ပညာေရးေလာက လူလိမ္မ်ား (၁)

ေမာင္သာႏုိး

၂၀၀၄ ဇန္န၀ါရီ ၁၉ ထုပ္ Myanmar Times စာေစာင္ထဲမွာ
Student learns hard lesson at foreign school with no teachers ဆုိတဲ့
ေခါင္းစဥ္နဲ႔ သတင္းတစ္ပုဒ္ဖတ္လုိက္ရတယ္။
ေမာင္ျမင့္ေက်ာ္ဆုိတဲ့ မႏၱေလးက သူငယ္ေလးတစ္ဦး ေငြကုန္ေၾကးက်ခံၿပီး
စကၤာပူေက်ာင္းတက္သြားလုိက္တာ ဟုိက် ဆရာမရွိ ဘာမရွိနဲ႔ အညာခံရမွန္းသိၿပီး
တစ္ပတ္နဲ႔ မႏၱေလးျပန္ေရာက္လာပုံ သတင္းပါပဲ။
ျမန္မာျပည္က ေမာင္ျမင့္ေက်ာ္တင္ေတာ့ မဟုတ္။
ဟုိမွာ ဗီယက္နမ္၊ အင္ဒုိနီးရွားစတဲ့ႏုိင္ငံေတြက
အလိမ္ခံေက်ာင္းသားေတြလည္း ေတြ႔ခဲ့ရသတဲ့။
ႏွစ္ေယာက္ခန္းမွာ ေလးငါးေယာက္ ျပြတ္သိပ္ထားတယ္။
ႏုိင္ငံတကာလွည့္ၿပီး ေၾကာ္ျငာကမ္း လိမ္ခဲ့တာကလား။

ေက်ာင္းေၾကာ္ျငာစာအုပ္ကေလးေတြက ေရာင္စုံရုိက္ထားတာ။ လွမွ လွ။
စကားလုံးေတြကလည္း ခန္းနား။ နည္းပညာတုိ႔ စီးပြားေရးပညာတုိ႔၊ ဘာတုိ႔ ညာတုိ႔နဲ႔။
ေက်ာင္းဒါရုိက္တာဆုိသူကလည္း သူ႔ဒရႈိဒလန္ေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ကာ
မႏၱေလးထိ ေရာက္လာ ေဟာေျပာ စည္းရုံးတာ။

စကၤာပူမွ လူလိမ္ေက်ာင္းရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ အဂၤလန္မွာလည္း ရွိ၊
အျခားတုိင္းျပည္ေတြမွာလည္း ရွိတာပါပဲ။
ျမန္မာေက်ာင္းသားႏွစ္ဦး London School of Management ဆုိတာဆီ
ပညာသင္ဖုိ႔ အဂၤလန္သြားလုိက္တာ ဟုိက် ဆရာမရွိ၊ လူမရွိ၊ ကုလားထုိင ္မရွိ၊
ဘာမွ မရွိတာ ႀကဳံခဲ့ရပုံကုိလည္း စာေစာင္ထဲမွာ ေရးထားေသးတယ္။
အဲ့ဒီလုိ ေက်ာင္းတု ေက်ာင္းလိမ္ေတြက ေပါမွ ေပါ။
ဗဟုသုတနည္းပါးသူကလည္း အဂၤလန္ အေမရိကန္ဆုိ အထင္ႀကီးရွာၾကေတာ့တာကုိး။

ျမန္မာျပည္က ပညာေရးေလာကမွာ လူလိမ္ လူညာေတြ ထြန္းကားတာကေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္စဥ္ကတည္းကပါပဲ။
ကၽြန္ေတာ့ ဇာတိၿမိဳ႕စစ္ကုိင္းမွာ  အဂၤလိပ္စကား ဘာမွ မယ္မယ္ရရ တတ္ပုံမရွိတဲ့
လူတစ္ေယာက္က ျမန္မာလုိ အဂၤလိပ္အသံထြက္ပါတဲ့ စာအုပ္ကုိင္ၿပီး
အဂၤလိပ္စကားေျပာသင္တန္းဖြင့္တာကုိ ႀကဳံဖူးတယ္။
ေငြတစ္ဆယ္ (အဲဒီေခတ္က ဒရ၀မ္လစာ) အကုန္ခံတက္ၾကည့္ခဲ့လုိ႔ သိခဲ့ရတာ။

ေနာက္တကၠသိုလ္ေရာက္လာတုိ႔ ဘာသာစုံသင္ခြင့္ရတဲ့ေခတ္မွာ
ခုနစ္တန္းေတာင္ မေအာင္သူက အလြတ္ပညာသင္ေက်ာင္းဖြင့္ၿပီး
ခုနစ္တန္းေအာက္လက္မွတ္ေတြ ေရာင္းစားတာေတြ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။
ေနာက္ဆယ္တန္းစာေမးပြဲ ေမးခြန္းတုေရာင္းစားသူမ်ား၊
ကုိးတန္းေတာင္မေအာင္သူက ဆယ္တန္းမွာ ျမန္မာစာတက္သင္၊
အလားတူအဂၤလိပ္စာတက္သင္လုပ္ေနၾကသူမ်ား။

