Saturday, October 2, 2010

လကၤာ၀ီကၽြန္း (၁)


၂၈၊ ၉၊ ၂၀၁၀ အဂၤါေန႔ က လကၤာ၀ီကၽြန္းကို ခရီးထြက္ျဖစ္တယ္။
ဘာရယ္လုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ 
ဘာမွ အစီအစဥ္မရွိပဲ ခရီးထြက္ျဖစ္တာ။

Petaling Jaya မွာ ေနေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးဦးဥတၱမ က
သူ႔တရုတ္ဒကာ (ဟင္းရြက္ေရာင္းတဲ့သူ)
ကားအေဟာင္း (Second Hand) တစ္စီး၀ယ္ထားေၾကာင္း
အဲ့ကားေလးနဲ႔လကၤာ၀ီသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။
မေရာက္ဖူးလုိ႔ ကားအဆင္ေျပမယ္ဆုိရင္ လုိက္ခ်င္ေၾကာင္းေျပာတာနဲ႔
အဆင္ေျပတာနဲ႔ပဲ လုိက္ျဖစ္သြားတယ္။

ဟင္းရြက္ေရာင္းတဲ့သူ၀ယ္ထားတဲ့ကားက မာစီဒီး ပါ။
ျမန္မာျပည္က လုပ္ငန္းရွင္ႀကီးမ်ားစီးေနတဲ့
ကားထက္ေတာင္ ေကာင္းေနေသးတယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။
အင္း၊ စဥ္းစားၿပီး ကုိယ့္ႏုိင္ငံကုိ သတိရမိလုိ႔ မရွိၿပဳံးၿပဳံးမိပါေသးတယ္။


မနက္ ၈ နာရီ ၁၅ မိနစ္မွာ စထြက္တယ္။
Ipoh ၿမိဳ႔နားက Pandai Remis ဆုိတဲ့
ပင္လယ္ကမ္းေျခရြာျဖစ္တဲ့ တံငွာရြာေလးကုိ
၁၀ နာရီခြဲေလာက္မွာ ေရာက္တယ္။
(Pandai ဆုိတာ ျမန္မာလုိ ကမ္းေျခတဲ့)
အဲ့ရြာမွာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္တစ္ပါး သီတင္းသုံးသာသနာျပဳေနတယ္။
အဲ့မွာ ေန႔ဆြမ္းစားတယ္။

ရြာေလးလုိ႔သာေျပာရတယ္၊
အင္တာနက္က အစ ဘာညာ သာရကာ အကုန္ရွိတယ္။

အဲ့ရြာမွာ သီတင္းသုံးေနတဲ့ဆရာေတာ္ေလးက ေျပာတယ္၊
ျမန္မာျပည္မွာလဲ ဒီနုိင္ငံမွာလုိ ေတာရြာေလးေတြမွာေရာ
အင္တာနက္တုိ႔ ဘာတုိ႔ရရင္ အဆင္ေျပမွာတဲ့။
အင္တာနက္တုိ႔ ဘာတုိ႔ရွိရင္
ဘုန္းႀကီးေတြ ေတာရြာေတြမွာ ေပ်ာ္လာၿပီး
ေတာရြာေတြရဲ႕ ဗုဒၶဘာသာအေျခအေန
အခုထက္ ပုိတုိးတက္လာႏုိင္တယ္တဲ့။
အခုေတာ့ ဘုန္းႀကီးေတြ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလးလုိ ၿမဳ႔ိႀကီးေတြမွာပဲ ေပါမ်ားေနတာတဲ့။


သူ႔အဆုိအရ ေတာရြာေတြမွာ အင္တာနက္သုံးလုိ႔ရေအာင္
လုပ္ေပးႏုိင္မယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ တျခားတျခားေသာ
ပညာေရး၊ စီးပြါးေရးတုိးတက္ဖုိ႔ အေၾကာင္းတရားသက္သက္မဟုတ္ပဲ
ဗုဒၶဘာသာတုိးတက္ဖုိ႔ အေၾကာင္းတရားလည္း ျဖစ္ေၾကာင္း
ေျပာခ်င္တာ တူပါရဲ႕။

ဒီအိပ္မက္မ်ဳိးေတာ့ မမက္ခ်င္ေသးပါဘူး။
ရန္ကုန္လုိ မႏၱေလးလုိ ၿမဳိ႔ႀကီးေတြမွာေတာင္
အင္တာနက္ speed က အေတာ္ေႏွးတယ္လုိ႔ သိရတယ္။

