိ မဝင္ေကာင္းတာပါ။ 
ဒါကလည္း နယ္နိမိတ္စည္းထဲမွာရွိတဲ့ရဟန္းေတာ္မ်ား အာပတ္သင့္မွာ စုိးလုိ႔ပါ။ 
ကံပ်က္လုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ 
ခုဟာက ကံေဆာင္ေနတဲ့အခ်ိန္ မဟုတ္တဲ့ တျခားအခ်ိန္ေတြမွာလည္း 
သိမ္ထဲကုိ အမ်ိဳးသမီးေတြ မဝင္ေကာင္းဘူးဆုိတဲ့ 
အယူအဆ၊ အေျပာအဆုိ၊ အစဲြအလမ္းေတြေၾကာင့္ 
သိမ္နဲ႔အမ်ိဳးသမီးဟာ 
ဘယ္လုိမွဆက္စပ္လုိ႔မရတဲ့ အရာတစ္ခုလုိ ျဖစ္ေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ 
ဥပါဒါန္ေၾကာင့္ ဥပဒ္ေရာက္ဆုိသလုိ သိမ္ထဲကုိ ဝင္မိတဲ့ အမ်ိဳးသမီး 
တစ္ခုခုတုိက္ဆုိင္ၿပီး ျဖစ္ရင္ေတာင္မွ ဒါဟာ သိမ္ထဲကုိ ဝင္လုိ႔ျဖစ္တာဆုိတဲ့ 
အယူအဆေတြက ရွိေနျပန္ေတာ့ ေတာေနအမ်ိဳးသမီးေတြဟာ 
သိမ္ဆုိရင္ ေဝးေဝးကကုိ ေရွာင္ေနၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ သိမ္ထဲကုိ မဝင္ေကာင္းတာက အမ်ိဳးသမီးေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ 
ရဟန္းေတာ္ေတြပါ။ 
ရဟန္းေတာ္ေတြဟာ ကံေဆာင္ေနတဲ့အခ်ိန္ သိမ္ထဲမွာ ရွိေနပါက 
တစ္ပါးနဲ႔တစ္ပါး ႏွစ္ေတာင့္ထြာနယ္နိမိတ္ ထိစပ္ၿပီး 
နယ္နိမိတ္အတြင္းမွာ ရွိေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 
အဲဒီလုိ မဟုတ္ဘဲ ကံေဆာင္ေနတဲ့အခ်ိန္ သိမ္ထဲမွာရွိေနၿပီး 
နယ္နိမိတ္အျပင္ကုိ ေရာက္ေနပါက ကံပ်က္ပါတယ္။ 
ဒါေၾကာင့္ ကံေဆာင္ေနတဲ့အခ်ိန္ဆုိရင္ ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ 
သိမ္ထဲမွာရွိတဲ့ နယ္နိမိတ္အတြင္းမွာ ရွိရင္ရွိ၊ 
မရွိရင္ သိမ္အျပင္မွာပဲ ရွိေနရပါမယ္။ 
သိမ္ထဲမွာရွိေနၿပီး နယ္နိမိတ္စည္းအျပင္ ေရာက္ေနတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကံပ်က္ပါတယ္။ 
ဒီလုိ သေဘာေတြေၾကာင့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကံေဆာင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ 
ရဟန္းေတာ္မ်ား အေနနဲ႔သိမ္ထဲကုိ မဝင္ေကာင္းဘူးလုိ႔ ဆုိတာျဖစ္ပါတယ္။ 
လူပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ သာမေဏေတြ အေနနဲ႔ကေတာ့ ကံေဆာင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ 
သိမ္ထဲမေျပာနဲ႔ သိမ္ထဲမွာရွိတဲ့ နယ္နိမိတ္စည္းထဲအထိ ဝင္မိတာေတာင္မွ 
ရဟန္းေတာ္မ်ား ေဆာင္ေနတဲ့ ကံကပ်က္မသြားပါဘူး။ 
နယ္နိမိတ္ထဲမွာ လူသာမေဏ ရွိေနလ်က္နဲ႔ 
ကံေဆာင္ေနၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာပဲ အာပတ္သင့္ပါတယ္။ 
ဒီလုိဆုိေတာ့ ကံေဆာင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကံပ်က္မႈ မပ်က္မႈဟာ 
ရဟန္းေတာ္မ်ားနဲ႔ပဲ သက္ဆုိင္ၿပီး 
လူပုဂၢိဳလ္မ်ားနဲ႔ မသက္ဆုိင္ဘူးဆုိတာ ထင္ရွားပါတယ္။ 
လူပုဂၢိဳလ္လုိ႔ဆုိတဲ့အတြက္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားလည္း အက်ဳံးဝင္ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။

ဆုိလုိတာက သိမ္ထဲကုိ အမ်ိဳးသမီး မဝင္ေကာင္းဘူးဆုိတဲ့ အယူအဆေတြမွာ ဝင္ရင္ကံပ်က္တတ္တဲ့ အတြက္ မဝင္ေကာင္းတာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ဆုိရင္ 
ဒါဟာ လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခုပဲ ျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ 
အမ်ိဳးသမီးဝင္ျခင္းေၾကာင့္ ဘယ္လုိမွ ရဟန္းေတာ္မ်ား ေဆာင္ေနတဲ့ ကံကိစၥ 
ပ်က္သြားျခင္း မရွိတဲ့အတြက္ ဒီအေၾကာင္းျပခ်က္ေၾကာင့္ မဝင္ေကာင္းဘူးဆုိရင္ မွားေနတာျဖစ္ေၾကာင္း သိေစလုိတာ ျဖစ္ပါတယ္။ 
သိမ္ထဲမွာ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါးတည္း ရွိတတ္တာတုိ႔၊ 
ဆိတ္ကြယ္ရာ အရပ္မွာ မာတုဂါမ ရွိေနတာဟာ မသင့္ေလ်ာ္တာတုိ႔၊ 
မာတုဂါမေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ အႏၲရာယ္ တစ္စုံတစ္ရာ ျဖစ္ႏုိင္တာတုိ႔ စတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားေၾကာင့္ မဝင္သင့္တာလုိ႔ ဆုိရင္ေတာ့ အထူးေျပာစရာ မရွိပါဘူး။ ဒါေတာင္မွ မဝင္ေကာင္းလုိ႔မဟုတ္ဘဲ မဝင္သင့္လုိ႔ဆုိတဲ့ သေဘာနဲ႔ ေျပာရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဝိနည္းေတာ္အရ အာပတ္သင့္မႈ မသင့္မႈ အပုိင္းဟာ ရဟန္းေတာ္နဲ႔ပဲ သက္ဆုိင္ပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးမွာ အာပတ္သင့္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ 
ဒီလုိေျပာလုိ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြ သိမ္ထဲကုိ 
ဝင္ခ်င္သလုိဝင္ ထြက္ခ်င္သလုိ ထြက္ဆုိတဲ့ သေဘာမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး။ 
အမ်ိဳးသမီးလည္း ေလာကေၾကာင္းအရ ထိန္းသိမ္းရမွာေတြ ရွိတဲ့အတြက္ 
အသိသတိနဲ႔ပဲ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ထိန္းသိမ္းရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 
ဒီေနရာမွာ ေျပာခ်င္တာက တိက်တဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ မရွိဘဲ 
သိမ္ထဲကုိ အမ်ိဳးသမီး မဝင္ေကာင္း၊ မဝင္ရဆုိတဲ့ အမွတ္လဲြမႈအေၾကာင္းပဲ 
အဓိကေျပာခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ 
ေလာကေၾကာင္းအရ၊ အေျခအေနအရက လဲြလုိ႔ သိမ္ထဲကုိ အမ်ိဳးသမီးေတြ ဝင္ေကာင္းတယ္ဆုိတာ သိေစခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ အခ်ိဳ႕ရဲ႕ လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြေတြထဲမွာ 
သိမ္ထဲကုိ အမ်ိဳးသမီးေတြ မဝင္းေကာင္းဘူးဆုိတဲ့ မေရရာတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ားနဲ႔ 
အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ သိမွတ္ထားမႈဟာလည္း 
နည္းနည္းေလး လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ 
ဒီလုိအလဲြ သိမွတ္ထားမႈမ်ိဳးကုိ သိေအာင္ႀကိဳးစားၿပီး ဘုရားေဟာမဟုတ္တဲ့၊ 
သံသရာဝဋ္မွ လြတ္ေျမာက္မႈကုိ အေထာက္အကူ မျပဳတဲ့ အလဲြေတြကုိ ျပဳျပင္ႏုိင္သမွ် ျပဳျပင္ႏုိင္ၾကဖုိ႔ အသိေပးတုိက္တြန္းရင္း 
လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ ေရးသားတင္ျပလုိက္ရပါတယ္။

Credit: mmcybermedia.com

Friday, April 27, 2012

ဖတ္စရာ မွတ္စရာ (၂၈)


ဝါတြင္းကာလနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း

ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ အမ်ားစု လဲြေနတတ္တဲ့ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ အလဲြေတြထဲမွာ 
ဝါတြင္းကာလနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အလဲြေလးေတြလည္း ရွိေနျပန္ပါတယ္။ 
ဝါတြင္းကာလ ဘာမလုပ္ရ၊ ညာမလုပ္ရ စတဲ့ 
အေျပာအဆုိ အမွတ္မွား အလဲြေတြၾကားထဲက 
၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရ ဆုိတဲ့အခ်က္ကလည္း 
ေတာ္ေတာ္က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ျဖစ္ေနတဲ့ အလဲြတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ 
၀ါမ၀င္ခင္ အိမ္ေထာင္ျပဳမွ ျဖစ္မယ္၊ ၀ါကၽြတ္မွ အိမ္ေထာင္ျပဳၾကမယ္ဆုိတဲ့့ 
အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ ဒီအခ်က္အေပၚမွာ မ်က္ေမွာက္ေခတ္လူငယ္ အေတာ္မ်ားမ်ား 
ဘ၀င္မက် ျဖစ္လာၾကတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ 
၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရ ဆုိတဲ့ ဒီအယူအဆဟာ 
ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူ၊ သတ္မွတ္ေတာ္မူခဲ့တာလားလုိ႔ 
ေမးလာသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ ဝါတြင္းကာလ 
အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းကုိလည္း နည္းနည္းေလးေတာ့ 
လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ တင္ျပရန္ အေၾကာင္းဖန္လာခဲ့ျပန္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ၀ါတြင္းဆုိတဲ့ အေခၚအေ၀ၚဟာ 
ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳရမယ္ ဆုိတဲ့ ၀ိနည္းဥပေဒ ပညတ္သတ္မွတ္ၿပီးခ်ိန္မွသာ 
ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳေနတဲ့ သုံးလတာကာလကုိ ရည္ရြယ္ၿပီး 
ေခၚေ၀ၚသုံးစဲြၾကတဲ့ ေ၀ါဟာရျဖစ္ပါတယ္။ 
ဒီ၀ါတြင္းဟာ လူေတြအတြက္ေတာ့ မုိးတြင္းကာလပါပဲ။ 
ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါတြင္းသုံးလကာလပတ္လုံး တျခားတစ္ေနရာသုိ႔ ႂကြေရာက္ေတာ္မမူဘဲ 
ကုိယ္၀ါဆုိရာ ေက်ာင္းတုိက္အရာမ္တြင္းမွာပဲ ေနထုိင္သီတင္းသုံးၾကဖုိ႔ 
သတ္မွတ္ထားတဲ့ ၀ိနည္းဥပေဒဟာ ၀ါတြင္းကာလမွာ အိမ္ေထာင္မျပဳရဘူးဆုိတဲ့ 
လူေတြၾကားမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်က္နဲ႔ ဘာမွမသက္ဆုိင္ပါဘူး။ 
ဘယ္သူကဘယ္လုိ စတင္ခဲ့တယ္၊ ဘယ္တုန္းကစၿပီး ေပၚေပါက္ခဲ့တယ္ဆုိတာကုိ 
အတိအက် ေျပာလုိ႔မရတဲ့ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရ ဆုိတဲ့ ဒီယုံၾကည္ခ်က္ဟာ 
ဘုရားေဟာ မဟုတ္တာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ 
ပိဋကတ္မွာ ပါတဲ့အခ်က္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ 
၀ါတြင္းကာလမွာ အိမ္ေထာင္မျပဳရဘူးဆုိတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ရွိတယ္ဆုိရင္ 
၀ါဆုိဖုိ႔ ပညတ္ခ်က္ေတြ မသတ္မွတ္ခ်ိန္တုန္းက 
ဘယ္လုိသတ္မွတ္ၾကသလဲဆုိတာ စဥ္းစားစရာပါ။ 
ဘုရားရွင္အေနနဲ႔ ၀ါဆုိဖုိ႔ ၀ိနည္းဥပေဒ သတ္မွတ္ခ်ိန္ဟာ 
ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီး ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေနာက္ပုိင္းမွ ေပၚေပါက္ခဲ့တာပါ။ 
၀ါတြင္းကာလနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဘုရားရွင္ဟာ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္သာ 
သီးသန္႔၀ိနည္း ဥပေဒထားကာ ပညတ္ခ်က္ပဲရွိပါတယ္။ 
လူေတြအတြက္ ၀ါတြင္းကာလမွာ 
ဘာမလုပ္ရဘူး၊ ဘယ္မသြားရဘူး စတဲ့ ဥပေဒ သတ္မွတ္ခ်က္ မရွိပါဘူး။ 
တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ ဥပုသ္ေန႔ေတြမွာ ဥပုသ္သီလေစာင့္ေစလုိတဲ့ ေဟာၾကားခ်က္အခ်ိဳ႕ရွိပါတယ္။ 
ဒါကလည္း ၀ါတြင္းကာလမွ မဟုတ္ပါဘူး။ 
၀ါတြင္းမဟုတ္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာလည္း ဥပုသ္ေန႔မ်ားမွာ ဥပုသ္သီလေစာင့္လုိ႔ ရပါတယ္။

