Wednesday, September 21, 2011

ဘုန္းႀကီးအကြဲ အၿပဲ (၃)


ဒီေန႔ေခတ္ ၿမန္မာနုိင္ငံမွာ သံဃာ့ဂုိဏ္းႀကီး ( ၉ ) ဂုိဏ္း ရွိေနတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။
ထုိသံဃာ့ဂုိဏ္းႀကီးမ်ား အမည္နဲ႔ ၿဖစ္ေပၚလာပံုသမုိင္းအက်ဥ္းကုိ
ဖတ္ဖူး မွတ္ဖူးသေလာက္ တင္ျပရရင္

( ၁ ) သုဓမၼာဂုိဏ္း
သိၾကားမင္းႀကီးက ျဖစ္ေပၚလာသမွ် မႈခင္းေတြကုိ 
တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွာရွိတဲ့ သုဓမၼာဇရပ္မွာ ဆုံးျဖတ္ေလ့ရွိသတဲ့။
ဒီအစဥ္အလာကုိ ယူၿပီး ေရွးျမန္မာဘုရင္မ်ားလက္ထဲေတာ္က
သာသနာေရးဆုိင္ရာမႈခင္းမ်ားကုိ 
ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ႀကီးမ်ား စုေ၀းဆုံးျဖတ္တဲ့ေနရာဌာနကုိလည္း
သုဓမၼာလုိ႔ ေခၚတြင္ေစခဲ့တယ္။
ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ႀကီးမ်ား စုေ၀းဆုံးျဖတ္တဲ့ေနရာဌာနကုိ
တက္ေရာက္ခြင့္ရခဲ့တဲ့ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားကုိလည္း
သုဓမၼာ၀င္ဆရာေတာ္မ်ားလုိ႔ ေခၚခဲ့ၾကတယ္။
အဲ့အခ်ိန္တုန္းက ဘာဂုိဏ္းမွမရွိေသးလုိ႔
သံဃာေတာ္မွန္သမွ် သုဓမၼာ၀င္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာပဲ
တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း ရွိေနခဲ့ၾကတာပါ။
မင္းတုန္းမင္းႀကီးလက္ထက္ေရာက္ခါမွ
ေရႊက်င္ဂုိဏ္းခြဲထြက္သြားလုိ႔
ေရႊက်င္ဂုိဏ္း၀င္မဟုတ္တဲ့ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ
သုဓမၼာဂုိဏ္း၀င္သံဃာေတာ္မ်ားလုိ႔ ေခၚတြင္လာၾကတာပါ။

( ၂ ) ေရႊက်င္ဂုိဏ္း
မင္းတုန္းမင္းႀကီးသည္ ၀ိနည္းသိကၡာအလြန္ေလးစား၍ အက်င့္ပဋိပတ္ႏွင့္ၿပည္႔စံုေသာ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး ဦးဇာဂရကုိ အလြန္တရာႀကည္ညဳိ၍ သာသနာပုိင္အၿဖစ္္တင္ေၿမွာက္လုိေသာ္လည္း ေတာင္နန္း မိဖုရားေခါင္စႀကၤာေဒ၀ီ၏ ဆႏၵကုိမလြန္ဆန္နုိင္သၿဖင့္ ေမာင္းေထာင္ဆရာေတာ္ကုိ သာသနာပုိင္ တင္ေၿမွာက္ခဲ့ရသည္။ 

