Monday, August 22, 2011

ဒုိ႔ဘာသာ (၃၁) နိဂုံးပုိင္း



အေစာကေျပာခဲ့သလုိ မင္းတုန္းမင္းႀကီးလက္ထက္မွာ ပဥၥမသဂၤါယနာတင္ပြဲက်င္းပခဲ့ပါတယ္။
သာသနာ အေတာ္ စည္ပင္ျပန္႔ပြါးခဲ့ပါတယ္။
မင္းတုန္းမင္းၿပီးေတာ့သီေပါမင္း။
သာသနာေတာ္တုိးတက္မႈ အရွိန္အဟုန္ေကာင္းတုန္းပါဘဲ။

ေနာက္ အဂၤလိပ္ေတြ ၀င္လာတယ္ပဲ ဆုိၾကပါဆုိ႔။
ဘာသာျခားေတြ ကုိယ့္ႏုိင္ငံတြင္း၀င္လာေတာ့ ရွိရင္းစြဲကုိယ့္ဘာသာကုိ
ေထာက္ပံ့မႈေတြ ေလ်ာ့နည္းလာတာ အမွန္ပါပဲ။

အဲ့ဒီအခ်ိန္ အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အဂၤလိပ္အစုိးရက ဗုဒၶဘာသာကုိ အားမေပးေတာ့
ဘာသာေရးႏုိးၾကားတဲ့သူေတြက တစ္ပုိင္တစ္ႏုိင္အဖြဲ႔အစည္းေတြ ဖြဲ႔ၾကတယ္။
အမိႏုိင္ငံေတာ္က မိမိတုိ႔ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ခဲ့တဲ့ဗုဒၶဘာသာ မေပ်ာက္ပ်က္သြားဘုိ႔၊ 
အမိျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္မွာ ဗုဒၶဘာသာ ေရရွည္တည္တံ့ဘုိ႔၊ ထြန္းကားျပန္႔ပြါးဘုိ႔
ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ေတြဦးေဆာင္ၿပီး အထက္ဗမာျပည္၊ ေအာက္ဗမာျပည္
ဆုိင္ရာဆုိင္ရာေဒသေတြမွာ အဖြဲ႔ဖြဲ႔ကာ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတယ္။

ဒီလုိအဖြဲ႔အစည္းေတြထဲမွာ သံဃသာမဂၢီအဖြဲ႔အစည္းႀကီးဟာ
အင္မတန္ အားေကာင္းခဲ့တယ္။
၁၉၂၀ ျပည့္လြန္ႏွစ္ခန္႔ အဂၤလိပ္အစုိးရအုပ္စုိးစဥ္ 
ဒီသံဃာသာမဂၢီအဖြဲ႔ႀကီးက ဆ႒သဂၤါယနာတင္ဘုိ႔ ေဆာ္ၾသခဲ့ပါေသးတယ္။
အဂၤလိပ္အစုိးရက ဒီကိစၥကို ေခါင္းထဲလုံးလုံး မထည့္ခဲ့ပါဘူး။

တကယ္ေတာ့ အဂၤလိပ္အစုိးရအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့အခ်ိန္မွာကုိက
 ဗုဒၶဘာသာ ပိဋကတ္စာေပႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး
စုိးရိမ္ရမည့္အေျခအေနေရာက္ေနပါၿပီ။

လက္ရွိ ပိဋကတ္စာေပေတြကုိ 
တစ္ဆင့္ ကူးယူတဲ့အခါမွာျဖစ္ေစ၊ ပုံႏွိပ္တဲ့အခါမွာျဖစ္ေစ 
ပုဒ္၊ ပါဌ္၊ အကၡရာ၊ ၀ါက် ခ်ဳိ႕ယြင္းမႈမ်ား တျဖည္းျဖည္း ေပၚေပါက္လာေနပါၿပီ။
 ပုဒ္၊ ပါဌ္မမွန္ အကၡရာခ်ိဳ႕ယြင္းရင္ အဓိပၸာယ္ျပန္ဆုိမႈမွာလည္း လြဲမွားေတာ့တာပါဘဲ။
အဓိပၸာယ္ လြဲမွားပါက သင္ၾကားမႈ ပရိယတိၱေဒသနာမ်ား ပ်က္စီးသြားေတာ့တာေပါ့။
ပရိယတၱိေဒသနာပ်က္စီးသြားရင္ 
ပဋိပတၱိအက်င့္တရားေတြလည္း ဘယ္မွန္ကန္ေတာ့ပါ့မလဲ။
အက်င့္လြဲမွားရင္ ဘယ္လုိလုပ္ ပဋိေ၀ဓလုိ႔ေခၚတဲ့ တရားထူးရႏုိင္ေတာ့မွာလဲ။