ဘုရားရွင္ဟာ လူေတြအတြက္ ကာမဂုဏ္အာ႐ုံမ်ား နည္းေအာင္၊ 
ကိေလသာမ်ားပါးေအာင္ က်င့္ႀကံေနထုိင္ၾကဖုိ႔သာ ေဟာၾကားေလ့ရွိပါတယ္။ 
ဘယ္အခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္မျပဳရ၊ ျပဳရင္ဘာျဖစ္မယ္ဆုိတဲ့ 
အထူးတလည္ ေဟာၾကားသတ္မွတ္ခ်က္ မရွိပါဘူး။ 
သာသနာ့၀န္ထမ္းမ်ားကုိေတာ့ အိမ္ေထာင္မျပဳရ၊ ကာမဂုဏ္ေမထုန္ မမွီ၀ဲရဆုိတာကုိေတာ့ 
အထူးသတ္မွတ္ ပညတ္ေတာ္မူပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အိမ္ေထာင္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး 
ဘုရားရွင္ အထူးေဟာေတာ္မူတဲ့အခ်က္က အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီး ေနာက္ပုိင္း 
အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ဘယ္လုိအဆင္ေျပေအာင္ ေနထုိင္ရမယ့္အခ်က္နဲ႔ 
အိမ္ေထာင္ျပဳသူ လင္ေယာက်္ား ဇနီးမယားတုိ႔ လုိက္နာက်င့္ႀကံရမယ့္ တာ၀န္မ်ား၊ 
အိမ္ေထာင္ေရးကုိ ထိခုိက္ပ်က္ျပားေစမယ့္အျပင္ သံသရာပါ ဒုကၡေရာက္ေစမယ့္ 
အိမ္ေထာင္ေရး ေဖာက္ျပန္မႈမ်ားကုိ မျပဳလုပ္ၾကဖုိ႔ 
ပညတ္သတ္မွတ္ေတာ္ မူေပးတဲ့ အခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ 
ဘယ္အခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္ျပဳရမယ္၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္မျပဳရဘူး ဆုိတဲ့အခ်က္ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒီလုိဆုိရင္ ဘုရားေဟာမဟုတ္တဲ့ ဒီ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရဆုိတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ဘာေၾကာင့္ ေလးေလးနက္နက္ ရွိေနၾကတာလဲလုိ႔ ေမးစရာ ရွိပါတယ္။ 
ဒီအခ်က္ကေတာ့ ေရွးအစဥ္လာကတည္းက အ႐ုိးစဲြလာခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေရွးကလူႀကီးသူမမ်ားဟာ ဘုရားသာသနာကုိ အလြန္သက္၀င္ ယုံၾကည္ၾကၿပီး 
ဘာသာေရးကုိ အထူးအေလးထားတဲ့ သူမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ 
ရဟန္းေတာ္မ်ား ၀ါတြင္းကာလ ၀ါဆုိ၀ါကပ္ျပဳၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ 
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြျဖစ္တဲ့ လူေတြအေနနဲ႔လည္း ကာမဂုဏ္အာ႐ုံမ်ားနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ 
ဒီအိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြးျခင္း ကိစၥမ်ားကုိ မလုပ္ၾကဘဲ 
တစ္ႏွစ္ပတ္လုံး အလုပ္မ်ားနဲ႔သာ အခ်ိန္ကုန္ေနၿပီး မုိးတြင္းကာလမွာသာ အနားရၾကတဲ့ 
အခ်ိန္ေလးမွာ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ား မ်ားမ်ားလုပ္ျဖစ္ၾကဖုိ႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္း 
၀ါတြင္းကာလမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းကုိ အထူးတလည္ မျပဳလုပ္ၾကျခင္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ 
ေနာက္တစ္ခ်က္ စဥ္းစားမိတာက 
၀ါတြင္းကာလဟာ မုိးရာသီကာလ ျဖစ္တဲ့အတြက္ 
မဂၤလာအခမ္းအနားမ်ား က်င္းပျပဳလုပ္ဖုိ႔အတြက္ 
မိုးအဆက္မျပတ္ရြာမႈက အခက္အခဲျဖစ္ေစႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းတစ္ခုျဖစ္ေစသလုိ 
မုိးရာသီကာလ သီးႏွံစပါး စုိက္ပ်ိဳးထားခ်ိန္မ်ားျဖစ္လုိ႔ စား၀တ္ေနေရးအရလည္း 
အခက္အခဲ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့အခ်က္ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ 
ဒါေၾကာင့္ မုိးတြင္ကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းကုိ မျပဳလုပ္ၾကဘဲ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကတာျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီအစဥ္အလာမ်ားဟာ အခုေခတ္ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ 
ေဗဒင္ယၾတာ ဓာတ္႐ုိက္ဓာတ္ဆင္ ဆရာမ်ားရဲ႕ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ 
၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳရင္ပဲ တစ္ခုခုျဖစ္ႏုိင္သလုိ၊ အိမ္ေထာင္ေရးပဲ မတည္ၿမဲေတာ့သလုိ၊ 
တစ္ခုခုပဲ ထျဖစ္ေတာ့မလုိ ေျပာဆုိေဟာေျပာလာၾကရာက 
၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳရဆုိတဲ့ အစဥ္အလာ ယုံၾကည္မႈႀကီးက 
လႊမ္းမုိးသက္ေရာက္ လာခဲ့ၾကတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ အိမ္ေထာင္ျပဳျပဳ 
အိမ္ေထာင္ျပဳသူ ႏွစ္ဦးရဲ႕ အေနအထားကုိလုိက္ၿပီး 
အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္ေျပမႈ မေျပမႈဆုိတာ ျဖစ္ၾကတာပါ။ 
၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳမိလုိ႔ 
အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္ေျပမႈ မေျပမႈ ျဖစ္ရတယ္ဆုိတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ 
၀ါပမွာ အိမ္ေထာင္ျပဳသူေတြလည္း အိမ္ေထာင္ေရး ျပႆနာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနၾကပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ တာ၀န္ကုိယ္စီေက်ပြန္ၿပီး အက်င့္သီလ ေကာင္းမြန္ေနမႈကသာ အဓိကျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ အိမ္ေထာင္ျပဳမႈက အဓိကမက်ပါဘူး။ 
ေသခ်ာတာကေတာ့ ဘုရားရွင္အေနနဲ႔ 
၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ မျပဳရဘူးဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိ 
လုံး၀ေဟာၾကားေတာ္ မမူဘူးဆုိတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္မျပဳျခင္းကုိ ဘုရားေဟာလုိ႔ မျပဳတာလုိ႔ မမွတ္ၾကဘဲ 
၀ါတြင္းကာလ အခုိက္အတန္႔ေလးမွာ ကိေလသာ အာ႐ုံကာမဂုဏ္မ်ား နည္းေနေစဖုိ႔နဲ႔ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ား မ်ားမ်ားလုပ္ခြင့္ ရေစဖုိ႔ 
အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းကုိ မျပဳၾကျခင္း ျဖစ္တယ္လုိ႔ 
လက္ခံယုံၾကည္လုိက္ၾကရင္ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ 
ေသခ်ာတာကေတာ့ ၀ါတြင္းကာလမွာ လူေတြလည္း အိမ္ေထာင္မျပဳရ၊ ေမထုန္မျပဳရ၊ 
ရွစ္ပါးသီလပဲ ေဆာက္တည္ၿပီး ေနရမယ္ဆုိတဲ့ သတ္မွတ္ေဟာၾကားခ်က္ မရွိပါဘူးဆုိတာပါ။ မိမိတုိ႔အေနျဖင့္ ၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိကလည္း ျပဳႏုိင္ၾကပါတယ္။ 
၀ါတြင္းကာလ အိမ္ေထာင္ျပဳလုိ႔ အပါယ္ငရဲ လားရတယ္ဆိုတာ မရွိပါဘူး။ 
အိမ္ေထာင္က်ၿပီး အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္လုိ႔ ကာေမသုမိစၧာစာရကံ က်ဴးလြန္လုိ႔ 
အပါယ္ငရဲ လားရတာပဲ ရွိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ၀ါတြင္းကာလနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းသည္ ဘာမွမသက္ဆုိင္တဲ့အတြက္ 
ဘုန္းႀကီးေတြရဲ႕ ၀ါဆိုခ်ိန္ေၾကာင့္ 
တုိ႔ေတြအိမ္ေထာင္ျပဳေရးကုိ ထိခုိက္တယ္ဆုိတာ မေတြးၾကဖုိ႔နဲ႔ဲ 
အိမ္ေထာင္ျပဳလုိက ၀ါတြင္း၀ါပ အဓိကမက်ဘဲ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေနာက္ပုိင္း 
အိမ္ေထာင္ရွင္ႏွစ္ဦးတုိ႔ရဲ႕ တာ၀န္ေက်မႈနဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရး မေဖာက္ျပန္မႈကသာ 
အဓိကက်ပါေၾကာင္း ထပ္ေလာင္းေျပာဆုိရင္း 
လဲြေနတတ္တဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။

@mmcybermedia

Thursday, April 26, 2012

မရွိမုန္႔နဲ႔ လွ်စ္စစ္မီး


(၁)
ကုိရင္ဘ၀တုန္းက စာေမးပြဲအတြက္ ဓမၼပဒစာ၀ါတက္ေတာ့
ဓမၼပဒ၀တၳဳေတြထဲက (၁၂) ခုေျမာက္ျဖစ္တဲ့ ေဒ၀ဒတ္၀တၳဳမွာ
သာကီ၀င္မင္းသား (၆) ေယာက္အေၾကာင္းကုိ ဖတ္မွတ္ရတယ္။
သာကီ၀င္မင္းသား (၆) ေယာက္ဆုိတာက
ဘဒၵိယ၊ အႏု႐ုဒၶါ၊ အာနႏၵာ၊ ဘဂု၊ ကိမိလ၊ ေဒ၀ဒတ္ တုိ႔ျဖစ္တယ္။
သူတုိ႔ဘ၀အေၾကာင္းေလးေတြက အေတာ္စိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းတယ္။

(၂)
တစ္ေန႔ သူတုိ႔ေတြ အေလာင္းအစားလုပ္ၾကတယ္။ ႐ႈံးသူ အိမ္က မုန္႔ယူေကၽြးေၾကး။ 
ေလာင္းကစား၀ုိင္းမွာ အႏု႐ုဒၶါဆုိသူခ်ည္း ရႈံးတာ။
႐ႈံးတုိင္း ႐ႈံးတုိင္း သူ႔မင္းခ်င္းအေစခံကုိ အိမ္ကမုန္႔အယူခုိင္းၿပီး ေကၽြးရတာေပါ့။
တစ္ႀကိမ္၊ ႏွစ္ႀကိမ္၊ သုံးႀကိမ္ မက ေလးႀကိမ္းတုိင္ေအာင္ ဆက္တုိက္႐ႈံးေတာ့
အေမေၾကာ္ထားတဲ့ အိမ္ကမုန္႔ ကုန္ၿပီေပါ့။
ဆုိေတာ့ အေတာင္းလႊတ္လုိက္သူကုိ 
မုန္႔မရွိေတာ့ဘူး လုိ႔ေျပာဆုိကာ အေၾကာင္းျပန္လုိက္တယ္။
အႏု႐ုဒၶါမင္းသားက မရွိဆုိတဲ့စကား တစ္ခါမွ် မၾကားဘူးတဲ့အတြက္
မရွိဆုိတာကုိ မုန္႔အထူးတစ္မ်ဳိးလုိ႔အထင္ေရာက္ကာ မရွိမုန္႔သာယူခဲ့ပါေတာ့လုိ႔
ေျပာၿပီး မင္းခ်င္းအေစခံကုိ မိခင္ထံကုိ ျပန္ေစလႊတ္လုိက္ပါတယ္။

ဒါနဲ႔ မိခင္လုပ္သူကလည္း 
ဘာမွမပါတဲ့ ခြက္လြတ္တစ္လုံးကုိ ေနာက္ခြက္လြတ္တစ္လုံးနဲ႔ ဖုံးအုပ္ၿပီး ေပးလႊတ္လုိက္တယ္။
အႏု႐ုဒၶါမင္းသားရဲ႕ အတိတ္ကုသုိလ္ကံေၾကာင့္
ဖုံးအုပ္ထားတဲ့ ခြက္ဗလာထဲကုိ နတ္ေတြက နတ္သုဒၶါေတြ ထည့္ေပးတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
အႏု႐ုဒၶါမင္းသားဆီ အဲ့ခြက္ဗလာေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္
အဖုံးလဲ ဖြင့္လုိက္ေရာ၊ 
အင္မတန္အေမႊးအနံ႔ေတြၿမိဳင္ေနတဲ့ မုန္႔ေတြ ျပည့္ေနတာကုိ ေတြ႔သြားေတာ့တာေပါ့။
အင္မတန္ထူးကဲတဲ့အရသာရွိတဲ့ ဒီလုိမုန္႔မ်ဳိး အခုမွ ခ်က္ေကၽြးရေလမလားဆုိၿပီး 
မိခင္ႀကီးအေပၚမွာ သားျဖစ္သူ အႏု႐ုဒၶါမင္းသား စိတ္ကြက္ေတာ့တာပဲ။
“ခင္ဗ်ားတုိ႔ က်ဳပ္ကုိ တကယ္မခ်စ္ဘူး။ တကယ္မခ်စ္လုိ႔သာ ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့မုန္႔မ်ဳိး
ဒီအရြယ္ေရာက္မွ ခ်က္ေကၽြးတာေပါ့၊ ဘယ့္ႏွယ္ ညာႏွယ္နဲ႔ စြပ္စြဲၿပီး
ကၽြန္ေတာ့္ကုိ တကယ္ခ်စ္တယ္ဆုိရင္
ဒီေန႔ကစၿပီး ဒီမရွိမုန္႔သာ ေၾကာ္ေကၽြးပါေတာ့” လုိ႔ ပူဆာေတာ့တာပဲ။

(၃)
တစ္ေန႔ ကိမိလ၊ ဘဒၵိယ၊ အႏု႐ုဒၶါဟူေသာမင္းသားသုံးေယာက္
ထမင္းဘယ္ကလာသလဲ၊ ထမင္းဘယ္ကျဖစ္သလဲ ဆုိတဲ့အေပၚမွာ 
အျငင္းအခုံျဖစ္ၾကတယ္။
ကိမိလဆုိတဲ့မင္းသားက ထမင္း က်ီ၌ျဖစ္၏ တဲ့။
ဘဒၵိယဆုိတဲ့မင္းသားက ထမင္းမည္သည္ကား အုိးခြက္၌ျဖစ္သည္ဟု ဆုိျပန္တယ္။
အႏု႐ုဒၶါမင္းသားကေတာ့
“သင္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္သည္ ဘယ္ေဒသ ဘယ္ဌာနအတြင္းမွ
ထမင္းျဖစ္သည္ကုိမွ် မသိမကၽြမ္းၾကေလ။
ထမင္းမည္သည္ကား ရတနာတုိ႔ျဖင့္စီျခယ္အပ္ေသာ ေရႊခြက္ထဲ၌
ျဖစ္ေပၚလာသည္” ဟူ၍ ေျပာဆုိျပစ္တင္လုိက္တယ္။
သူ႔အလုိ ထမင္းဟာ ထမင္းပန္းကန္က ျဖစ္လာတယ္ေပါ့။

(၄)
ကုိရင္ဘ၀တုန္းက ဓမၼပဒစာ၀ါလုိက္စဥ္ 
ဒီသာကီ၀င္မင္းသားေတြအေၾကာင္းသင္ၾကားေလ့လာတဲ့အခါ
ဟုတ္ေရာဟုတ္ရဲ႕လားဆုိတဲ့ သံသယျဖစ္မိတာ အမွန္ပဲ။
ဘယ့္ႏွယ္ေၾကာင့္ မရွိမုန္႔ဆုိတာကုိ ဒီမင္းသားေတြ ေတာင္းေနရတာလဲ။
ဘယ့္ႏွယ္ေၾကာင့္ ဒီမင္းသားေတြ ထမင္းျဖစ္ေပၚလာရာ အရပ္ကုိ မသိရတာလဲေပါ့။

(၅)
၁၉၉၉၊ ၂၀၀၀ ခုနစ္ေတြတုန္းက သီရိလကၤာသြားၿပီး ပညာသင္ျဖစ္တယ္။
ကုိးရီးယားက ကုိရင္ေလးနဲ႔ 
သီရိလကၤာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ အတူေနရတယ္။
တစ္ေန႔ 
မုိးေတြအလြန္အမင္းရြာေနတဲ့အခ်ိန္၊ လွ်ပ္စစ္မီး ပ်က္သြားတယ္။
ကုိးရီးယားက ကုိရင္ေလးက အခန္းထဲက ထြက္လာၿပီး
“သူ႔အေနနဲ႔ သူ႔ဘ၀မွာ လွ်ပ္စစ္မီးပ်က္တာ မႀကဳံဘူးေၾကာင္း၊
လွ်ပ္စစ္မီးဆုိတာ အိမ္နံရံက ထြက္တယ္လုိ႔ပဲ ထင္ခဲ့ေၾကာင္း၊
ယခုလုိမီးပ်က္သြားတာကုိ အံ့ၾသမိေၾကာင္း” 
တတြတ္တြတ္နဲ႔ေျပာပါတယ္။

(၆)
ခုေခတ္ ဒီကုိးရီးယားကုိရင္ေလးက လွ်ပ္စစ္လာရာအရပ္၊ 
လွ်ပ္စစ္ဘယ္ကျဖစ္လာတယ္ဆုိတာကုိ မသိဘူးဆုိေတာ့
ဟုိးလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ ၀န္းက်င္က
သာကီ၀င္မင္းသားေတြ ထမင္းဘယ္ကျဖစ္လာတယ္ဆုိတာကုိ မသိဘူးဆုိတာ 
မလြန္ပါဘူးလုိ႔ နားလည္မိသြားတယ္။

