Monday, April 4, 2011

ပဲတင္သံ (၁)


"Ashinindaka သုိ႔ ေလွ်ာက္ထားလႊာ" ဆုိတဲ့ Researcher ဆုိသူေရးတဲ့စာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး
ဒီလုိ တုန္႔ျပန္ၾကပါတယ္။

 Anonymous said...
တပည့္ေတာ္လည္း ဒီ post ေရးသားသူရဲ႕အာေဘာ္ကိုလက္ခံပါတယ္ဘုရား။

 အျဖဴေရာင္ေမတၱာ said...
လူမႈေရးနဲ႔ ဘာသာေရးခြဲျခားျပသြားတဲ့ အျမင္ေလးေတာ့ သေဘာက်ပါ့ ဘုန္းဘုန္း။
ဒါေပမယ့္ ရွိခိုး မရွိခိုးဆိုတာမွာ အ၀တ္အစားေပၚလည္း ထည့္တြက္ရဦးမယ္..
သံဃာေတာ္ဆိုတာ သကၤန္း႐ံုထား၊ ဆံပယ္ထားတာကိုက ၾကည္ညိဳဖြယ္၊ ရွိခိုးထုိက္ဖြယ္ ျဖစ္ေနၿပီလို႔ မွတ္သားဖူးတယ္ဘုရား၊ အဲဒါ ဟုတ္တယ္မွတ္လား ဘုန္းဘုန္း။ :)

Mar said...
သို႔ေသာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြကို
ကိုးကြယ္တယ္ဆိုတာ လူမႈေရးအရေလးစားလို႕မဟုတ္ပါဘူး။
ဘာသာေရးအရ ကိုယ္မက်င့္ၾကံႏိုင္တဲ့၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ အက်င့္ေတြ က်င့္ၾကံေနတဲ့၊
ကိေလသာတရားေတြ အထုိက္အေလ်ာက္ ကင္းစင္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဆိုျပီး ကိုးကြယ္တာပါ။

ဒါကေတာ႔
သံဃံသရဏံ ဂစၦာမိ ကို ေကာင္းေကာင္း သေဘာမေပါက္ေသးတာဘဲၿဖစ္မယ္။
အရွင္ဘုရားတို႔က လူေတြကို သရဏဂုဏ္ သံုးပါးေလာက္ေတာ႔ ေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္ေအာင္းဆံုးမေပးပါဦးဘုရား။

7pm said...
ဒီပိုစ့္ကိုအရမ္းသေဘာက်မိပာတယ္...

ဒဗၺ said...
Mar သုိ႔
သံဃံသရဏံ ဂစၦာမိဆုိတာ ေသာတာပန္ သကဒါဂါမ္ အနာဂါမ္ ရဟႏၱာ ဆုိတဲ့ အရိယာသံဃာေလးရပ္ကုိ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ဆုိလုိတာပါ။
ဒါကုိ နားလည္ဝန္ခံဖုိ႔ေတာ့ လုိအပ္ပါတယ္။

အရဟတၱဓဇျဖစ္တဲ့ သကၤန္းကုိ ရံုလႊမ္းျပီး ရဟန္းအက်င့္ျမတ္ကုိ ေလးေလးစားစား က်င့္ေနတဲ့ သံဃာေတြကုိ ပုထုဇဥ္သံဃာျဖစ္ေစ အရိယာသံဃာျဖစ္ေစ လူဒကာေတြက ရွိခုိးၾက၊ အရုိအေသျပဳၾကပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားကလဲ ေလးစားၾကည္ညိဳဖြယ္ျဖစ္ေအာင္၊ ဆြမ္းခံဘုဥ္းေပးထုိက္သူျဖစ္ေအာင္ က်င့္ၾကံေနထုိင္ရပါတယ္။ ဝိနည္းဆုိတာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပညတ္ခဲ့တာ ျဖစ္ခဲ့အတြက္ ဝိနည္းကုိ သေရာ္ေစာ္ကား ေျပာဆုိခ်င္ရင္ ျမတ္စြာဘုရားေကၽြးတဲ့ဆြမ္းကုိ ဆက္မဘုဥ္းဘဲ ေဒဝဒတ္လုိ သာသနာေတာ္ထဲကေန ထြက္သြားဖုိ႔သာ ရွိပါတယ္။

