Monday, November 29, 2010

ထင္မိထင္ရာ (၄)


 အမၺပါလီ

ထုိေခတ္ထုိအခါက လိစၦ၀ီမင္းမ်ား သေဘာထားမႀကီးမႈေၾကာင့္
အတၱႀကီးမားမႈေၾကာင့္
ခပ္ရုိင္းရုိင္းေျပာရရင္ အေ၀မတည့္မႈေၾကာင့္
အမၺပါလီအမ်ဳိးသမီး ျပည့္တန္ဆာဘ၀သုိ႔ေရာက္သြားရတယ္။
အမၺပါလီကုိ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ခုိင္းၿပီး သူေမြးခဲ့တဲ့ေနရာျဖစ္တဲ့
(သူ႔ကုိေတြ႔ခဲ့တဲ့ေနရာျဖစ္တဲ့) သရက္ၿခံကုိလဲ လက္ေဆာင္အျဖစ္ အပုိင္စားေပးလုိက္တယ္တဲ့။

လူတုိင္း သူနဲ႔မေပ်ာ္ပါးႏုိင္ေအာင္ သူနဲ႔ေပ်ာ္ပါးခေၾကးေငြကုိ
အျမင့္ႀကီးသတ္မွတ္လုိက္တယ္။
အဲ့ဒီေခတ္အဲ့ဒီအခါတုန္းက သူနဲ႔တစ္ခါေပ်ာ္ပါးလုိရင္ အသျပာတစ္ရာေပးရသတဲ့။
အဲ့ဒီေခတ္ အဲ့ဒီအခ်ိန္က ေငြအသျပာတစ္ရာဟာ အေတာ္တန္ဘုိးႀကီးဆုိဘဲ။
အသျပာတစ္ရာဟာ အင္မတန္ျမင့္တဲ့ေစ်းႏႈန္းလုိ႔ဆုိတယ္။
အေျခခံလူတန္းစား အလယ္အလတ္တန္းစားေတြ
အနားမသီႏုိင္တဲ့ေစ်းႏႈန္းလုိ႔ဆုိတယ္။

အဲ့ဒီေခတ္ အဲ့ဒီအခ်ိန္က ေငြအသျပာတစ္ရာကို
ျမန္မာေငြေၾကးနဲ႔ေတာ့ ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး မစဥ္းစားနဲ႔ေပါ့။
ျမန္မာေငြဆုိလုိ႔ ျမန္မာျပည္က ေလာေလာလတ္လတ္ေရာက္လာတဲ့
သူငယ္ခ်င္း ဆရာေတာ္တစ္ပါးက ျမန္မာေငြေၾကးအေၾကာင္း တစ္စြန္းတစ္စေျပာျပတယ္။
ျမန္မာျပည္မွာ ျမန္မာေငြ အလြန္ေဖာင္းပြေနေၾကာင္း၊
ေဖာင္းပြေနတယ္ဆုိေပမဲ့ လူအမ်ားစုလက္ထဲမွာေတာ့ ေဖာင္းပြမေနေၾကာင္း၊
ေဖာင္းေတာ့ ေဖာင္းပြေနေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ေငြစကၠဴေတြကလဲ ညစ္ပတ္စုတ္ျပတ္ေနလုိ႔
ပလတ္စတစ္အိပ္ေလးေတြနဲ႔ ထည့္ၿပီး သုံးေနရေၾကာင္း၊
ဒီလုိအဆင့္အထိေရာက္ေနေပမဲ့
လူအမ်ားစုဟာ နားလည္မႈေပးၿပီး ညစ္ေပစုတ္ေထးေနတဲ့
ေငြစကၠဴလဲလွယ္သုံးစြဲတဲ့အေပၚမွာ
အခ်င္းခ်င္း မၿငိဳျငင္ မညည္းညဴၾကေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။