Wednesday, April 25, 2012

ဖတ္စရာ မွတ္စရာ (၂၇)


သူေသေကာင္နဲ႔ သရဏဂုံ…

တစ္ေန႔ အေရးေပၚ ႏုိင္ငံျခားကေခၚတဲ့ ဖုန္း၀င္လာလုိ႔ ကုိင္လုိက္ေတာ့ 
“ဘုန္းဘုန္းဘုရား.. တပည့္ေတာ္ ဘယ္ႏုိင္ငံ၊ ဘယ္ၿမိဳ႕မွာ ေရာက္ေနတဲ့ ဘယ္သူပါဘုရား…၊ 
တပည့္ေတာ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ မေန႔ကပဲ ႐ုတ္တရက္ ဆုံးသြားလို႔၊ 
အဲဒါ တပည့္ေတာ္ ေရာက္ေနတဲ့ ႏုိင္ငံမွာကလည္း ဘုန္းႀကီးမရွိဘူး ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ 
သူ႔အတြက္ သရဏဂုံ တင္တာကုိ ဖုန္းနဲ႔တစ္ဆင့္၊ ဒါမွမဟုတ္ အင္တာနက္ကတစ္ဆင့္ 
တင္ေပးလုိ႔ ရသလားဘုရား”ဆုိတဲ့ အေမးနဲ႔ ထူးထူးဆန္းဆန္း အျဖစ္တစ္ခု သိလုိက္ရပါတယ္။
ေခတ္မီလုိက္တာ သရဏဂုံကုိေတာင္ ဖုန္းေတြ၊ အင္တာနက္ေတြက တစ္ဆင့္ တင္လုိ႔ရသလားတဲ့။ 
“ေသတဲ့သူက ေသသြားမွပဲ သရဏဂုံ မတင္လည္းျဖစ္ပါတယ္၊ 
မီးသၿဂဳႋဟ္ၿပီး သူ႔အတြက္ ကုသုိလ္လုပ္ အမွ်ပဲ ေပးေ၀ေပးလုိက္ပါ..”လုိ႔ ျပန္ေျပာရင္း 
အလဲြတစ္ခုအတြက္ အမ်ားဖတ္ၿပီး အသိတစ္ခု ရေစဖုိ႔ သူေသေကာင္နဲ႔ 
သရဏဂုံဆုိတဲ့ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ပုိ႔စ္တစ္ခု တင္ျပျဖစ္ျပန္ပါတယ္။

ဟုတ္တယ္။ ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ႕ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ အလဲြတကာ အလဲြေတြထဲမွာ 
ဒီေသသူကုိ သရဏဂုံ တင္ရမယ္ဆုိတဲ့ အလဲြကလည္း 
ေဖ်ာက္ဖုိ႔ခက္တဲ့ အလဲြတစ္ခု ျဖစ္ေနပါတယ္။ 
တကယ္ေတာ့ သရဏဂုံဆုိတာ တင္ေပးလုိ႔ရတဲ့အရာ မဟုတ္ပါဘူး။ 
ေဆာက္တည္မွ ရတဲ့အရာျဖစ္ပါတယ္။ 
ေဆာက္တည္မွ ရတဲ့အရာဆုိရင္ အသက္ရွိမွ ေဆာက္တည္လုိ႔ ရမွာျဖစ္လုိ႔ 
သရဏဂုံတည္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္တာလည္း အသက္ရွင္ေနတဲ့သူပဲ လုပ္ႏုိင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒါဆုိ ေသတဲ့သူအတြက္ သရဏဂုံဟာ တင္ေပးလုိ႔လည္း မရသလုိ 
တည္ေအာင္ေဆာက္လုိ႔လည္း မရဘူးဆုိတာ ရွင္းပါတယ္။ 
အဲဒါကုိပဲ ဗုဒၶဘာသာေတြက 
လူေသရင္ သရဏဂုံ တင္ရတယ္ဆုိတာႀကီးက စဲြေနၾကေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာမွာ သရဏဂုံ ေဆာက္တည္ထားတဲ့ သူေတြအတြက္ 
သရဏဂုံ ပ်က္ျခင္းအေၾကာင္း ႏွစ္မ်ိဳးရွိပါတယ္။ 
တစ္မ်ိဳးက ေသသြားရင္ သရဏဂုံ ပ်က္သြားၿပီး 
ေနာက္တစ္မ်ိဳးကေတာ့ ရတနာသုံးပါးထက္ 
က်န္တဲ့အရာေတြကုိ ပုိၿပီးအားကုိးယုံၾကည္ ကုိးကြယ္ရင္ သရဏဂုံ ပ်က္ပါတယ္။ 

တခ်ိဳ႕က ရတနာသုံးပါးအေပၚ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္မႈ မပ်က္ေပမယ့္ 
အေျခအေနအရ တျခားအယူ၀ါဒေတြကုိ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ ပသေနရတာေတြ ရွိပါတယ္။ 
ဥပမာ- ေၾကာက္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ လာဘ္လာဘေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ 
အစဥ္အလာ ကုိးကြယ္လာမႈမ်ားေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။ 
ဒီလုိ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္မႈမ်ိဳးမွာေတာ့ သရဏဂုံ မပ်က္ပါဘူး။ 
သရဏဂုံေတာ့ ညစ္ႏြမ္းပါတယ္။

ထားပါေတာ့။ 
ဒီေနရာမွာ ေျပာခ်င္တာက ေသသြားရင္ သရဏဂုံ တင္ေပးလုိ႔ မရေတာ့တဲ့အျပင္ 
အသက္ရွင္စဥ္က ေဆာက္တည္ခဲ့တဲ့ သရဏဂုံပါ ပ်က္သြားတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ 
ေသသူကုိ သရဏဂုံ တင္တယ္ဆုိတာ မွားေနတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ေျပာခ်င္တာပါ။ 
တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ ေသသူကုိ သရဏဂုံတင္တာ မဟုတ္ဘဲ 
ေသတဲ့သူကုိ ရည္စူးၿပီး ကုသုိလ္လုပ္ အမွ်ေပးေ၀ေပးတာ၊ 
ေသသူကုိ အေၾကာင္းျပဳျပီး က်န္ခဲ့တဲ့သူေတြမွာ 
ေသာကပရိေဒ၀ ေတြေၾကာင့္ သရဏဂုံညႇိဳးႏြမ္းေနတဲ့အေပၚမွာ
 ျပန္လည္သတိတရ ျဖစ္လာေအာင္ ကုသုိလ္လုပ္ၾကတယ္ ဆုိရင္ေတာ့ 
ဒါဟာ အဓိပၸာယ္ျပည့္၀ၿပီး စာေပနဲ႔ညီကာ သဘာ၀လည္း က်ပါတယ္။ 
အဲဒီလုိပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ 

ေသသူကုိ သရဏဂုံတင္တာ မဟုတ္ဘဲ 
ေသသူကုိ ရည္စူးၿပီး ကုသုိလ္လုပ္တာ ဆုိရင္ေတာ့ ေသတဲ့ေန႔ကစၿပီး 
အခ်ိန္မေရြး၊ ေနရာမေရြး အကန္႔အသတ္မရွိ ကုသိုလ္လုပ္ အမွ်ေပးေ၀ႏုိင္ပါတယ္။ 
ေသသြားတဲ့သူက သာဓုေခၚႏုိင္လုိ႔ ေခၚသြားရင္ သူ႔အတြက္ ေကာင္းသြားၿပီး 
မေခၚႏုိင္လည္း က်န္တဲ့သူေတြအတြက္ ကုသုိလ္ရေစတဲ့ အလုပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အ႐ုိးစဲြေနတဲ့ အယူအဆ တစ္ခုျဖစ္တဲ့ 
ေသသူကုိ သရဏဂုံ တင္တယ္ဆုိတဲ့ အစဥ္အလာ အယူအဆဟာ
 ဗုဒၶဘာသာ အလုိအရ လဲြမွားေနၿပီး 
လုပ္ေပးလုိ႔ မရတဲ့ အယူအဆ ျဖစ္ေနတယ္ဆုိတာကုိ သေဘာေပါက္နားလည္ကာ 
ေနာက္ေနာင္ ဘယ္သူပဲေသေသ ေသသူကုိ သရဏဂုံတင္တာေတြ လုပ္စရာမလုိဘဲ 
ေသသူကုိ ရည္စူးၿပီး ကုသုိလ္လုပ္ အမွ်ေပးတာေတြပဲ လုပ္သင့္တယ္ဆုိတာ 
သတိျပဳႏုိင္ၾကေစဖုိ႔ လဲြေနတဲ့ အလဲြတစ္ခုအျဖစ္ 
သူေသေကာင္နဲ႔ သရဏဂုံအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း ေရးသားတင္ျပလုိက္ရပါတယ္။

Credit: mmcybermedia

Tuesday, April 24, 2012

ေသြးလွဴဒါန္းပြဲ အဖြင့္အမွာစကား


ဒီေန႔ေသြးလွဴဒါန္းပြဲနဲ႔ က်န္းမာေရးပညာေပးေဟာေျပာပြဲကုိ လာေရာက္ေဟာေျပာေပးတဲ့ ဆရာ၀န္ႀကီးမ်ား၊ အသိပညာရွင္ အတတ္ပညာရွင္မ်ား၊ ေသြးလွဴရွင္မ်ားနဲ႔အတူ ပရိသတ္အားလုံးကုိ မဂၤလာပါလုိ႔ ေရွးဦးစြာ ႏႈတ္ခြန္း ဆက္သလုိက္ပါရေစ။

ဦးဇင္းအေနနဲ႔ အခု အဖြင့္အမွာစကားေျပာၾကားေပးရမယ္ေပါ့။ က်န္းမာေရး ပညာေပးေဟာေျပာေပး ရမွာက အခုေရွ႕ဆုံးအတန္းမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြရဲ႕အလုပ္ပါ။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဦးဇင္းအေနနဲ႔ ရံဖန္ရံခါ အခြင့္အခါသင့္တုိင္း ဦးဇင္းနဲ႔နီးစပ္တဲ့ ျမန္မာျပည္ကလာေရာက္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ေနၾကတဲ့ လူငယ္လူရြယ္ ေတြကုိ ဗုဒၶ ဘာသာ႐ႈေဒါင့္ကေနၿပီး က်န္းမာေရး အသိပညာေပးေလးေတြ ေျပာျပေလ့ ရွိပါတယ္။


ဦးဇင္းတုိ႔ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ
(၁) အာယုကၡယ၊ သက္တမ္းကုန္လုိ႔ေသဆုံးျခင္း၊
(၂) ကမၼကၡယ၊ ကံကုန္လုိ႔ ေသဆုံးျခင္း၊
(၃) ဥဘယကၡယ၊ အသက္ ကံႏွစ္မ်ဳိးစလုံးကုန္လုိ႔ ေသဆုံးျခင္းနဲ႔
(၄) ဥပေစၦဒက၊ ရုတ္တရက္ (accident လုိမ်ဳိး) ျဖစ္ၿပီးေသဆုံးျခင္းလုိ႔
ေသဆုံးရျခင္းသေဘာတရား ေလးမ်ဳိးရွိတယ္လုိ႔ ဖတ္မွတ္ရပါတယ္။

မေလးရွားႏုိင္ငံကုိလာၿပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ လူငယ္လူရြယ္ေတြ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ဆုံးပါးသြားရာမွာ ေသျခင္း (၂) မ်ဳိးထဲက တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ေသၾကရတာကုိ ေလ့လာေတြ႔ရွိရပါတယ္။

ပထမတစ္မ်ဳိးက အရက္အလြန္အကၽြံေသာက္လုိ႔ ေသဆုံးၾကရတာျဖစ္ၿပီး ေနာက္တစ္မ်ဳိးက က်န္းမာေရးဗဟုသုတနည္းလုိ႔ ေသဆုံးၾကရတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ အရြယ္မေရာက္ခင္ ေသဆုံးၾကရတာဟာ Education (ပညာေရး) ေရာ Knowledge (ဗဟုသုတ) ပါ နည္းပါးၾကလုိ႔ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ သံသယျဖစ္ဖြယ္မရွိပါဘူး။

ဒါ့ေၾကာင့္ အရင္ ပထမအႀကိမ္ (ကပုန္း၊ နာေရးကူညီမႈအသင္း) က ဦးစီးက်င္းပတဲ့ ေသြးလွဴဒါန္းပြဲတုန္းက တက္ေရာက္လာတဲ့ ဆရာမေဒါက္တာ စီေလးခုိင္ကုိ “က်န္းမာေရးပညာေပးေဟာေျပာပြဲေလး လုပ္ေပးရရင္ ေကာင္းမွာပဲ” လုိ႔ အႀကံျပဳခဲ့ပါတယ္။

ဒီေန႔ ဒီက်န္းမာေရးပညာေပးေဟာေျပာပြဲ အစီအစဥ္ေလးက ဒါကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္တာပါ။

တကယ္ေတာ့ ဦးဇင္းအေနနဲ႔ ဘာသာေရးရႈေဒါင့္ကေနၿပီး က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔ အခါအားေလွ်ာ္စြာ စြမ္းႏုိင္သေလာက္ ဒီႏုိင္ငံကုိေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာကေလးငယ္ေတြကုိ သြန္သင္ဆုံးမေလ့ရွိပါတယ္။


ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ဆန္း (၁) ရက္ေန႔ကပဲ ျမန္မာအလုပ္သမား စုစုေပါင္း (၅၀) ၀န္းက်င္ရွိတဲ့ စက္ရုံတစ္ရုံက ႏွစ္သစ္ကူး အႏၱရာယ္ကင္းပရိတ္ရြတ္ပြဲအတြက္ ဦးဇင္းကုိ ပင့္လုိ႔ က်န္းမာေရးနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ ငါးပါးသီလ ထဲက သုရာေမရယနဲ႔ ဆက္စပ္တဲ့ တရားေလး တစ္ပုဒ္ေဟာခဲ့ပါေသးတယ္။ မိေ၀း ဖေ၀း ဆရာသမားေ၀းတဲ့ အရပ္ေဒသျဖစ္တဲ့ ဒီမေလးရွာကုိ ေရာက္ေနၾကတဲ့ လူငယ္ေတြအတြက္ သုရာေမရယ - ေသရည္အရက္ မေသာက္ဖုိ႔ မၾကာမၾကာေဟာေပးျဖစ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိရင္ ဒီအရက္ကုိ အလြန္အကၽြံေသာက္လုိ႔ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ဆုံးပါးသြားရရွာတဲ့ လူငယ္ေလးေတြ မၾကာခဏ ေတြ႔ေန ျမင္ေန ၾကားေနရလုိ႔ပါ။

ငါးပါးသီလထဲက ေနာက္ဆုံးသီလက “သုရာေမရယ မဇၨပမာဒ႒ာန - ေမ့ေလ်ာ့ျခင္း၏အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ေသရည္အရက္ကုိ ေသာက္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း” ေပါ့။ ဆုိေတာ့ အရက္ကုိ ေမ့ေလွ်ာ့ေအာင္ေသာက္မွ ဒီသီလက်ိဳးပ်က္တာလား၊ ေဆးျဖစ္ ၀ါးျဖစ္ေသာက္ရင္ ဒီသီလ မက်ဳိးဘူးလား။

ဘုရားရွင္သက္ရွိထင္ရွားရွိစဥ္အခါက ရဟန္းတစ္ပါး ေလနာေရာဂါစြဲကပ္ရာ ဆီက်က္ထဲ အရက္ေရာၿပီး သုံးစြဲေသာက္သုံးခြင့္ျပဳခဲ့ေၾကာင္း ဖတ္မွတ္ဘူးပါတယ္။။ သုိ႔ေသာ္ အဲ့ဒီအရက္ကုိ အရက္အန႔ံ အရက္အဆင္း အရက္အရသာမရွိေအာင္ ႀကိဳခ်က္ၿပီး ေသာက္သုံးသင့္ေၾကာင္း ဘုရားရွင္ ထပ္မံမိန္႔ၾကားခဲ့ပါတယ္။
(၀ိနည္း၊ မဟာ၀ါ)