ဒီအေရးကုိ ျမင္လုိ႔ ဒီအေရးကုိ စုိးရိမ္လုိ႔ အဂၤလိပ္အစုိးရလက္ထက္မွာ သံဃသာမဂၢီဆရာေတာ္မ်ားက
ဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲက်င့္ပဖုိ႔ လႈံ႔ေဆာ္ေပမဲ့ အခ်ည္းႏွီးသာျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။

၁၉၄၈ ခုနစ္၊ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးခါမွ ဦးႏု၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္မွ
သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ဆႏၵေတာ္ျဖစ္တဲ့ ဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲကုိ က်င္းပႏုိင္ခဲ့တယ္။
ေနရာကေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမၻာ ေအးကုန္းေျမရိွ မဟာပါသာဏလုိဏ္ဂူေတာ္ႀကီးမွာပါ။

ဒီဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲႀကီးကုိ
၁၉၅၄ - ခုနစ္ ေမလ (၁၇) ရက္ေန႔မွာ စတင္က်င္းပၿပီး
၁၉၅၆ -ခုနစ္၊ ေမလ (၂၄) ရက္ေန႔မွာ ေအာင္ျမင္ၿပီးဆုံးပါတယ္။

မႏၲေလးၿမိဳ႔မွ ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက
သဘာပတိဆရာေတာ္အျဖစ္ထမ္းေဆာင္ပါတယ္။ 
အေမး(ပုစ ၦက) ဆရာေတာ္အျဖစ္ 
မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ၿပီး
အေျဖ (၀ိႆဇၨက) ဆရာေတာ္အျဖစ္ 
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူပါတယ္။

ဆ႒သံဂါယနာတင္ပြဲႀကီးသုိ႔ ထုိင္း၊ ကေမၻာဒီးယား၊ေလာ၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတုိ႔မွ ေထရ၀ါဒရဟန္းေတာ္ ၁၄၄-ပါး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ရဟန္းေတာ္ ၂၄၇၃-ပါးတုိ႔က 
၂၄၅-ရက္တုိင္တုိင္ ရြတ္ေတာ္မူၾကပါတယ္။

ထူးျခားတာက ဒီသံဂါယနာတင္ပြဲကုိ 
ေထရ၀ါဒမဟုတ္တဲ့ ဂ်ပန္၊ တိဗက္၊ ဗီယက္နမ္၊ ကုိရီးယား၊ 
ဂ်ာဗားကြၽန္း၊ မေလးကြၽန္း၊ ဆစ္ကင္းျပည္စတဲ့ ႏုိင္ငံတုိ႔မွ 
မဟာယာနဂုိဏ္း၀င္ ရဟန္းေတာ္မ်ားလည္း  ၾကြေရာက္ခ်ီးျမွင့္အားေပးခဲ့ၾကပါတယ္။

ဒီေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္သံဂါယနာတြင္ပြဲမွာ
ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ပိဋကတ္စာေပေတြကုိ
စကၠဴထက္မွာ အကၡရာတင္ၿပီး ပိဋကတ္စာေပသန္႔စင္ေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့တယ္။

ဒီပြဲႀကီးျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးသူမ်ားကေတာ့
ထုိအခ်ိန္က အစုိးရမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ ဦးဘဦး၊ 
ႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရအဖြဲ႕၏ အႀကီးအကဲျဖစ္သူ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုတုိ႔က
 ကူညီေဆာင္ရြက္တာ၀န္ယူေပးပါတယ္။

