Saturday, January 21, 2012

ရတနာ (၁) ေနာက္ဆက္တြဲ


ဒီပုိ႔စ္ဟာ ရတနာ (၁) ပုိ႔စ္ရဲ႕ ေျဖရွင္းခ်က္ပါ။
ရတနာ (၁) ကိုဖတ္ၿပီးမွ ကားေမာင္းတာေတြ ေငြကုိင္တာေတြနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔
အမ်ဳိးမ်ဳိးေ၀ဘန္လြန္းလုိ႔ ျပန္လည္ေရးသားတင္ျပလုိက္ရတာပါ။
ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကုိ ၾကည့္တဲ့ေနရာမွာ (ရတနာ ၁-) ပို႔စ္ထဲမွာ ပါသလုိ 
အခ်ိန္ကာလကုိလည္း  ၾကည့္ရပါမယ္။ 
ေနရာေဒသကုိလည္း ၾကည့္ရပါမယ္။ 
ျမန္မာျပည္က ဘုန္းႀကီးကုိသာ ျမင္လုိ႔ မရပါဘူး။ 
ျမန္မာျပည္က ဘုန္းႀကီးလုိမ်ဳိးပုံစံေတြ သီရိလကၤာမွာလည္း ရွိပါတယ္။ 
ထုိင္းမွာလည္း ရွိပါတယ္။ အေမရိကမွာလည္း ရွိပါတယ္။ 
ဟုိတေလာက အေမရိကေရာက္ျမန္မာဘုန္းႀကီးတစ္ပါး ေျပာတာက 
"'အေမရိကက ဒကာ ဒကာမေတြက 
ကားမေမာင္းတတ္တဲ့ဘုန္းႀကီး၊ ကားမရွိတဲ့ဘုန္းႀကီးဆုိရင္ 
ဆြမ္းစား ကြမ္းစား မပင့္လုိၾကဘူး၊ 
သူတုိ႔ကလည္း အိမ္မွာ ဆြမ္းကပ္ဖုိ႔ ဘုန္းႀကီးကုိ ႀကဳိပုိ႔ လုပ္မေပးႏုိင္ဘူး။ 
ဆုိေတာ့ ႀကိဳပုိ႔လုပ္ေပးစရာ မလုိတဲ့ ကားလည္းရွိတဲ့ ကိုယ္တုိင္ကားလည္းေမာင္းတတ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးကုိပဲ ဆြမ္းစား ကြမ္းစားပင့္ၾကတာ" တဲ့။ 
မေလးရွားႏုိ္င္ငံမွာလည္း ျမန္မာျပည္ကလုိ ဘုန္းႀကီးေတြ ေပါမွေပါ။ 
ဟုိတေလာက ကထိန္ရာသီတုန္းက ပီနန္းကဘုန္းႀကီးေတြကို ကြာလာလမ္ပူမွာရွိတဲ့ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းက ကထိန္ပင့္ေတာ့ 
သူတုိ႔ကားကုိ သူတုိ႔ကုိယ္တုိင္ေမာင္းလာတာပဲ။ 
ဒရုိက္ဘာမရွိဘူးလားလုိ႔ ေမးေတာ့ လခမေပးႏုိင္လုိ႔ မငွားႏုိင္ဘူးလုိ႔ေျပာတယ္။ 
ဆုိေတာ့ သကၤန္း၀တ္တုန္းကေတာ့ သံသရာ၀တ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္လုိလုိ႔ 
နိဗၺာန္ကုိ လုိခ်င္လုိ႔ဆုိၿပီး ၀တ္လာၾကတာပါဘဲ။