ဖတ္ဖူးတဲ့ စာအုပ္ကုိ အတိအက်မညႊန္းဆုိႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ အဲ့စာအုပ္ထဲမွာ အရက္ေသာက္တဲ့အခါ အဆင့္သုံးဆင့္ရွိတယ္တဲ့။
နံပါတ္ ၁ အဆင့္က မဒ၊ တစ္ပက္ ႏွစ္ပက္ေလာက္ေသာက္ၿပီး ရီေ၀ေ၀ျဖစ္တဲ့အဆင့္၊
နံပါတ္ ၂ အဆင့္က ဥမၼဒ၊ အနည္းငယ္တုိးေသာက္ၿပီး စကားမ်ားလာတဲ့အဆင့္၊
နံပါတ္ ၃ အဆင့္က ပမာဒ၊ တုိးတုိးေသာက္လာကာ မူးလာၿပီး ေမ့ေလ်ာ့သြားတဲ့အဆင့္တဲ့။

ငါးပါးသီလထဲမွာ ဒီေနာက္ဆုံးသီလသေဘာက အရက္ေသာက္ရာမွာ နံပါတ္ ၃ အဆင့္ ေမ့ေလ်ာ့တဲ့အဆင့္မေရာက္ေအာင္ ေသာက္တတ္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ ၁ အဆင့္ ၂ အဆင့္ျဖစ္တဲ့ ရီေ၀ေ၀ စကားမ်ားတာေလာက္အဆင့္ေတြေလာက္ ေသာက္တာကေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္။ ခြင့္လြတ္မယ္ဆုိ ခြင့္လြတ္လုိ႔ ရေသးတယ္ေပါ့။ အဲ၊ ၃ အဆင့္ျဖစ္တဲ့ ဇနီးမယား သမီးသား ေမ့တဲ့အဆင့္၊ ရတနာသုံးပါး၊ ဆရာသမားေတြကုိ ေမ့တဲ့အဆင့္ေရာက္ေအာင္ မေသာက္ဖုိ႔ အထူးမွာၾကားလုိတယ္လုိ႔ ေျပာျပ ေဟာျပျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ တရားနာပရိသတ္ထဲက တစ္ေယာက္က ဦးဇင္းက အရက္ေသာက္ဖုိ႔ Discount ခ်ေပးတယ္ေဟ့ တဲ့။ တကယ္ေတာ့ Discount ခ်ေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကေလးေတြေသာက္ေနတာ ေတာ္ေတာ့ကုိ လြန္ေနၿပီ။ မေသာက္နဲ႔လုိ႔ ဒုန္းတိႀကီးေျပာမရအတူတူ နည္းနည္းေတာ့ေသာက္၊ အလြန္အကၽြံမေသာက္နဲ႔လုိ႔ ေျပာတာက ပုိအဆင္ေျပမလားလုိ႔ ေျပာျပျဖစ္တာပါ။ တကယ္ေတာ့ ငါးခုေျမာက္သီလအလုိအရ တစ္စက္မွ မေသာက္သင့္တာေတာ့ အမွန္ပါ။

ဒီေနရာမွာ ေနာက္တစ္ခုေျပာျပခ်င္တာက ဘုရားရွင္ဟာ စား၀တ္ေနေရး က်န္းမာေရးဆုိတဲ့ ဒီအေရးေလးမ်ဳိးအတြက္ ဆြမ္း၊ သကၤန္၊ ေက်ာင္း၊ ေဆးဆုိၿပီး ပစၥည္းေလးပါးကုိ ရဟန္းေတာ္တုိ႔ရဲ႕ အဓိကလုိအပ္ခ်က္တစ္ခုအျဖစ္ အေရးႀကီးတဲ့ေနရာမွာ ေျပာခဲ့ ေဟာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ၀ိနည္း မဟာ၀ါပါဠိေတာ္မွာ က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ေဆးအခန္းက႑ကုိ တခန္းတနား ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ေဆးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြဟာ ဘယ္ေလာက္အထိ သိပၸံနည္းက်သလဲဆုိတာ သိဘုိ႔ ဒီမွာ ေရာက္ေနတဲ့ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြနဲ႔ လက္တြဲၿပီး ဦးဇင္းသုေတသနျပဳလုပ္ခ်င္ပါတယ္။ စာတမ္းေလး ေရးခ်င္ပါတယ္။

ဥပမာဆုိပါစုိ႔၊ ယားနာ ၀ဲနာေပါက္ေနသူကုိ ေဆးမႈန္႔သုတ္လိမ္းေပးဘုိ႔ ဘုရားရွင္က မိန္႔ပါတယ္။ ယားတဲ့အဆင့္သာရွိေနေသးၿပီး အနာျဖစ္တဲ့အဆင့္မေရာက္ေသးတဲ့သူကုိ ႏြားေခ်းေျခာက္သုံးဖုိ႔ ခြင့္ျပဳတာဟာ ဘယ္လုိသေဘာေဆာက္သလဲ။ ဆက္လက္ေလ့လာသင့္ပါတယ္။ အဲ့ဒီ၀ိနည္းမဟာ၀ါစာအုပ္ ထဲမွာပဲ ေျမြအကုိက္ခံရတဲ့ရဟန္းကုိ က်င္ႀကီး၊ က်င္ငယ္၊ ျပာ၊ ေျမညက္ ေပးရမယ္လုိ႔ ဘုရားရွင္မိန္႔ပါတယ္။
ထူးဆန္းတာတစ္ခုကုိလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒကာမတစ္ေယာက္က ရဟန္းတစ္ပါးကုိ ေပးလုိက္တဲ့ ပီယေဆးေၾကာင့္ အနာေရာဂါ ေပၚေပါက္လာပါတယ္။ ဒါကုိ ဘုရားရွင္က “ထြန္သြားမွာကပ္ေနတဲ့ေျမကုိ ေဖ်ာ္ၿပီး ေသာက္ရမယ္” လုိ႔အမိန္႔ရွိပါတယ္။

ပိယေဆး အနာနဲ႔ ထြန္သြားမွာကပ္ေနတဲ့ေျမေဖ်ာ္ေသာက္တာ ဘယ္လုိ ဆက္စပ္မႈရွိသလဲ။

ဟုိေန႔က ဒီႏုိင္ငံက ထုတ္တဲ့စာေစာင္ထဲမွာ ေဗဒင္ဆရာက တနဂၤေႏြသားအတြက္ ယၾတာကုိ
“သခြားသီးတစ္လုံး၌ သြားၾကားထုိးတံ ၂၆ ေခ်ာင္းစုိက္ၿပီး ေရေမွ်ာပါေလ” တဲ့။
တနဂၤေႏြသားရယ္ သြားၾကားထုိးတံ ၂၆ ေခ်ာင္းရယ္ ေရေမွ်ာရတာရယ္က ဘယ္လုိ ဆက္စပ္မႈရွိသလဲ။
စဥ္းစားမိတာကုိ သတိရမိလုိ႔ ေျပာျပတာပါ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ၊ ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ကာလ ေသြးလွဴဒါန္းပြဲမွာ က်န္းမာေရးပညာေပးေဟာေျပာေပးတာ တကယ္ေတာ့ လူေတြကုိ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္ေပးတာပါပဲ။ ဘုရားရွင္က “ငါဘုရားကုိ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးလုိေသာရဟန္းသည္ မက်န္းမာတဲ့သူကုိ ျပဳစုလုပ္ေကၽြးရာမည္၏” တဲ့။
ဒီဘုရားရွင္စကားေတာ္ကုိ ၾကည့္ၿပီး ဘုရားရွင္ဟာ မက်န္းမမာသူေတြကုိ ဘယ္ေလာက္ျပဳစုေစခ်င္သလဲ၊ ဘုရားရွင္ရဲ႕ မက်န္းမမာသူေတြအေပၚ ေစာင့္ေရွာက္ေစလုိတဲ့ဆႏၵ အထင္းသားေပၚလြင္ေနပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေန႔ ေသြးလွဴဒါန္းေနတဲ့သူေတြေရာ၊ က်န္းမာေရးပညာေပးေဟာေျပာေနတဲ့ ပညာရွင္ေတြပါ ဘုရားရွင္ဆႏၵေတာ္ႏွင့္အညီ ျပဳမူက်င့္ႀကံေနထုိင္ေနၾကျခင္းသာျဖစ္ပါေၾကာင္း
ေျပာၾကားရင္း ဦးဇင္းရဲ႕ အဖြင့္အမွာစကားကုိ နိဂုံးခ်ဳပ္ပါတယ္။
အားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

(၂၂၊ ၄၊ ၂၀၁၂ တနဂၤေႏြေန႔က အဖြင့္အမွာစကားေျပာျဖစ္ခဲ့တာကုိ စာအျဖစ္ေျပာင္းလဲတင္ျပလုိက္တာပါ။)

Monday, April 23, 2012

ဖတ္စရာ မွတ္စရာ (၂၆)


မိန္းမ မာယာ (၄၀)
၁။ ၀ိဇမ ၻတ၀ - ကုိယ္လက္ကုိ ဆန္႔တန္း၏ ။
၂။ ၀ိလာသတိ - တင့္တယ္ စမၸာယ္၏ ။
၃။ ၀ိနမတိ - ညြတ္၏ ၊ ငုံ႔၏ ၊ကုန္း၏ ။
၄။ ၀ိလဇၨတိ - ႐ွက္ႏုိးဟန္ျပဳ၏ ။
၅။ နေခန - လက္သည္းေျခသည္းျဖင့္ လက္သည္း ေျခသည္းကုိထိခုိက္ခ်ဳပ္ခ်ယ္၏ ။
၆။ ပါေဒန - ေျခတဖက္ျဖင့္ ေျခတဖက္ကုိ နင္း၏ ။
၇။ ကေဌန - သစ္သားတုတ္ျဖင့္ ေျမကုိေရးျခစ္၏ ။
၈။ ဒါရကံ - သူငယ္ကုိ ေျမွာက္ပင့္၏ ။
၉။ ဥလႅဃၤာေပတိ - ေျမွာက္ပင့္ေစ၏ ။
၁၀။ ဥကၡိပတိ - ခ်ီ၏ ။
၁၁။ ကီဠတိ - ကစား၏ ။
၁၂။ ကီဠာေပတိ - ကစားေစ၏ ။
၁၃။ စုမၺတိ - နမ္း႐ွဳပ္စုပ္၏ ။
၁၄။ စုမၺာေပတိ - သူငယ္ကုိ နမ္း႐ွဳပ္ေစ၏ ။
၁၅။ ဘုဥၷတိ - စား၏ ။
၁၆။ ဘုဥၷာေပတိ - စားေစ၏ ။
၁၇။ ေဒါတိ - ေပး၏ ။
၁၈။ ယာစတိ - ေတာင္း၏ ။
၁၉။ ကတံ - သူငယ္ျပဳသည္ကုိ အတုလုိက္၍ ျပဳ၏ ။
၂၀။ ဥစၥံ ဘာသတိ - ျမွင့္၍ ုဆုိ၏ ။
၂၁။ နိစံ ဘာသတိ - နိမ့္ခ်၍ ဆုိ၏ ။
၂၂။ အ၀ိ၀ိစၥံ ဘာသတိ - ထင္႐ွားသိသာစြာ ဆုိ၏ ။
၂၃။ ၀ိ၀ိစၥံ ဘာသတိ - မသိမသာဖုံးကြယ္ကာဆုိ၏ ။
၂၄။ နေစၥန ဂီေတ၀ါဒိေတန - ကျခင္း ၊ သီဆုိျခင္း ၊ တီးမွဳတ္ျခင္း ၊ ငုိေၾကြးျခင္း ၊ တင့္တယ္စမၸယ္ျခင္း ၊ တန္ဆာ ဆင္ျခင္းျဖင့္ တခစ္ခစ္ရယ္၏ ။
၂၅ ။ ေပကၡ - တေစ့ေစာင္း ၾကည့္႐ွဳ႕၏ ။
၂၆။ ကဋိ ံ -  ခါးကုိလွဳပ္၏ ။
၂၇။ ဂုယွဘ႑ကံ - လွ်ိဳ႕၀ွက္အပ္ေသာ အဂၤ ါႀကီးငယ္ကုိ ျပ၏ ။
၂၈။ ဦ႐ုံ - ေပါင္လွစ္၏ ။
၂၉။ ဦ႐ုံ - ေပါင္ကုိပိတ္၏ ၊ ျပ၏ ။
၃၀။ ထနံ - သားျမတ္ကုိ ျပ၏ ။
၃၁။ ကစံ ၦ - လက္ကတီးၾကားကုိ ျပ၏ ။
၃၂။ နာဘိ ံ - ခ်က္ကုိ ျပ၏ ။
၃၃။ အကၡိ ံ - မ်က္စိကုိ မွိတ္၏ ။
၃၄။ ဘမုကံ - မ်က္ေမွာင္ကုိ ခ်ီပင့္၏ ။
၃၅။ ၾသဌံ - ႏွဳတ္ခမ္းကုိ ကုိက္၏ ၊ စူ၏ ၊ ရက္၏ ၊ ျပင္၏ ။
၃၆။ ဇိ၀ွံ - လွ်ာကုိ ေမႊေႏွာက္၏ ။
၃၇။ ဒုႆံ - အ၀တ္ထမီကုိ ကၽြတ္ေစ၏ ၊ ေျဖ၏ ။
၃၈။ ဒုႆံ - အ၀တ္ထမီကုိ ခုိင္ေအာင္ဖြဲ႕၏ ၊ တင္းတင္း ၀တ္ျခင္းကုိဆုိ၏ ။
၃၉။ သိရသံ - ဆံထံုးကုိ ေျဖ၏ ။
၄၀။ သိရသံ - ဆံထုံးကုိ ဖြဲ႕၏ ၊ ခုိင္ခိုင္ျပင္ထုံး၏ ။

( ဓမၼပဒႏွင့္ မဟာကုနာလဇာတ္မွ) ဆရာေတာ္ ဦးသု၀ိစိတၱ ေရးသားပူေဇာ္ေသာ ဗဟုသုတ ပေဒသာ အ မွတ္(၂) မွ ေကာက္ႏွဳတ္တင္ျပပါသည္။
@mmcybermedia
ပုံ။ http://shin-htate-htar.blogspot.com/2011_05_01_archive.html

Saturday, April 21, 2012

ဖတ္စရာ မွတ္စရာ (၂၅)


" ဆရာေတာ္ နာရီႀကီး ဘယ္ေရာက္သြားသလဲ ဘုရား .. "
" ညက ဒကာ (၂ ) ေယာက္ လာယူသြားၾကတယ္ကြ "
" ဆရာေတာ္ သူခိုးလာခိုးသြားတာျဖစ္မွာပါ။ ဆရာေတာ္ မသိလိုက္ဘူးလား ဘုရား .. "
" သိပါတယ္ကြ၊  သူတို႔က မမွီမကမ္းနဲ႔ ျဖဳတ္ေနသံၾကားလို႔ မေတာ္လြတ္က်လို႔ မင္းတို႔ ႏိုးကုန္ရင္ နာရီလဲအေကာင္းမရ၊  ဒုကၡလည္းေရာက္ၾကမွာစိုးလို႔ ပလႅင္ေနာက္မွာ ေခြးေျခရွိတယ္လို႔ ေတာင္ ေျပာလိုက္ေသးတယ္ .. "
" ဆရာေတာ့္ႏွယ္ .. သူခိုးပဲ ဘာလို႔ ေျပာလိုက္ရတာလဲ။ လႉပစ္လိုက္တယ္ဆိုတာကမွ ဟုတ္ေသးတယ္ .. "
" ထူးပါဘူးကြ .. သူတို႔ လာယူေတာ့လဲ ကိုယ္ကသြားလႉရ သက္သာသြားတာေပ့ါ။ ညႀကီးမင္းႀကီး သူမ်ားမသိေအာင္ လာယူေတာ့ ပုဂိၢဳလ္ အယုတ္၊ အျမတ္ကလဲ မေရြးရေတာ့ဘူးေပါ့ .. "
( ေအာင္ၿခင္း ရွစ္ပါး ဆရာေတာ္ ) အမရပူရၿမိဳ ့ .. ။

