Monday, September 27, 2010

ပိဋကတ္ဆုိတာကုိ နားလည္ၾကည့္ျခင္း (၁၁)


ဗုဒၶဘာသာတုိ႔ရဲ႕ ပန္းတုိင္က နိဗၺာန္ပါ။
နိဗၺာန္ဆုိတာကုိ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း
ေျပာေနၾကေပမဲ့ ၾကားေနရေပမဲ့ ဂဃနဏ သိတဲ့သူ ရွားတယ္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေတြေတာင္
“အရွင္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားတုိ႔ ေျပာေျပာေနတဲ့ ေဟာေဟာေနတဲ့ နိဗၺာန္ဆုိတာ ဘာပါလဲဘုရား” လုိ႔ သြားေမးၾကည့္။
အင္း၊ အဲ ဆုိတဲ့စကားလုံးေတြ အႀကိမ္မ်ားစြာ ၾကားရမွာျဖစ္ၿပီး
နိဗၺာန္ဆုိတာ နိနဲ႔ ၀ါန ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ပုဒ္ျဖစ္တယ္ စသျဖင့္
အငယ္တုန္းက ဆရာဘုန္းႀကီးက က်က္ခုိင္းလုိ႔ ရထားတဲ့ဟာေတြကို
ရြတ္ျပ ဆုိျပ ပါလိမ့္မယ္။ တခ်ဳိ႔ဘုန္းႀကီးေတြဆုိ
ငယ္ငယ္တုန္းက စနစ္တက် မသင့္ခဲ့ရလုိ႔ ဒါကုိေတာင္
က်က်နန မရြတ္ျပ မဆုိျပနုိင္ပါဘူး။

ဒါ့အျပင္ နိဗၺာန္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ရွင္းျပတဲ့အခါ စကားလုံး တစ္လုံးနဲ႔တစ္လုံး
တစ္ထြာေလာက္ေ၀းၿပီး စကားလုံးတစ္လုံး ထြက္လာဘုိ႔
ကြမ္းတစ္ယာညက္ခန္႔ၾကာ ေစာင့္ဆုိင္းရပါလိမ့္မယ္။
ပါဠိအဘိဓာန္ဆရာႀကီးကေတာင္ နိဗၺာန္ဆုိတဲ့ပုဒ္ကုိ
ေမာကၡ၊ လြတ္ေျမာက္ရာ
နိေရာဓ၊ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ၊
တဏွကၡယ၊ တတ္မက္မႈတဏွာကုန္ရာ၊
ဒီပ၊ အလင္းေရာင္ စသျဖင့္ ပရိယာယ္စကားလုံး (၄၀) ေက်ာ္ ထုတ္ျပသြားပါတယ္။
ဒါကလဲ နိဗၺာန္ကို နားလည္ဘုိ႔အတြက္ အဘိဓာန္ဆရာႀကီးရဲ႕  ႀကဳိးပမ္းမႈပါပဲ။

ထုိထုိက်မ္းႀကီးက်မ္းငယ္အသြယ္သြယ္ကုိ ကုိးကားမွီၿငမ္းၿပီး
ျမန္မာဘာသာျပန္ဆရာေတာ္မ်ားကလည္း
အလြန္တရာ ျမင့္ျမတ္တာ၊ အစဥ္ထာ၀ရတည္ၿမဲတာ၊ ဖ်က္ဆီးလုိ႔ မရတာ၊
ေျမ၊ ေရ၊ ေလ၊ မီး ဆုိတဲ့ ဓာတ္ႀကီးေလးပါးနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတာ မဟုတ္တာ။
ဆင္းရဲမႈကုိ ေက်ာ္လြန္တာ၊ အျဖစ္အပ်က္ မရွိတာေတြဟာ နိဗၺာန္ဆုိၿပီး
ေျပာေတာ့တာပဲ။ ေဟာေတာ့တာပဲ။

ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဒီရွင္းျပခ်က္ေတြက
နိဗၺာန္ဆုိတာ ဘာလဲ ဆုိတာ
ရွင္းသြားေအာင္ လုပ္မေပးႏုိင္ပါဘူး။
ရွင္းမသြားတဲ့အျပင္ ပုိေတာင္ ရႈတ္ေထြးသြားပါေသးတယ္။
ဒါကလဲ ႐ႈတ္ေထြးသင့္လုိ႔ ႐ႈတ္ေထြးတာပါ။

