Sunday, May 22, 2011

ပါဠိဘာသာ


ဘုရားရွိခုိးသည့္အခါ မိမိနားမလည္ေသာ ပါဠိထက္
နားလည္ေသာ ျမန္မာစကားကုိ သုံးကာ
စကားအဓိပၸါယ္၌
စိတ္ကုိ စူးစုိက္စြာ သြင္းလ်က္ ဆုေတာင္းရမည္။

ပါဠိသည္ ဘုရားေဟာ က်မ္းစကားႏွင့္သာ ဆုိင္ေသာ
ဘာသာစကားမဟုတ္။

ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္၌ အရပ္သုံးစကားျဖစ္ရာ
ထုိစကားႏွင့္ပင္ အေကာင္းကုိ ေျပာၾက၏။
ထုိစကားႏွင့္ပင္ ဆုိးယုတ္စြာ ဆဲေရးၾက၏။

ထုိစကားႏွင့္ပင္ ကာလသားသမီးမ်ား ခ်စ္ႀကဳိက္ၾကေလရာ
ပါဠိဘာသာကုိ အသုံးျပဳမွ ျဖစ္သည္ဟု စြဲမွတ္ရန္ အေၾကာင္းမရွိ။

သေဘာအဓိပၸါယ္ကုိ သိေသာ စူးစိုက္ေသာစိတ္သာ ပဓာနျဖစ္ေလသည္။

သုိ႔ျဖစ္၍ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္ဟုေျပာျခင္းထက္
ဘုရားေဟာတရားဟူေသာ စကားက သာ၍ မွန္ေလသည္။

အေၾကာင္းမူကား
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပါဠိကုိ ေဟာသည္မဟုတ္။
တရားကုိထား ေဟာေလရာ ထုိအခါ ပါဠိေခၚ မဂဓဘာသာမွာ
အရပ္သုံးစကားျဖစ္၍ မည္သူမဆုိ နားလည္သျဖင့္
လြယ္ကူေသာေၾကာင့္ ထုိဘာသာစကားကုိ သုံးေတာ္မူေလသည္။

ထုိဘာသာစကားေၾကာင့္ ဘုရားသခင္၏ တရားေတာ္
ယခုတုိင္ တည္သည္မဟုတ္။
ဘုရားေဟာတရားေၾကာင့္ ထုိဘာသာစကားသည္
ယခုတုိင္ တည္ရွိေလသည္။

အကယ္၍ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ထုိဘာသာစကားကုိ အသုံးမျပဳ၊
အျခားဘာသာစကားတစ္ခုခုကုိ အသုံးျပဳေခ်က
ပါဠိဘာသာသည္ ေပ်ာက္ကြယ္ကုန္ေသာ မ်ားစြာေသာ
ေရွးဘာသာစကားမ်ားကဲ့သုိ႔
ကြယ္ေပ်က္၍ သြားေလမလား မသိရေပ။
 လုံးလုံးပင္ မကြယ္မေပ်ာက္ေစကာမူ
ယခုလုိ အေျခက်က် ခုိင္လုံစြာတည္ေနမည္မဟုတ္ေပ။

အခ်ဳိ႔က ပါဠိကုိ ကမၻာဦးစကားဟု ေျပာၾက၏။
ထုိစကားမွာ အထင္ႏွင့္ေျပာျခင္းသာ ျဖစ္ေလသည္။

ပီမုိးနင္း - သုခခ်မ္းသာ စိတ္ပညာမွ