" ဆရာေတာ္ .. တပည့္ေတာ္တို႔ လႉထားတဲ့ ေရဒီယိုႀကီးလဲ မျမင္ပါလား။  ဘယ္ေနရာ သြားထားပါသလဲ ဘုရား .. "
" ဘယ္မွ သြားမထားပါဘူး .. သူ႔ပိုင္ရွင္က ယူသြားတယ္ .. "
" အို .. ဆရာေတာ္ကလည္း .. ဘယ္ကလာ ပိုင္ရွင္ရွိအံုးမွာလဲ။  တပည့္ေတာ္တို့က ဆရာေတာ္ကို လႉထားတာပဲ၊  ဆရာေတာ္ ပိုင္တဲ့ပစၥည္းေပါ့ .. "
" ငါမပိုင္လို႔ေပါ့ကြာ၊  ငါပိုင္ရင္ ပစၥည္းက ငါ့အနားမွာရွိေနမွာေပါ။ ခုေတာ့ သူ႔ပိုင္ရွင္ အနားေရာက္သြားၿပီ .. "
" ဆရာေတာ္ကလည္း ေ၀့လည္လည္ေျပာေနျပန္ပါၿပီ၊  သူခိုးခိုးသြားတာမဟုတ္လားဘုရား၊  ဒါဆို ဆရာေတာ္ ေရဒီယို ဆံုးၿပီေပါ့ .. "
" မဆံုးပါဘူးကြာ၊  ဆံုးတယ္ဆိုတာ မီးေလာင္သြားတာတို႔၊ ျမစ္ထဲပင္လယ္ထဲ က်သြားတာတို႔လို ဘယ္သူမွ သံုးခြင့္မရတာမွ ဆံုးတာ။ ခုဟာက တစ္ေနရာမွာ သံုးလို႔ရေနအုံးမွာပါ "

( ေတာင္တြင္းၾကီးၿမိဳ ့ နတ္မွီေတာရ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး )
" ဆရာေတာ္ လုပ္ပါအံုးဘုရား ။ ဒုကၡေတာ့ေရာက္ကုန္ၿပီ၊ ရဲတိုင္မွ ျဖစ္ေတာ့မယ္ "
" ဘာတုန္းဟ ကပိၸယရဲ့၊  မင္းဟာ အရင္းမပါ၊ အဖ်ားမပါ ျပဴးတူးၿပဲတဲနဲ႔၊  တိုးတုိးသက္သာ ေျပာစမ္းပါ ... "
" ဆရာေတာ့္ ပစၥည္းေတြ ညက သူခိုး ခိုးသြားၿပီဘုရား ။ ဒါေၾကာင့္ ပုလိပ္( ရဲ ) ကို တိုင္မွ ျဖစ္မယ္လို႔ ေျပာတာပါဘုရား ... "
" ကပိၸယ ကုိယ့္ပစၥည္း သူမ်ားအခိုးခံရတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ကလည္း သူမ်ားပစၥည္း ခိုးခဲ့ဖူးလို႔ ျဖစ္မွာေပါ့ဟ့ဲ။  သံသရာမွာ ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့ မေကာင္းမႈဟာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ တူေသာ အက်ိဳး ျပန္ေပးတတ္တာ ဓမၼတာပဲ၊ အသာေနပါ ကပၸိယရယ္  မင္းလုပ္လိုက္မွ ငါ သံသရာမွာ သူခိုးျဖစ္ခဲ့ဖူးတာ လူသိကုန္ပါ့မယ္ .. "
( ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာစည္ ဆရာေတာ္ဘုရား )

တရားမသိသူမ်ားအတြက္ ဥစၥာေပ်ာက္လွ်င္ ငရဲေရာက္ရဧ။္။  တရားသိသူမ်ားအတြက္ကား  ဥစၥာေပ်ာက္တိုင္း ကုသိုလ္ရဧ။္ ဟူေသာ အေတြးတစ္ခ်က္ေလး ရႏိုင္ၾကပါေစ။
( မေထရ္ၿမတ္တို႔ဧ။္ စကား၀ုိင္းမွ )

@mmcybermedia

Friday, April 20, 2012

အင္တာနက္လူ႔အဖြဲ႔အစည္း


အုိင္ပက္ဆုိတာ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေျမာက္ဥကၠလာ၊ ေတာင္ဥကၠလာပလုိ
ၿမိဳ႕သားေတြနဲ႔ မကင္းတဲ့အရာ တစ္ခုျဖစ္တယ္။
ေႏြေရာက္ၿပီဆုိ ေရနည္းတဲ့ကန္ေတြ၊ ေျမာင္းငယ္ ေခ်ာင္းငယ္ေတြကုိ
ေျမနဲ႔ တာတမံပိတ္ၿပီး အုိင္ထဲက ေရကုိ ပက္ထုတ္၊
ႏြံထဲက်န္ခဲ့တဲ့ ေရနည္းငါးေတြကုိ အလြယ္တကူ ဖမ္း၊
ကုိယ္လည္းစား၊ ပုိတာလည္း ေရာင္း
ေတာ္ေတာ္တြက္ေျခကုိက္တဲ့အလုပ္ ျဖစ္ပါတယ္လုိ႔
ကၽြန္ေတာ္ေျပာေတာ့ ၾကားတဲ့လူငယ္ေတြက ရယ္ပါတယ္။

သူတုိ႔ေျပာတဲ့အုိင္ပက္ (iPad) ဆုိတာက
ကြန္ပ်ဴတာသင္ပုန္းကုိ ေခၚတယ္တဲ့။
ေရးေတးေတးရွိပါၿပီ။ 
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ေက်ာင္းတက္တုန္း ေက်ာက္သင္ပုန္း၊ ေက်ာက္တံ ကုိင္ခဲ့ရသူေတြကုိး။

ေခတ္လူငယ္ေတြအတြက္ေတာ့ ဒီပစၥည္းဟာ မရွိမျဖစ္ေပါ့။
မၾကာခင္ နာမည္ႀကီး ကြန္ပ်ဴတာကုမၸဏီ အက္ပဲလ္က
အုိက္ပက္ထုတ္ေရာင္းတာ တစ္လအတြင္း
အလုံးေရတစ္သန္း ေရာင္းရတယ္တဲ့။

ၿဗိတိသွ်ဘုရင္မႀကီးကုိယ္တုိင္ေတာင္ အဲဒီေရာဂါစြဲကပ္ေနလုိ႔
(သူ႔ေျမး ၀ီလ်ံနဲ႔ ဟာရီ သုံးေနတာျမင္ၿပီး)
အဲဒီအေၾကာင္းသိတဲ့ အေမရိကန္သမၼတ အုိဘားမားကေတာင္
ဘုရင္မႀကီးကုိ လက္ေဆာင္တစ္ခုေပးခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

အဲသလုိ လက္ေဆာင္ေပးမယ့္သူမရွိတဲ့ (၁၇) ႏွစ္အရြယ္
တရုတ္က လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကေတာ့
သူ႔ေက်ာက္ကပ္ကုိ ထုတ္ေရာင္းၿပီး ၀ယ္ခဲ့ပါတယ္တဲ့။
ဒီသတင္းကလည္း ေက်ာခ်မ္းစရာပါပဲ။
ေခတ္ေပၚအသုံးအေဆာင္ေတြကုိ ေခတ္နဲ႔အမွီလုိက္ၿပီး သုံးစြဲခ်င္တာနဲ႔
 လြဲမွားတဲ့အေတြးအေခၚ အက်င့္အႀကံေတြ
လူငယ္ေတြၾကားထဲ အျမစ္မတြယ္ေအာင္ ၀ုိင္း၀န္းထိန္းသိမ္းၾကဖုိ႔ လုိပါတယ္။
……….
တစ္ခုထူးျခားတယ္လုိ႔ ဆုိရမယ့္အျဖစ္တစ္ခုကေတာ့
ပြင့္လင္းလူ႔အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ စံျပႏုိင္ငံျဖစ္တဲ့
အေမရိကန္ႏုိင္ငံသမၼတ အုိဘားမားဟာ
သူ႔သမီးႏွစ္ေယာက္ (တစ္ေယာက္က ၁၃ ႏွစ္၊ တစ္ေယာက္က ၁၁ ႏွစ္)
နာမည္ေက်ာ္၀က္ဘ္ဆုိက္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ ေဖ့စ္ဘြတ္သုံးစြဲခြင့္ကုိ
ပိတ္ပင္ထားတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းပါပဲ။
Facebook ဆုိတာ အင္မတန္က်ယ္ျပန္႔တဲ့ လူမႈဆက္ဆံေရး၀က္ဘ္ဆုိက္ပါ။
သမၼတက သူ႔သမီးေတြဟာ သူတုိ႔အလုပ္ သူတုိ႔လုပ္ဖုိ႔အတြက္
သူတုိ႔မသိတဲ့လူေပါင္းမ်ားစြာ 
(ေဖ့စ္ဘြတ္သုံးစြဲသူ ၈၄၅ သန္း) လုိအပ္မွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။

မၾကာခင္ သတင္းတစ္ပုဒ္မွာ 
ေဟာလိ၀ုဒ္အေက်ာ္အေမာ္ေတြျဖစ္တဲ့ တြမ္ခရုစ္တုိ႔၊ ေအာ္လန္ဒုိဘလြန္းတုိ႔ဟာလည္း
အင္တာနက္သုံးစြဲေလ့မရွိေၾကာင္း ထုတ္ေျပာလုိက္တာ ေတြလုိက္ရပါတယ္။

နာမည္ေက်ာ္စုံတြဲေတြျဖစ္တဲ့ ဂ်ိဳလီနဲ႔ ဘရက္ပစ္တုိ႔ ကေလးေတြကုိ
(ေမြးစားတာေရာ၊ သူတုိ႔ေမြးတာေရား အားလုံး ၆ ေယာက္)
အင္တာနက္မွာ သူတုိ႔နာမည္ရွာၾကည့္ဖုိ႔ ပိတ္ပင္ထားတယ္တဲ့။
ကေလးေတြရဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာေတြမွာ သူတုိ႔နာမည္ေတြ ရွာမရေအာင္
ပိတ္ပင္ထားတာပါပဲ။
ဒါမ်ဳိးေတြလည္း ရွိေသးတယ္လုိ႔ ေျပာရေတာ့မွာေပါ့။

သစၥာနီ၊ ျဗဳတ္စျဗင္းေတာင္း ရီျဗဴး

Thursday, April 19, 2012

ဖတ္စရာ မွတ္စရာ (၂၅)

ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔ တရားပြဲ

“နဘိကၡေ၀ အာယတေကန ဂီတႆေရန ဓေမၼာ ဂါယိတေဗၺာ၊ ေယာ ဂါေယယ်၊ အာပတၱိ ဒုကၠႆ”
“သဘင္သည္မ်ားလုိ ႐ွည္လ်ားတဲ့ ဂီတသံ နဲ႔ တရားမေဟာရ၊ ေဟာလွ်င္ ဒုကၠအာပတ္ သင့္ေစ” တဲ့။
ထုိ႔ျပင္ အသံ႐ွည္ဆြဲၿပီး ေဟာတဲ့ အတြက္ ရႏုိင္တဲ့ အျပစ္(၅)ခ်က္ကုိလည္း ဆက္လက္၍ မိန္႔ဆုိေတာ္ မူလ်က္ ႐ွိပါေသးသည္။

“ပဥၥိေမ ဘိကၡေ၀ အာဒီန၀ါ အယတေကန ဂီတႆေရန ဓမၼံ ဂါယႏ ၱႆ၊ အတၱနာပိ တသၼိ ံသေရ သာရဇၨတိ၊ ပေရပိ တသိၼ ံသေရ သာရဇၨႏိ ၱ၊ ဂဟပတိကာပိ ဥဇၨဳာယႏိ ၱ၊ သရကုတၱိမၸိ နိကာမယမာနႆ သမာမိႆ ဘေဂၤ ါ ေဟာတိ၊ ပစိ ၦမာ ဇနတာ ဒိဌါႏုဂတိ ံ အာပဇၨတိ ”

အဓိပၸာယ္ကေတာ့
၁။ ကုိယ့္အသံ ကုိယ္ျပန္၍ ႏွစ္သက္စြဲမက္ေနမိ တတ္ျခင္း၊
၂။ သူတစ္ပါးတုိ႔က ကိုယ့္အသံေပၚ လာ၍ ႏွစ္သက္စြဲမက္ေနတတ္ၾကျခင္း၊
၃။ လူေတြရဲ႕ ကဲ့ရဲ႕မွဳကုိ ခံရတတ္ျခင္း၊
၄။ အသံလုပ္ေနရတဲ့ အတြက္ ကုိယ့္သမာဓိ ပ်က္ျပားရျခင္း၊
၅။ ေနာင္လာေနာက္သားေတြကိုယ္လုပ္သမွ်ကုိ အတုလုိက္ေနတတ္ျခင္း၊
ဤသုိ႔ အျပစ္(၅)မ်ုိဳး ႐ွိသည္ဟု ေဟာေတာ္မူထားသည္။
စူဠ၀ါပါဠိ၊ ၂၄၃
(မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ တစ္ဘ၀သာသနာ၊ အ႐ွင္ေဃာသိတ) စာအုပ္မွ
ေကာက္ႏွဳတ္ေဖာ္ျပပါသည္။

Saturday, April 14, 2012

ဒုလႅဘရဟန္းခံပ


ဒုလႅဘရဟန္းခံပြဲ
ဆံခ်

မွတ္တမ္းတင္

သကၤန္းေပး၊ သကၤန္းေတာင္း

ဆယ္ပါးသီလခံယူ

ၾသ၀ါဒေပး

သိမ္၀င္

သိမ္ဆင္းေလာင္းလွဴရန္ျပင္ဆင္

တရားျပ၊ တရားထုိင္

Thursday, April 12, 2012

နိဂုံးပုိင္း


အေစာကေျပာခဲ့သလုိ မင္းတုန္းမင္းႀကီးလက္ထက္မွာ ပဥၥမသဂၤါယနာတင္ပြဲက်င္းပခဲ့ပါတယ္။
သာသနာ အေတာ္ စည္ပင္ျပန္႔ပြါးခဲ့ပါတယ္။
မင္းတုန္းမင္းၿပီးေတာ့သီေပါမင္း။
သာသနာေတာ္တုိးတက္မႈ အရွိန္အဟုန္ေကာင္းတုန္းပါဘဲ။

ေနာက္ အဂၤလိပ္ေတြ ၀င္လာတယ္ပဲ ဆုိၾကပါဆုိ႔။
ဘာသာျခားေတြ ကုိယ့္ႏုိင္ငံတြင္း၀င္လာေတာ့ ရွိရင္းစြဲကုိယ့္ဘာသာကုိ
ေထာက္ပံ့မႈေတြ ေလ်ာ့နည္းလာတာ အမွန္ပါပဲ။

