Wednesday, November 2, 2011

မဂၤလာအယူအဆ



ေက်ာင္းေတာ္ေရာက္ေတာ့ ဘုရားရွင္ေရွ႕မွာ မတ္တတ္ရပ္ၿပီး
အရွင္ေဂါတမ၊ သုႆာန္မွာ စြန္႔ပစ္ထားတဲ့အ၀တ္ 
ေဆာင္ယူသြားတယ္ဆုိတာ ဟုတ္ပါသလားလုိ႔ေမးတယ္။

ဘုရားရွင္က ဟုတ္တယ္လုိ႔ျပန္ေျပာေတာ့ 
ပုဏၰားႀကီးက
အရွင္ေဂါတမ၊ အဲဒီပုဆုိးအစုံဟာ ၾကြက္ကုိက္ထားတဲ့အတြက္ 
က်က္သေရမဂၤလာမရွိဘူး၊ ဒီအ၀တ္ကုိ သုံးေဆာင္လွ်င္
ပ်က္စီးတတ္တယ္၊ အရွင္တုိ႔မွာ သင္းပုိင္ ဧကသီမရွိလွ်င္ေတာ့
ဒီအ၀တ္ေကာင္းမ်ားကုိ ယူပါ။ 
မဂၤလာမရွိတဲ့ ၾကြက္ကုိက္အ၀တ္ကုိ စြန္႔ပစ္ပါလုိ႔ ေျပာတယ္။

ဘုရားရွင္က
ပုဏၰား၊ ငါတုိ႔ဟာ ရဟန္းျဖစ္တယ္၊ ငါတုိ႔မွာ မဂၤလာအယူမရွိဘူး။
သုႆာန္က အ၀တ္ပင္ျဖစ္ေစ၊ ေရခ်ဳိးဆိပ္က အ၀တ္ပင္ျဖစ္ေစ၊
ခရီးလမ္းအၾကားက အ၀တ္ပင္ျဖစ္ေစ အပ္တယ္။
သင္သည္ကား 
ဤသုိ႔ေသာမဂၤလိကအယူမ်ဳိးကုိ 
ယခုဘ၀မွာသာ ယူသည္မဟုတ္၊ ေရွးဘ၀ကလည္း ယူခဲ့ဘူးတယ္။ 
ေရွးဘ၀ကအထုံ၀ါသနာေၾကာင့္ ယခုဘ၀မွာ ဤသုိ႔ေသာအယူဆုိးကုိ
ယူျခင္းျဖစ္တယ္လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူတယ္။
…….

ေလာကမွာရွိၾကတဲ့ ပုထုဇဥ္ေတြဟာ 
ကိေလသာရဲ႔အေႏွာက္အယွက္ကုိ ခံေနၾကရလုိ႔
ဥာဏ္အျမင္ မသန္႔ရွင္းဘူး။
ျမင္တာ၊ ၾကားတာ၊ ေတြ႔ထိတာေလာက္မွ်သာ သိတတ္ၾကတယ္။
ကြက္ေက်ာ္ျမင္ႏုိင္စြမ္းမရွိၾကဘူး။

ဒါ့ေၾကာင့္ အတိတ္နိမိတ္ေပၚလာခဲ့လွ်င္
ဒီအတိတ္နိမိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္တာကုိးလုိ႔ ယူဆတတ္ၾကတယ္။
အဲဒီအယူအဆကုိ မဂၤလာအယူအဆ (မဂၤလိကဒိ႒ိ) လုိ႔ေခၚတယ္။

အဲဒီမဂၤလာအယူအဆအတြင္းမွာ 
ငလ်င္လႈပ္ျခင္း၊ လၾကတ္ျခင္း၊ ေနၾကတ္ျခင္း၊
ဥကၠာက်ျခင္း၊ အရပ္မ်က္ႏွာမ်ားမွာ မီးေလာင္သလုိျဖစ္ျခင္း၊ 
တိမ္နီျခင္းဆုိတာေတြလည္းပါတယ္။
ေလာကမွာ 
ေနၾကတ္တာ၊ လၾကတ္တာ၊ နကၡတ္ၾကတ္တာ၊ ဥကၠာက်တာ၊
တိမ္နီတာ ဒီငါးပါးကုိ ဥပါဒ္ႀကီးငါးပါးလုိ႔ေခၚတယ္။

ဒါေတြကုိ နိမိတ္ေကာက္ယူၿပီး ေကာင္းက်ဳိးဆုိးက်ဳိးယူဆတာကုိ
(မဂၤလိကဒိ႒ိ) လုိ႔ေခၚတယ္။

ဤမွတပါး အိပ္မက္နိမိတ္ေကာက္တာ၊ 
အေကာင္းအဆုိး က်က္သေရလကၡဏာ နိမိတ္ေကာက္တာ၊
မိန္းမလကၡဏာ၊ ေယာက္က်ားလကၡဏာ၊ 
ကၽြန္မိန္းမ ကၽြန္ေယာက္က်ားလကၡဏာ
သံလွ်က္လကၡဏာ၊ ဆင္ၾကန္အတတ္၊ 
ျမင္းၾကန္အတတ္၊ ႏြားၾကန္အတတ္လကၡဏာ
လက္နက္လကၡဏာ အ၀တ္လကၡဏာအစရွိတဲ့
လကၡဏာအတတ္မ်ဳိးေတြကိုလည္း မဂၤလိကဒိ႒ိလုိ႔ေခၚတယ္။

မဂၤလိကဒိ႒ိဆုိတာ အယူမွန္မဟုတ္ဘူး။
အယူဆိုးမုိ႔ မိစၦာဒိ႒ိ အယူအတြင္းမွာပါ၀င္တယ္။
ဒီမိစၦာဒိ႒ိအယူဆုိးကုိ အမွန္မျမင္တတ္ၾကတဲ့ 
ပုထုဇဥ္အခ်ဳိ႕သာ ယူဆတတ္ၾကတယ္။

တည္ေတာ္ဆရာေတာ္၏ မဂၤလိကဒိ႒ိစာအုပ္မွ