နဝကမၼ ကိစၥကေတာ့ ဒီေခတ္ကာလမွာ မသံုးမကုိင္ရင္ ဘယ္မွ သြားမရလာမရ.. ဖ်ားနာရင္ေတာင္ ေဆးကုမရ. သီတင္းသံုးရာ ေနရာမွာ ေလာကသဘာဝ ျပႆနာၾကီးငယ္ ၾကံဳရလုိ႔ ေျပာင္းရ ေရႊ႕ရမယ္ဆုိ္ရင္ေတာင္ ဘတ္စ္ကားခမွ မရွိရင္ ဘာမွ လုပ္မရ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ဘတ္စ္ကားခ ေဆးဖုိးဝါးခ.. ဖတ္ရႈ က်က္မွတ္ရမည့္ စာအုပ္စာတမ္း စသည့္ လုိအပ္ခ်က္မ်ားအတြက္ (ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိ ေလးစားရုိက်ိဳးစြာ ပန္ၾကားအသနားေတာ္ျမတ္ခံျပီး) ကုိင္ေဆာင္ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကားေတြ ေလယာဥ္ေတြ ရထားေတြ မေပၚခင္ကေတာ့ သံဃာဆုိ ေလွသမားကလဲ အခမဲ့ပုိ႔ေပး၊ သမားေတာ္ကလဲ အခမဲ့ကုေပးဆုိေတာ့ နဝကမၼ မကုိင္လုိ႔ ရပါတယ္။ ဒီေခတ္လဲ မကုိင္ဘဲ ေတာင့္ခံေနတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ ရွိပါေသးတယ္။ (ထုိအရွင္ျမတ္တုိ႔ကို ေလးစားရုိေသစြာ ကန္ေတာ့လုိက္ပါတယ္ဘုရား။)

ဒါေပမယ့္ ဒီလုိ ေတာင့္ခံေနတဲ့ အရွင္ျမတ္မ်ားကလဲ မကုိင္ႏုိင္တဲ့ သံဃာမ်ားကုိ အျပစ္မတင္ၾကပါဘူး။ ရုိးသားစြာ ဓုတင္ေဆာင္သည့္ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ဓုတင္မေဆာင္ႏုိင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကုိ မကဲ့ရဲ႕သည့္ႏွယ္ ျဖစ္ပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ စံခါနီးမွာ ဝိနည္းငယ္ေတြကုိ ႏႈတ္ႏုိင္ ဖ်က္ႏုိင္ေၾကာင္း ေနာင္အနာဂတ္ကုိ ေမွ်ာ္ျမင္ျပီး မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ေပမယ့္ ဝိနည္းဧတဒဂ္ အရွင္ဥပါလိ၊ ဓုတင္ဧတဒဂ္ အရွင္မဟာကႆပ၊ ဗဟုသုတ လံု႔လ ဥာဏ္ အလုပ္အေကၽြး စတဲ့ ဧတဒဂ္ ငါးခုသခင္ အရွင္အာနႏၵာတုိ႔က လႊတ္ေပးလုိက္ရင္ ဘုရားရွင့္အာဏာကုိ ရဟန္းဆုိးတုိ႔ မရုိမေသျပဳမွာစိုးလုိ႔၊ ဒီလုိရဟန္းမ်ိဳးေတြက ဝိနည္းကုိ သူ႔ထက္ငါ ျပင္ရင္ဖ်က္ရင္ ၾကာရင္ ဝိနည္းဆုိလုိ႔ ဘာတစ္ခုမွ မက်န္ေတာ့မွာစုိးလုိ႔ မျပင္မဖ်က္ မူလအတုိင္းထားဖုိ႔ သေဘာတူညီ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကတာပါ။ ''ငါတုိ႔ကုိ ဝိနည္းစည္းကမ္းေတြနဲ႔ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခဲ့တဲ့ ရဟန္းၾကီးေဂါတမ မရွိေတာ့ဘူး၊ ငါတုိ႔ ေနခ်င္သလုိ ေနလုိ႔ရျပီ'' ဆိုတဲ့ ေၾကြးေၾကာ္သံဟာ ေလာကသနင္း ပရိနိဗၺာန္ စံျပီးျပီးခ်င္း ထြက္လာလုိ႔ အေလာင္းေတာ္ကုိ သျဂိၤဳဟ္ျပီးတာနဲ႔ သံဃာယနာ အျမန္ဆံုး တင္ခဲ့ရပါတယ္။ ဝိနည္းကုိ မျပင္မဖ်က္ မူလအတုိင္းထားဖုိ႔ဆုိတာ ဒီလုိေၾကြးေၾကာ္သူေတြရဲ႕ အႏၱရာယ္ေၾကာင့္ ဆုိရပါမယ္။