ဒီဆရာေတာ္ေလးေနတဲ့ တံငွာရြာေလးက ေတာရြာေလးဆုိေပမဲ့ အေတာ္သာယာတယ္။
အဲ့ဒီရြာေလးမွာ ထား၀ယ္၊ ေကာ့ေသာင္း၊ ရခုိင္ျပည္နယ္ ကမ္းရုိးတမ္း
စတဲ့ေနရာက လူေတြ ငါးရာေလာက္ရွိတယ္တဲ့။
ဒီငါးရာေလာက္ေသာလူေတြအတြက္
သာေရး၊ နာေရးကိစၥေတြကုိ သူေဆာင္ရြက္ေပးေနရသတဲ့။
 သူမေရာက္ခင္တုန္းကဆုိရင္ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ေယာက္
ကြယ္လြန္လို႔ သရဏဂုံတင္တဲ့အခါ
ငါးပါသီလဆုိတတ္တဲ့သူက ေရွ႕ကတုိင္ေပးၿပီး မဆုိတတ္တဲ့ က်န္တဲ့သူမ်ားက
ေနာက္က လုိက္ဆုိၿပီး သရဏဂုံတင္ျခင္းအမႈကိစၥျပဳလုပ္ရေၾကာင္း၊
တခါတေလ ငါးပါးသီလေတာင္ ဆုိတတ္တဲ့သူ မရွိလုိ႔
တရုတ္နည္းနဲ႔ ေသဆုံးသူေတြကုိ သၿဂဳိဟ္လုိက္ရတာ ရွိေၾကာင္း
ဆရာေတာ္ေလးက ဆက္လက္ေျပာျပပါတယ္။

၁၁ နာရီခြဲေလာက္မွာ အဲ့ဒီေတာရြာေက်ာင္းေလးမွာ ေန႔လည္စာ ဆြမ္းဘုန္းေပးျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာဒကာ ဒကာမတခ်ဳိ႕က ကပ္တဲ့ဆြမ္းပါ။
တံငွာလုပ္ရင္း အားရင္ အားသလုိ ကုသုိလ္ယူတတ္တဲ့ ေရႊျမန္မာဗုဒၶဘာသာေတြကုိ
ေတြ႔လုိ႔ ၾကည္ႏူးမိပါတယ္။


ဆြမ္းစားၿပီး ပီနန္ကုိ ခရီးဆက္ပါတယ္။
ပီနန္ မေရာက္ခင္ Lunas Hermitage ကုိ ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။
Lunas Hermitage ဆုိတာက
ပီနန္ကြ်န္းဘက္ကုိ မကူးခင္ ဒီဘက္ကမ္းမွာ တည္ရွိတဲ့
Butterworth ဆုိတဲ့ၿမိဳ႔ေလးက နာရီ၀က္ေလာက္ ကားစီးၿပီး သြားရတဲ့
Lunas ဆုိတဲ့ၿမိဳ႔မွာ တည္ရွိတဲ့ တရားရိပ္သာတစ္ခုပါ။
မဟာစည္ၾသ၀ါဒခံ ရိပ္သာတစ္ခုျဖစ္တယ္။

မဟာစည္မုခ္ဦးႀကီးနဲ႔။ အဲ့ဒီမုခ္ဦးဖြင့္ပြဲတုန္းက အဂၤလိပ္လုိ တရားေဟာေပးဘုိ႔
အဲ့ရိပ္သာမွာ သတင္းသုံးေနတဲ့ ဆရာေတာ္က ပင့္လုိ႔ အရင္ ေရာက္ဖူးတယ္။
အခု တစ္ေခါက္ အဲ့ဆရာေတာ္ ဗမာျပည္ျပန္ေရာက္ေနၿပီလုိ႔ သိရတယ္။
ဆရာေတာ္အသစ္ျဖစ္တဲ့ မဟာစည္သာယာကုန္းဆရာေတာ္နဲ႔
ရုပ္ရွင္မင္းသားရဲေအာင္ရဲ႕ ေယာက္ခမျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ တျဖစ္လဲ
ေဒါက္တာ ဦးသုနႏၵတုိ႔ကုိ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။

နာရီ၀က္ေလာက္ ဟုိေျပာဒီေျပာ ေျပာၿပီး
ပီနန္းကုိ ခရီးဆက္တယ္။ ညေန ၇ နာရီေလာက္ေရာက္တယ္။
ပီနန္းဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ တန္းတုိးတာပဲ။

ပီနန္းဆရာေတာ္ကုိ ၂၀၀၀ ခုနစ္ စာသင္သားဘ၀တုန္းက
သီဟုိဠ္ကေန အလည္သြားခုိက္ ပထမဆုံး ေတြ႔ဘူး စကားေျပာဘူးတယ္။
ေနာက္ ၂၀၀၂ ခုနစ္တုန္းက တစ္ႀကိမ္။
၂၀၀၄ ခုနစ္က တစ္ႀကိမ္။
အဲ့ေနာက္ မေတြ႔ျဖစ္ေတာ့ဘူး။
အခုတစ္ႀကိမ္ေတြ႔လုိက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီး အေတာ္က်သြားတယ္ဆုိတာ
သတိျပဳလုိက္မိတယ္။ သိပ္မသြက္ေတာ့ဘူး။


ပီနန္းေက်ာင္းမွာ တစ္ညအိပ္ၿပီး ေနာက္ေန႔မနက္ ၈နာရီ ၁၅ မိနစ္မွာ
လကၤာ၀ီကၽြန္းကုိ ဘုတ္သေဘၤာနဲ႔ ခရီးဆက္ျဖစ္တယ္။