Saturday, September 4, 2010

ပိဋကတ္ဆုိတာကုိ နားလည္ၾကည့္ျခင္း (၁)


ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ဆုိတာ
ျမတ္စြာဘုရားသက္႐ွိထင္ရွားရွိစဥ္အခါတုန္းက
ကၽြတ္တမ္း၀င္မဲ့ (၀ါ) ေဟာလုိ႔အဆင္ေျပမဲ့သူေတြဆီကုိ
ျမတ္စြာဘုရားအေရာက္သြားၿပီး ေဟာခဲ့ ေျပာခဲ့တာေတြကုိ ေျပာတာ။
သာ၀တၳိၿမဳိ႕ သြားေဟာလုိက္၊
ရာဇၿဂဳိဟ္ၿမဳိ႕ သြားေဟာလုိက္။
ကပိလ၀တ္သြားေဟာလုိက္၊
ေ၀သာလီသြားေဟာလုိက္၊
ေနရာအႏွ႔ံ သြားေဟာရတာ။
တစ္ေနရာနဲ႔ တစ္ေနရာ အေ၀းႀကီး။
ဟုိေနရာသြား ဟုိအေၾကာင္းေဟာလုိက္၊
ဒီေနရာသြား ဒီအေၾကာင္းေဟာလုိက္၊
လင္က်င့္၀တ္ေဟာလုိက္၊
မယားက်င့္၀တ္ေဟာလုိက္
႐ွင္ဘုရင္ကုိ ႐ွင္ဘုရင္တုိ႔က်င့္၀တ္ေဟာလုိက္
ရဟန္းေတြ အေနအထုိင္မတတ္လုိ႔ ဆုံးမလုိက္
ေနရာေဒသအသီးသီးမွာ႐ွိတဲ့
ပုဂၢဳိလ္အသီးသီးကုိ
အေၾကာင္းအရာ အသီးအသီး ေဟာရတာ။
ႏွစ္ေပါင္းေလးဆယ့္ငါးႏွစ္ေတာင္ ၾကာသြားတယ္။
ဒီလုိနဲ႔
ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံခါနီးေတာ့ ၀မ္းနည္းေသာကေရာက္ေနတဲ့အာနႏၵာကုိ ေခါင္ထားၿပီး
ေယာ ေ၀ါ အာနႏၵ ဓေမၼာစ ၀ိနေယာစ ေဒသိေတာ ပညေတၱာ၊
ေသာ မမစၥေယန သတၳာ လုိ႔မိန္႔တယ္။
အဓိပၸါယ္က
အာနႏၵာ၊ မင္းတုိ႔တေတြကုိ
ဓမၼ (တရား) ကိုလည္း ေဟာခဲ့ၿပီးၿပီ၊
၀ိနယ(ေနနည္းထုိင္နည္း စည္းကမ္း နည္းလမ္း) ကိုလည္း ပညတ္ခဲ့ၿပီးၿပီ၊
ငါကြယ္လြန္ရင္ အဲဒီဓမၼနဲ႔ ၀ိနယဟာ
မင္းတုိ႔ဆရာျဖစ္မွာေပါ့။
(၀မ္းနည္းေသာက ေရာက္မေနပါနဲ႔)
ေျပာၿပီး မၾကာဘူး၊ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံသြားတယ္။
အရပ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ ကြယ္လြန္တယ္ေပါ့။
အသက္ (၃၅) ႏွစ္အရြယ္ ဘုရားျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး
အသက္ (၈၀) ပရိနိဗၺာန္မစံမီ အခ်ိန္အထိ
ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားခဲ့တဲ့တရားေတာ္ေတြကုိ
ျမတ္စြာဘုရားကုိယ္ေတာ္တုိင္
ဓမၼနဲ႔ ၀ိနယ လုိ႔ ေျပာၾကားခဲ့တယ္။
သူေျပာတဲ့ဓမၼနဲ႔ ၀ိနယ ကလည္း
အထက္က ေျပာခဲ့သလုိ
ေနရာအသီးသီးမွာ႐ွိတဲ့
ပုဂၢဳိလ္အသီးသီးကုိ
ေဟာရတာဆုိေတာ့
ျပန္႔က်ဲေနတယ္။
ဒီအခ်ိန္အထိ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္ေတြဟာ
ပိဋကတ္စာေပအျဖစ္ကုိ မေရာက္ေသးဘူး။
ပိဋကတ္စာေပလုိ႔ မေခၚၾကေသးဘူး။
ပိဋကတ္စာေပအမည္ မတြင္ေသးဘူး။