အဲ့ဒီအခ်ိန္ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အဂၤလိပ္အစုိးရက ဗုဒၶဘာသာကုိ အားမေပးေတာ့
ဘာသာေရးႏုိးၾကားတဲ့သူေတြက တစ္ပုိင္တစ္ႏုိင္အဖြဲ႔အစည္းေတြ ဖြဲ႔ၾကတယ္။
အမိႏုိင္ငံေတာ္က မိမိတုိ႔ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ခဲ့တဲ့ဗုဒၶဘာသာ မေပ်ာက္ပ်က္သြားဘုိ႔၊ 
အမိျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္မွာ ဗုဒၶဘာသာ ေရရွည္တည္တံ့ဘုိ႔၊ ထြန္းကားျပန္႔ပြါးဘုိ႔
ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ေတြဦးေဆာင္ၿပီး အထက္ဗမာျပည္၊ ေအာက္ဗမာျပည္
ဆုိင္ရာဆုိင္ရာေဒသေတြမွာ အဖြဲ႔ဖြဲ႔ကာ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတယ္။

ဒီလုိအဖြဲ႔အစည္းေတြထဲမွာ သံဃသာမဂၢီအဖြဲ႔အစည္းႀကီးဟာ
အင္မတန္ အားေကာင္းခဲ့တယ္။
၁၉၂၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္ခန္႔ အဂၤလိပ္အစုိးရအုပ္စုိးစဥ္ 
ဒီသံဃာသာမဂၢီအဖြဲ႔ႀကီးက ဆ႒သဂၤါယနာတင္ဘုိ႔ ေဆာ္ၾသခဲ့ပါေသးတယ္။
အဂၤလိပ္အစုိးရက ဒီကိစၥကို ေခါင္းထဲလုံးလုံး မထည့္ခဲ့ပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ အဂၤလိပ္အစုိးရအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အခ်ိန္မွာကုိက
 ဗုဒၶဘာသာ ပိဋကတ္စာေပႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး
စုိးရိမ္ရမည့္အေျခအေနေရာက္ေနပါၿပီ။

လက္ရွိ ပိဋကတ္စာေပေတြကုိ 
တစ္ဆင့္ ကူးယူတဲ့အခါမွာျဖစ္ေစ၊ ပုံႏွိပ္တဲ့အခါမွာျဖစ္ေစ 
ပုဒ္၊ ပါဌ္၊ အကၡရာ၊ ၀ါက် ခ်ဳိ႕ယြင္းမႈမ်ား တျဖည္းျဖည္း ေပၚေပါက္လာေနပါၿပီ။
 ပုဒ္၊ ပါဌ္မမွန္ အကၡရာခ်ိဳ႕ယြင္းရင္ အဓိပၸာယ္ျပန္ဆုိမႈမွာလည္း လြဲမွားေတာ့တာပါဘဲ။
အဓိပၸာယ္ လြဲမွားပါက သင္ၾကားမႈ ပရိယတိၱေဒသနာမ်ား ပ်က္စီးသြားေတာ့တာေပါ့။
ပရိယတၱိေဒသနာပ်က္စီးသြားရင္ 
ပဋိပတၱိအက်င့္တရားေတြလည္း ဘယ္မွန္ကန္ေတာ့ပါ့မလဲ။
အက်င့္လြဲမွားရင္ ဘယ္လုိလုပ္ ပဋိေ၀ဓလုိ႔ေခၚတဲ့ တရားထူးရႏုိင္ေတာ့မွာလဲ။

ဒီအေရးကုိ ျမင္လုိ႔ ဒီအေရးကုိ စုိးရိမ္လုိ႔ အဂၤလိပ္အစုိးရလက္ထက္မွာ သံဃသာမဂၢီဆရာေတာ္မ်ားက
ဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲက်င့္ပဖုိ႔ လႈံ႔ေဆာ္ေပမဲ့ အခ်ည္းႏွီးသာျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

၁၉၄၈ ခုနစ္၊ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးခါမွ ဦးႏု၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္မွ
သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ဆႏၵေတာ္ျဖစ္တဲ့ ဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲကုိ က်င္းပႏုိင္ခဲ့တယ္။
ေနရာကေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမၻာ ေအးကုန္းေျမရိွ မဟာပါသာဏလုိဏ္ဂူေတာ္ႀကီးမွာပါ။

ဒီဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲႀကီးကုိ
၁၉၅၄ - ခုနစ္ ေမလ (၁၇) ရက္ေန႔မွာ စတင္က်င္းပၿပီး
၁၉၅၆ -ခုနစ္၊ ေမလ (၂၄) ရက္ေန႔မွာ ေအာင္ျမင္ၿပီးဆုံးပါတယ္။

မႏၲေလးၿမိဳ႔မွ ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက
သဘာပတိဆရာေတာ္အျဖစ္ထမ္းေဆာင္ပါတယ္။ 
အေမး(ပုစ ၦက) ဆရာေတာ္အျဖစ္ 
မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ၿပီး
အေျဖ (၀ိႆဇၨက) ဆရာေတာ္အျဖစ္ 
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူပါတယ္။

ဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲႀကီးသုိ႔ ထုိင္း၊ ကေမၻာဒီးယား၊ေလာ၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတုိ႔မွ ေထရ၀ါဒရဟန္းေတာ္ ၁၄၄-ပါး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ရဟန္းေတာ္ ၂၄၇၃-ပါးတုိ႔က 
၂၄၅-ရက္တုိင္တုိင္ ရြတ္ေတာ္မူၾကပါတယ္။

ထူးျခားတာက ဒီသံဂါယနာတင္ပြဲကုိ 
ေထရ၀ါဒမဟုတ္တဲ့ ဂ်ပန္၊ တိဗက္၊ ဗီယက္နမ္၊ ကုိရီးယား၊ 
ဂ်ာဗားကြၽန္း၊ မေလးကြၽန္း၊ ဆစ္ကင္းျပည္စတဲ့ ႏုိင္ငံတုိ႔မွ 
မဟာယာနဂုိဏ္း၀င္ ရဟန္းေတာ္မ်ားလည္း  ၾကြေရာက္ခ်ီးျမွင့္အားေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္သံဂါယနာတြင္ပြဲမွာ
ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ပိဋကတ္စာေပေတြကုိ
စကၠဴထက္မွာ အကၡရာတင္ၿပီး ပိဋကတ္စာေပသန္႔စင္ေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့တယ္။

ဒီပြဲႀကီးျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးသူမ်ားကေတာ့
ထုိအခ်ိန္က အစုိးရမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးဘဦး၊ 
ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရအဖြဲ႕၏ အႀကီးအကဲျဖစ္သူ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုတုိ႔က
 ကူညီေဆာင္ရြက္တာ၀န္ယူေပးပါတယ္။

သတိုးသီရိသုဓမၼ သူေဌးႀကီး ဆာဦးသြင္ဦးေဆာင္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ ဗုဒၶသာသနာအဖြဲ႕ႀကီးကလည္း တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ကိုယ္စား ပစၥည္းေလးပါးနဲ႔ ေထာက္ပံ့ပူေဇာ္ဘုိ႔ တာ၀န္ယူၾကပါတယ္။
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကေတာ္ ေဒၚျမရီဦးေဆာင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကလည္း 
သံဂါယနာ ေ၀ယ်ာ၀စၥ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အားတက္သေရာ ပါ၀င္ၿပီး
 လုပ္အားဒါနမ်ား လွဴဒါန္းၾကေၾကာင္း သိရပါတယ္။

ဦးႏုတုိ႔ေခတ္ကေနၿပီး ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္အထိ 
ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္ေတြဟာ
ကမၻာ့အလည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ မက်ရႈံးသြားဘုိ႔၊ မေပ်ာက္ကြယ္သြားဖုိ႔
အဓိကအခန္းက႑ကပါ၀င္ေနဆဲပါ။

တကယ္လုိ႔သာ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္ေတြ 
ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆေနခဲ့မယ္ဆုိရင္
ဗုဒၶဘာသာ ကမၻာေျမႀကီးေပၚက ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့ၿပီေပါ့။
ဒီေန႔ဒီေခတ္လုိ တစ္ကမၻာလုံးက ေျပာေျပာေနတဲ့ 
ကမၻာ့ဘာသာႀကီးေလးခုဆုိတဲ့စကားဘယ္ျဖစ္လာႏုိင္မလဲ။
 ကမၻာဘာသာႀကီးသုံးခုလုိ႔ပဲ သုံးႏႈန္းေတာ့မေပါ့။

တကယ္လုိ႔သာ ေရွးေရွးဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္ေတြ 
ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆေနခဲ့လုိ႔ 
ဗုဒၶဘာသာ ကမၻာေျမႀကီးေပၚက ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့ရင္
အခု ဒီစာေရးေနတဲ့အရွင္လည္း ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးဘယ္ျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မလဲ။
ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးျဖစ္ေနေစဦးေတာ့။ 
ဗုဒၶဘာသာဘုန္းႀကီးေတာ့ ျဖစ္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။
အျခားဘာသာရဲ႕ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးဦးျဖစ္ေနေရာေပါ့။
(ဒါမွမဟုတ္၊ အရည္းႀကီးဘုန္းႀကီးျဖစ္ေနေရာေပါ့)

ဒီစာကုိဖတ္ေနတဲ့သူေတြလည္း ဒီလုိပဲေပါ့။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ဘယ္ျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မွာလဲ။

ေနာက္တစ္မ်ဳိးစဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္၊
ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ကာလ ဒီေန႔ေခတ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ငါးပါးသီလက်င့္စဥ္မွသည္ 
သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စတဲ့တရားေတြကုိ
က်င့္ခြင့္၊ ေလ့လာခြင့္ရေနတာဟာ ဒီေန႔ေခတ္ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြ 
ေဟာေျပာျပသေပးေနလုိ႔မုိ႔လား။

ကုိယ့္အဖုိးအဖြားေတြေခတ္တုန္းကေရာ။
သူတုိ႔လည္း သူတုိ႔နဲ႔႔ေခတ္ၿပိဳင္ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္
ငါးပါးသီလ၊ သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စတဲ့တရားေတြကုိ
က်င့္ခြင့္၊ ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ၾကတာေပါ့။

ဆုိေတာ့ကား
မိမိတုိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕ သားသမီးေတြ ေခတ္ေရာက္ရင္ သူတုိ႔ေလးေတြကုိ
ငါးပါးသီလ၊ သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စတဲ့တရားေတြကုိ
ဘယ္သူက ေျပာျပ ေဟာျပေပးမွာလဲ။

ရွင္းပါတယ္။ 
အခုေလာေလာဆယ္ မိမိတုိ႔ရဲ႕ သားသမီးေလးေတြနဲ႔ ရြယ္တူျဖစ္ေနတဲ့
ပရိယတၱိစာသင္တုိက္ အသီးသီးမွာရွိေနတဲ့
ကုိရင္ေလးေတြ ဦးဇင္းေလးေတြက ေျပာျပ ေဟာျပေပးမွာပါ။

ဒါ့ေၾကာင့္မုိ႔ ဘုရားရွင္ရဲ႕တရားေတာ္ေတြကုိ ျပန္လည္ေဖာက္သည္ခ်ေပးေနတဲ့ သံဃာထုအခန္းက႑ ျပတ္မသြားေအာင္၊ ဆက္လက္တည္တံ့ေအာင္
ဗုဒၶဘာသာ၀င္မိသားစုေတြအေနနဲ႔ အသက္ငယ္ရြယ္တဲ့ကုိရင္ေလးပင္ျဖစ္လင့္ကစား
“ဒီကုိရင္ေလးဟာ ဒုိ႔သားသမီးေတြကို ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ေတြကုိ 
ျပန္လည္ေဟာၾကားေပးမည့္ ဆရာေတာ္ႀကီးျဖစ္လာမွာပါလား” လုိ႔ႏွလုံးသြင္းၿပီး
ရုိေသစြာ ဆက္ဆံကာ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္။
ဒါဟာ ဗုဒၶဘာသာကမၻာေျမေပၚက ေပ်ာက္ကြယ္မသြားေအာင္ ေထာက္ပံ့တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။

ဒါေတြကုိ ဘာလုိ႔ဒီေလာက္ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းႀကီး ေျပာေနရသလဲ၊ ေရးေနရသလဲဆုိရင္
သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ အခန္းက႑ဟာ 
ဗုဒၶဘာသာမွာ ဘယ္ေလာက္အေရးပါတယ္ဆုိတာ သိေစခ်င္လုိ႔ပါ။
ဗုဒၶဘာသာ ဒီေန႔အထိေရရွည္ တည္တံ့ျပန္႔ပြါးေနတာဟာ 
ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ လုံ႔လအားေၾကာင့္ ဆုိတာကုိ သိေစခ်င္လုိ႔ပါ။

ဒါ့အျပင္ ဗုဒၶဘာသာဟာ ျမန္မာလူမ်ဳိး ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚမွာ 
အမ်ားႀကီးလႊမ္းမုိးမႈရွိပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံသားအမ်ားစုကုိ ဘာလူမ်ဳိးလဲလုိ႔ေမးရင္ေတာင္
ဗုဒၶဘာသာလူမ်ဳိးလုိ႔ေျဖတဲ့သူေတြကိုေတာင္ အမ်ားႀကီးေတြ႔ဘူး ၾကားဘူးပါတယ္။

ရုိးရာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ၿမိဳ႕ျပအေဆာက္အဦေတြမွာလည္း
ဗုဒၶဘာသာအေငြ႔အသက္ေတြ လႊမ္းမုိးခံရတာပါဘဲ။

ေနာက္ဆုံးကုန္ကုန္ေျပာရရင္ 
ျမန္မာျပည္ယဥ္ေက်းမႈမွာ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈကုိ ပယ္ႏႈတ္လုိက္ရင္
သုညယဥ္ေက်းမႈသာ က်န္မွာပါ။
ျမန္မာနဲ႔ဗုဒၶဘာသာ၊ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာခြဲျခားလုိ႔ မရပါဘူး။ 
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒုိ႔ဘာသာျဖစ္တဲ့ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာတည္းဟူေသာ ရတနာသုံးပါးကုိ
ဒုိ႔ဘာသာ၀င္ေတြက အဓိပၸါယ္ရွိရွိ၊ အႏွစ္အသားပါပါ
ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္။



ဒီလုိ ေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္စုေပါင္းရြတ္ဖတ္တဲ့ ဆ႒သံဂါယနာေခတ္ကေနၿပီး
ယေန႔ေခတ္တုိင္ေအာင္လဲ ျမန္မာနုိင္ငံရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ အခန္းက႑ဟာ
မက်ရႈံးေသးပါဘူး။ အေရးပါတဲ့အခန္းက႑က ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ ပါ၀င္ပတ္သက္ေနဆဲဘဲ။
အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာေရရွည္တည္တန္႔ခုိင္ၿမဲဘုိ႔အတြက္ 
သံဃာေတာ္ေတြဟာ ဆက္လက္ႀကဳိးစားဆဲပဲ။

ျမန္မာ့သမုိင္းထဲမွာ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကုိ ပယ္ႏႈတ္လုိက္မယ္ဆုိရင္
ျမန္မာ့ေျမေပၚမွာ မွီတင္းေနထုိင္ၾကသူေတြရဲ႕ ဘ၀မွာ အႏွစ္သာရဆုိတာ 
ဘာမွရွာလုိ႔ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

ဒါ့ေၾကာင့္ ျမန္မာနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာဆုိတာ ခြဲျခားေကာင္းတဲ့အရာလဲ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္အခါကာလမွာ ငါးပါးသီလမွသည္ သစၥာေလးပါးအသိတရားအထိ
က်င့္ခြင့္သိခြင့္ရေနတာဟာ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ဳိးဆက္ တစ္ဆက္မွတစ္္ဆက္၊
ေခတ္တစ္ေခတ္မွ တစ္ေခတ္ အဆင့္ဆင့္ သင္ယူပုိ႔ခ်လာခဲ့လုိ႔သာ
ျမန္မာႏုိင္ငံကလူေတြ က်င့္ခြင့္ သိခြင့္ရေနၾကတာ။
အရပ္သားလူေတြက ဒီလုိ ဘုရားရွင္အဆုံးအမသာသနာေတာ္ႀကီးျဖစ္တဲ့
ပိဋကတ္ေတာ္ႀကီးေတြကို ေရရွည္ခုိင္ၿမဲတည့္တန္႔ေအာင္ ျပန္႔ပြါးေအာင္ မလုပ္ႏုိင္ဘူး။
မလုပ္ခဲ့ဘူး။ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြပဲ လုပ္ခဲ့ရတာ။

ဒီလုိဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈ၊ က်င့္စဥ္ေတြကုိ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္
ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့သံဃာေတာ္ေတြကို 
ေက်းဇူးတင္လြန္းလုိ႔ ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႔
သံဃာေတာ္ေတြကုိ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ရတယ္။

ဘုရားရွင္ကေတာ့ ပရိနိဗၺာန္စံသြားၿပီ။ 
ဘုရားရွင္ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြကုိ ဘုရားရွင္းရဲ႕ကုိယ္စား
သံဃာေတာ္ေတြက ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တဲ့အတြက္
သံဃာေတာ္ေတြကုိ ေက်းဇူးတင္ရတင္လြန္းလို႔
ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ေနရတာပါ။

ေရႊတိဂုံလုိဗုဒၶဘာသာတုိ႔အထြဋ္အျမတ္ထားတဲ့ေစတီေတာ္ေတြေပၚမွာ
အဂၤလိပ္တုိ႔ ဖိနပ္မခၽြတ္ဘဲ တက္ေရာက္တာကုိ ကန္႔ကြက္တဲ့ကိစၥေလးေတြကမွအစ
ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ေတြဟာ ေရွ႕တန္းက မားမားမတ္မတ္ပါ၀င္ရပ္တည္ခဲ့ပါတယ္။
တကယ္လုိ႔သာ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားက ေမ့ေမ့ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ေနခဲ့ၾကမယ္ဆုိရင္
ဒီေန႔ျမန္မာႏုိင္ငံလူဦးေရမွာ ဗုဒၶဘာသာဦးေရ ဒီေလာက္မ်ားႏုိင္စရာအေၾကာင္းမရွိပါဘူး။
အစၥလာမ္ျဖစ္တဲ့သူကျဖစ္၊ ခရစ္ယာန္ျဖစ္တဲ့သူကျဖစ္ ျဖစ္ကုန္မွာပါ။
ေျပာခ်င္တာကေတာ့ လူမ်ဳိးမေပ်ာက္ေအာင္ ဘာသာသာသနာမေပ်ာက္ေအာင္
ဘုန္းႀကီးေတြ ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ေတြက
အခန္းက႑တစ္ခုကေနပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။

အဂၤလိပ္ေခတ္ကုန္ဆုံးခါနီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္လုပ္ႀကံခံရၿပီး လြတ္လပ္ေရးရလာကာ
ဦးႏုေခတ္ေရာက္လာတယ္ဆုိပါစုိ႔။

Wednesday, April 11, 2012

ဖတ္စရာ မွတ္စရာ (၂၃)


အေရွ႕တုိင္းသားတုိ႔၏ ဒႆနပညာကုိ သင္ၾကားရေသာအခါ
အေနာက္တုိင္း ဒႆႏွင့္ လုံး၀မတူေသာ သေဘာကို ေတြ႔ရေလသည္။

‘အိႏၵိယတုိင္းသားအေတြးအေခၚေတြဟာ ဟိႏၵဴအေတြးေခၚပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊
ဟိႏၵဴမဟုတ္တဲ့အေတြးအေခၚပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ 
ဘုရားသခင္ဖန္ဆင္းရွင္ ဣႆရိယ နိမၼာန၀ါဒပဲျဖစ္ျဖစ္၊
ဘုရားသခင္ ေဂါ့ဒ္ကုိ လက္မခံတဲ့ အနိႆရိယ နိမၼာန၀ါဒပဲျဖစ္ျဖစ္
အားလုံးဟာ လူသားအတြက္ ပတ္၀န္းက်င္ သဘာ၀ေလာကကုိ
ဘယ္လုိ အသုံးခ်ရမလဲ၊ သဘာ၀ေလာကကုိ အသုံးခ်တတ္တဲ့ အသိပညာႏွင့္
ေလာကီအာရုံ ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာေတြကုိ ရရွိေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲ ဆုိတဲ့
အသုံးခ်လုိတဲ့ သေဘာ သက္သက္မ်ဳိး မရွိဘူး။

အေနာက္တုိင္း ဒႆနက 
ဗဟိဒၶေလာက (external world) ကုိသာ စူးစမ္းဖုိ႔ ႀကိဳးစားတယ္။
ဆရာတုိ႔အေရွ႕တုိင္းသား အေတြးအေခၚပညာရွင္ေတြကေတာ့
အျပင္ေလာကကုိထက္ အဇၥ်တၱျဖစ္တဲံ အတြင္းေလာက (internal world) ကုိသာ
ပုိ အေရးထားၿပီး စူးစမ္းခဲ့ၾကတယ္။

အေရွ႕ႏွင့္ အေနာက္ဟာ သဘာ၀အားျဖင့္  ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္သလုိ
အေတြးဒႆနအားျဖင့္လည္း ဆန္႔က်င္တယ္။
လုိရင္းသေဘာမွာ အေနာက္တုိင္းသားမ်ားက 
ေလာကီစည္းစိမ္ ေလာကီခ်မ္းသာကုိ အထင္ႀကီးၿပီး ရွာၾကတယ္။
အေရွ႕တုိင္းကေတာ့ ေလာကီခ်မ္းသာထက္ ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာျဖစ္တဲ့
ခ်မ္းသာစစ္ကုိသာ ပုိတန္ဘုိးထားၿပီး ရွာၾကတယ္။

ေနာက္တစ္နည္းေျပာရရင္
အေနာက္တုိင္းသားေတြက လူ႔ဘ၀တုိးတက္ဖုိ႔အတြက္
အတတ္ပညာ နည္းနာေတြကုိ လုိက္ရွာၾကတယ္။
အေရွ႕တုိင္းသားေတြကေတာ့ 
ဘ၀လြတ္ေျမာက္ေရး (ဆင္းရဲကင္းၿငိမ္းေရး) အတြက္
အက်င့္စရဏ နည္းလမ္းေတြကုိ ရွာၾကတယ္။

ဆန္းလြင္၊ ရတနာသုံးပါးကုိ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္လာသူ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း စာ - ၁၄၄

Tuesday, April 10, 2012

ဘာသာျခားတစ္ဦးအေမး


(ေအာက္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ဘာသာျခားတစ္ဦးက ေမးေသာ ေမးခြန္းမ်ားကုိ
 ထုိသူနားလည္ေအာင္ အရပ္သုံးစကားမ်ားသုံးၿပီး ေျဖဆုိထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။)

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ ဘုရားရွိခုိးရျခင္း၏အေၾကာင္းရင္း
ဘုရားရွိခုိးရျခင္း၏အေၾကာင္းရင္းမွာ ျမတ္စြာဘုရားသည္
ေကာင္းေသာသဘာ၀တရားမ်ား ႏွင့္
မေကာင္းေသာ သဘာ၀တရားမ်ားကုိ ေဟာၾကားေပးခဲ့သည္။ သင္ၾကားေပးခဲ့သည္။
ထုိေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔က ဆရာအျဖစ္မွတ္ယူသည္။
ဆရာအျဖစ္မွတ္ယူကာ ေက်းဇူးတင္သည့္အေနျဖင့္ ရွိခုိးျခင္းျဖစ္သည္။
ျမတ္စြာဘု၇ားကုိ ေၾကာက္၍ ရွိခုိးျခင္းမဟုတ္ပါ။
ရွိမခုိးဘဲ ေနလုိက ေနႏုိင္သည္။
ကိုယ္က်င့္တရားသာ အဓိကျဖစ္သည္။
မိမိကုိယ္တုိင္ ကုိယ္က်င့္တရားေကာင္းမြန္ကာ
ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ လုပ္ေပးဘုိ႔ႏွင့္
ကုိယ့္ပတ္၀တ္က်င္ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ေပးဘုိ႔ အေရးႀကီးသည္။

လြတ္လပ္ေရးရေအာင္လုပ္ေပးေသာ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းမ်ားကုိ
ႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားမ်ားက အုတ္ဂူသုိ႔သြား၍
ေက်းဇူးတင္ အမွတ္ရ ေအာက္ေမ့သည့္အေနျဖင့္ အေလးျပဳၾကသလုိ
ျမတ္စြာဘုရားကုိ ေက်းဇူးတင္သည့္အေနျဖင့္ ရွိခုိးျခင္းသာျဖစ္ပါသည္။

ထုိသုိ႔ရွိခုိးရတြင္ အႀကိမ္ေရ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိပါ။
ရွိခုိးျခင္းထက္ ကုိယ္က်င့္သီလကို ဦးစားေပးေသာ ဘာသာျဖစ္သည့္အတြက္
ကုိယ္က်င့္ ေကာင္းဘုိ႔သာလုိပါသည္။
ကုိယ္က်င့္တရားမေကာင္းပဲ ၂၄ နာရီပတ္လုံး ရွိခုိးေစကာမူ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္သည့္အတြက္
ရွိခုိးျခင္းကုိ ဦးစားမေပးပါ။
သုိ႔ေသာ္ အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့သလုိ ေက်းဇူးတင္သည့္အေနျဖင့္ ရွိခုိးလုိက
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ ခန္႔က ေပၚေပါက္ခဲ့တဲ့ ဘုရားရဲ႕ ဂုဏ္ကုိ အာရုံၿပဳပီး (၁) ႀကိမ္
သူ႔ရဲ႕ တရားေတာ္ကုိ အာရုံျပဳပီး (၁) ႀကိမ္
သူ႔တရားေတာ္ေတြကို မေပ်ာက္ေအာင္ ထိမ္းသိန္းေစာင့္ေရွာက္တဲ့သူေတြရဲ႕ ဂုဏ္ကုိ အာရုံျပဳပီး (၁) ႀကိမ္ စုစုေပါင္း တစ္ခါရွိခုိးျခင္း အမႈျပဳက ဦး (၃) ႀကိမ္ခ်ေလ့ရွိပါသည္။

ရွိခုိးရာတြင္ ေျခ၊ လက္၊ နဖူး၊ တေဒါင္ဆစ္၊ ဒူးတုိ႔ကို ၾကမ္းျပင္ထိေစ၍ ရွိခုိးရပါသည္။ ထုိသုိ႔ ၾကမ္းျပင္ကုိ ထိရျခင္းရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ရွိခုိးသူ၏ မာန္မာနမ်ား ႏွိမ့္ခ်ေစျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ ဥပုသ္ေစာင့္ရျခင္း
ဥပုသ္ေစာင့္ရျခင္း၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ
မေတာ္မတရားလုိခ်င္မႈ ေလာဘ၊
ၾကမ္းၾကဳတ္မႈ ေဒါသ၊
မုိက္မဲေတြေ၀မႈ ေမာဟ တုိ႔ နည္းပါးေအာင္ လုပ္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။
အဆင္းအာရုံ၊ အသံအာရုံ စေသာ ငါးျဖာအာရုံတုိ႔အေပၚမွာ မွီၿပီး မေကာင္းတဲ့ စိတ္ မ၀င္မိေအာင္၊ မျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ႀကဳိးစားျခင္းကုိ ဥပုသ္ေစာင့္ျခင္း ဟုေခၚပါသည္။

ဥပုသ္ကုိ ပုံမွန္အားျဖင့္ လျပည့္ေန႔ႏွင့္ လကြယ္ေန႔မ်ားတြင္ ေစာင့္ထိန္းေလ့ရွိပါသည္။
သုိ႔ေသာ္ မိမိဆႏၵအားေလွ်ာ္စြာ မည္သည့္ေန႔တြင္မဆုိ ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ပါသည္။
အတင္းအက်ပ္ လုပ္ကုိ လုပ္ရမယ္ ဆုိေသာ ဖိအားေပးမႈမ်ဳိး ဗုဒၶဘာသာတြင္ မရွိပါ။ ဗုဒၶဘာသာလမ္းစဥ္သည္ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္ ျဖစ္ပါသည္။

ဥပုသ္ေစာင့္ရာတြင္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားမွာ ေထြေထြထူးထူးမရွိပါ။
ရွစ္ပါးဥပုသ္သီလ၊ ကုိးပါးဥပုသ္သီလ၊ ဆယ္ပါးဥပုသ္သီလစသည္ျဖင့္ ရွိပါသည္။
မိမိအရြယ္ႏွင့္ မိမိအင္အားႏွင့္ မိမိအခ်ိန္နွင့္ကုိက္ညီေအာင္ ဥပုသ္သီလမ်ား ေစာင့္ထိန္းႏုိင္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာအဓိကပြဲသဘင္မ်ားကုိ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားက ခ်မွတ္ခဲ့တာ မဟုတ္ပါ။ ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားက ဗုဒၶဘာသာအမွတ္တရေန႔မ်ားအျဖစ္
သတ္မွတ္ၿပီး က်င္းပၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဥပမာ။ ေမလ လျပည့္ေနတြင္ (Vesak Festival) ၀ိသာခါ ပြဲသဘင္ကုိ က်င္းပပါသည္။
ထုိပြဲသဘင္သည္
ဘုရားရွင္ေမြးေန႔၊ (ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္မည့္သူ ေမြးသည့္ေန႔)
ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ေရာက္သည့္ေန႔၊
ဘုရားကြယ္လြန္ (ပရိနိဗၺာန္စံသည့္) ေန႔တုိ႔ကို ရည္ရြယ္၍ က်င္းပျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦးျဖစ္ဘုိ႔ လုိက္နာရမည့္စည္းကမ္းသတ္မွတ္မထားပါ။
ဗုဒၶဘာသာတြင္ ငါးပါးသီလရွိပါသည္။
ထုိငါးပါးသီလသည္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အတြက္သာ မဟုတ္ပါ။
လူသားတုိင္းအတြက္ျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ဘုရားကို ၾကားဘူးစရာမလုိပါ။
ျမင္ဘူးစရာမလုိပါ။
ရွိခုိးစရာ မလုိပါ။ ဆုိလုိတာက ရွိမခုိးဘဲ ေနလုိက ေနႏုိင္သည္။
ငါးပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းက ထုိငါးပါးသီလေစာင့္ထိန္းသူသည္
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္သြားေပေတာ့သည္။ ငါးပါးသီလေစာင့္ထိန္းသူ ဘယ္သူမဆုိ။
တရုတ္ျဖစ္ျဖစ္၊ နီဂရုိးျဖစ္ျဖစ္၊ အဂၤလိပ္ျဖစ္ျဖစ္ ၊ မြတ္စလင္ျဖစ္ျဖစ္၊
ခရစ္ယာန္ျဖစ္ျဖစ္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းက်ဳိးခံစားရမည္၊ ေစာင့္ထိန္းရက်ဳိး ရရွိမည္၊
ေကာင္းတဲ့ ဘုံဘ၀ ေရာက္မည္။

ငါးပါးသီလ မေစာင့္ထိန္းသူ ဘယ္သူမဆုိ၊
တရုတ္ျဖစ္ျဖစ္၊ နီဂရုိးျဖစ္ျဖစ္၊ အဂၤလိပ္ျဖစ္ျဖစ္ ၊ မြတ္စလင္ျဖစ္ျဖစ္၊
ခရစ္ယာန္ျဖစ္ျဖစ္၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းက်ဳိးခံစားရမည္၊ ေစာင့္ထိန္းရက်ဳိး ရရွိမည္၊
မေကာင္းတဲ့ ဘုံဘ၀ ေရာက္မည္။