အခါတစ္ပါး ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ဘုရားက 
သာသနာပုိင္ဆရာေတာ္ထံ သြားေရာက္ရာ 
စကားမေၿပာဆုိပဲေနခဲ့သၿဖင့္ ဆရာေတာ္မွ မိမိအားမလုိလားဟု 
သေဘာပုိက္ေတာ္မူခဲ့သည္။ 
ယင္းေနာက္ ၁၂၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ကုိ 
သုဓမၼာဆရာေတာ္မ်ားအမိန္႔ၿဖင့္ သုဓမၼာသုိ႔ ႀကြရန္ဆင့္ဆုိရာ မႀကြဘဲေနသၿဖင့္ သုဓမၼာဆရာေတာ္မ်ားက အတင္းအႀကပ္ေခၚဆုိရန္ ္စီမံရာတြင္ 
မင္းတုန္းမင္းႀကီးက 
ေရႊက်င္ဆရာေတာ္အား သုဓမၼာသုိ႔ ဆင့္ေခၚခြင့္မရွိ၊ 
ေရႊက်င္ဆရာေတာ္လြတ္လပ္စြာ သီတင္းသံုးနုိင္သည္ဟု အမိန္႔ထုတ္ၿပန္ခဲ့သည္။

ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဦးဇာဂရ၏တပည္႔ေနာက္ပါ
သံဃာေတာ္အဆက္ဆက္တုိ႔ကုိ ေရႊက်င္ဂုိဏ္း၀င္ဟု ေခၚဆုိႀကသည္။

( ၃ ) ဒြါရဂုိဏ္းသုံးဂုိဏ္း

သကၠရာဇ္ ၁၂၁၄ ခုႏွစ္တြင္ပဲခူးတုိင္းအုတ္ဖုိၿမိဳ႔မွ 
ဆရာေတာ္အရွင္ဥကၠံသ၀ိမာလာသည္ 
ေရသိမ္၌ ရဟန္းခံၿခင္းကုိ အေႀကာင္းၿပဳ၍ 
အဂၤလိပ္အစုိးရလက္ေအာက္ရွိ 
သုဓမၼာဂုိဏ္း၀င္ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ အၿငင္းပြားခဲ့သည္။ 

အုတ္ဖုိဆရာေတာ္သည္ မိမိတပည့္ရဟန္းမ်ားနွင့္ သီးၿခားဂုိဏ္းခဲြခဲ့သည္။ 
ဘုရားရွိခုိးရာ၌ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံဟူ၍ ရွိခုိးၿခင္းမၿပဳရ၊ 
ကာယဒြါရ၊ ၀စီဒြါရ၊ မေနာဒြါရဟုဒြါရၿဖင့္ ရွိခုိးမွမွန္ကန္သည္ဟု 
အုတ္ဖုိဆရာေတာ္ကဆံုးၿဖတ္သည္။ 
( ယခုေတာ့ ထုိသုိ႔ဘုရားရွိခုိးသည္ကုိ မေတြ႔ရ ေတာ့ပါ။ 
တစ္နုိင္ငံလံုးနီးပါး ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံၿဖင့္သာ ရွိခုိးႀကသည္။)

ဇိနတၱပကာနီက်မ္းၿပဳက်ီးသဲေလးထပ္ဆရာေတာ္ (သုဓမၼာဂုိဏ္း) က 
ကံၿဖင့္ ရွိခုိးမွ မွန္ကန္ေႀကာင္း ၿငင္းခံုႀကသည္။ 
ထို႔ေႀကာင့္ ေအာက္ၿမန္မာနုိင္ငံ၌ အုတ္ဖုိဆရာေတာ္၏ဂုိဏ္းကုိ 
ဒြါရဂုိဏ္း ဟုေခၚႀကသည္။ 
သုဓမၼာဂုိဏ္းကုိမူ ကံဂုိဏ္းဟုေခၚႀကသည္။ 
ေနာက္ပုိင္းတြင္မူ ကံဂုိဏ္းဟုမေခၚေတာ့ပဲ သုဓမၼာဂုိဏ္းဟုပင္ ၿပန္လည္ေခၚႀကသည္။

ယင္းဒြါရဂုိဏ္းသည္ 
(က) အေနာက္ေခ်ာင္းဒြါရ၊ 
(ခ) မဟာဒြါရ၊ 
(ဂ) မူလဒြါရ ဟူ၍ (၃) မ်ဴိး ထပ္၍ ကြဲသြားႀကၿပန္သည္။

Ref: iceland