ဆက္ေျပာတာက
ဒီလုိ အေျခအေနမ်ဳိးမွာ
အိမ္တစ္အိမ္မွာ မိခင္တစ္ဦးက ၂၀၀ တန္ေငြစကၠဴအသစ္တစ္ရြက္ကုိ
သူ႔ခေလး ေက်ာင္းသြားခါနီး မုန္႔ဘုိးထုတ္ေပးတာ
ေငြစကၠဴအတုႀကီးထုတ္ေပးရမလား ဆုိၿပီး
မိခင္ လုပ္သူကုိ ျမည္တြန္ေတာက္တီး ျပန္လည္ေျပာဆုိေၾကာင္း
ေငြစကၠဴအသစ္ကုိ ေငြစကၠဴအစစ္မထင္ေတာ့ေၾကာင္း
သူငယ္ခ်င္းက သူေတြ႔ခဲ့တဲ့ သူၾကားခဲ့တဲ့
ျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေငြစကၠဴဗဟုသုတကုိ ျဖန္႔ျဖဴးပါတယ္။

ရွိေစေတာ့။
အမၺပါလီဟာ ျပည့္တန္ဆာပင္ျဖစ္လင့္ကစား
ဘုရားရွင္ကုိ အင္မတန္ၾကည္ညိဳတယ္။ ရုိေသကုိင္း႐ွဳိင္းတယ္တဲ့။

တစ္ေန႔
ဘုရားရွင္နဲ႔သံဃာေတာ္မ်ား ေ၀သာလီၾကြလာတာတယ္။
အမၺပါလီရဲ႕ သရက္ၿခံထဲမွာ သီတင္းသုံးေနထုိင္ေနတယ္။

ဒီသတင္းရေတာ့
အမၺပါလီ ဘုရားရွင္ထံ ခ်က္ခ်င္း ထသြားတယ္။
တရားေတာ္မ်ားနာၾကားတယ္။
ေနာက္ေန႔အတြက္ အဆင္ေျပမယ္ဆုိရင္ ဆြမ္းကပ္လုိေၾကာင္း
တစ္လက္စတည္း ေလွ်ာက္ထားလုိက္တယ္။
ဘုရားရွင္ကလဲ အမၺပါလီရဲ႕ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကုိ လက္ခံလုိက္ပါတယ္။
အမၺပါလီ အေတာ္ေလးကို ၀မ္းသာသြားတယ္။

အမၺပါလီလုိပဲ လိစၦ၀ီမင္းသားေတြလဲ ဘုရားရွင္ ေ၀သာလီျပည္ေရာက္လာၿပီး
သရက္ၿခံထဲမွာ သီတင္းသုံးေနေနတယ္ဆုိတာသိရေတာ့ သြားၾကတယ္။

အမၺပါလီလုိပဲ လိစၦ၀ီမင္းသားေတြကလဲ ဘုရားရွင္ကုိ
ေနာက္ေန႔အတြက္ ဆြမ္းကပ္လုိေၾကာင္း ေလွ်ာက္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ျပည့္တန္ဆာမ ျဖစ္တဲ့ အမၺပါလီက အရင္ေလွ်ာက္ၿပီးသားျဖစ္လုိ႔
လိစၦ၀ီမင္းသားေတြ ကပ္မဲ့ဆြမ္းကို ျငင္းဆုိလုိက္ပါတယ္။

စဥ္းစားၾကည့္ရင္
ျပည့္တန္ဆာမ ကပ္မဲ့ဆြမ္းနဲ႔ မင္းညီမင္းသားေတြကပ္မဲ့ဆြမ္း
မင္းညီမင္းသားေတြကပ္မဲ့ဆြမ္းက ပုိေကာင္းေလာက္ပါတယ္။
ဖြယ္ဖြယ္ရာရာပုိျဖစ္ေလာက္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အရင္ေလွ်ာက္တဲ့သူကုိ ဘုရားရွင္ ဦးစားေပးခဲ့ပါတယ္။
မ်က္ႏွာႀကီးရာ ဟင္းဖတ္မပါခဲ့ပါဘူး။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕တပည့္သား သံဃာေတြျဖစ္တဲ့
ကုိယ္တုိ႔တေတြက ဘုရားရွင္က်င့္သုံးခဲ့သလုိ
ဘုရားရွင္နည္းတူ က်င့္သုံးသင့္ပါတယ္။

လိစၦ၀ီမင္းသားေတြ ဘုရားရွင္ကုိလဲ ပင့္လုိ႔မရေရာ၊
အမၺပါလီေနာက္ကုိ လုိက္ၾကပါတယ္။
မနက္ဖန္အတြက္ သူတုိ႔ဘဲ ဘုရားရွင္နဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြကုိ
ဆြမ္းကပ္ပါရေစလုိ႔ အမၺပါလီကုိ ေျပာပါတယ္။
ဒါကုိ အမၺပါလီ လက္မခံပါဘူး။