သတိုးသီရိသုဓမၼ သူေဌးႀကီး ဆာဦးသြင္ဦးေဆာင္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ ဗုဒၶသာသနာအဖြဲ႕ႀကီးကလည္း တုိင္းသူျပည္သားတုိ႔ကိုယ္စား ပစၥည္းေလးပါးနဲ႔ ေထာက္ပံ့ပူေဇာ္ဘုိ႔ တာ၀န္ယူၾကပါတယ္။
၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ကေတာ္ ေဒၚျမရီဦးေဆာင္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကလည္း 
သံဂါယနာ ေ၀ယ်ာ၀စၥ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အားတက္သေရာ ပါ၀င္ၿပီး
 လုပ္အားဒါနမ်ား လွဴဒါန္းၾကေၾကာင္း သိရပါတယ္။

ဦးႏုတုိ႔ေခတ္ကေနၿပီး ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္အထိ 
ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္ေတြဟာ
ကမၻာ့အလည္မွာ ဗုဒၶဘာသာ မက်ရႈံးသြားဘုိ႔၊ မေပ်ာက္ကြယ္သြားဖုိ႔
အဓိကအခန္းက႑ကပါ၀င္ေနဆဲပါ။

တကယ္လုိ႔သာ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္ေတြ 
ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆေနခဲ့မယ္ဆုိရင္
ဗုဒၶဘာသာ ကမၻာေျမႀကီးေပၚက ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့ၿပီေပါ့။
ဒီေန႔ဒီေခတ္လုိ တစ္ကမၻာလုံးက ေျပာေျပာေနတဲ့ 
ကမၻာ့ဘာသာႀကီးေလးခုဆုိတဲ့စကားဘယ္ျဖစ္လာႏုိင္မလဲ။
 ကမၻာဘာသာႀကီးသုံးခုလုိ႔ပဲ သုံးႏႈန္းေတာ့မေပါ့။

တကယ္လုိ႔သာ ေရွးေရွးဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္ေတြ 
ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေပါ့ေပါ့ဆဆေနခဲ့လုိ႔ 
ဗုဒၶဘာသာ ကမၻာေျမႀကီးေပၚက ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့ရင္
အခု ဒီစာေရးေနတဲ့အရွင္လည္း ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးဘယ္ျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မလဲ။
ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးျဖစ္ေနေစဦးေတာ့။ 
ဗုဒၶဘာသာဘုန္းႀကီးေတာ့ ျဖစ္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။
အျခားဘာသာရဲ႕ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးဦးျဖစ္ေနေရာေပါ့။
(ဒါမွမဟုတ္၊ အရည္းႀကီးဘုန္းႀကီးျဖစ္ေနေရာေပါ့)

ဒီစာကုိဖတ္ေနတဲ့သူေတြလည္း ဒီလုိပဲေပါ့။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ဘယ္ျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မွာလဲ။

ေနာက္တစ္မ်ဳိးစဥ္းစားၾကည့္ရေအာင္၊
ဒီေန႔ဒီအခ်ိန္ကာလ ဒီေန႔ေခတ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ငါးပါးသီလက်င့္စဥ္မွသည္ 
သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စတဲ့တရားေတြကုိ
က်င့္ခြင့္၊ ေလ့လာခြင့္ရေနတာဟာ ဒီေန႔ေခတ္ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြ 
ေဟာေျပာျပသေပးေနလုိ႔မုိ႔လား။

ကုိယ့္အဖုိးအဖြားေတြေခတ္တုန္းကေရာ။
သူတုိ႔လည္း သူတုိ႔နဲ႔႔ေခတ္ၿပိဳင္ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္
ငါးပါးသီလ၊ သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စတဲ့တရားေတြကုိ
က်င့္ခြင့္၊ ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ၾကတာေပါ့။

ဆုိေတာ့ကား
မိမိတုိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြရဲ႕ သားသမီးေတြ ေခတ္ေရာက္ရင္ သူတုိ႔ေလးေတြကုိ
ငါးပါးသီလ၊ သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါး၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ စတဲ့တရားေတြကုိ
ဘယ္သူက ေျပာျပ ေဟာျပေပးမွာလဲ။