ငါးပါးသီလ
(၁) သူတပါးအသက ္မသတ္ရ။
(၂) သူတပါးဥစၥာ မခုိးရ။
(၃) သူတပါး သားမယား စိတ္နဲ႔ေတာင္ မျပစ္မွားရ။
(၄) လိမ္မေျပာရ။
(၅) အရက္၊ ေဆးေျခာက္စတဲ့ မူယစ္ေစတတ္တဲ့အရာ၀တၳဳမွန္သမွ် မသုံးစြဲရ။

ဗုဒၶဘုရားျဖစ္ေပၚရျခင္း၏အေၾကာင္းရင္းမွာ ဆင္းရဲဒုကၡမွ လုံး၀ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ သဘာ၀တရားကုိ သိဘုိ႔ ႀကဳိးစားရင္း ေနာက္ဆုံးသဘာ၀တရားေတြကို သိလာလုိ႔ သိသူ (ဗုဒၶ) ဟု အမည္ရလာျခင္းျဖစ္သည္။
ဗုဒၶဆုိတာ သိသူလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာတုိ႔၏ အဓိကယုံၾကည့္ခ်က္မွာ ကံ၊ ကံ၏အက်ဳိးကုိ ယုံၾကည္ျခင္းျဖစ္သည္။
ဖန္ဆင္းရွင္ ထာ၀ရဘုရားသခင္ကုို မယုံၾကည္။

ေမြးခါစကတည္းက မ်က္စိကန္းလာတဲ့ခေလးေလးေတြ၊ နားမၾကားတဲ့ခေလးေတြ၊
ရုပ္မလွတဲ့သူ၊ ရုပ္လွတဲ့သူ၊ ခ်မ္းသာတဲ့သူ၊ ဆင္းရဲတဲ့သူေတြ
ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိျဖစ္ေနၾကရတာလဲ ဆုိတဲ့ အေၾကာင္းအက်ဳိး သဘာ၀ကုိ
ေလ့လာလက္ခံယုံၾကည္ေသာ ၀ါဒျဖစ္သည္။

ဗုဒၶဘာသာတြင္ အၾကမ္းအားျဖင့္း ဂုိဏ္းႀကီး ၃ ဂုိဏ္းကြဲျပားေနသည္။
ယင္းတုိ႔မွာ
(၁) ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ
(၂) ဟီနယာနဗုဒၶဘာသာ
(၃) မဟာယာနဗုဒၶဘာသာ တုိ႔ျဖစ္သည္။
၁။ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာ
ထုိ႔ေၾကာင့္ေထရဝါဒသာသနာဆုိသည္မွာ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူထားေသာ
တရားေတာ္  မူရင္းအတုိင္း လက္ခံက်င့္သုံးသည္။
ထုတ္ပယ္ျခင္း၊ ျဖည့္စြက္ျခင္းမျပဳ။
ပန္းတုိင္ျဖစ္ေသာနိဗၺာန္သုိ႔ ရုိးရုိးသာမန္ တပည့္အျဖစ္ျဖင့္ က်င့္သုံး၍လည္း ေရာက္ႏုိင္သည္။ ဘုရားျဖစ္ေအာင္ က်င့္ႀကံ၍လည္း ဘုရားျဖစ္ၿပီး ပန္းတုိင္ျဖစ္ေသာနိဗၺာန္သုိ႔ေရာက္နုိင္သည္။
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာကုိ
၁။ ျမန္မာ၊ ၂။ ထုိင္း၊ ၃။ သီရိလကၤာ၊ ၄။ ကေမၺာဒီးယား၊ ၅။ ေလာ-ႏုိင္ငံတုိ႔မွာ
ကုိးကြယ္ေနလ်က္ ရွိၾကသည္။
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာဟူသည္မွာ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္ကုိ
ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္အတုိင္း မျပဳမျပင္၊ မျဖည့္မစြက္၊ မပယ္မႏႈတ္ဘဲ
လုိက္နာက်င့္သုံး သည့္ ဗုဒၶဘာသာကုိ ေခၚဆုိျခင္းသာတည္း။

၂။ ဟီနယာနဗုဒၶဘာသာ
ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာကဲ့သုိ႔ မူရင္းတရား အစစ္အမွန္ေတြကိုလည္း
အတိအက် မလုိက္နာႏုိင္ မဟာယာနေတြေလာက္လည္း ျပဳျပင္ျဖည့္စြက္ပယ္ႏႈတ္ဖုိ႔
မလုပ္ခ်င္ေသာ ဗုဒၶဘာသာကုိ ဟီနယာနဗုဒၶဘာသာဟု ေခၚဆုိသည္။

အခုအခါမွာေတာ့ ၎ဂုိဏ္းတုိ႔သည္ မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာဂုိဏ္းက
မ်ိဳထားျခင္းကုိ ခံလုိက္ၾကရသည္ျဖစ္၍ မဟာယာနအတြင္းမွာ တိမ္ျမဳပ္ၾကကုန္ၿပီး
ေပ်ာက္ကြယ္  သေလာက္ ျဖစ္သြားၾကပါသည္။

ယင္းဂုိဏ္းတုိ႔အား ဟီနယာန=နိမ့္က်သည့္ယာဥ္ဟူ၍ နာမည္တပ္မႈကုိ
မဟာယာနတုိ႔က ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။
ဘီစီ ငါးရာစုခန္႔က စတင္ေပၚ ထြန္းခဲ့သည့္ဂုိဏ္းဟု ဆုိုႏုိင္ပါသည္။

၃။ မဟာယာနဗုဒၶဘာသာ
မဟာယနဂိုဏ္း၏ အဓိကအခ်က္ၾကီးကား ဘုရားေလာင္း၀ါဒပင္ျဖစ္သည္။
လူတိုင္းလူတိုင္း သတၱ၀ါတိုင္းသတၱ၀ါတိုင္း ဘုရားေလာင္းဆုကို ယူရသည္။
ဘုရားေလာင္းျဖစ္ရမည္။ ဘုရားေလာင္းအျဖစ္ႏွင့္ ေလာကကို ကယ္တင္ရမည္။
ပန္းတုိင္ျဖစ္ေသာ နိဗၺာန္သုိ႔ သြားရမည္။

ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူသည့္အတုိုင္း မဟုတ္ဘဲ
ကာလ၊ ေဒသ၊ ပုဂၢလ အစရွိ ေသာ အေျခအေနအရပ္ရပ္တုိ႔ႏွင့္ ကုိက္ညီေအာင္
ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္တုိ႔ကုိ ျပဳျပင္ၿပီး
တပည့္သာဝကအျဖစ္၊ သီးျခားဘုရား (ဘုရားျဖစ္ကာမတၱ) ပေစၥကအျဖစ္ျဖင့္
နိဗၺာန္ကုိမရႏုိင္ဘဲ သမၼာသမၺဳဒၶအျဖစ္ျဖင့္သာ နိဗၺာန္ကုိ ရႏုိင္သည္ဟူ၍
ယူဆသည့္ ဗုဒၶဘာသာကို မဟာယာနဗုဒၶ ဘာသာဟုုေခၚဆုိ သည္။ 
ယခု -တိဘက္၊ ဆိကင္၊ ဘူတန္၊ နီေပါ၊ မြန္ဂုိလီးယား၊ တ႐ုတ္၊ ကုိရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ ဗီယက္နမ္
အစရွိေသာႏုိင္ငံ - တုိ႔မွာမဟာယာနဗုဒၶဘာသာကုိ ကုိးကြယ္ေနၾကသည္။

မွတ္ခ်က္။ ေထရ၀ါဒႏွင့္ ဟီနယာန မတူပါ။

Monday, April 9, 2012

ဖတ္စရာ မွတ္စရာ (၂၂)


လူေတာ္ျဖစ္လုိေသာ္
ဗုဒၶဘာသာစာေပလာအရ လူေတာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္လုိ႔ရင္
၁။ ဓမၼညဴ - ျပႆနာ အေၾကာင္းအရာ တစ္စုံတစ္ခုရဲ႕ ဇစ္ျမစ္ အေၾကာင္းကုိ သိရပါမယ္။
၂။ အတၳညဴ - ျပႆနာ အေၾကာင္းအရာရဲ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ အက်ဳိးတရားကုိ သိရပါမယ္။
၃။ အတၱညဴ - ကုိယ့္ကုိယ္ကို ဘာေကာင္လဲဆုိတာကုိလဲ သိဘုိ႔လုိပါတယ္။
၄။ မတၱညဴ - ကုိယ့္လုပ္ႏုိင္တဲ့ စြမ္းႏုိင္တဲ့ ပမာဏကုိလဲ သိရပါမယ္။
၅။ ကာလညဴ - အခ်ိန္အခါကုိလဲ သိရပါမယ္။ မွန္ကန္တဲ့အခ်ိန္ကုိ သိရပါမယ္။
၆။ ပရိသညဴ - ပတ္၀န္းက်င္အေနအထားကုိလဲ သိေနရမယ္။
၇။ ပုဂၢလညဴ - ေပါင္းသင့္တဲ့သူလား။ မေပါင္းသင့္တဲ့သူလား ခ်င့္ခ်ိန္တတ္ရပါမယ္။

ဒီဃနိကာယ္ ၃၊ ပါ ၂၀၈။ ႒ ၂၂၁။

Sunday, April 8, 2012

ျမန္မာႏွစ္ကူး အထူးသႀကၤန္


ဓမၼမိတ္ေဆြသူေတာ္စင္အေပါင္းတုိ႔ခင္ဗ်ာ....
ကၽြန္ေတာ္မ်ား ကပုန္းဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ 
ႏွစ္စဥ္က်င္းပၿမဲျဖစ္ေသာ 
ျမန္မာႏွစ္ကူးအတာေရသဘင္ပြဲေတာ္
ဒုလႅဘရဟန္းခံပြဲ ႏွင့္
စတုဒိသာေကၽြးေမြးပြဲမ်ားကုိ
တစ္ဖက္ပါအစီအစဥ္အတုိင္း 
ဆင္ယင္က်င္းပမည္ျဖစ္ပါေသာေၾကာင့္
ေစတနာ႐ွင္ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာသူေတာ္စင္မ်ား
လာေရာက္ၾကည္ညဳိသဒၶါပြါးမ်ားႏုိင္ရန္
ေလးစားစြာဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္။

]]]]]
ေနရာ
ကပုန္းေက်ာင္း
No. 19, Jalan 38
Desa Jaya, Kepong 52100, KL
ဖုန္း - ၀၁၇ ၂၄၂၂၃၃၆

အစီအစဥ္
၁၂၊ ၄၊ ၂၀၁၂ (ၾကာသပေတးေန႔)  ညေန ငါးနာရီ
ဒုလႅဘရဟန္းေလာင္းဆံခ်ပြဲ
၁၃၊ ၄၊ ၂၀၁၂ (ေသာၾကာ) 
နံနက္ ၁၀ နာရီ ဒုလႅဘရဟန္းသိမ္ဆင္း
နံနက္ ၁၀း၃၀ နာရီ ပရိသတ္မ်ားဆြမ္းထမင္းျဖင့္ဧည့္ခံ
နံနက္ ၁၁း၃၀ နာရီ သံဃာေတာ္မ်ားအား ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္
မြန္းလြဲ ၁ နာရီ ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေ၀

အလွဴ႐ွင္မ်ား
၁၃၊ ၄၊ ၂၀၁၂ (ေသာၾကာ) ေန႔
အ႐ုဏ္ဆြမ္း ကုိသန္းထြန္းေအာင္၊ မခင္စန္းရိႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား
ေန႔ဆြမ္း မေလးရွားေရာက္ တပ္ကုန္းသားမ်ား
၁၄၊ ၄၊ ၂၀၁၂ (စေန) ေန႔ 
အ႐ုဏ္ဆြမ္း ကုိဟန္ေဇာ္ေဌး၊ မအိအိရွိန္
ေန႔ဆြမ္း ကုိေက်ာ္စြာၿငိမ္း၊ မေလးေလးျမင့္
၁၅၊ ၄၊ ၂၀၁၂ (တနဂၤေႏြ) ေန႔
ကုိေအာင္ေမာ္၊ မစုိး၀င္း
ကုိေမာင္ေမာင္ႀကီး၊ မႏုႏု၀င္း
၁၆၊ ၄၊ ၂၀၁၂ (တနလၤာ) ေန႔
အ႐ုဏ္ဆြမ္း        မေဌး (Selayang)
ေန႔ဆြမ္း - ဦးစုိး၊ ေဒၚေအး (Subang)
၁၇၊ ၄၊ ၂၀၁၂ (အဂၤါ) တစ္ေန႔တာအလွဴရွင္
Selayang ဗုဒၶဘာသာလူငယ္မ်ား 
ၾကြေရာက္လာၾကကုန္ေသာဧည့္ပရိသတ္အေပါင္းတုိ႔အား
မုန္႔ဟင္းခါး၊ မုန္႔လုံးေရေပၚ၊ ၾကာဇံဟင္းခါး၊ ဆြမ္းထမင္းတုိ႔ျဖင့္
တည္ခင္းဧည့္ခံေကၽြးေမြးါမည္။

ကၽြန္ေတာ္မ်ား ကပုန္းေက်ာင္းလူငယ္အဖြဲ႔မွ ဦးစီးက်င္းပတဲ့
ယခုႏွစ္ ျမန္မာႏွစ္ကူး အထူးအစီအစဥ္
အတာသႀကၤန္ မဟာေရသဘင္ပြဲေတာ္
သႀကၤန္ေရ ပက္ဖ်န္းျခင္းမ်ား၊ ၀ါသနာရွင္မ်ား၏ တစ္ကုိယ္ေတာ္သီဆုိမႈ အစီအစဥ္မ်ား၊ 
(လူႀကီး၊ လူငယ္) ယိမ္းအဖြဲ႔မ်ား။ ဒုိးအဖြဲ႔၏ ေဖ်ာ္ေျဖဧည့္ခံမႈမ်ား၊
မယ္ဒလင္သမားမ်ား၏ တီးခတ္မႈႏွင့္ တြဲဖက္သီဆုိမႈမ်ား၊
စတုဒိသာအေကၽြးအေမြးမ်ား စသည္ စသည္တုိ႔ကုိ 
ျမဴးျမဴးၾကြၾကြ စည္စည္ကားကား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ျဖစ္ေစဖုိ႔
ကၽြန္ေတာ္မ်ား စီစဥ္ထားပါသည္။
က်င္းပမည့္ေန႔ရက္။ ။ ၁၅၊ ၄၊ ၂၀၁၂ (တနဂၤေႏြေန႔)
က်င္းပမည့္အခ်ိန္။ ။ နံနက္ ၁၀ နာရီမွာ ညေန ၆ နာရီအထိ
မနက္ (၇) နာရီမွ စ၍ ကပုန္းဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ 
စတုဒိသာအေကၽြးအေမြးစတင္ပါမည္။
စတုဒိသာေကၽြးေမြးလုိသူမ်ား ၀၁၇ ၂၄၂၂၃၃၆ သုိ႔
ႀကိဳတင္စာရင္းေပးသြင္းႏုိင္ပါသည္။
ကုိ၀င္းေရႊႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား သႀကၤန္ထမင္း
Hytex မိသားစု ေရႊရင္ေအး
ကုိေအာင္ဆန္း (Subang) စမူဆာ
Damasara သူငယ္ခ်င္းမ်ား မုံ႔လုံးေရေပၚ
ကုိမြန္ႀကီး+မစုိး၀င္း၊ ကုိေမာင္ေမာင္ႀကီး+မႏုႏု၀င္း ရခုိင္မုန္႔တီ
HONG KEE DIM SUM AMANPURI ေသာက္ေရသန္႔
က်င္းပမည့္ေနရာ
ကပုန္းဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအနီးရွိ တရုတ္စာသင္ေက်ာင္းအတြင္း
ကုိသီဟ - ၀၁၂၂၉၇၀၆၅၅ ။ ကုိေအာင္ေမာ္ - ၀၁၈၂၂၉၉၁၇၃ ။ ကုိေဇာ္မင္းေအာင္ - ၀၁၂၂၃၁၄၄၄၇