Monday, August 2, 2010

သံဃာ့ဂုိဏ္းႀကီး ( ၉ ) ဂုိဏ္း (သုဓမၼာ၊ ေရႊက်င္)

ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာႀကားေတာ္မူအပ္ေသာ သုတ္၊ ၀ိနည္း၊ အဘိဓမၼာဟုဆုိအပ္ေသာ ပိဋကတ္သံုးပံုတြင္ သုတ္ႏွင့္အဘိဓမၼာမပါ၊ ၀ိနည္းေတာ္အပုိင္းတြင္သာ 
အနက္အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိလုိက္နာမွဳ၌သာ အနည္းငယ္ ကြဲလြဲမွဳရွိကာ 
ကြဲၿပားသြားႀကသည့္ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ မိမိတုိ႔၏ ဆရာအစဥ္အဆက္အားၿဖင့္ 
ဂုိဏ္းမ်ား အၿဖစ္တည္ရွိကာ ယေန႔ ၿမန္မာနုိင္ငံတြင္ (၉) ဂုိဏ္းရွိေနသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ထုိသံဃာ့ဂုိဏ္းႀကီးမ်ား အမည္ႏွင့္ ၿဖစ္ေပၚလာပံု သမုိင္းအက်ဥ္းကုိ တင္ၿပရလွ်င္.....

( ၁ ) သုဓမၼာဂုိဏ္း
တာ၀တိသာနတ္ၿပည္တြင္ သိႀကားမင္းသည္ 
သုဓမၼာဇရပ္ေတာ္၌ မွဳခင္းမ်ားကုိ စီစဥ္ ဆံုးၿဖတ္ေလ့ရွိသည္။ 
ဤအစဥ္အလာအရ ၿမန္မာဘုရင္မ်ားလက္ထက္ေတာ္က သာသနာေရးဆုိင္ရာမွဳခင္းမ်ားကုိ 
ဆရာေတာ္ ႀကီးမ်ားစုေ၀းဆံုးၿဖတ္ရာ၌ ထုိေနရာဌာနကုိ "သုဓမၼာ " ဟုေခၚသည္။ 
ယင္းအစည္းအေ၀းသုိ႔ တက္ေရာက္ခြင့္ရေသာ ဆရာေတာ္မ်ားကုိ သုဓမၼာ၀င္ဟုေခၚသည္။ 
သံဃာ့ဂုိဏ္းမ်ား မကြဲမၿပား တစ္စည္းတစ္လံုးတည္း ရွိစဥ္က 
ၿမန္မာနုိင္ငံတြင္ သံဃာအားလံုးသည္ 
သုဓမၼာ၀င္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ အုပ္ခ်ဴပ္မွဳ ေအာက္တြင္ ရွိေနႀကသည္။ 
ထုိသုိ႔ရွိေနရာမွ မင္းတုန္းမင္းႀကီးလက္ထက္တြင္ ' ေရႊက်င္ ' ဂုိဏ္း ခြဲထြက္သြားေသာအခါ 
ေရႊက်င္ဂုိဏ္း၀င္ မဟုတ္ေသာ သံဃာမ်ားကုိ သုဓမၼာဂုိဏ္း၀င္အၿဖစ္ ေခၚဆုိႀကသည္။

( ၂ ) ေရႊက်င္ဂုိဏ္း
မင္းတုန္းမင္းႀကီးသည္ ၀ိနည္းသိကၡာအလြန္ေလးစား၍ အက်င့္ပဋိပတ္ႏွင့္ၿပည္႔စံုေသာ
ေရႊက်င္ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး ဦးဇာဂရကုိ အလြန္တရာႀကည္ညဳိ၍ 
သာသနာပုိင္အၿဖစ္္ တင္ေၿမွာက္လုိေသာ္လည္း 
ေတာင္နန္းမိဖုရားေခါင္စႀကၤာေဒ၀ီ၏ ဆႏၵကုိ မလြန္ဆန္နုိင္သၿဖင့္ 
ေမာင္းေထာင္ဆရာေတာ္ကုိ သာသနာပုိင္ တင္ေၿမွာက္ခဲ့ရသည္။ 
အခါတစ္ပါး ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ဘုရားက သာသနာပုိင္ဆရာေတာ္ထံ သြားေရာက္ရာ စကားမေၿပာဆုိပဲေနခဲ့သၿဖင့္ ဆရာေတာ္မွ မိမိအား မလုိလားဟု သေဘာပုိက္ေတာ္မူခဲ့သည္။ 
ယင္းေနာက္ ၁၂၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ကုိ သုဓမၼာဆရာေတာ္မ်ားအမိန္႔ၿဖင့္ 
သုဓမၼာသုိ႔ ႀကြရန္ဆင့္ဆုိရာ မႀကြဘဲေနသၿဖင့္ 
သုဓမၼာဆရာေတာ္မ်ားက အတင္းအႀကပ္ေခၚဆုိရန္ စီမံရာတြင္ 
မင္းတုန္းမင္းႀကီးက ေရႊက်င္ဆရာေတာ္အား သုဓမၼာသုိ႔ ဆင့္ေခၚခြင့္မရွိ၊ 
ေရႊက်င္ဆရာေတာ္လြတ္လပ္စြာ သီတင္းသံုးနုိင္သည္ဟု အမိန္႔ထုတ္ၿပန္ခဲ့သည္။

ထုိအခ်ိန္မွစ၍ ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးဦးဇာဂရ၏တပည္႔ သံဃာေတာ္အဆက္ဆက္တုိ႔ကုိ 
ေရႊက်င္ ဂုိဏ္း၀င္ဟု ေခၚဆုိႀကသည္။
@အပၸမာဒမဂၢဇင္း