Thursday, March 7, 2013

မျဖစ္သင့္တဲ့အရာ

မေန႔က ေက်ာင္းကုိ လူငယ္လူရြယ္မိသားစုတစ္စုေရာက္လာတယ္။
မိသားစုဆုိေပမဲ့ မိဘႏွစ္ဦးနဲ႔ သားေလးတစ္ေယာက္၊
စုစုေပါင္း သုံးေယာက္သာရွိတဲ့ မိသားစုေလးပါ။
မိဘႏွစ္ဦးမွာ အမ်ဳိးသားျဖစ္တဲ့သူ ေျပာျပတာက
သူဟာ ျမန္မာျပည္၊ ရန္ကုန္အနီးနားက ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမဳိ႕က ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊
ဒီမေလးရွားႏုိင္ငံမွာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္
အင္ဒုိနီးရွားႏုိင္ငံသူ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္အမ်ဳိးသမီးကုိ လက္ထပ္ျဖစ္ေၾကာင္း၊
 ျမန္မာဆုိင္ေလးဖြင့္ထားပါေၾကာင္း၊ စီးပြါးေရးလဲ အဆင္ေျပပါေၾကာင္း၊
သူက ဗုဒၶဘာသာကုိ သက္၀င္ယုံၾကည္တဲ့မိသားစုအသုိင္းအ၀ုိင္းက ျဖစ္လုိ႔
ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းနားလည္ပါေၾကာင္း၊ ဘာသာေရး ကုိင္းရႈိင္းပါေၾကာင္း၊
သူဘာသာေရးနားလည္ကုိင္းရႈိင္းသလုိ သူ႔ဇနီးျဖစ္သူကုိလဲ အခါအားေလွ်ာ္စြာ ေျပာျပပါေၾကာင္းစသျဖင့္
လူမႈေရး၊ စီးပြါးေရး၊ ဘာသာေရးေတြကုိ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။

ဒကာေလးဆက္လက္ေလွ်ာက္ထားတာက
သူဟာ ဘာသာေရးကုိ ေလးစားကုိင္းရႈိင္းသူျဖစ္သည့္အားေလ်ာ္စြာ
သူ႔သားေလး အရြယ္ေရာက္လာသည့္အတြက္
ရွင္ျပဳေပးဘုိ႔အေရး ႀကိဳးစားျဖစ္ပါတယ္တဲ့။
ျမန္မာျပည္က ရွင္သာမေဏ၀တ္ သကၤန္းေလးေတြကအစ လူႀကဳံနဲ႔မွာယူျဖစ္ပါတယ္တဲ့။
အားလုံး အဆင္သင့္ျဖစ္တဲ့အခါ
နီးစပ္ရာေက်ာင္းက ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္ထံ အက်ဳိးအေၾကာင္းသြားေလွ်ာက္ပါသတဲ့။
ဆရာေတာ္ေပးလုိက္တဲ့ ရက္မွာ အလွဴလုပ္ျဖစ္ပါသတဲ့။
ေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္က သားေလးကုိ ဆံခ်၊ သကၤန္း၀တ္ေပးၿပီး ထုိင္ခုိင္းပါတယ္တဲ့။
သားေလးရဲ႕ ေခါင္းမွသည္ ေနာက္ေက်ာအထိ ပြတ္သပ္ေပးကာ
“ကုိရင္ျဖစ္ေစ၊ ကုိရင္ျဖစ္ေစ၊ ကုိရင္ျဖစ္ေစ” လုိ႔ သုံးႀကိမ္ရြတ္ဆုိလုိက္ပါသတဲ့။
ဒါနဲ႔ပဲ သူ႔သားေလးဟာ ကုိရင္ျဖစ္သြားပါသတဲ့။
ကုိရင္၀တ္ျခင္း၊ အလွဴလုပ္ျခင္းကိစၥ ၿပီးဆုံးသြားပါသတဲ့။

အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ ဒီဒကာေလးဟာ ဘာသာေရးကုိင္းရႈိင္းတဲ့ မိသားစုမွာ
ႀကီးျပင္းလာတာဆုိေတာ့ ကုိရင္၀တ္ပုံအစီအစဥ္ေတြကုိ သိရွိၿပီးသားပါတဲ့။
ႏုိင္ငံျခားကုိ ၾကြေရာက္သီတင္းသုံးေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးအေနနဲ႔
ကုိရင္ ရွင္ျပဳအလွဴေတာ္မဂၤလာလုပ္တဲ့အခါမွာ လုပ္ပုံလုပ္နည္း ထုံးတမ္းစဥ္လာကုိ
မသိရေကာင္းလားဆုိၿပီး ဒီဒကာေလးက မခ်င့္မရဲ အားမလုိအားမရျဖစ္ေနၿပီး ေလွ်ာက္ထားတာပါ။

ဒါနဲ႔ပဲ ဒီေန႔မနက္ခင္း သူေျပာတဲ့ေက်ာင္းမွာ ဘယ္ဘုန္းႀကီးမ်ားေက်ာင္းထုိင္ေနသလဲဆုိၿပီး
စုံစမ္းျဖစ္ပါတယ္။
သိလုိက္ရတာက ဘာစာမွ မသင္ဘူးတဲ့
 
 ဒီမေလးရွားႏုိင္ငံကုိ လာၿပီး အလုပ္လုပ္ေနတဲ့သူက ယာယီဒုလႅဘ၀တ္ရင္းက
လူမထြက္ျဖစ္ပဲ ဆက္၀တ္ရင္း၀တ္ရင္း ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းႀကီးအဆင့္ကုိ ေရာက္ရွိေနတာပါ။

တကယ္ေတာ့ ဒါမ်ဳိး ဘာစာမွ မသင္ဘူး၊ ဘာတရားမွ မက်င့္ဘူးပဲနဲ႔
ဆရာနည္းမရ ဘာနည္းမွမရပဲနဲ႔ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းႀကီး မလုပ္သင့္ပါဘူး။ မျဖစ္သင့္ပါဘူး။
ဒီကိစၥ ဒီလုိျဖစ္လာတာဟာ ဒီယာယီ၀တ္လာတဲ့သူကုိ ၀တ္ေပးတဲ့ ဘုန္းႀကီးမွာလဲ တာ၀န္ရွိပါတယ္။

ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ကုိးကြယ္သူေတြ အက်ဳိးရွိဘုိ႔ အကုိးကြယ္ခံဘုန္းႀကီးေတြအေနနဲ႔
ပရိယတၱိစာေပက်မ္းဂန္သင္ဘူးထားရုံတင္မကပဲ ပဋိပတၱိအက်င့္ကုိလဲ နီးစပ္ရာ ရိပ္သာမွာ
၀င္ေရာက္ၿပီး တရားက်င့္ဘူးတဲ့အေတြ႔အႀကဳံရွိထားသင့္ပါတယ္။

သုိ႔ကလုိမဟုတ္ပဲ ဒီႏုိင္ငံကုိ အလုပ္လာလုပ္ရင္း ယာယီဒုလႅဘ၀တ္ရင္းက ဆက္၀တ္ၿပီး
အဆင္ေျပသလုိ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းႀကီးလုပ္ကာ
ရွင္ျပဳအလွဴေတာ္မဂၤလာပြဲမွာ
သကလ ၀႗ နိႆရဏ စတဲ့ သကၤန္းေတာင္းေတာင္ မရတဲ့
ေတာထြက္ခင္ႀကီးေတြ မ်ားလာရင္ျဖင့္ ရင္ေလးစရာ။