 ဒဗၺ said...
Recharcher ရဲ႕ အျမင္ေတြကုိ သာဓုေခၚဆိုသြားပါတယ္။ မွ်တတဲ့ သံုးသပ္ခ်က္ေတြပါပဲ။
တစ္ခုေလးေတာ့ ေရႊဖလားမွာ ေဒါင့္စြန္းပဲ့ေနသလုိ ျမင္လုိက္ရလုိ႔ တရားေတာ္ျမတ္ကုိ ကာကြယ္တဲ့အေနနဲ႔ ေျဖရွင္းလုိပါတယ္။ ဒုကၡသစၥာ ဆုိတာဟာ အဆုိးျမင္ဝါဒ (negative thinking) မ်ား ျဖစ္ေနမလား ဆုိတဲ့ သံုးသပ္ခ်က္ကုိပါ။ ဒါဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့တဲ့ ေလာကရဲ႕ အမွန္တရား (universal truth) ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကံစည္ေတြးေတာရံုအဆင့္ (thinking) မဟုတ္ပါ။
ေလာကဥပမာ ေဆာင္ရရင္ ကမၻာၾကီးကုိ အက္တလာ့စ္ ဘီလူးၾကီးက ထမ္းထားတယ္ဆုိတဲ့ ဂရိဒ႑ာရီကုိ ယံုတဲ့လူေတြက စိတ္ထဲမွာ ဒီအတုိင္းပဲ ပံုေဖာ္ေတြးထင္ထားတယ္ ဆုိပါစုိ႔။ ဒါဟာ သူတုိ႔ထင္ျမင္ခ်က္ Thinking ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကုိ ယုတၱိယုတၱာရွိရွိ အဆုိတင္ႏုိင္ရင္ ဒါဟာ သီအုိရီတစ္ခု ျဖစ္လာႏုိင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ မွန္ကန္ေၾကာင္း သက္ေသမျပႏုိင္ရင္
သီအုိရီတုိင္းဟာ truth မဟုတ္ပါ။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့တ့ဲ ဒုကၡသစၥာဆုိတာက မွန္ကန္ေၾကာင္း လူသားတုိင္းရဲ႕ ဘဝေတြက သက္ေသျပေနပါတယ္။ အဖန္ဖန္ ဇာတိပဋိသေႏၶ ျဖစ္ရျခင္းသည္ ဒုကၡတဲ့.. ထာဝရအသက္ကုိ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေတာင့္တၾကတယ္။ တစ္ခါ ေမြးဖြားျပီးရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မေသေတာ့တဲ့ (ဘယ္ေတာ့မွ ထပ္ထပ္မေမြးရေတာ့တဲ့) ထာဝရဘံုတစ္ခုမွာ ေနခ်င္တယ္။ ဒီလုိဘံုမ်ိဳး အနႏၱစၾကဝဠာရဲ႕ ဘယ္ေနရာမွာမွ မရွိဘူး။ သံသရာမွာ က်င္လည္ေနသေရြ႔ ေမြးဖြားျခင္းနဲ႔ ေသျခင္းကုိ ေရွာင္လုိ႔ မလြတ္ႏုိင္ဘူးဆုိတာ ျမတ္စြာဘုရား ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့တဲ့ အမွန္တရားပါ။ ဒီအမွန္တရားဟာ ျမတ္စြာဘုရားက ဒုကၡလုိ႔ မမိန္႔ခဲ့ဦးေတာ့ လူသားေတြအတြက္ ဧရာမ ဒုကၡၾကီးပါပဲ။ ဇာတိပဋိသေႏၶ ဆုိတာ ဘဝေဟာင္းပ်က္လုိ႔ ဘဝသစ္ကုိ ေရႊ႔ရတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကုိယ္တပ္မက္တဲ့ ဘဝေတြ ပ်က္ျပီးရင္းပ်က္ ေသျပီးရင္း ေသေနရမွာ ဘယ္လုိလားႏုိင္မလဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအမွန္တရားဟာ ဒီလုိျဖစ္ေစလုိ႔ ျမတ္စြာဘုရား တီထြင္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘဲ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့တဲ့ ေလာကနိယာမ ျဖစ္ပါတယ္။ အဆုိးျမင္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ အမွန္ကုိ အမွန္အတုိင္း ျမင္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
အုိရျခင္းသည္ ဒုကၡတဲ့။ ဒါဟာ ဒုကၡလုိ႔ လူေတြ မယူဆရင္ ပါးေရနားေရေတြ တြန္႔တာေလ်ာ့ေအာင္ ပလတ္စတစ္ဆာဂ်ရီနဲ႔ ခြဲစိတ္၊ အေရျပားတင္းေအာင္ ေဆးထုိး၊ ဆံပင္ျဖဴကုိ ေဆးဆုိးနဲ႔ သူတုိ႔ ဘာလုိ႔ ေငြကုန္ခံ လုပ္ေနၾကမလဲ။