နိဗၺာန္အဓိပၸါယ္ကုိ ရွင္းျပတဲ့သူကလည္း ႐ုိး႐ုိးပုဂၢဳိလ္၊
ရွင္းျပတာကို နာယူ၊ ေလ့လာ၊ နားေထာင္တဲ့သူကလည္း ႐ုိး႐ုိးပုဂၢဳိလ္ျဖစ္ေနေတာ့
႐ုိး႐ုိးပုဂၢဳိလ္တုိ႔အရာမဟုတ္တဲ့ နိဗၺာန္ ဆုိတာကုိ
ဘယ္လုိမွ အျပည့္အ၀ နားလည္ႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ခန္႔မွန္းသိေလာက္နဲ႔ပဲ နိဗၺာန္ကုိ နားလည္က်မွာပါ။

လူေတြဟာ ေ၀ါဟာရပညတ္တစ္ခုကို အဓိပၸါယ္ေဖာ္ေဆာင္ရာမွာ
သူတုိ႔မ်က္စိနဲ႔ ျမင္တဲ့အရာ၀တၳဳကိုသာ
သူတုိ႔စိတ္သိနဲ႔ အဓိပၸါယ္ေဖာင္ေဆာင္ႏုိင္ၾကတာမဟုတ္ပါလား။

သူတုိ႔မ်က္စိနဲ႔မျမင္ႏုိင္တဲ့အရာ၀တၳဳကုိ
သူတုိ႔စိတ္အသိနဲ႔ အဓိပၸါယ္ မေဖာင္ေဆာင္ႏုိင္ၾကပါဘူး။
နိဗၺာန္ဆုိတာႀကီးကုိလည္း သူတုိ႔မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ႏုိင္လုိ႔ အဓိပၸါယ္မေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္ၾကဘူး။
ခန္႔မွန္းေယာ္ရမ္းၿပီး နိဗၺာန္ဆုိတာ ဒီလုိကြ၊ ဟုိလုိကြ နဲ႔ ေျပာဆုိေနၾကတာ။

နိဗၺာန္နဲ႔စပ္လုိ႔
မဟာတန္း ပထမႏွစ္တုန္းက သင္ခဲ့ရတဲ့ ေဒါက္တာရာဟုလာေရးခဲ့တဲ့
What the Buddha Taught
ဆုိတဲ့ စာအုပ္ခေလးေတာင္ သတိရမိေသး။

(စာအုပ္မွာ ဒီလုိ)

ငါးသတၱ၀ါတြင္ ကုန္းေျမအေၾကာင္းေဖာ္ျပရန္ ေ၀ါဟာရမ႐ွိသကဲ့သုိ႔
လူတုိ႔တြင္လည္း ေလာကုတၱရာအေတြ႔အႀကဳံကုိ ေဖာ္ျပႏုိင္ရန္ စကားလုံးမ႐ွိေခ်။
လိပ္က ၄င္း၏မိတ္ေဆြ ငါးအား
ကုန္းေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္၍ ေရကန္သုိ႔ ျပန္လာေၾကာင္း ေျပာျပသည္။

ငါးက
ေအာ္၊ ဟုတ္လား၊ ေရကူးလာခဲ့တာမဟုတ္လား ဟု ျပန္ေမးေလသည္။

လိပ္က
ကုန္းေပၚတြင္ ေရမကူးႏုိင္ေၾကာင္း၊ ကုန္းေျမသည္ မာေၾကာေၾကာင္း၊
လမ္းေလွ်ာက္၍ သြားရေၾကာင္း ရွင္းျပသည္။
သုိ႔ရာတြင္ ငါးက လိပ္ေျပာေသာ ကုန္းေျမကဲ့သုိ႔ မရွိႏုိင္ေၾကာင္း၊
ေရကန္ကဲ့သုိ႔ပင္ လႈိင္းအိကေလးမ်ားႏွင့္ ေရျပင္သာျဖစ္ရမည္ျဖစ္၍
ေရငုတ္ႏုိင္၊ ေရကူးႏုိင္မည္သာျဖစ္ေၾကာင္း ဇြတ္ျငင္းဆုိေလေတာ့သည္။

Just as the fish had no words in his vocabulary to express the nature of the solid land.
The tortoise told his friend the fish
that he (the tortoise) just returned to the lake after a walk on the land.
‘Of course’ the fish said, ‘You mean swimming.’
The tortoise tried to explain that one couldn’t swim on the land,
that it was solid, and that one walked on it.
But the fish insisted that there could be nothing like it,
that it must be liquid like his lake, with waves,
and that one must be able to dive and swim there.