Monday, February 18, 2013

၇ ရက္စခန္းပြဲမ်ား

ကပုန္းေက်ာင္း
 စုေပါင္းပုံ
 ဖားေအာက္ 

Friday, February 8, 2013

ျခားနားခ်က္


အသိဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက ေျပာျပဘူးတယ္
“တရုတ္ေတြရဲ႕သေဘာက ေငြကုိ ဘယ္လုိနည္းနဲ႔ ရွာရွာ၊
ေငြရွာႏုိင္တဲ့သားသမီးကုိ သားေကာင္းရတနာ သမီးေကာင္းရတနာလုိ႔ မွတ္ယူၾကတယ္” တဲ့။
ျဖစ္ႏုိင္တယ္၊ ဒီမွာေတြ႔ဘူးတဲ့ တရုတ္အမ်ားစုက ေငြတစ္မ်က္ႏွာကုိပဲၾကည့္ၾကတာ။
လူႀကီးမေျပာနဲ႔၊ ၁၀ ႏွစ္ ၁၂ ႏွစ္သားတရုတ္ကေလးေတြေတာင္
ေငြအေရးပါပုံကုိ အေတာ္သိေနၿပီ။
အစစအရာရာမွာ တရုတ္ကေလးေတြနဲ႔ ဗမာကေလးေတြ
အေျခခံစရုိက္လကၡဏာ အသိဥာဏ္ မတူညီတာကုိ အကဲခတ္မိတယ္။


ဟုိတေလာက တန္းေက်ာင္းေတြ စာေမးပြဲေျဖၿပီးအခ်ိန္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ကာလ၊
ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကုိ အလည္သြားတာ။
ယာယီရွင္သာမေဏ (ကုိရင္) ၀တ္ေနၾကတဲ့ တရုတ္ကုိရင္ေလးေတြကုိ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။
အဲ့ထဲက အသက္ ၁၀ႏွစ္၀န္းက်င္အရြယ္ရွိတဲ့ ကုိရင္ေလးတစ္ပါးကုိ
“ကုိရင္အၿပီး၀တ္၊ လူမထြက္ေတာ့နဲ႔” လုိ႔ေျပာေတာ့
“လူမထြက္လုိ႔ ဘယ္ရမလဲ၊
အနည္းဆုံး ရင္းဂစ္ေငြေလးေသာင္းေလာက္ေတာ့ ရွိေအာင္ရွာရအုံးမယ္၊
ဒါမွ က်န္းမာေရးမေကာင္းရင္ ေဆးရုံတက္ ေဆးကုလုိ႔ အဆင္ေျပမယ္” လုိ႔ျပန္ေျပာတယ္။


ၿပီးခဲ့တဲ့အပတ္က တရုတ္ေဂါပကတစ္ေယာက္ ၁၃ ႏွစ္သားခန္႔အရြယ္
သူ႔သားငယ္နဲ႔အတူ ေက်ာင္းေရာက္လာတယ္။
အခု သူ႔သား ေက်ာင္းမတက္ခ်င္ေတာ့ေၾကာင္း၊
ေက်ာင္းစာကုိ စိတ္မ၀င္စားေတာ့ေၾကာင္း၊
ပုိက္ဆံရဘုိ႔ အလုပ္ လုပ္ခ်င္ေနေၾကာင္း၊
အိမ္ကေပးတဲ့မုန္႔ဘုိးပုိက္ဆံကုိ မယူလုိေၾကာင္း၊
သူ႔ဟာသူ အလုပ္လုပ္ၿပီး ပုိက္ဆံရွာသုံးခ်င္ေၾကာင္း ေျပာျပၿပီး
ပညာေရးအေရးပါပုံကုိ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးအေနနဲ႔ ေျပာျပ ဆုံးမေပးဘုိ႔ ေခၚလာတာပါ။