နာရျခင္းသည္ ဒုကၡတဲ့။ ဒါကုိ ဒုကၡလုိ႔ ျမင္လုိ႔ အနာကင္းက်န္းမာေအာင္ အားကစားလုပ္ၾက၊ အစားအစာကုိလဲ healthy food ဆုိတာကုိ ေရြးစားၾက၊ ဆီေရွာင္ၾက အအီအဆိမ့္ေရွာင္ၾက ဆုိတာေတြ ေခတ္စားေနတာေပါ့။ နာရျခင္းဟာ သုခသာဆုိရင္ ဒါေတြ ဘယ္လုပ္ေနစရာလုိလဲ။
ေသျခင္းသည္ ဒုကၡတဲ့။ ဒီဒုကၡကုိ ဘုရားရဟႏၱာေတြ မေၾကာက္ေပမယ့္ ပုထုဇဥ္ အင္မတန္ေၾကာက္ပါတယ္။ ေသစကား ၾကားရရင္ ေနာက္တာေတာင္ သည္းမခံႏုိင္ဘဲ ေဒါသထြက္ၾကတဲ့သူေတြဟာ ဒီဒုကၡကုိ သိပ္ေၾကာက္လုိ႔ေပါ့။
ခ်စ္ေသာသူတုိ႔ႏွင့္ ေကြကြင္းရျခင္းသည္ ဒုကၡတဲ့။ ဒါဟာ အဆုိးျမင္ဝါဒပါ၊ ဒုကၡမဟုတ္ပါဘူးလုိ႔ သက္ေသျပခ်င္ရင္ေတာ့ သူတကယ္ခ်စ္ျမတ္ႏုိးသူနဲ႔ ကြဲလုိ႔ ဝမ္းသာလံုးဆုိ႔ျပီး ထကေနသူကုိ ရွာျပီး သက္ေသျပရပါလိမ့္မယ္။
မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူတုိ႔ႏွင့္ အတူတကြ ေနရျခင္းသည္ ဒုကၡတဲ့။ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္သခင္ ရွာေဖြေတြ႔ရွိခဲ့တာ မွန္လုိက္တာ။ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူႏွင့္ အတူတကြ ေနရျခင္းဆင္းရဲဆုိတာ ေတာ္ရံုလူကုိ ရူးသြားမတတ္ သတ္ေသခ်င္မတတ္ကုိ ဆုိးပါတယ္။
ခံဖူးျပီးသားသူေတြ သိပါလိမ့္မယ္။

