Thursday, March 22, 2012

လုိက္ဖက္

ရွင္အရဟံေၾကာင့္ အေနာ္ရထာမင္းဗုဒၶဘာသာကုိ သက္၀င္ယုံၾကည္လာတယ္။
ယုံၾကည္ၿပီးေနာက္ ပုဂံျပည္မွာ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့
အေရးအႀကီးဆုံးအရာေတြကို ထားရွိပူေဇာ္လုိတယ္။
ဒီအတြက္ အေနာ္ရထာမင္း ရွင္အရဟံအထံေတာ္မွ အႀကံေတာင္းတယ္။

ရွင္အရဟံက 
ဘုရား တရား သံဃာရတနာသုံးပါးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့
ဘုရားရတနာအတြက္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္
တရားရတနာအတြက္ ပိဋကတ္သုံးပုံ
သံဃာရတနာအတြက္ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကုိ 
ပင့္ဖိတ္ ထားရွိပူေဇာ္သင့္ေၾကာင္းမိန္႔ပါတယ္။

ဒီမိန္႔ၾကားခ်က္အရ
အေနာ္ရထားမင္းႀကီး ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဓာတ္ေတာ္ရဘုိ႔
သူ႔ရဲ႕သံတမန္ေတြကုိ တရုတ္ႏုိင္ငံ ယူနန္ျပည္နယ္၊
ကေမၺာဒီးယားႏုိင္တုိ႔အထိ ေစလႊတ္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ မရခဲ့ပါဘူး။

တရားရတနာအတြက္ ပိဋကတ္သုံးပုံရဘုိ႔ ရွင္အရဟံရဲ႕ ဇာတိ
မြန္ျပည္နယ္ သထုံၿမိဳ႕ကုိ သံတမန္ေတြေစလႊတ္ၿပီး ေတာင္းခံပါတယ္။

မြန္ျပည္နယ္ကုိ အုပ္စုိးေနတဲ့ မႏူဟာမင္းက 
ေမာက္ေမာက္မာမာနဲ႔ ေျပာဆုိလုိက္လုိ႔
ရရင္ရ၊ မရရင္ခ် မူကုိ စြဲကုိင္ကာ
မရသည့္အဆုံး စစ္တုိက္ၿပီး ပိဋကတ္သုံးပုံကုိ အရယူႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။
သထုံက မြန္ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိလည္း ပင့္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ မြန္ဘုရင္ မႏူဟာမင္းကုိပါ ဖမ္းဆီးၿပီး
ပုဂံေနျပည္ေတာ္ကုိ ေခၚေဆာင္ခဲ့ၿပီး အက်င္းခ်ထားခဲ့တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

ကုိရင္ဘ၀တုန္းက ပုဂံကုိေရာက္ေတာ့ အတူသြားေဖာ္ ပုဂံနယ္သားဦးဇင္းက
ပုဂံ တစ္ေနရာမွာရွိတဲ့ အေဆာက္အဦေအာက္ထပ္ေလးကိုျပၿပီး
“ဒါ မြန္ဘုရင္ မႏူဟာမင္းကုိ အက်ဥ္းခ်တဲ့ေနရာေပါ့” 
လုိ႔ ေျပာျပတာ မွတ္မိေနတယ္။

အဲ့ဒီအက်ဥ္းခ်တယ္ဆုိတဲ့ေနရာနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ 
မႏူဟာဘုရားဆုိတာရွိတယ္။
မြန္ဘုရင္ မႏူဟာမင္း အက်ဥ္းက်စဥ္ အေနာ္ရထာမင္းထံ ခြင့္ပန္ၿပီး
တည္ထားတဲ့ဘုရားလုိ႔ ဆုိပါတယ္။
ပုဂံ ျမင္းကပါ အရပ္မွာပါ။

ဘုရားဂူအတြင္း ေရွ႕ဘက္မွာ ထုိင္ေတာ္မူ ဆင္းတုေတာ္ႀကီးသုံးဆူရွိၿပီး
အေနာက္ဘက္မွာ ေလ်ာင္းေတာ္မူ ဆင္းတုေတာ္ႀကီး တစ္ဆူရွိပါတယ္။
ဆင္းတုေတာ္ႀကီးေတြဟာ ေတာ္ေတာ့ကုိ ႀကီးပါတယ္။
ေစတီဂူအတြင္း ေနရာအျပည့္နီးပါးပါဘဲ။