ေက်ာင္းနဲ႔ကပ္ေနတဲ့အိမ္က ပုိက္ဆံအေတာ္ခ်မ္းသာတဲ့အိမ္၊
ေက်ာင္းနားကပ္ေနေတာ့ ေမးထူးေခၚေျပာျဖစ္ၿပီး
ေန႔ႀကီး ရက္ႀကီးေတြမွာ ေက်ာင္းလာၿပီး ကူလုပ္ေပးေလ့ရွိတယ္။
ကေလးေတြ စာေမးပြဲၿပီးခ်ိန္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာေတာ့
အဲ့အိမ္က ဒကာႀကီးက မနက္ေစာေစာ သူ႔ကေလးေတြကုိ ကားနဲ႔ တင္ေခၚေခၚသြားၿပီး
ညေနက်ေတာ့ သြားသြားႀကိဳတာကုိ ေတြ႔ေတြ႔ေနရတယ္။
ဒါနဲ႔ တစ္ေန႔ ဒကာႀကီးနဲ႔ေတြ႔တဲ့အခါ
“ကေလးေတြ ဘာသြားသြားလုပ္ေနတာတုန္း” လုိ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့
အသိစားေသာက္ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ ေက်ာင္းပိတ္ရက္အလုပ္လုပ္ခုိင္းထားတာ တဲ့။

၅။
ေက်ာင္းမွာက လာတဲ့ကေလးေလးေတြစားဘုိ႔ သၾကားလုံးဗူး (ခ်ဳိခ်ဥ္ဗူး)  ရွိတယ္။
အေမႊးတုိင္ထြန္း၊ ဘုရား၀တ္ျပဳ၊ ဆုေတာင္းၿပီးရင္ သၾကားလုံးေလးေတြေပးေလ့ရွိတယ္။
ကုိယ္က သၾကားဗူး အဖုံးဖြင့္ေပး၊ ကေလးေလးေတြက ႏႈိက္ယူေပါ့။
ဒီက ကေလးေလးေတြ သၾကားလုံး ၁ လုံးပဲ ယူေလ့ရွိတယ္။ ပုိမယူၾကဘူး။
ဟုိတေလာက ၇ ႏွစ္အရြယ္ကေလးငယ္ေလး ေက်ာင္းကုိလာတယ္။
ထုံးစံအတုိင္း သၾကားလုံးဗူးဖြင့္ေပးေတာ့ ၁ လုံးပဲ ယူတယ္။
ေနာက္ထပ္တစ္လုံးထပ္ယူပါအုံးလုိ႔ေျပာေတာ့
“ေတာ္ၿပီ၊ ၀မွာေၾကာက္တယ္” တဲ့။
 

အစစအရာရာမွာ တရုတ္ကေလးေတြနဲ႔ ဗမာကေလးေတြ
အေျခခံစရုိက္လကၡဏာ အသိဥာဏ္ မတူညီတာကုိ အကဲခတ္မိတယ္။

Monday, February 4, 2013

တ႐ုတ္ႏွစ္ကူး


အစီအစဥ္
၀၉၊ ၀၂၊ ၂၀၁၃ စေနေန႔
ညေန (၅) နာရီ        ဆံခ်
ညေန (၇) နာရီ        ႐ွင္သာမေဏ၀တ္

၁၀၊ ၀၂၊ ၂၀၁၃ တနဂၤေႏြေန႔
နံက္ (၇း၀၀) နာရီ         အ႐ုဏ္ဆြမ္းဆက္ကပ္
(၉း၀၀) နာရီ             သိမ္၀င္
(၁၀း၃၀) နာရီ             သိမ္ဆင္း (၃၅ ပါးခန္႔)
(၁၀း၃၀) နာရီ             ပရိသတ္ဧည့္ခံ
(၁၁း၃၀) နာရီ             ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္
မြန္းလြဲ (၁း၀၀) နာရီ    တရားေဟာ၊တရားစခန္းပြဲစ

ေနရာ
ကပုန္းေက်ာင္း
No.19, Jalan 38, Desa Jaya,
Kepong 52100
HP - 017 24 22 336/ 017 239 7732