Monday, June 27, 2011

အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း (၁)



ဟုိတစ္ေန႔က တ႐ုတ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦးေရာက္လာတယ္။
ဟုိအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္းစပ္စုၿပီး
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ရဲ႔ပန္းတုိင္ျဖစ္တဲ့နိဗၺာန္အေၾကာင္းေမးပါတယ္။

တခ်ိန္တည္းမွာဘဲ
ဒီနိဗၺာန္ကုိ ေရာက္ဖုိ႔ ရဖုိ႔ ခံစားရဖုိ႔ ေတြ႔ႀကဳံရဖုိ႔ ရဟန္းမျဖစ္မေနျပဳရပါသလား။
ဗုဒၶဘာသာ႐ႈေဒါင့္က အိမ္ေထာင္ျပဳမႈအေပၚ ဘယ္လုိျမင္ပါသလဲလုိ႔ ဆက္ေမးပါတယ္။

အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္း ဆုိတာ လူ႔မႈလုပ္ငန္းေတြထဲက လုပ္႐ုိးလုပ္စဥ္တစ္ခုပါ။
ဒီအိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းလုိ႔ေခၚတဲ့
သားမွတ္မွတ္ မယားမွတ္မွတ္ေပါင္းသင္းဆက္ဆံျခင္းဆုိတာ
လူသားမွာ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ပါတယ္။

လူနဲ႔ တိရိစၦာန္ မတူတဲ့ အခ်က္ေတြထဲမွာ
ဒီအခ်က္က အဓိကပါ၀င္တယ္လုိ႔ ဆုိခ်င္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ
ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္နဲ႔ မဆုိင္ပါဘူး၊
အိမ္ေထာင္ျပဳတာ ေကာင္းတယ္၊ အိမ္ေထာင္ျပဳတာ မေကာင္းဘူးလုိ႔ ေျပာလုိ႔မရပါဘူး။

ဒီထက္ရွင္းရွင္းေျပာရရင္
အိမ္ေထာင္ျပဳတာဟာ ဘာသာေရးနဲ႔လုံး၀ မပတ္သက္ပါဘူး။
အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္ မျပဳဘူးဆုိတာ ကိုယ့္ရဲ႕ ပုဂၢဳိလ္ေရး ကိစၥပါ။

လူျဖစ္လာလုိ႔ လူ႔လုပ္႐ုိးလုပ္စဥ္တစ္ခုကုိ လုပ္လုိက္တာပါဘဲ။

ဗုဒၶဘာသာက လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိ အိမ္ေထာင္ျပဳပါလုိ႔လဲ မတုိက္တြန္းပါဘူး။
ဘုန္းႀကီး၊ သီလရွင္၀တ္ပါလုိ႔လဲ မေတာင္းဆုိပါဘူး။

ကုိယ္ျဖစ္ခ်င္ လုပ္ခ်င္တဲ့အရာကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ကာ
ကုိယ္လုပ္တဲ့လုပ္ငန္းက ျဖစ္ထြန္းလာတဲ့ အက်ဳိးဆက္ကုိ
ကုိယ္ကဘဲ တာ၀န္ယူရတာ ဗုဒၶဘာသာပါ။

ဒါေပမဲ့လဲ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ေလာေလာဆယ္က်င့္သုံးေနတဲ့
တစ္လင္ တစ္မယားဓေလ့ထုံးစံ၊ မယားၿပဳိင္ဓေလ့ထုံးစံေတြနဲ႔ပတ္သက္လုိ႔
ဘယ္ဓေလ့ထုံးစံကုိ က်င့္သုံးရမယ္လုိ႔ ဗုဒၶဘာသာစာေပမွာ တိတိပပ မေတြ႔ရေပမဲ့
တစ္လင္တစ္မယားစနစ္ကုိသာ ဦးစားေပးအႀကံျပဳထားတဲ့ သုတၱန္ေတြ အေတာ္ေတြ႔ရပါတယ္။

အိမ္ေထာင္က်ၿပီးသား အမ်ဳိးေကာင္းသား အမ်ဳိးေကာင္းသမီးဟာ
တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦးသစၥာ႐ွိဘုိ႔၊
မိမိလင္ေယာက္က်ား (သုိ႔) မိမိဇနီးမယားမွတပါး
တျခားသူနဲ႔ မက်ဴးလြန္ဘုိ႔၊ မပစ္မွားဘုိ႔ စတဲ့
ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ အႀကံေပးထားတာေတြ ရွိပါတယ္။

ဗုဒၶစာေပတစ္ေနရာမွာ
“ကုိယ့္မိန္းမမွတစ္ပါး တျခားေသာမိန္းမေတြနဲ႔ က်ဴးလြန္ေဖာက္ျပန္တာဟာ
 စီးပြါးေရး လူမႈေရးစတဲ့လုပ္ငန္းေတြအဆင္မေျပမႈရဲ႕  အဓိကတရားခံဘဲ” တဲ့။

ဒါ့ေၾကာင့္
လူသားတုိင္း ခါး၀တ္ပုဆုိးလုိ (ခါး၀တ္ေဘာင္းဘီလုိ)
ခုိင္ၿမဲေအာင္က်င့္ေဆာင္ရမဲ့ငါးပါသီလထဲမွာ
ဒီအိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈမွ ေရွာင္ၾကည္ရမဲ့သီလကုိ ထည့္သြင္းထားတာလုိ႔ ယူဆႏုိင္မယ္။