Friday, November 12, 2010

သူ႔သေရာ္


မေန႔က ဘက္စုံမြမ္းမံ ဆိုတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ပုိ႔စ္တစ္ခုတင္ျဖစ္ပါတယ္။
အထက္ေဖာ္ျပပါ Logo နဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ေရးေနတဲ့ 
http://mrmrt.blogspot.com
 ဘေလာ့ဂ္ရွင္ အရွင္အာစာရ က ေအာက္ေျခ Comment မွာ
ဒီလုိသေရာ္ၿပီး ဒီလုိေဆာ္ထားပါတယ္။
ေက်းဇူးပါ။

အရွင္အာစာရ said...

စာၾကည့္တိုက္ မထားတာက စာသင္သားေတြ စာၾကည့္တိုက္သြားေနရင္
ရုပ္တြက္တို႔ သရုပ္ခြဲတို႔ အာေဘာေဖာ္တို႔ ဥာသ္ေကာက္တို႔
ဘာတို႔ညာတို႔ မလုပ္ျဖစ္မွာစိုးလို႔၊
အဲဒါေတြ ဘာေတြညာေတြ အားနည္းသြားမွာစိုးလို႔ ထင္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက မလိုအပ္ဘူးထင္လို႔
(ရုပ္တြက္တို႔ သရုပ္ခြဲတို႔ အာေဘာ္ေဖာ္တို႔ ဥာသ္ေကာက္တို႔
ဘာတို႔ညာတို႔က ပိုအေရးႀကီးတယ္ထင္လို႔)၊
ေနာက္တစ္ခုက စရိတ္မတတ္ႏိုင္လို႔ (မြဲလို႔) ထင္ပါတယ္။

မိတၱဴကူးစက္လည္း မ၀ယ္ႏိုင္လို႔ ေနမွာပါ။ မီးမလာတာလည္း ပါမွာေပါ့။

စာသင္ခန္းမထားတာလည္း မတတ္ႏိုင္လို႔ (ေျမႀကီးပဲ တတ္ႏိုင္တာမို႔၊
လွဴမယ့္ဒကာေတြက စိတ္မ၀င္စားလို႔၊
ေနာက္ၿပီး အလွဴခံမယ့္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြကလည္း စိတ္မ၀င္စားလို႔) ထင္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခု ျဖစ္ႏိုင္တာက စာခ်ဆရာေတာ္ေတြကိုယ္တိုင္က
စာသင္သား တပည့္ေတြ ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ ၀တ္အဲကုန္းၿပီး
စာ၀ါလိုက္ေနတာကို ၾကည့္ၿပီး ပီတိျဖစ္ေနၾကပံုရပါတယ္။

စာ၀ါခ်ိန္တစ္နာရီအတြင္းမွာ ဘုန္းေတာ္ေနလထြန္းလင္းေတာက္ပတဲ့
ရွင္ဘုရင္ႀကီးလိုလို၊ ေရႊဇီးကြက္ႀကီးလိုလို အေပၚစီးက ေနခြင့္ရတာကိုး။
တပည့္ေတြရဲ့ ေလးစားရိုက်ိဳးမႈကို ဘာသာျပန္လြဲေနၾကပံုရပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ ဘက္စံုမြမ္းမံရအံုးမွာ။ လာမယ္ ၾကာမယ္။
ၾကာခ်င္သေလာက္ ၾကာပါလိမ့္မယ္။
ၾကာခ်င္သေလာက္ ၾကာစမ္းပါေစ။