ၾကာပါၿပီ။ ေမာ္လၿမိဳင္မွာ အဂၤလိပ္စကားေျပာသင္တန္းလာဖြင့္ရာ
ကၽြန္ေတာ့တပည့္တစ္ဦးက သြားတက္လုိက္တယ္။ ၾကာၾကာမတက္လုိက္ရ။
Business ကုိ ‘ဘူးဇီးနက္’ အသံထြက္တာနဲ႔ ထြက္ေျပးခဲ့ရသတဲ့။
ကုိယ္တုိင္ေတာ့ အျခားတစ္ေယာက္ ‘ဘီးဇီးနက္စ္’ လုိ႔ အသံထြက္တာ ၾကားဘူးတယ္။
ရန္ကုန္မွာေတာ့ ဆယ္တန္းအဂၤလိပ္စာသင္တဲ့ ဆရာက
could, would ကုိ ‘ကြတ္လ္ဒ္’၊ ‘၀တ္လ္ဒ္’ စသျဖင့္ ‘လ’ သံ (L သံ) ထည့္ဆုိ
သင္ေနတာ ေတြ႔ရေၾကာင္း သူနဲ႔ တစ္ေနရာတည္း
တြဲသင္ရတဲ့ ရူပေဗဒဆရာက ေျပာျပဘူးတယ္။

အဲဒီလုိ ကုိးတန္းေတာင္မေအာင္တဲ့ ဆရာဆုိသူက ေၾကာ္ျငာထဲမွာေတာ့
သူ႔ကုိယ္သူ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ တန္းစဥ္အဂၤလိပ္စာဂုဏ္ထူးနဲ႔ ရခဲ့တယ္လုိ႔
အရင္က ေၾကာ္ျငာမယ္။ အခုေတာ့ လန္ဒန္၊ ၀ါရွင္တန္ ေခါင္းထဲေပၚလာရာ
တကၠသိုလ္ ႏွစ္ခု သုံးခုက အနည္းဆုံး PhD ရခဲ့ေၾကာင္း
ခပ္တည္တည္ေၾကာ္ျငာမယ္။ သူ႔ေၾကာ္ျငာဖတ္ၿပီး ေျဗာင္ညာရဲတဲ့ သူ႔သတၱိကုိ
ကၽြန္ေတာ္ ေခါင္းနားပန္းႀကီးမိတယ္။
ဘယ္တုန္းကမွ ဆယ္တန္းမေအာင္ခဲ့မွန္း ကၽြန္ေတာ ္ေကာင္းေကာင္းသိသူ
တစ္ဦးအိမ္ ေရာက္သြားရာ ဘြဲ႔၀တ္စုံႀကီးနဲ႔ အခန္႔စား ရုိက္ထားတဲ့ပုံ
ဧည့္ခန္းမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားတာ ေတြ႔ရလုိ႔ အံ့ၾသရေသးတယ္။
သူက စာေပးစာယူ သင္တန္း လုပ္စားေနတာ။

ေနာက္ေတာ့ အဲသလုိ ျမန္မာျပည္မွာ ညာေနက်ပုဂၢဳိလ္နဲ႔
ႏုိင္ငံျခားက လူလိမ္လူညာ သြားတြဲမိေတာ့တာကုိး။
အဲဒီတင္ လန္ဒန္တကၠသိုလ္က ဘာဘြဲ႔၊ ၀ါရွင္တန္ဘယ္တကၠသိုလ္က ညာဘြဲ႔ရမယ္ဆုိတာေတြ
ေၾကာ္ျငာေလာကမွာ တစ္ရွိန္ထုိး ေဖာင္းပြသြားေတာ့တာကလား။
ေသေသခ်ာခ်ာေတာ့ ငယ္စဥ္ကလုိ သြားေရာက္မေလ့လာအား။
ဒါေပမဲ့လုိ႔ ေၾကာ္ျငာၾကည့္လုိက္တာနဲ႔၊
ဒါမဟုတ္ေသးဘူး၊ ညာတာပဲဆုိတာ သိလုိက္တယ္။
ကုိယ္လက္လွမ္းမွီရာကုိေတာ့ ‘ဒါေတြ မယုံၾကနဲ႔၊ လိမ္တာ ညာတာေတြေဟ့’ လုိ႔
သတိေပးမိတယ္။ ႏုိင္ငံျခားက ေက်ာင္းလိမ္ေတြ ဆုိတာက ေပါမွ ေပါ။
Time, Newsweek စတဲ့ သတင္းမဂၢဇင္းေတြမွာကိုပဲ
ဘာဘြဲယူမလဲ၊ MBA လား၊ PhD လား။
ဒီလိပ္စာနဲ႔ ဆက္သြယ္ပါဆုိတာေတြ ေၾကာ္ျငာက႑ထဲ မ်က္စိေနာက္ေလာက္ေအာင္
ေတြ႔ေနရတာကလား။ ဒါေတြကုိ မေတြ႔ဖူးသူက အထင္ႀကီးတာ။
ခု ဒါျမန္မာျပည္ ေရာက္လာတာပါပဲ။
အညွာလြယ္သူေတြကေတာ့
အဟုတ္မွတ္ အလိမ္ခံသြားၾကေလရဲ႕။

ဆက္ရန္….

ဓာတ္ပုံ၊ http://moemaka.com/2011/12/maung-tha-noe/
မေဟသီ၊ ၂၀၀၄၊ ဧၿပီ