ဟုတ္တယ္။ ရုိးရုိးလူသား (ေလာကီလူသား) တုိ႔ နိဗၺာန္ဆုိတာကို ေသခ်ာ မသိႏုိင္။
မ်က္ေမွာက္သိျဖင့္ နိဗၺာန္ကုိ မသိႏုိင္။
တရားက်င့္ၿပီး ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၱာ ဆုိတဲ့
အရိယာအဆင့္ေလးဆင့္ တစ္ဆင့္ဆင့္ေရာက္မွသာ
နိဗၺာန္သေဘာသဘာ၀ကို ေသေသခ်ာခ်ာ အတြင္းသိ အစင္း (အဆင္း) သိ
(၀ါ) မ်က္ေမွာက္သိ သိႏုိင္မယ္။

ဆုိေတာ့ နိဗၺာန္ကုိ ဂဃနဏ သိဘုိ႔ ေသာတာပန္ျဖစ္ဖုိ႔လုိတယ္။
သကဒါဂါမ္ျဖစ္ဖုိ႔လုိတယ္။
အနာဂါမ္ျဖစ္ဖုိ႔လုိတယ္။
ရဟႏၱာျဖစ္ဖုိ႔လုိတယ္။

ရွင္အာနႏၵာ ေရွ႕ေနလုိက္ၿပီး မဟာပဇာပတိေဂါတမီနဲ႔ အေပါင္းအပါေတြကို
သာသနာတြင္း၀င္ေရာက္ခြင့္ျပဳဘုိ႔၊ ဘိကၡဳနီ (ရဟန္းမ) အျဖစ္လက္ခံဘုိ႔
သုံးႀကိမ္ သုံးခါ ေလွ်ာက္တာေတာင္
ျမတ္စြာဘုရားက ျငင္းပယ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ရွင္အာနႏၵာ စိတ္ရွည္ဟန္မတူေတာ့ပါဘူး။
 အရွင္ဘုရားေျပာတဲ့ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၱာတုိ႔ဆုိတာ
ေယာက္က်ားေတြပဲ ျဖစ္ႏုိင္တာလား။ မိန္းမသားေတြ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးလား လုိ႔
ေမးခြန္းထုတ္ပါတယ္။

ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ အာနႏၵာ လုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားက ေျပာေတာ့

ဒါနဲ႔မ်ား အရွင္ဘုရားရယ္။
မိန္းမသားေတြကုိ သာသနာ့ေဘာင္တြင္း ၀င္ဘုိ႔ ခြင့္ျပဳသင့္တာေပါ့။
ရဟန္းမ ၀တ္ခြင့္ျပဳသင့္တာေပါ့၊
ေနာက္ၿပီး မဟာပဇာပတိေဂါတမီဆုိတာလည္း တျခားလူမွ မဟုတ္တာ၊
အရွင္ဘုရားကုိ ငယ္စဥ္ကတည္းက
မိရင္းပမာ ႏုိ႔တုိက္ေမြးျမဴ ေစာင့္ေရွာက္လာခဲ့သူပဲ။
ဒါေတြကိုလဲ ငဲ့ညွာေထာက္ထားအုံးမွေပါ့လုိ႔
ရွင္အာနႏၵာ ေရွ႕ေနအလုိက္ေကာင္းေတာ့
ျမတ္စြာဘုရားက
အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ သာသနာ့ေဘာင္၀င္ေရာက္ခြင့္ျပဳလုိက္ပါတယ္။
ဘိကၡဴနီ (ရဟန္းမ) ျပဳခြင့္ ေပးလုိက္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ၀န္ခံဂတိေတြနဲ႔။