ဒါေပမဲ့ မသိစိတ္ရဲ႕ေနာက္မွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ေျပာင္းလဲသြားပါဘီ။ 
ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ေတာထဲသြားၿပီး တရားမက်င့္ဘဲ 
အေမရိက၊ အဂၤလန္၊ စကၤာပူ၊ မေလးရွား၊ ထုိင္းစတဲ့ႏုိင္ငံေတြမွာ ခုိကပ္ၿပီး သာသနာျပဳဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ သီတင္းသုံးေနထုိင္ေနၾကတာပါ။ 
ကုိယ့္ေနရာမွာ မေနပဲ ကမၻာေအးလုိေနရာမ်ဳိးေတြမွာ ဥကၠ႒၊ အက်ဳိးေတာ္ေဆာင္ ၊ အဖြဲ႔၀င္စတဲ့ရာထူးေတြကုိ ယူၿပီး ၿငိမ့္ေနၾကတာပါ။ 
ဒါ ျပစ္မွားၿပီး ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ 
အျဖစ္ကုိ ျမင္သာေအာင္ ေျပာျပတာပါ။ 
ဒီလုိေနေနတဲ့သူေတြကိုလည္း အျပစ္တင္စရာ မလုိပါဘူး။ 
နိဗၺာန္ေရာက္ဖုိ႔မက်င့္ေပမဲ့ ပရဟိတစိတ္ေလးေတြ ေမြးျမဳဳကာ ရပ္ရြာေတြမွာ မူလတန္းေက်ာင္းေလးေတြ ေဆာက္ေပးတဲ့၊ ေဆးခန္းေလးေတြ ဖြင့္ေပးတဲ့၊ စာၾကည့္တုိက္ေလးေတြ တည္ေထာင္ေပးတဲ့ဘုန္းႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ 
ဆုိလုိတာက ဘုန္းႀကီးကုိေတြ႔ရင္ 
နိဗၺာန္ကုိသြားဘုိ႔က်င့္ေနသူ ဆုိတဲ့ေပတံတစ္ခုတည္းနဲ႔ မတုိင္းတာဘုိ႔ပါပဲ။ 
တခါတရံမွာ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ျပည္သူျပည္သားက 
တုိးတက္ခ်င္လုိ႔ လုပ္ခ်င္ကုိင္ခ်င္စိတ္ရွိေပမဲ့ 
အစုိးရဆုိတာႀကီးက ၾကားကခံေနလုိ႔ 
အဆင္မေျပတာကို မေ၀ဘန္ရေတာ့ဘူးလား။ 
ဘုန္းႀကီးအဖြဲ႔အစည္းလည္း အတူတူပါပဲ။ 
ေစတနာေကာင္းဘုိ႔လုိပါတယ္။ 
ဒါကေတာ့ေကာင္းတယ္၊ မွန္တယ္၊ 
ဒါကေတာ့ မေကာင္းဘူး၊မမွန္ဘူးလုိ႔ေျပာဘုိ႔ 
ဘုရားရွင္ကုိယ္တုိင္က တုိက္းတြန္းထားတာ ရွိပါတယ္။ 
ေငြကုိင္တဲ့ကိစၥလည္ ဒီေနရာမွာ တခါတည္း ရွင္းလုိက္ပါရေစ။ 
နိဗၨာန္လုိခ်င္လုိ႔ ျမန္မာဘုန္းႀကီးေတြ အေမရိကမွာ ေနေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ 
မေလးရွားမွာ ေနေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ 
နိဗၺာန္လုိခ်င္ရင္ ေတာထြက္ရမွာပါ။ ေတာထဲမွာ ေနရာမွာပါ။
ေတာထြက္ၿပီး တရားက်င့္ေနတဲ့ ၀ိနည္းေလးစားတဲ့ 
ေငြမကုိင္တဲ့ဘုန္းႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ 
အႀကိမ္ႀကိမ္ ရွိခုိးထုိက္ပါတယ္။ ပူေဇာ္ထုိက္ပါတယ္။ ေလးစားထုိက္ပါတယ္။ 
ဒါက တစ္မ်ဳိးပါ။ 
နိဗၺာန္မလုိခ်င္ေသးပဲ ပရဟိတစိတ္ေပါက္ေနတဲ့ 
ကုိယ့္ႏုိင္ငံက လူမ်ဳိးေတြ အဆင့္အတန္းကုိ ျမွင့္ေပးလုိတဲ့ အေမရိကေရာက္ေနတဲ့ ျမန္မာဘုန္းႀကီးတစ္ပါးအေနနဲ႔ ေငြလုိတယ္။ ေငြကုိယ္ရမယ္။ 
ဒါကုိ အျပစ္လုိ႔ဆုိမလား။ သူ႔ေစတနာက ေကာင္းေနတာကိုး။ 
၀ိနည္းအရေတာ့ ေငြကုိင္တဲ့ဘုန္းႀကီး အာပတ္သင့္တယ္။ 
ပိဋကတ္ဆုိတာ သုံးပုံရွိတယ္။ 
၀ိနည္းတစ္ခုထဲကို ၾကည့္လုိ႔မရပါဘူး။ 
ေငြကုိင္တဲ့ဘုန္းႀကီး ၀ိနည္းပိဋကအလုိ အာပတ္သင့္တယ္။ 
မွန္ပါတယ္။ 
ဒါေပမဲ့ အဘိဓမၼပိဋကအလုိ 
သူမ်ားအက်ဳိးလုိလားၿပီး ေစတနာသန္႔သန္႔နဲ႔ ေငြကိုင္တဲ့ဘုန္းႀကီးမွာ 
ကုသုိလ္စိတ္ေတြ တုိးပြါးေနပါတယ္။ 
ဒါကုိ သေဘာေပါက္ဖုိ႔လုိပါတယ္။ 
ရြာမွာရွိတဲ့ ရြာေက်ာင္းဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက
 ၿခံထြက္ျဖစ္တဲ့ အုန္းပင္က အုန္းသီးကုိ ၾကည့္ၿပီး ေလာဘစိတ္တက္ေနရင္ 
၀ိနည္းအရ အာပတ္မသင့္ပါဘူး။ 
အဘိဓမၼာအရ အကုသုိလ္ျဖစ္ေနပါတယ္။ 
ပုိက္ဆံမကိုင္ပဲနဲ႔ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းၿပီး တစ္ေက်ာင္း 
တုိးခ်ဲ႕ေဆာက္ေနတဲ့ဘုန္းႀကီးလည္း အတူတူပါဘဲ။ 
ေစတနာအေရးႀကီးပါေၾကာင္းေျပာပါရေစ။