ဆင္းတုေတာ္ႀကီးဟာ
မလွဳပ္သာ မလွည့္သာသည့္ပမာ က်ပ္က်ပ္တည္းတည္း 
ေနေနရသည့္ပုံပန္းသဏၭာန္ျဖစ္ေနပါတယ္။

ခရီးအတူသြား ပုဂံနယ္သားဦးဇင္းေျပာျပတာက
မြန္ဘုရင္ မႏူဟာမင္းဟာ သူအက်ဥ္းက်ေနစဥ္ ဘုရားေစတီတည္ေဆာက္ၿပီး
သူ႔စိတ္ခံစားခ်က္ကုိ အေနာရထာမင္းသိေအာင္ ျပသသြားတာလုိ႔ ေျပာျပပါတယ္။

ဒီမႏူဟာဘုရားအတြင္းက သပိတ္ႀကီးကလဲ အေတာ္ႀကီးပါတယ္။
ဆင္းတုေတာ္နဲ႔ လုိက္ဖက္ေအာင္ လုပ္ထားတာ ေနမွာေပါ့ေလ။

ဒီေနရာမွာ ျဖဴးၿမဳိ႕နားက ကညြတ္ကြင္းဆုိတဲ့ၿမိဳ႕ေလးမွာရွိတဲ့
ငါးထပ္ႀကီးဘုရားက ဘုရားဆင္းတုေတာ္ႀကီးကုိ သတိရမိတယ္။
ဒီဆင္းတုေတာ္ႀကီးကလဲ အေတာ့္ကုိ ႀကီးတာ။

တစ္ေန႔ ေတာရြာက လယ္သမားတစ္ေယာက္ 
ငါးထပ္ႀကီးဘုရားဆင္းတုေတာ္ႀကီးကုိ လာဖူးသတဲ့။
ဘုရားဖူးရင္း လယ္သမားဆုိေတာ့ လယ္အလုပ္ပဲ စိတ္ေရာက္ေနတာေပါ့။
ပထမဦးဆုံး ဘုရားဆင္းတုေတာ္ႀကီးရဲ႕ လက္ေတာ္ႀကီးကုိ 
လယ္သမား ဖူးေတြ႔ရတယ္။ ျမင္ေတြ႔ရတယ္ေပါ့။

ဒီေတာ့ လယ္သမားက 
“အားပါးပါး၊ လက္ႀကီးက အႀကီးႀကီးပါလား၊ ဒီေလာက္ႀကီးတဲ့လက္ရွိတဲ့သူကုိ ငွားၿပီး
ငါ့လယ္ထဲက စပါးေတြ ရိပ္လုိက္လုိ႔ကေတာ့ ခဏေလးနဲ႔ ၿပီးသြားမွာ” 
လုိ႔ စဥ္းစားတယ္တဲ့။

အဲ့လုိစဥ္းစားရင္း ဆင္းတုေတာ္ႀကီးရဲ႕ လက္ကေန တေျဖးေျဖးနဲ႔ အေပၚေမာ့ဖူးလုိက္ေတာ့
ဆင္းတုေတာ္ ပါးစပ္ႀကီးကုိ ေတြ႔လုိက္ရသတဲ့။ 
ပါးစပ္ကလဲ ခႏၶာကုိ အခ်ဳိးအစားနဲ႔ညီေအာင္ အႀကီးႀကီး လုပ္ထားရတာေပါ့။

ဒီေတာ့ လယ္သမားက
“မျဖစ္ဘူး၊ မျဖစ္ဘူး၊ ဒီေလာက္ႀကီးတဲ့ပါးစပ္နဲ႔ဆုိ 
ငါ့လယ္ထဲက ထြက္တဲ့စပါး သူစားလုိ႔ ကုန္လိမ့္မယ္” 
လုိ႔ ျပန္စဥ္းစားမိျပန္သတဲ့။

လူမ်ား တယ္ခက္ပါလားေနာ္၊ 

ဘုရားဆင္းတုေတာ္ဖူးေနတဲ့အခ်ိန္ေတာင္ 
ကုိယ့္အလုပ္ ကုိယ့္စီးပြါးေရးကို အလြန္အမင္းသတိရေနၾကတယ္။