အသျပာတစ္သိန္းေပးပါ့မယ္၊ မနက္ဖန္ သူတုိ႔ဘဲ ဆြမ္းကပ္ပါရေစလုိ႔
လိစၦ၀ီမင္းသားတုိ႔က အမၺပါလီကို ေငြနဲ႔ စည္းရုံးျပန္ပါတယ္။
မရပါဘူး။ အမၺပါလီရဲ႕ ေစတနာသဒၶါတရားက ခုိင္မာျပတ္သားပါတယ္။
ခပ္ျပတ္ပတ္ေျပာဆုိၿပီး ေမာင္းထုတ္လုိက္ပါတယ္။

ကုတ္ကုတ္ ကုတ္ကုတ္နဲ႔ထြက္သြားၿပီး
ဇိတမွ ၀တ ေဘာ အမၺကာယာ -
ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ ဒီတစ္ခ်ီေတာ့ ငါတုိ႔ကုိ မိန္းမသားက အႏုိင္ယူသြားၿပီကြ လုိ႔
ေျပာဆုိကာ ထြက္ခြါသြားၾကတယ္။

ဒီေနရာမွာ သတိျပဳမိတာက
မ်က္ႏွာႀကီးရာ ဟင္းဖတ္မပါတတ္တဲ့
 ဒုိ႔ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ထူး၀ိေသသကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။

ေနာက္ ဘုရားရွင္ကုိ ဆြမ္းကပ္ခြင့္ရဘုိ႔အေရး
ေငြအသျပာတစ္သိန္းႀကီးမ်ားေတာင္ ေပးၿပီး
အမၺပါလီထံက ေတာင္းဆုိခဲ့တဲ့ လိစၦ၀ီမင္းညီမင္းသားတုိ႔ရဲ႕
ဘုရားရွင္အေပၚ ေစတနာ သဒၶါတရားထက္သန္ပုံကိုလဲ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ခါေပ်ာ္ပါးခ အသျပာ တစ္ရာရတဲ့
ျပည့္တန္ဆာအမၺပါလီ၊
အသျပာတစ္သိန္းေပးတာေတာင္
ဘုရားရွင္နဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြကုိ ဆြမ္းကပ္ဖုိ႔အခြင့္အေရး
လက္လႊတ္ အဆုံး႐ႈံးမခံႏုိင္သူ။

ၿခဳံၾကည့္လုိက္ရင္
အားလုံးဟာ ခ်ီးက်ဴးစရာ စံျပပုဂၢဳိလ္ေတြခ်ည္းဘဲ။

အမၺပါလီအတြက္ ဒါတင္မကပါဘူး။
အမၺပါလီဟာ ဘုရားရွင္ကို အလြန္ၾကည္ညိဳသူျဖစ္လာၿပီး
သူ႔သရက္ၿခံထဲမွား ေက်ာင္းေဆာက္လွဴဒါန္းပါတယ္။
အလွဴေရစက္ လက္နဲ႔မကြာ ျဖစ္လာပါတယ္။

ေနာက္ပုိင္း အမၺပါလီမွာ သားတစ္ေယာက္ထြန္းကားပါတယ္။
အဲ့ဒီသားေတာ္လဲ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ ရဟန္းေဘာင္ေရာက္လာပါတယ္။
သားေတာ္ရဟန္းရဲ႕ ေဟာေျပာျပသမႈေၾကာင့္
မယ္ေတာ္အမၺပါလီ ရဟန္းမ ၀တ္ျဖစ္လာပါတယ္။
ေနာက္ဆုံးတရားဘာ၀နာ အားထုတ္ရင္း
ရဟႏၱာမႀကီးျဖစ္သြားပါတယ္။

တုိေတာင္းလွတဲ့ တခဏတာဘ၀ေလးမွာ
ျမန္ဆန္ႀကီးမားလြန္းတဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြ
ေတြ႔ခဲ့ရတဲ့အမၺပါလီဘ၀ကုိ ေတြးမိသလုိ ေရးမိတာပါ။