Sunday, March 18, 2012

ဖတ္စရာ မွတ္စရာ (၅)

(ခႏၱီ - သည္းခံျခင္းဆုိရာ၀ယ္) 
ေကာင္းေသာအရာႏွင့္ေတြ႔လွ်င္လည္း စိတ္မတက္၊
မေကာင္းေသာအရာႏွင့္ေတြ႔လွ်င္လည္း စိတ္မ်က္ပဲ
သည္းခံႏုိင္ရမည္ဟူ၍ အဓိပၸါယ္ရရွိသည္။

ဆုိလုိရင္းမွာ
ေကာင္းေသာေလာကဓံႏွင့္ေတြ႔၍ ေလာဘျဖစ္လွ်င္၄င္း၊
မေကာင္းေသာေလာကဓံႏွင့္ေတြ႔၍ ေဒါသျဖစ္လွ်င္၄င္း၊
ထုိေကာင္း မေကာင္းေသာအာရုံကုိ သည္းခံႏုိင္သည္ မမည္ေခ်။

ေကာင္းေသာေလာကဓံႏွင့္ေတြ႔၍ ေလာဘမျဖစ္မွ၄င္း၊
မေကာင္းေသာေလာကဓံႏွင့္ေတြ႔၍ ေဒါသမျဖစ္မွ၄င္း သည္းခံျခင္းမည္သည္ဟူ၍
ဆုိလုိရင္းအဓိပၸါယ္ထြက္ရွိသည္။

(သည္းခံျခင္းဆုိရာ၀ယ္)
သူတပါးတုိ႔က အျမတ္တႏုိးျပဳလာျခင္းကုိလည္း သည္းခံရမည္၊
မထီမဲ့ျမင္ျပဳလာသည္ကုိလည္း သည္းခံရမည္ဟု အဓိပၸါယ္ယူရမည္ကဲ့သုိ႔ ရွိေနေသာ္လည္း
မထီမဲ့ျမင္မႈ ေစာ္ကားမႈျပဳလာသည္ကုိသာ လူတုိ႔သည္ မခံခ်င္ၾက၊ ေဒါသထြက္တတ္ၾကသည္။
ျမတ္ႏုိးမႈ အရုိအေသျပဳလာသည္ကုိကား မည္သူမွ် မခံခ်င္ဟူ၍ မရွိ၊ 
မည္သူမွ် ေဒါသမထြက္ၾက၊၊
အမ်ားမခံခ်င္ ေဒါသထြက္မည့္အရာကုိ ေဒါသမထြက္ပဲ ခံႏုိင္မွသာလွ်င္
သည္းခံသည္ဟု ဆုိထုိက္သည္။

လယ္တီဆရာေတာ္ႀကီးကမူ မဂၤလသုတ္နိႆယ၌
“ခႏၱီ စ၊ သုခႏွင့္ေတြ႔ေသာ္လည္း စိတ္မတက္၊ ဒုကၡႏွင့္ေတြ႔ေသာ္လည္း စိတ္မပ်က္
အမ်က္မထန္ သည္းခံျခင္း၄င္း” ဟူ၍ အနက္ျပန္ဆုိေတာ္မူသည္။
သမၼာနာ၀မာနကၡေမာ ဟူေသာပါဠိေတာ္ႏွင့္ ညီလွေပ၏။

ဗုဒၶ၀င္၊ ပထမတြဲ