လုိ၍ မရျခင္းသည္ ဒုကၡ တဲ့။ ဒီထက္မွန္တာ ရွိေတာ့မလား။ လုိတာ ဘာမွမရရင္ ေပ်ာ္လုိက္တာ ေပ်ာ္လုိက္တာဆုိျပီး ဘယ္သူ ဝမ္းသာလံုးဆို႔ေနမွာလဲ။
ခႏၶာကုိ ရျခင္းသည္ ဒုကၡတဲ့။ ခႏၶာငါးပါးဆုိတဲ့ ရုပ္နာမ္အစုကုိ ရလုိ႔ စကၠန္႔မလပ္ မျမဲျခင္းတရားေတြ ဖိစီးႏွိပ္စက္ခံေနရတာ။ မျမဲျခင္း အနိစၥသေဘာကုိ တစ္စကၠန္႔ရဲ႕ ကုေဋတစ္သိန္းပံု တစ္ပံုေလး ရပ္ေပးပါ ေျပာလုိ႔ေတာင္ မရဘူး။ စိတ္ေစတသိက္ေတြက တစ္စကၠန္႔ (မ်က္စိတစ္မွိတ္၊ လွ်ပ္တစ္ျပက္)ကုိ အၾကိမ္ေပါင္း ကုေဋတစ္သိန္းေက်ာ္ speed နဲ႔ ျဖစ္ျပီး ခ်ဳပ္ပ်က္သြားလုိ႔။ ကုိယ့္စ်ာပနအသုဘသဘင္ကုိ အလုိမရွိတဲ့ လူသားေတြဟာ ကုိယ့္ရုပ္နာမ္ကုိ စကၠန္႔တုိင္း အၾကိမ္ေပါင္း ကုေဋခ်ီျပီး အသုဘခ်ေနရတာ မသိၾကလုိ႔ပါ။ သိရင္ ''ဒါဟာ ဒုကၡမဟုတ္ဘူး၊ သုခပဲ၊ ငါမက္ေမာလွတဲ့ရုပ္နာမ္ေတြ စကၠန္႔တုိင္း ပ်က္စီးျပီးရင္း ပ်က္စီးေနတယ္၊ ေပ်ာ္စရာ ခ်မ္းသာသုခၾကီးပဲ'' ဆုိျပီး ဘယ္သူ ေၾကြးေၾကာ္ႏုိင္မွာလဲ။
ဒါေတြဟာ ဒုကၡမဟုတ္ဘူး၊ သုခ လုိ႔ သက္ေသျပႏုိင္ရင္ေတာ့ ဒုကၡသစၥာဆုိတာ အဆုိးျမင္တယ္ဆုိတဲ့ ထင္ျမင္ခ်က္ကုိ လက္ခံပါတယ္။

သူေတာ္ေကာင္းမိတ္ေဆြ researcher အေနနဲ႔လဲ ရတနာသံုးပါးကုိ ေလးစားၾကည္ညိဳသူဆုိတာ ေရးတဲ့စာမွာ အထင္အရွား ေတြ႔ေနရပါတယ္။
ဘုရားရွင္ရဲ႕ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ျမတ္ကုိ လံုးဝမမီႏုိင္ေပမယ့္ မိမိရဲ႕ စြမ္းႏုိင္သမွ်ေသာ နာယူမႈ၊ က်င့္ၾကံမႈအားနဲ႔ ဘုရားရွင္ကုိယ္စား၊ တရားေတာ္ျမတ္ကုိယ္စား ေျဖရွင္းတာကုိ ၾကည္ျဖဴမယ္လုိ႔ ယူဆပါတယ္။
သာသနာကုိ ဆက္လက္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးႏုိင္ပါေစ။

Soon said...
ဒိဗၺ သို႔
http://www.ashinkusala.com/2011/03/blog-post_14.html
http://www.ashinkusala.com/2011/03/blog-post_28.html
ေလ့လာပါဦး။