ရွင္းပါတယ္။ 
အခုေလာေလာဆယ္ မိမိတုိ႔ရဲ႕ သားသမီးေလးေတြနဲ႔ ရြယ္တူျဖစ္ေနတဲ့
ပရိယတၱိစာသင္တုိက္ အသီးသီးမွာရွိေနတဲ့
ကုိရင္ေလးေတြ ဦးဇင္းေလးေတြက ေျပာျပ ေဟာျပေပးမွာပါ။

ဒါ့ေၾကာင့္မုိ႔ ဘုရားရွင္ရဲ႕တရားေတာ္ေတြကုိ ျပန္လည္ေဖာက္သည္ခ်ေပးေနတဲ့ သံဃာထုအခန္းက႑ ျပတ္မသြားေအာင္၊ ဆက္လက္တည္တံ့ေအာင္
ဗုဒၶဘာသာ၀င္မိသားစုေတြအေနနဲ႔ အသက္ငယ္ရြယ္တဲ့ကုိရင္ေလးပင္ျဖစ္လင့္ကစား
“ဒီကုိရင္ေလးဟာ ဒုိ႔သားသမီးေတြကို ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ေတြကုိ 
ျပန္လည္ေဟာၾကားေပးမည့္ ဆရာေတာ္ႀကီးျဖစ္လာမွာပါလား” လုိ႔ႏွလုံးသြင္းၿပီး
ရုိေသစြာ ဆက္ဆံကာ ေထာက္ပံ့မႈမ်ား ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္။
ဒါဟာ ဗုဒၶဘာသာကမၻာေျမေပၚက ေပ်ာက္ကြယ္မသြားေအာင္ ေထာက္ပံ့တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။

ဒါေတြကုိ ဘာလုိ႔ဒီေလာက္ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းႀကီး ေျပာေနရသလဲ၊ ေရးေနရသလဲဆုိရင္
သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ အခန္းက႑ဟာ 
ဗုဒၶဘာသာမွာ ဘယ္ေလာက္အေရးပါတယ္ဆုိတာ သိေစခ်င္လုိ႔ပါ။
ဗုဒၶဘာသာ ဒီေန႔အထိေရရွည္ တည္တံ့ျပန္႔ပြါးေနတာဟာ 
ဆရာေတာ္သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ လုံ႔လအားေၾကာင့္ ဆုိတာကုိ သိေစခ်င္လုိ႔ပါ။

ဒါ့အျပင္ ဗုဒၶဘာသာဟာ ျမန္မာလူမ်ဳိး ျမန္မာႏုိင္ငံအေပၚမွာ 
အမ်ားႀကီးလႊမ္းမုိးမႈရွိပါတယ္။
ျမန္မာႏုိင္ငံသားအမ်ားစုကုိ ဘာလူမ်ဳိးလဲလုိ႔ေမးရင္ေတာင္
ဗုဒၶဘာသာလူမ်ဳိးလုိ႔ေျဖတဲ့သူေတြကိုေတာင္ အမ်ားႀကီးေတြ႔ဘူး ၾကားဘူးပါတယ္။

ရုိးရာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ၿမိဳ႕ျပအေဆာက္အဦေတြမွာလည္း
ဗုဒၶဘာသာအေငြ႔အသက္ေတြ လႊမ္းမုိးခံရတာပါဘဲ။

ေနာက္ဆုံးကုန္ကုန္ေျပာရရင္ 
ျမန္မာျပည္ယဥ္ေက်းမႈမွာ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈကုိ ပယ္ႏႈတ္လုိက္ရင္
သုညယဥ္ေက်းမႈသာ က်န္မွာပါ။
ျမန္မာနဲ႔ဗုဒၶဘာသာ၊ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ဗုဒၶဘာသာခြဲျခားလုိ႔ မရပါဘူး။ 
ဒါ့ေၾကာင့္ ဒုိ႔ဘာသာျဖစ္တဲ့ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာတည္းဟူေသာ ရတနာသုံးပါးကုိ
ဒုိ႔ဘာသာ၀င္ေတြက အဓိပၸါယ္ရွိရွိ၊ အႏွစ္အသားပါပါ
ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳပါတယ္။